Alle inzendingen

171637 resultaten.

Sorteren op:

't Liefste wat ik weet is dichten

poëzie
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.564
't Liefste wat ik weet is dichten, Dat is: van de innerlijke gezichten Woorden maken. Die doen ontwaken In andren wat ik zie; — Zodat van vreemd en menig Wij worden vriend en enig: Zielen raken Elkaar en slaken Een zucht, een melodie. ------------------------------------- uit: Het blank heelal (1908)…

Plantage Poëzie Prijs 2026

snelsonnet
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 130
Vanmiddag reis ik af naar Amsterdam Misschien dat ik daar dan die prijs ga winnen De nominatie heb ik alvast binnen Hoe mooi dat mijn vormvastheid zo ver kwam Zelfs derde worden straks voelt niet verkeerd Ik ben al blij te zijn genomineerd…

Een laatste vriendschap

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 142
Jouw Grote Woorden — droegen de Substantie Ik was de Schaduw slechts — die eromheen gleed Nu sterf ik in de Vaas — op het Dressoir Waar de Verwaarlozing — haar Kille Werk deed Het Wegen van het Lidwoord — valt te zwaar Nu de Armoede — de Zielen heeft besmet Wij staan gerantsoeneerd — strak in de Rij Voor bitter Zout — dat nimmer Redt…

Natte plekken

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 47
de inkt lijkt zwarter met de dag de letters nauwelijks te onderscheiden waar ik eerder ook het wit nog zag vormen steeds meer schaduwzijden wolken die het nieuws bedekken als een warme isolatiedeken wreedheden aan het oog onttrekken die steeds eerdere doen verbleken natte plekken op papier die gedrukte tekst doen vlekken…

Trillinde emosensaties

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 120
Na ruim zes decennia popmuziek - van hitweek tot hitparade - meer zijn het niet - die z'n roots te danken heeft aan jazz en blues zijn er maar weinig die de tand des tijds als eminent kiezelvast rotselement in halls of fame in 't elysium zweven Picture yourself in een dageraadlied nee, niet van the beatles, die bedoel ik niet of neem het…
MacZym10 oktober 2026Lees meer >

Nuchtere schaduwen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 109
Luidruchtig durft zij reeds te dromen dat ik haar sprekende talen vloeiend ken maar ze blijft voor mij die vreemde die mijn zelfrespect ontheemde. Grauwe wolken heeft ze leren lezen samen met werkelozen en arme wezen wollige schapen leren vrij te dansen met woeste wolven zonder reële kansen Zij brengt de hemel dicht bij de grond, weeft…

Travaalse Winter

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 119
Zij houdt van heldere zinnen zuiver als een Travaalse winter wit van bevroren dauw. Haar woorden bevriezen soms zij moeten bij haar binnen blijven om te ontdooien zo nu en dan. Het heimwee schrijnt als de ondergaande zon en de tegelijk opkomende maan haar weemoedig maken. O laat de vaste grond niet onder haar voeten wegvallen zij…
J.Bakx10 oktober 2026Lees meer >

Nog altijd mijn pa

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 91
Dezelfde datum. Dezelfde dag. Vierentwintig jaar geleden. En toch is dat ene telefoontje soms maar één ademtocht van het heden. Dat kuttelefoontje, pa. Daar is geen mooier woord voor nodig. Jij was er - en ineens niet meer. De rest klonk even overbodig. Nu kijk ik naar je foto. Je lacht, je ogen bijna dicht. Ik zou zo graag…

Zeeuwse adel

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 377
Groeten vanuit West -Vlaanderen., buur van Zeeuws Zeeland, waar de Damse kanalen niet bevist worden, de buizerds met tientallen wonen, ten zuiden van de Zeeuwse schonen, met haar rijen bomen, roofvogels tortels en houtduiven de tijd doden, de wintertijd is aan het komen we allen de hemel beloven waar geen bladeren vallen zijn verloren…
arensoog10 oktober 2026Lees meer >

Herfst

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 87
Dit herfstgeel bekoort me als nooit tevoren: het is licht en maakt blij maar roept ook weemoed wakker. De vruchten op de akker, het fruit, de maïs, alles is weg maar toch is er nog hoop gebleven, het leven gaat door. Die weemoed schildert een toekomst die wacht, al komt er eerst nog het echte duister, de nacht met zijn droefheid en vragen, onzekerheid…
Adeleyd10 oktober 2026Lees meer >

Fixeren

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 80
Geen vrije tred langs wegen en wind, geen lichtvoetig volgen van wat zich bevindt Het ritme van rust en gemis de maat van een dag, die verdraaid en geheel anders is Een lichaam in stilstand de blik op de tijd, een vleugje onmacht een sprankje strijd De kunst van het wachten, de weemoed erbij, het verlangen naar ruimte, naar…
silann Nara10 oktober 2026Lees meer >

Momenten

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 81
De wind is kleurloos in jouw lege stad die mijn wereld beheerst zien jouw ogen nog die straten? en hoe jij zat op de grond misschien dichterbij dan ik bij dat wat bodemloos wordt genoemd vergankelijke woorden sprak je nooit ze hoorden bij jouw eindeloosheid zelfs hoe jij een begin aankondigde als een reeds geleefde avond woorden bewogen…

Portret

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 69
Het kleinkind heeft mij afgebeeld In zwart en wit, tot grijs geveegd Ik heb een mond zonder gebit Dus lach ik niet, ik grijns Ik heb geen benen want ik zit Niet nodig, zegt ze eigenwijs En armen? wil ik van haar weten Ook niet, niet nodig zegt ze Je moet maar met je handen eten Heb ik die wel? vraag ik alsnog Dat zie je toch, kijk hier beneden…
Wout Joling10 oktober 2026Lees meer >

Compliment

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 87
Een compliment kost de gever niets, Is gratis en voor niks, Voor de ontvanger is ’t onbetaalbaar, Diens kostbare bezit.…

pluisje

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 76
in de wind dwarrelde een pluisje zo licht dat het door géén opgemerkt werd maar hij met het scherpe oog der hoeder van elk detail waaide eventjes met het pluisje mee hij gaf het alle ruimte buiten de duinen waar het verzwijgen hoogtij viert echter waande het pluisje zich een edel dier tot hier en niet verder zei de meest wijze van de…
R.E.N.S.10 oktober 2026Lees meer >

Een Seghen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 74
Voorwaer 't en is een Seghen, soo sprack ik tot de nestor zij dryft vlytigh en naerstig door de heuvelen des sands en cleygrond van het moddergat Opdien vloedt der Seghen, soo sprack en seide ik tot hem daer waert des hemels zonnegloet gheen zondeval noch gilgamesh verstrickt in de epiek der Zondvloet O neen, sprack ik nog daerenbooven…
MaXXim10 oktober 2026Lees meer >

andante

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 137
ik zal naar boven gaan ik zal naar boven gaan tussen de bomen zal ik naar boven gaan geen tak zal knakken onder mijn voet geen bloem zal ik vertrappen geen vogel verschrikken in gewijde stilte zal ik hoger gaan in gewijde stilte zal ik naar boven gaan in de wouden in de geur van hars van blad en bast als wierook over gewijde grond…
KarelMaria10 oktober 2026Lees meer >

mijn bloem

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 49
het raakte de veredeling die in een zoen opnieuw tot bloei kwam, al is het zot om te schrijven van “ opnieuw “ want ze is nimmer van mijn zijde geweken de dagen dat ik in verdriet geraak spreidt zij haar stamper over mijn meeldraad en ontvangt haar stempel de stem van verantwoordelijkheid en is de ze kelk die me bevrijdt van geuren…
elze10 oktober 2026Lees meer >

Fijne dagen

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 114
Kom je gauw weer? Lieverd, je komt toch? Waarom ben je niet bij me? Gaat het goed met je? Vind je me nog steeds leuk? Zou je me missen als ik verdween? Zal deze brief bij je aankomen? Zie ik je nog eens? Weet je nog die nacht in Bourgondië toen ik door de donkere gang naar jouw kamer kwam en we het er tijdens de onweersbui over…
Zywa10 oktober 2026Lees meer >

Levensboom - geworteld in kracht, groeiend door de tijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
Oude wortels rusten stam draagt sporen van tijd takken dragen licht Diep in de dragende aarde verankerd vinden de oude wortels hun stille weg, ze putten uit de verborgen levensbronnen en schenken standvastigheid aan de stam. De dikke schors getuigt van vele seizoenen, getekend door de stormen van het verleden, een levend pantser dat herinneringen…
CB10 oktober 2026Lees meer >

Donna Quichot…

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 107
Reuzen versperden haar pad en zij vroeg zich af wat ze daar deden in de dichte mist hun armen graaiden in de ledige lucht een dreiging waarvan ze niets zeker wist. Was dit haar verbeelding of waren ze echt ze oogden als een leger heel groot, sterk en fel als krachtige macht die eigenaar was van alle ruimte rondom het veld. Maar…

Levensboom - de stilte die mijn gevoelige ziel omarmt

netgedicht
3.4 met 26 stemmen aantal keer bekeken 100
De levensboom schepper van leven op aarde oud als de wereld Met verwondering zie ik je ontwaken in het zachte licht van de vroege ochtend. Je reikt met sterke takken naar de hemel, terwijl vogels hun eerste lied laten horen. Je bladeren fluisteren met de wind, een fijn geritsel dat mijn aandacht raakt. Ik voel de adem van de seizoenen…
CB10 oktober 2026Lees meer >

de vrije uitloop

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 83
De lichte duif landde op mijn levenslijn die vandaag ongedwongen op een zweefmodus stond geen omwonden doekjes of zoetigheid als ijsbreker los van elke wetmatigheid dat vogels niet spreken dat eindeloze pijnigen met grote metaforen - als zij van klei blijkt, wordt er gelijk geschoten Zij zingt niet hoog over gouden einders, doch roekoekoet…

Stilte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 47
Stilte zit naast me. Zwaar niet, maar ze leunt. Ik probeer haar niet te vullen, ik leen haar mijn adem. Soms rust ze gewoon. Soms wijst ze maar ze spreekt niet in woorden. Ik leer te blijven zitten naast haar. En soms weet ik niet of ik naast haar zit, of dat zij naast mij zit. Misschien maakt dat ook niet uit. Ze blijft…

MANNENMARS AMSTERDAM zaterdag 10 oktober 2026

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 87
Wat een mannen wat een mensen wat een gedoe wat een moeten maar vooral wat een mogen ONTmoeten op en in de MANNENMARS 't ontmoeten met vrouwen o.a. Mariette Hamer de zelfstandige Regeringscommissaris met een waterdichte dijk van een betoog; Agnes Elsing onderneemster: Wilde Bloem, overgangsrituelen ik liep met haar op: EEN OPEN BLOEM…

Zeven kleine criminelen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 30
Zeven twaalfjarige jongens. Nog zo jong en nu al. Mislukt hun overval. Een verrader is ermee gemoeid Straks worden ze geboeid. Hun droom van rijkdom is weg. Ze hebben veel pech. Ze zullen nu boeten voor hun plan. Dus stop en denk na wat kan.…

Megalomanie en militarisme

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 43
Wij zien het voor onze ogen gebeuren en hebben niet opgelet Europa met zijn waarde Megalomanie en militarisme tussen de grote der aarde waar zal dat toe leiden gaan alle Europeanen nu lijden? Zoveel vragen niet te vermijden gaan ze de asielzoekers verspreiden? dakloosheid is niet meer te vermijden Het brave volk zal als gewoonlijk…

Veerhuissessie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 31
De tijd van een gat in het donker als een dief in de nacht ligt achter ons. In een lagune van fluwelen schrijfsels en golvende energie van poëtische krachtpatsers ben ik een archief. Wat in de lucht hangt schrijf ik op, gepast of ongepast, ik sla alles op of zo nodig achterover. Via de kier naar buiten zwaai ik, in gedachten vaar…

Beklemminge

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 425
Langhs d'ackers van schroom ende schuwe stille, slenter ick teghenwindsche stappen, aerzelende om onghericht in een verwarrede droem te treden ende te verdwalen. Neerwaerts ghekeerde ooghen beghrenzen als beklemmende bundelen van swart licht, die meer ende meer de ademende borst omhaelen met stomme banden, Totdat…

o Perenboom belaên

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.695
o Perenboom, belaên met al goudgeelwe blaên, oktoberziek en treurig, de winter is 't, die naast, en 't al het land uit blaast dat groeizaam is en geurig! Nog onlangs stond gij daar, o schone perelaar, één witte wolke blommen, die 't weerd was om te zien, en die naar u de biên van verre en na deed kommen. De zomer ging voorbij, en…