1257 resultaten.
In spinnentouw verweven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.049 In spinnentouw verweven vlocht
ik duizend draden puur van zilver
met hier en daar een glinster
gekleurder dan de morgenzon
die met gouden haren
onze liefdesweb bereiken kon
het paradijsje van ons saam
was behangen met romantiek
dat wanneer de schemermaan
door de takken scheen onze namen
schreef op muren ondoorzichtig
ik krijtte je…
Onrust
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
1.301 Ik heb tijgers zien rennen langs
de zilveren schelpenstranden
van Myanmar
en papagaaien zien fonkelen
als kleurige edelstenen
gebed in het groen van de jungle.
Ook heb ik de bergen
van de Sierra Nevada beklommen
teneinde te ervaren
hoeveel sterren je kunt zien
als het ècht
heel erg donker is.…
Verloren liefde
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
1.728 Want jouw ster licht niet meer
en jouw liefde,
die me in haar zoete armen
meedroeg,
naar het magische lied van de vlinder,
naar de blanke bloem
in het zilver maanzand,
naar de zomerwind
die zong van een ontvlamd hart,
een verrukte ziel,
naar de schoonheid
van het wintermeisje,
met een sneeuwvlaag in haar lokken
naar de bloeiende kracht…
Het beloofde land
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.238 Water, heldere spiegel
op bleke bergen
koud sterrenlicht
Eeuwig maagdelijk water
zacht ruisend verhaal
tekende zijn verre weg
in onmetelijke rust
En ik zag de glans
van je schreden
de wonderlijke gloed
van de blauwe maan
op je stil gelaat
de schaduw
van je tere silhouet
dansend in het zilver
van de fluisterende stroom
Nu vraag ik…
Overgang
netgedicht
3.7 met 43 stemmen
3.037 Eindelijk in kern vervuld van
kracht, wat in zichzelf verging
in alles tot het volle leven gericht,
zonder smet, in ieders zicht, een
vlam maakt ontschaduwt licht,
vannacht is een vogel opgestaan,
ik wist dat het zo zou gaan, ik wist
niet dat daarna een muziek ontstond,
geblazen op zilveren fluiten in het
bos, belicht in volle maan, een lichte…
broertje lief
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.424 Met je lange zwarte cape
Met je grote zilveren lemmet
Met je trieste werk
Broertje lief ben je daar?
Ik ben zo alleen en verdrietig
Wil jij mij in je dode armen nemen?
Zodat we de rest van de avond samen kunnen spelen
Broertje lief ben je daar?…
Aan mijne moeder.
poëzie
3.9 met 14 stemmen
5.395 Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht,
zilveren-zacht, de half ontloken maan,
bloeit als een vreemde bloesem zonder vrucht,
wier bleke bladen aan de kim vergaan;
zo zag ik eens, in wonderzoet genucht,
uw half verhulde beeltnis voor mij staan,-
dan, met een zachte glimlach en een zucht,
voor mijn verwonderde oogen ondergaan.…
Geïriseerd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
555 Hij morst
zilver bij villa Vreeden-horst.
Maar wat gebeuren moest gebeurt:
motregen die het land ontkleurt.
Dan ben ik thuis. Weer aan de slag!
Zacht klatert nog de schaterlach.…
Uniek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
433 carroussel
dat uitziet in droefenis
naar de
leliebloem
de geur van de hoop
in de malle molen van
het leven
zijn lied rondom de tarwevelden
goudgeel in
het ochtendgloren
heen en weer langs ons huis
volhardend in de liefde
de toekomst
melodie van een nieuwe schepping
uit de wolken afgedaald
Dek de tafel met wit damast
zilveren…
winterzon boven Amelterbos
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
747 Zij lijkt verankerd in de zilveren mist
maar toch zo oneindig los
en vrij zweeft zij in de de schaduw
van haar eigen vloeibaar goud
en de warmte die zij geeft
is nog oneindig ver en koud.
Hoger en hoger zal zij gaan,
slechts langzaam haar warmte delen
en met haar traag tastende zonnestralen
heel zachtjes de aarde strelen.…
Lentezang
poëzie
3.1 met 10 stemmen
1.504 Het beekje huppelt
Zo vlug en fris;
En zilver druppelt
Van bies en lis.
De bomen strekken
Hun armen uit.
De wilgen lekken,
De berk loopt uit.
Al! takken, twijgen,
Al wierookwerk!
De leeuweriks stijgen
Op vlammenvlerk!
En liefde en hopen
Het al doordringt:
Het hart gaat open,
De ziele zingt.
O zonnedagen!
O geur en fleur!…
Winterwandeling
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 Strak en rimpelloos licht nu de vlakte
waar golfjes kabbelden weleer
zilveren vissen sprongen over oppervlakte
rietkraag golfde langs oevers van ’t meer.
Bewegingloos staan nu de populieren
in rijen langs de waterkant
terwijl hun witte kruinen sieren
stille contouren van het achterland.…
Trieste oude man
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
773 uw wandeling in het winterlicht
ik kan er niet omheen
de triestheid raakt me
gaat me door merg en been
een zilveren weerschijn
zie ik op uw haardos landen
het spreken van de jaren
plooit zich op nijvere handen
rond schuifeltraagheid
de diep gebogen rug
uitzien naar is er niet
komt niet meer terug
uw oude jas hangt zwaar
doordrenkt…
Niets liever dan dit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.190 Het alchemistisch goud smelt ik om in
zilveren, verlichtende krachten van dit universum.
Ik zal transformeren.
Het is mijn lot.
God dacht bij zichzelf:
"Allereerst iemand die niet opvalt.
Daarna zal ik ook haar doen veranderen
opdat zij...
ja, de wereld blijvend verandert!"
Ik doe niets liever dan dit.…
Dag en nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
456 De weinige stralen leggen zilveren
draden over de Noordzee.
Haar gloed heeft ons deugd gedaan
ze moest nu eenmaal geen
dwarsliggers verdrijven.
Ze leefde zich uit over de zee en het strand
Likte aan onze huid,
tot de zweetdruppels begonnen te kriebelen.…
In jaargetijden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
585 De zomer verwart in de verte
als een dunne draad zonder eind
Herinnering aan de winter paars
als een heideveld schaars bedekt
Een heldere droom wordt zelden
een gedicht met zuivere woorden
Herfst lijkt op een bonte vlinder
zomer- en herfstkleuren opgezogen
Een winter wacht met zwart en wit
in een maanzieke, zilveren nacht
Een ader in de…
De spinnen
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.501 Sjaals van zilver zijn de webben
in de rododendrons waar de spinnen
ateliers en woonplaats hebben;
langs de uitgebloeide bollen
hangt het franje van hun werk;
als het warme waaien in
de holtes van een struik, zo is
het weven ingewikkeld voor
de domme prooien die hun lijf
en vleugels op de lijm beproeven,
huiverend de koudste
opperklem…
Met de twee rode strepen verf nog in mijn haar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 Brandschoon fluisteren de stenen van de dorpen
tussen deze keien waar mijn hak is bleven haken
ligt misschien een lang leven , ga dan niet ver van huis
Muziek maak ik met lepels en met vorken onder de rode daken
Tot in de verte zijn de zilveren akkoorden te horen
met jouw klanken naar een ontbladerd voorjaar als herboren
Tussen de takken schijnt…
Zwemmen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Wie gaat er voor het goud, het zilver, brons?
De badmuts wordt wat strakker nog getrokken
De spanning stijgt, ze staan nu op de blokken
En één en twéé en dríé en stárt en plóns!…
Maarten van der Weijden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
516 Wat hem niet doodde, maakte beresterk,
de Feniks bleek een ware Hercules,
zijn doorzettingsvermogen bracht succes:
wat zilver hier, wat goud daar, dat soort werk
De tour de force volgde toen al gauw
elf steden, honderd kilometer zwemmen
van dorp naar dorp naar dorp van sluis naar sluis
En denkend aan zijn dochters en zijn vrouw
verhóógde…
laten gaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
469 in kleurenhoutsnede
zonder titel
varen we door
een stroomlandschap
we zien
stormschade
in olieverf
op doek
we kijken naar
de zwarte golfbreker
basalten wachter
aan zee op doek
hoe het water
beschrijven haar tinten
haar tonen met
blauwzwarte inkt
de schittering van
zilveren strepen
onder een tere
witte lucht
hoe…
Muren van Onbegrip
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
757 (Dementie)
Als geboren Welshman
Kwam jij bevoorrecht ter aarde
Zonder zilveren lepel in jouw mond,
maar met muziek in jouw bloed
en poëzie in jouw ziel
Wales, dit land van draken
met Cardiff als capital. Hier
op het Britse continent
Muren van Onbegrip, die
mooie ver-
houdingen hebben ver-
stoord
In Noord-Ierland.…
Corrigeer gedrag
netgedicht
3.3 met 29 stemmen
1.267 Spreken is zilver , zwijgen voor jou een andere verhaal…
Rattenkwaal
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
290 in de vallei
die zich groen uitstrekt in de diepte
van donkere schaduwen van bergen
die almaar hoger lijken in jouw brein
je kust haar omdat ze jouw vrouw is
zij weet dat jij steeds haar man bent
traag in de wildernis van dromen
je hebt haar rattenkwaal genezen
haar een vriendendienst bewezen
zie haar stralen als een regenboog
zilveren…
Koorts van het vlees
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
123 Kamer open —
het Laken valt — en zwijgt —
daar staat hij in het vroege Licht —
waar ’t Vlees te aarzelen dreigt —
De blonde Jongen van het Strand —
wordt Vreemde — naakt en broos —
een strenge wet regeert elk eenzaam Hart —
Geen God die helpt — de blauwe Avond bleekt —
het lustige Leven breekt ons niet —
En driftig heft hij weer de zilveren…
Herfstfietstocht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.702 zakken genieten
van de sfeer in het openluchtbad
een nabijgelegen weiland is bevolkt
met een vergelijkbare groep meeuwen
zij ondergaan de geneugten van gier
die royaal is gestrooid mijn neus test
de spreeuwen verderop contrasteren
met de rustig grazende Friese paarden
de zon ziet glimlachend dat het goed
is fietsend dub ik verder over zilver…
Krantenberichtje 7-9-2004
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.040 Boon
Gaan driekwart eeuw als echtpaar door het leven
Zolang is haast geen enkel paar gegeven
Dus staan zij nu als 'curieus' tentoon
Tja, huwelijksgeluk duurt vaak maar even
Vaak zijn de perspectieven wonderschoon
Toch is het nu na twee, drie jaar gewoon
Als huwelijken worden opgeheven
Relaties lijden aan devaluatie
Dus alles meer dan zilver…
Garderobes
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.164 Een roestige spijker, een verloren jas
zonder knopen en met één mouw
de kraag vol stoffige splinters glas
en ergens dwaalt een verwonde vrouw
Ze ziet slechts ruimte voor één stap
voor elk gevoel en richting blind
verstijft bij weer een vallend schap
wanhopig tastend naar haar kind
Een zilveren helm glanst in de middagzon
hij lacht en glijdt…
Salomé
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.681 de navel rolt
over de golven van haar buik
de hoge fluit bezweert de slang
en zweept haar rubberen gewrichten op
ze pruilt naar pa
hij knipoogt naar de beul die het slagzwaard slijpt
de Doper bij de kraag van zijn kameelharen mantel grijpt
hem naar een stronk sleept als een spartelend offerlam
hals op het hakblok
hoofd op een zilveren…
EEN HERFSTDAG
poëzie
3.7 met 9 stemmen
4.602 Zonnedraden, zilver beperled, zijden regenrag.
Gouden zon op de sterrevende blâren speelt;
Goud, veel goud overal, een Sesam-rotsen-weeld.
Dode blâren zijn op de grond gevallen,
Maar zó sterven lijkt me mooi en allen
Die m’n vrienden zijn, wens ik zulke dood;
Dat zij nooit kennen koude winternood.…