Alle inzendingen

Je bent hier niet gebracht om als toeschouwer in de schaduw te staan, om de adem van een ander te herhalen of te zwijgen als de muren praten. Er is een breuklijn in de tijd die precies door jouw geboorte loopt. Het is geen keuze, maar een opdracht om het weefsel van deze wereld te herschrijven waar het wringt. Breek de wetten van de stilte…

Hier op aarde is de oude vrouw moe haar verlangen kiest voor de droom brieven blijven ongelezen liggen er is geen vertrouwde plek meer slechts herinneringen in een hut waarom speel je die melodie de stad is een wildernis niemand luistert naar jouw gezang niemand wordt rijk van dit hart muziek uit duistere nachten als diep en zwart goud…

Mijn familie is de wereld in het klein. Stop! Draai het om: de wereld is een huis vol snuiters die ik gelukkig niet vaak zie maar op een feest zou missen als we niet compleet zijn want mijn hart staat open mijn kamers zijn leeg genoeg om te ontvangen en mijn mond loopt niet over om gasten te vullen met opgesmukte eigendunk Kom, neven…

Blikken die elkaar ontmoeten, twee lichamen die elkaar verstaan geen schaamte meer om te begroeten, hoe wij hier samen op straat gaan. Jouw hand die stevig in de mijne past, een open passie voor heel de straat bevrijd van de verborgen last, omdat de angst ons nu verlaat. Ik kus je lippen in het licht, volledig vrij en ongeremd een lach…

* Silence is a source of great strength – Lao Tzu * Ik adem vrede weer terug naar binnen ternauwernood ontkomen aan de terreur van buiten waar stemmen klinken die verharden in aanhoudende drukte uitmondend in luider en luider geschreeuw zoek ik mezelf op afstand in de stilte waar mijn zachtjes fluisterend gemijmer…

'Wie van ons twee heeft de ander bedacht?' - Paul Eluard Wat ben ik blij dat ik je nog niet ken. Ik dank de sterren en de maan dat iedereen die komt en gaat de diepste sporen achterlaat, behalve jij, dat jij mijn deuren, dicht of open, steeds voorbijgelopen bent. Het is maar goed dat je me niet herkent. Kussen onder straatlantaarns en…

Zomerhitte stijgt zonlicht zindert door de lucht blauw, diepe stilte…

"Als je de bal heb kunnen hun niet scoren" Dat is een wijze cruijffiaanse les Want zonder bal kom je nooit tot succes Dan vliegen ze geheid je om de oren Die les is aan coach Koeman niet besteed Daar veegt hij iets mee af...alweer zijn reet…

Liefde is geven, Kan de ander dan nemen, Beleven samen. Haat lost nooit iets op, Haat is verdeeldheid zaaien, Neemt zo steeds meer toe.…

Boosheid sterft niet Zij vergeet waarom zij ooit werd geboren Als water dat zijn bedding niet meer kent, kiest zij de laagste plaats Daar wordt zij geen vergeving, geen berusting, maar een vorm waarin het zwijgen zichzelf eindelijk verdraagt.…

'T is lang geleden; 'k was nog maar een kind. Toen dacht ik: Als ik maak, dat ik nooit meer Ondeugend ben, en dat 'k op school goed leer, Dan word ik vast 'een kind, van God bemind'. En - dacht ik - als ik dood ga, nou, dan vind Ik in de lucht bij onze Lieve Heer De mensen, waar 'k van hou, allemaal weer, Mijn vader en mijn moeder en…

Jouw goddelijk lichaam uit Parisch marmer gehouwen eenzaam in het zonlicht die lange verstilde jaren verdicht smachtend en wachtende lippen ontvang mijn kus mijn omhelzing de warmte van leven Jouw verstening zal verjaren als wij vertrouwen op onze liefde blijft ook jouw schoonheid behouden…

Met zoveel teleurstellingen achter de rug, construeer jij je eigen brug Die zich uitstrekt tot waar de liefde wordt opgewekt Waar jij weer naar toeleeft, omdat je om jezelf geeft Laat de hoop niet varen, maar blijf hen in je hart bewaren Want jij hebt ook recht op een eerlijk leven, dus probeer weer om anderen te geven.  …

Het verhaal kan beginnen met de brief op de deurmat die een vloedgolf teweegbracht aan herinneringen en woede wat maar langzaam wegebt Onthullender zou zijn om geheel terug te keren naar de duistere kern waar de schaduw kleur bekende in een tijd hier heel ver vandaan waar lente alles openbrak maar van korte duur bleek daar de…

Dikwijls vindt het brein niet de juiste woorden. Dikwijls vindt de geest niet de juiste akkoorden, voor een toereikend lied. Een lied waarin vrede klinkt en dank voor al het goede melodieën zoals iedere vogel zingt dank voor alles waarmee de Schepper ons voedde. Maar eens horen wij daar boven het danklied dat in Bethlehem klonk door…

Een stem vol muziek, brein in golven van een lied, unieke klank spreekt. Mijn woorden reizen op een eigen golf, een melodie die in mijn denken ontspringt waar de wereld vaak vlak en monotoon spreekt, is er een stem in mij die onbewust zingt. Soms klimt een klemtoon onverwacht omhoog, of rekt een klank zich uit, breed en zacht het is geen…

Van de noordkaap bij hammerfest tot de lofoten heb ik nooit meer geslapen maar in christiaansand in the hall of the mountain king was het peer gynt die mij in zomerse morgenstimmung bracht met die tweede beslissende kopbal van haaland…

lazen we in stenen inscripties woorden van geliefden waren het hemellichamen sterren zon maan kometen op kalksteen leugens in steen wellicht broze betrouwbaarheid dromend verbeelden twijfel is een kunst de schoonste kunst misschien…

Liefde wint altijd twee gelijke harten slaan trots en openlijk kleuren in de wind hand in hand de straat op gaan vrij om te bestaan trots op wie we zijn geen geheimen voor de buurt puur en ongeremd samen verder gaan samen bouwen aan de tijd liefde die beklijft kracht in wie we zijn onze harten onbevreesd vrij voor iedereen.…

Corinthische zuilen van hagelwit marmer maar stevig als staal ontmoeten elkander loodrecht en duaal elk met zijn acanthus in het hoog kapiteel dat hen bindt als een pikant rendez-vous een sierlijke trinitas subliem en verheven…

Zij tellen de winst in de as van de grens, luisteren naar ijzer op steen, en noemen de stilte een begin. Die rekensom van de angst klopt niet; je zaait geen luwte met een geweer. Vrede is geen vlag op een berg van puin. Het is de weigering een eerste steen te werpen, het laten groeien van graan in de loopgraaf, het openbreken van de vuist…

gehouwen uit het allerfijnste albast ben jij gerezen tot de beeltenis die ik als enige mag bezitten en lieven telkens wanneer we onderweg zijn naar morgen leid jij me naar daar waar waar alle goede zegens zijn neergestreken steeds weer, jouw hand op mijn hart mijn lippen om de jouwe, die als een zachte madelievenkrans mij het zoet van…

Liefde bloeit als nooit tevoren, Vlinders fladderen lustig rond, Zonnetje schijnt overvloedig, De geur van alsem waart rond. Grasklokjes buigen in de wind, Rokjes zwieren in het rond, Gras noodt tot liefdesdansje, Getuite lippen ruilen kusjes uit. Over negen maanden is het bal, Dan beschuit met muisjes overal, Liefde is een perpetuum mobile…

Bij de school Warmonderhof gedijen het vee koren en groente weldoorvoed dankzij verspreide stalmest en vergane planten aan de aarde toevertrouwd velden en akkers genieten van gulle regen maar kampen daarna met tergende hitte aren en gewassen verlangen meer water dieren aanbidden de schaduw de zon vol kwelling maakt plaats…

Grote woede, kleine woede Zonder woede is er weinig verbetering, al blijft het vaak bij kleine veranderingen omdat we met twee maten meten en met scheve ogen de waarheid in het midden laten liggen, voorbijkijkend aan andermans kinderen aan alles wat niet eigen is Selectieve liefde, ja dan zitten we met de consequenties en verbijten…

op aarde denk jij altijd aan de mensen in nood onder andere giften voor kleding verzorging voedzaam brood Jezus kijkt vanuit het paradijs met liefdevolle ogen dit alles aan alles wat jij voor je hulpbehoevende medemens op aarde overgehad hebt zei Hij heb jij voor Mij gedaan achter de Hemelse Poort wacht het land van…

De droom die ontstond tussen woorden van verwachting twijfel en bedachtzaamheid in de gaten van ons gesprek hing als wensnevel in jouw straat onaantastbaar en ik greep met drukke handen naar iets dat niet bestond het bewegen van de wanhoop woon je daar nog ? mijn herfst kromp ineen maar jouw seizoen zwaaide met vrouwenhanden ik…

van heel ver de zachte zang van een merel opgaand in z’n dagafsluiting een zuchtje wind het zachte sidderen van een esdoornblad de hemel open en zo helder als een bergkristal en een mens soms zo iel aangevreten door de hitte soms zo krachtig gemeten naar de eeuwigheid niet meer dan een korreltje zand achtergebleven…

Ik wilde een gedicht op een waaier schrijven, Zodat je de woorden je kunt toewuiven En de strofen, wanneer je wilt blijven Mijmren, weer achtloos dicht kunt schuiven. Maar liever wilde ik dat ze binnen In je gewaad geschreven stonden, Zodat tegelijk met batist of linnen Mijn gedachten je strelen konden. Ik zou deze dwaze wens niet uiten…

Wolken voorbijdrijvend in rookgetint glas. Aan de voet van de doorzichtige kolom verkoopt zich het laatste nieuws: de invalide werd middenin het gezicht geschopt en toen met rolstoel en al overboord gegooid. De krant wordt omhoog gezogen fladdert, kantelt, drijft en duikt op de thermiek van uitlaatgassen klemt zich dan vast aan het glas,…