171637 resultaten.
schreeuwen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
130 kon ik nog maar op de steiger
met in mijn rug een plas water
de longen uit mijn lijf schreeuwen
en schone lucht inademen
kon ik maar in alle onschuld
als een kind dus de zon voelen
op wolken door de tijd zweven
in regen slechts een zegen zien
kon maar wat eerst altijd werkte
toen wij de ernst nog niet zagen
de wereld niet zo nauw namen…
Verbeeldinge
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
65 Nog een wijle
spreken mijne ogen
nog niet vermoghende
tot wederrust te neigen,
want zij aanschouwt mij immer aan.
Mochte zij mij willen,
mochte zij met mij
ten slaapwaerde gaen.
Zeker zal zij geuren
naer laet-herfstigh rozenbloet,
ende haere borsten
begeeren een lentebloesem te onthullen.
Het zijn mijne lippen
die dorsten…
Dorst
gedicht
4.0 met 4 stemmen
865 ik wil met iemand spreken
een zin die regen zegt
maar tussen woorden met woestijn
en dorst als tegenteken
ofwel een ander vreemder
al weet ik dat het woord
dat tussen u en mij zal zijn
de ademweg zal breken
ik wil met iemand spreken…
Begroting
snelsonnet
4.2 met 8 stemmen
113 Je wilt natuurlijk dat een evenwicht
gezocht wordt tussen kosten en ontvangsten,
bij VVD’ers leidt dit vaak tot angsten
bij ieder gaatje dat niet wordt gedicht.
Als ergens een tekort is in de boeken,
dan roepen ze vertwijfeld: ‘Dekking zoeken!’…
OPGEPAST
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.419 Ben je op twintig jaar niet rap,
Ben je op dertig jaar niet krachtig,
Ben je op veertig jaar niet knap,
Ben je op vijftig rijk noch machtig...
'k Vrees, dat ge àl uw levenstijd
Wel zult blijven, wat ge zijt!
Daarom, wat ge gaarne wáart,
Knapen, maagden, mannen, vrouwen,…
Een Detail Dat Me Opvalt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
137 het ochtenddauw op het gras
het boeket met één dode roos
het geluid van een volle kerk
een detail
een wolk aan de strakblauwe lucht
een windmolen op zee
een vliegtuig tussen de sterren
een detail
de sproeten op je neus als de zon schijnt
de glinstering in je ogen als je naar me lacht
de verborgen lach als je "boos" bent
een detail dat…
Goedemorgen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
274 het eerste ochtendlicht raakt de slaapkamermuur
ik geef je een kus en houd mijn ogen nog even gesloten
onze benen liggen door elkaar in de lakens
je hoofd gaat langzaam op en neer op het ritme van mijn adem
ik doe een raam open, er waait een frisse wind de kamer in
de geur van een kop warme koffie doet je ogen openen
je knikt zachtjes als ik…
Merwedebrug
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
344 Gedurende wegwerkzaamheden
de komende vijf jaar in bittere kou
ijzel en weder dienende regen
in voorjaar en najaar
in golven van zomerse hitte
gutsend van zweet op ruggen en zonnebrandolie verdampende torsen
hangt hoog boven water
de infrastructuur
van overheidswege te plegen
ter verdediging van de merwede
een bovendijkshollandse waterlinie…
Net...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
135 Op weg naar zus
voor uitgesteld verjaars bezoek
App ‘k hem die echt nu jarig is
Gebak en thee klaar in de app
Ik denk een combi maken dus
Maar daar kwam
de storing van de trein
die daarom terug
alle reizenden beslissend, vlug,
hoe verder naar hun doel
‘t Werd later, laat
en append weer
dat ‘t niet gaat
Na drie uur later bij…
een wankele streep
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
156 een strook van karig licht
op je bleke wangen
je heldere ogen diep gelegen
we wandelen en breken
we waaien over de rand
de rivier stroomt
onheilspellend kalm
het licht vloeit weg
in een wankele streep…
de doper
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
60 een woestijnplant
die maar net
in leven blijft
eenzaam groeiend
onder Gods oog
na dertig jaar
heel kort
grote witte
zalig geurende
bloemen
opstaan
ondergaan
ondergaan
opstaan
niets meer
en niets minder…
Europa; zonder wending geen plot
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
147 Het was niet echt weer
om naar het strand te gaan,
doch Europa deed het toch.
Vaak is het eenvoudiger
om je kop in het zand te steken
dan brekende wolken in de bek te kijken.
En zoals dat dan gaat
in van die uitgekauwde verhalen,
plotseling stond daar een stier voor haar gelaat,
- natuurlijk ga je die aaien en een krans aanmeten,…
oogwit
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
101 er gaat niets boven
lucht die ruimte verplaatst
die landschap tastbaar maakt
en het uitzicht eindeloos
het is mogelijk naar kleuren
te luisteren, om blind te gaan
het verleden van aarde te ruiken
geduld te proeven
we begeven ons naar ginds
in gebroken lijnen van een tunnel
het oppervlak van ogenblik en
kijken door samenknijpen…
Een blauwe rivier
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
80 Een blauwe Rivier — ontmoette mij
Met ongetemde Vrede
Twee bruine Ogen open — wijd
Op Vleugels in de Hoogte
Geen Schijn van Weemoed hield hier stand
Voor de felle Zon — bezweken
Een wilde Vreemdeling werd ik —
In deze verre Streken
De Vloed trekt van de Oevers weg
De zwoele Wind — gevangen
Het naakte Leven zoekt de Zee
Waar Diepten —…
wederrust
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
109 stilte en is niet altoos
gevuld met leegte.
somwijlen
rust daarin een vrede,
zeldzaam van geboorte.
zij komt niet.
zij is er.
en voor men het weet
ligt zij over herte en gedachte
zonder geweld.
dan is er slechts
alleenzijn,
en een tevredenheid,
waarin de ziele,
zonder woorden,
gekust wordt.…
Coming out
netgedicht
3.1 met 25 stemmen
81 Lang gleed de schaduw over breekbare wegen,
waar ik mijn ware gezicht in de stilte verborg.
Als een gesloten knop, tastend in de regen,
droeg ik de zwaarte van een rimpelende zorg.
Maar de natuur kent geen blijvende drempels,
getijden keren als het innerlijk licht ontwaakt.
De wind wist langzaam de oude angststempels,
terwijl een nieuw besef…
Woordfeut
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
72 Oh de verbijstering
Schitterend woord gelegd
Niet in de woordenlijst
Acute nood
Intensief voortbrengend
Verbumverwekkingswerk
Is dus voor niets geweest
Woordfoetus dood…
Vrije vogel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
386 Zij voelde zich
Op het droge
Als een vis
In het water,
Want zwemmen,
Dát kon ze niet
Zo heel erg goed.
Maar rennen
Én dichten
Des te beter,
Dát kan een vis
Noch zeehond
Allemaal niet.
Maar een vogel,
Kan vliegen,
En dát kan ze niet,
Zou ze wel willen,
Maar zij die
Dát probeerden,
Overleefden
Dat niet.…
jouw verjaardag Wil
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
240 jouw bonte woorden streelden
als wijzers het ankeren van tijd
vriend, de dood is een hutsel
van leven, vriendelijkheid, ontnemen
verdwijnen en herinneren - het sterven
is de versmelting die ons evenbeeld
naar het kind genoegzaam herkent
in de ogen die nu het eeuwige licht
ergens anders gaan dragen
jouw poëzie droeg deze wegen die
naar…
Vredelievende mensen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
50 Omdat hij de sterkste was
de rijkste, de wreedste, de man
die het kon, was hij koning -
ons koninklijke lichaam
de beste bescherming
die we beschermden
We groeiden voorspoedig
ons lichaam werd een reus
We schreven steeds meer wetten -
waarin eigenbelangen evenveel
verwaterden als ons gevoel
een sterk lichaam te zijn
Er zijn andere lichamen…
Uitverkoren
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
134 Om talloos veel miljoenen te negeren
wier werk in druk of online is verschenen
is iets dat zelfs AI niet bij kan benen
een loterij voor Zweedse keuzeheren?
Het moet wel een heel oeuvre zijn, dat scheelt
dan vallen talloos veel miljoenen af
bij 't scheiden van het koren van het kaf
waarbij nog één klein hangijzer meespeelt
't moet wel verwijzen…
Dat is dus ijdelheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
281 Ik wil dat mensen applaudisseren voor mij.
Ik wil gouden medailles behalen, misschien
zelfs de Vredesprijs..
En dan gooit iedereen geld op mij
Ik wil erin verdrinken,
totdat ik stik.
Ik wil veel volgers hebben
en dat mensen mij dan aanbidden,
tot er niets meer over is,
En mij dan zien.
Ik wil meer,
Meer macht,
meer geld en meer mensen…
Echo van een illusie
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
357 Je bent eenzaam teruggegaan
naar die nuchtere schaduwen
de echo van een illustere hoer
in de hotelkamer van het ruwe land
Je drinkt nu goedkope rode arbeiderswijn
in een kamer die naar as en oude mannen stinkt.
Zij eist luidruchtig dat je haar purperen liefdestalen spreekt
alsof een eenvoudige man zijn eigen goden zomaar kan verruilen…
SALT LAKE SINGERS, Westerkerk, concert 10 oktober 2026
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
89 Het is de melancholie van meer dan 100 stemmen
mannen en vrouwen die me raken en mij worden aangereikt
op een zilveren concertschaal die goud blinkt, rijk klinkt
en mij vooral meer dan heel goed doet
mij doet voelen, dat het goed komt
in ieder geval, dat het mij hoop geeft
mij te mogen nestelen als een vrededuif
op haar nest, mijn vredesnest…
Tijdloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
54 Zichtbaar geroerd
raak ik ongerept de verbeelding
gevloerd en zonder lagen
krijg ik bodemloze ideeën
op een onbewaakt moment.…
Ik ben meer dan de woorden die ontbreken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
64 De woorden die ik mezelf vertel
verdwijnen langzaam
tussen de stiltes door.
Ze verliezen hun betekenis,
alsof zelfs mijn eigen stem
me niet meer herkent.
Ook in stilte
ben ik aanwezig.
Ik ben meer
dan de de woorden die ontbreken,
meer dan de zinnen
die ik niet kan afmaken.
Ik ben ook de blik,
de beweging,
de stilte tussen…
alleen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
96 hij zag haar lopen langs het water
gelijk de waarheid buigzaam is
mee kan buigen met de tijd
de zondaar in leven blijft
in angstig beven totdat
over de dood is verteld
de mens niet zomaar wat doet
liefde werkelijk bestaat en
ieder een deel ontvangt
hij tijdens de reis ernaartoe
niet meer bang hoeft te zijn
omdat hij antwoord kreeg…
VOGELKENNIS
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
47 "Wie raadt welke vogel dit is, mag met mij eens in de koffer !"
roept een morsige meid met een papegaai op haar arm, in "Café Joffer",
Stilte alom, niemand is blijkbaar geïnteresseerd,
tot wethouder Lex spottend een emoe insinueert,
en ze knikt "Dat zal ik dan voor één keer goedkeuren, jij boffer !"…
Nobelprijs voor de Literatuur
snelsonnet
4.5 met 12 stemmen
129 Die prachtprijs van de Zweedse heer Nobel
Is toegewezen aan een Canadese
Een dichteres die alom wordt geprezen
Mooi nieuws dus voor Gedichten.nl
Al heeft ze nooit een snelsonnet geschreven
Maar ach, dat willen wij haar best vergeven…
Alles
gedicht
3.5 met 2 stemmen
883 Alles is je hart dat blijft verlangen
het kleine omarmen
leven en alles geven
Alles is de knipoog naar je spiegelbeeld
de lach om je stomme grap
het verwelkomen van je imperfecties
de waarheid boven illusies
Alles vraagt niet te veel
alles ben jij in het geheel
alles kun je doseren
help alles het je te leren
Gewoon in alles
Alles…