171634 resultaten.
POGING TOT BEHOUD
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
69 zoals de schilder
zijn emotie op
het doek smijt
zo tracht de dichter
in eigen woorden
lichtvoetig over
één nacht ijs te gaan
wanneer het lukt
is dit louter winst
zo niet dan ga je nat...…
Verloren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
51 ben jij weg en ik alleen
dan ben ik eerstens blij
geen aandachtvragers om me heen
ik ben volledig vrij
actiefilms op de tv
bier en whisky, snacks en pret
mijn gevloek, geschreeuw van nee
en veel te laat naar bed
en in dat bed slaat het dan toe
ik weet eerst niet wat het is
de slaap komt niet al ben ik moe
omdat ik voel dat ik wat mis…
Storing
snelsonnet
4.2 met 9 stemmen
121 Wat mij nou toch weer overkwam vanmorgen:
Doordat er technische problemen zijn
Kan zelfs een supermarkt als Albert Heijn
Al mijn artikelen nu niet bezorgen!
Ik schrijf, terwijl ik van mijn laatste brood hap
Dus nu maar een gedichtje zonder boodschap…
NAJAAR BUITENLUST
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
481 Aaneengesloten
grijs van wolken hangt over
Alphens kampeerplaats.
Het leven ligt stil
binnen woudreuzen vol vocht,
omringd door hagen.
Een hoge eik houdt
koppig zijn groen; onder hem
kleuren struiken fel.
Rijen woonwagens,
deftig uitziende hutten,
zwijgen gelaten.
Paarden in de stal
bij het woonhuis laten zich
het vol lust smaken…
aan den oever der wederkeer
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
133 spreeck niet van later,
want later woont niet in mijn ure.
dan ben ick reeds
wechgegleden uyt uwen tijt.
.
maer nu
drijf ick op de rimpelen,
lichtblaeuwe wateren,
gelijck een stille ademtocht
onder den hemel.
,
alsof den deze
mijne glimlach bemint,
alsof het hooghe
mij wederkent.
.
ja, ick ben ick,
ende voor een corten stond
gevoele…
PRAATJE, WEEK VAN HET PRAATJE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 Praten dat kan ik
als aan 1 stuk
voordragen ook
en zingen, dat is praten met noten
ontmoeten kan ik ook
omdat het geen moeten is
en met labrador Mika
is het hek van de Dam
dan wordt ik aangesproken
en begint het praatje
soms ervaar ik mij als een praatprostitué
anderen weten dat wel te beantwoorden met
je bent gewoon een ouwehoer…
De mensen vragen erom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
81 Voor de priesters is het helder
Ze hebben het goddelijke antwoord
gegoten in hexameters en herhaald
tot ze het feilloos konden opzeggen
als vertaling van de wanklanken
uit de mond van hun gevangene
die ze dienen voor het oog
van boeren, burgers en gezanten
aan een voet van het huis
van de goden, de witte berg
van zwakke kalksteen
op…
Vaderlijke wens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
52 Ik vraag mij wel eens af,
Komt eerst de wens
En daarna de gedachte,
Of is ’t omgekeerd?
Het gezegde luidt:
‘De wens is de vader van de gedachte’,
Al zou dat impliceren,
Dat de wens voorloopt op de gedachte,
Weet ik het nog zo zeker niet,
Ik blijf er over tobben,
Lood om oud ijzer is ’t niet,
Kom er niet uit, ’t kan vriezen of dooien.…
Je hoeft het niet alleen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
154 Je hoeft niet sterk te zijn vandaag.
Kom zitten, met je jas nog aan.
Je mag de woorden laten rusten,
ik zal niet zomaar gaan.
Een kind hoeft niet de wereld
op zijn schouders mee te dragen.
Het mag een toren bouwen,
huilen, spelen, vragen.
Soms begint ‘veerkracht’ klein:
een stoel, een warme boterham,
iemand die naar je luistert
en blijft…
De dichter.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
48 De dichter vertaalt
al wat er in hem om gaat
en waar hij voor staat...…
geveinsde onwetendheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
65 Eirôn liep op haar stilste tenen voorbij
maar was zich niet bewust van het spoor
dat zij achterliet
aan ellende en diep verdriet
bij een deel van het koor
dat haar zowat niet begrepen had
toen zij het lied voorzong
over de sprong die zij aldoor maakt
als wrange wraak op kleinerende kaken
die zich onder gordels van draken
van dames…
Ik lach me dood…
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
425 Lachen is dodelijk
dat had ik nooit verwacht
want ik lach graag
om mopjes, groot of klein
en slecht uitgevoerde flopjes
totdat ik gisteren inzag
dat lachen zomaar ‘t eind kan zijn
Ik besloot dus te zwijgen
mijn lippen persten plat
om geen grappige gedachte
of lachspier toe te laten, te krijgen
geen grappig ideetje overdag
sappigheid…
lief, onze rotatieas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
153 als jij van het breien zinnen
kan schrijven, het leggen van
puzzelstukjes in braille
uit kan lezen, hoe doorsta
je dan mijn waanzin
wanneer mijn innerlijke stormram
jou de nacht in delen splitst
zelfs nog in de nadagen die ik
voorheen beschouwde als een
absurdistische waan, daar mijn ziel
de wapenen reeds had gesust en
de intieme betrokkenen…
Mijn angst
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
167 Mijn angst blokkeert mijn benen
als ik probeer hard te fietsen
Mijn angst is van mij en
niemand anders
Mijn angst ben ik aan het
overwinnen
Mijn angst ik weet niet
hoe dat moet
God fluister me alstublieft
een antwoord…
Menig zou met recht mijn geluk benijen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.763 Menig zou met recht mijn geluk benijen
Om de schoonheid van haar, die mij bemint,
Dan hiertegen zijn mijn ogen zo zeer verblind,
Dat ik haar geenszins zou kunnen vrijen.
Ik bemin een ander, die mij zet ter zijen,
Zie, hoe rechtvaardig mij de liefde plaagt,
Door liefde mijwaart van die mij mishaagt,
Door liefde t’haarwaart, die mij niet mag lijen…
1944
gedicht
3.2 met 55 stemmen
14.772 De week voordat mijn moeder gehaald werd
op haar duikadres was ik bij haar met
mijn zoontje
elf maanden oud
ze nam hem op schoot
hield hem met een hand omklemd en
legde met de andere een plaat op de
grammafoon
wil je even? vroeg ze mij
ik liet de plaat spelen
mijn zoontje begon te schommelen
zie je wel
zei mijn moeder
hij is muzikaal…
Mijn vijand
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
425 Het eerste schot was mis:
ruim ernaast, links.
Rustig ademhalen nu -
Het tweede is raak,
veel te raak, vreselijk raak.
Verslagen kijk ik neer
op mijn handen,
mijn geweer.…
Geen woorden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
67 Een hoofd vol woorden
Ingewikkelde meerlettergrepenwoorden
Simpele en domme woorden
Lieve, die ooit een lief bekoorden
Kwetsende, die niet gezegd behoorden
Lege, om de stilte te vermoorden
Woorden waaraan anderen zich stoorden
Woorden voor een rijm of boek
Maar niet de woorden die ik zoek
Woorden van het hart
Woorden van gedeelde smart…
Verval van blauwe eenzaamheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
138 Goud rot weg tot brons,
koude herfstwind geselt de takken,
een zwart gezwel in de tijd.
Mist kruipt over de graven,
zwart water spiegelt de wolken,
zonlicht is al lang gedoofd.
De wind huist in de muren,
gestalten dwalen door de schemer,
wat stierf, keert nimmermeer.
Een traan van de hemel,
de eenzame luistert in stilte,
de kamers van…
Herfstlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
149 De zon legt warme handen
op de schouders van het land,
strijkt langs de rood geworden blaadjes,
raakt het water aan de kant.
Een boom buigt zacht zijn takken,
het riet beweegt en komt tot rust.
De wereld hoeft nog nergens heen,
de dag heeft haar nog niet gekust.
Er hangt wat nevel op het water,
een dunne sluier, teer en licht.
En tussen…
Menadenzoon
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
136 Mijn goede vader, sprak Zeus
tot zijn zonen
Was in zijn jonge vermetele jaren
Een wonderkind, met op zijn hoofd slechts twee haren
Als teken van tijd en van wijsheid,
mijn zonen
Toch was zijn voorkomen niet meer
dan schijn
Zijn uiterlijk droeg hij dan nog wel
met verve
Zijn innerlijk zweeg, was steeds meer
gaan bederven
Wat hij deed…
De onzin van de waan
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
649 Lege uren druipen langs de muren
de zon veegt de schaduwen bij elkaar
kinderen spelen met de regen
en stampen in waterplassen
Het maakt de slak niet uit welk
huis hij draagt als het maar past
een vogel zoekt het in de wolken
waar kastelen ontploffen
De tijd blaft in de razende
ruimte als een dolle hond
de muizen knagen de poten
onder…
Wegkijken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
58 Ik wil jou vergeten, zijn
wat jij niet was
mama
jouw ogen
hebben mij zoveel jaren
gezien, en nu
kijk je me weg, zoals zoveel
anderen dat ook doen
en zoals ikzelf
in de spiegel
naar me ben gaan kijken
verlangend
gezien te worden
verlangend
naar contact -
een blijvende omhelzing…
Oktober regen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
47 Het regent, ’t regent al dagenlang,
’t Is oktober en niet mei,
Dán maakt de regen blij,
Nu word je er maar chagrijnig van.
Alleen dat is wel kortzichtig gedacht,
Ook wat egoïstisch voorwaar,
Want de natuur snakt er naar,
Die heeft er al heel lang op gewacht.
Dus het is maar hoe je ’t beziet,
Of het fijn of vervelend is,
Maar dat het al…
de nacht van 12 oktober
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
202 vaak raken woorden als een reliëf de
kruin van mijn hersenstam, het ontluikt
zoals een storm uit een lentesprong
die in rustte was gebleven daar
soberheid van tijd haar
deze slaap gunde
spinsels als kraakhelderwit krijten
kreten vol nonsens als sub-wijsheden
op het lichtbaken dat in de late uurtjes
aan het slot van tijd tracht te sleutelen…
Nissen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
101 teruggebracht tot hier,
en nu, nauwelijks een geheel,
de wrijving tussen contouren
de omtrek van teveel
ergernis in nissen,
op de grens van het ongewisse
een opening zonder kieren
een ruimte die niets ontsluit
Een schaduw, met aanspraak op grond
zonder diepte of gewicht,
de afwezigheid zorgvuldig bewaard
enkel het deksel gelicht…
Jouw hemel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
68 Jij ademde onwaarschijnlijkheid
dat idee vormde zich in mij
wie of wat jouw ogen zochten
bleef verborgen in schijnmomenten
tussen ons
Mijn hunkering leek op interesse
en dan die verbleekte twijfelavonden
gesprekjes die alles verborgen hielden
humeurstilte of gewenste afstand
jouw kamer schreeuwde om antwoorden
ik wilde de mist tussen…
schreeuwen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
130 kon ik nog maar op de steiger
met in mijn rug een plas water
de longen uit mijn lijf schreeuwen
en schone lucht inademen
kon ik maar in alle onschuld
als een kind dus de zon voelen
op wolken door de tijd zweven
in regen slechts een zegen zien
kon maar wat eerst altijd werkte
toen wij de ernst nog niet zagen
de wereld niet zo nauw namen…
Verbeeldinge
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
65 Nog een wijle
spreken mijne ogen
nog niet vermoghende
tot wederrust te neigen,
want zij aanschouwt mij immer aan.
Mochte zij mij willen,
mochte zij met mij
ten slaapwaerde gaen.
Zeker zal zij geuren
naer laet-herfstigh rozenbloet,
ende haere borsten
begeeren een lentebloesem te onthullen.
Het zijn mijne lippen
die dorsten…
Dorst
gedicht
4.0 met 4 stemmen
865 ik wil met iemand spreken
een zin die regen zegt
maar tussen woorden met woestijn
en dorst als tegenteken
ofwel een ander vreemder
al weet ik dat het woord
dat tussen u en mij zal zijn
de ademweg zal breken
ik wil met iemand spreken…