1090 resultaten.
Afscheid
poëzie
3.8 met 19 stemmen
6.110 En heen te gaan - en niets dat achterblijft
Dan dingen, die wij meenden te bezitten,
En niet ons eigen waren, die als klitten
Nog hechten in de plooien van ons kleed,
Maar die wij van ons doen, zoals we leed
En bitterheid en zorgen van ons deden,
Als niet van ons, als dingen van 't verleden...…
Poespas
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.743 Met mijn uitpuilende ogen
die ik graag de kost wou geven
zag ik prachtig vervolmaakt
op een bitter andijvieblad
gestoofde blokjes pastinaken
met vier reepjes bloemkoolstelen
die met - iets nog van een zeebaars
kiekeboetje wilden spelen
op dat veel te grote bord
waar ik een spruitje nog van at
dat er alleen lag en niet snapte
dat ik berenhonger…
Kom, drink!
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
853 , zwelgen in de roes van verdwenen
Amorpijlen of Amor is ook dronken, zet het
onrecht om, hef de bekers, giet het vocht
van hogere goden, voor even, als in een
droom, niet terugkeren naar de wrede
werkelijkheid, nieuwe wijnen vergaren,
want, kameraden, de druiven zijn rijp
en dronkenschap is ons eeuwige doel,
zolang de liefde zwijgt als bittere…
Ouder
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
606 Zo worstel ik door de mensenmassa heen,
verlies al wat vaker de blik op de einder
en zie soms in de spiegel een vermoeide
mond, matte ogen, en gedachten bespeur ik,
die van bittere oude koffiedrinkende mensen,
en ik slorp de einder met steeds meer moeite,
met slik- en vooruitkijk problemen, maar steviger
en stroever als een ouder wordende…
Bedrogen
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
746 Bitter, maar waar.
Ik onthulde je onoprechte liefde voor mij
en toen was je snel verdwenen, ontmaskerd
had je nog een laatste gemene troef,
de politie bellen, slachtoffer spelen,
ondertussen mij lekker verlaten.
Het is jouw karma, schat, je weet dat
je ooit hetzelfde wat je mij hebt aangedaan
zelf zult meemaken.…
Aanjager
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 Voor het woord Energie
te hoopvol en sterk
kom ik tekort
Jij hebt de klinker die ik wil
Die ik nodig heb
maar dat mag niet gezegd
Jij smijt blikken
bitter als mirre
Wat moet dat zijn
als ik je strak vastbind
Mijn verbeelding sleurt ons mee
ik weet zelf niet waarheen
Ze trekt banen in het ijle
Jagend op dat ene
die enkele klank…
Tragoidia
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
698 Koor: in zijn eerjacht
Midas aanrakingen
ontnam hij levenden
alle lucht
Hij: deze bittere smaak
de eenzaamheid
heb ik niet gewild
Koor: zie hoe hij worstelt
worstelt!
Hij: alleen wil ik het niet
geen vrouwe aan mijn zij
het is afgelopen
de diepte niet ver!…
Knapelijn bij der beke.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.298 Hij stortte in een lief, eenvoudig lied
Het gevoel zijns jeugdige harten,
Hij zong niet van bittere zieleverdriet,
En nog min van der wereld smarten.
‘Och ware ik - zo zong hij - als geurende bloem
In de oevergraze verborgen,
Dan lachte ik om glans en ijdele roem,
En het weldoen ware mijn zorgen.…
a taste of honey
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 ik ben tot bitterheid geworden
en dwing mijn zelfspot tot een grimlach
die droevig naar je lippen droomt
vanavond heb ik
om de hunker
zitten drinken
en om de weemoed in je ogen
toen wij afscheld kusten
er was zoveel dat ik had willen zeggen
hoe oeverloos ik van je hield
en woorden die ik niet kon spreken
uit angst voor een ommuurde morgen…
Teder zwijgen?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 mensen in ogenschijn veranderen,
glimlachen naar littekens onderhuids,
de tijd is de vernieler
en bewaarder tegelijk
de bittere pil laat zich kauwen
tot het klokhuis van vertier
de laatste beet toont de
granieten tanden van de verrader.…
PIJNLIJKE KERST
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.259 vergiste
domweg een sierlijke plant los stak
zij ligt daar door mensen vergeten
haar wortels lijden bloot en brandend
onder moordlustige zon
behouden niettemin vechtersaard
dankzij spoedige avondkoelte
ruiken verzonken onzichtbaar regenwater
bevoelen gastvrije aardkluiten
tonen de weerbare christengeest
die ondanks zorgen moeite en bitterheid…
Weemoedts internationale
gedicht
5.0 met 9 stemmen
7.645 Dan keer ik bitter weer, langs onverlichte straten
en slinger troosteloos mijn feestneus door de lucht.
----------------------------------------------
uit: 'Vanaf de dag dat ik mensen zag', 2007.…
Als wij oud worden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
866 De dood is niet bitter, zeg ik, als wij samen dood gaan, hand in hand
samen verdwijnen in de aarde, om altijd dood, altijd samen te zijn.
Kijk toch, zegt zij, hoe mijn lichaam trilt, hoe mijn tranen vallen, kijk
naar de wolken, het gaat regenen, op aarde, op twee levende doden.…
Ik breng in mijn herinnering - Anne Frank
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
674 Ik breng in mijn herinnering uit dank
de bitterheid die zich nimmer van mij
meester maakte, waarin benijden volgde
op de nijd. Die hoop die uit bewondering
mijn geest bestierde en zich uitsprak
in een beeld zonder woordenklank.
Ik breng in mijn herinnering uit dank
die fotografische naklank van Anne Frank.…
Vermoeide paarden
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
398 een
verschuivende waarheidszin,
afkomst en geaardheid als
terugkerend onderwerp
de uitkomst niet in het geding
spannen alleen de doden
hun vermoeide paarden uit
elke onhaalbare hindernis
in de barrage van de tijd
wordt ervaren als gemis
waarin schaduwen bleker
worden, rekken zich uit
in een eindeloze
reis zonder cliché
van bitterheid…
regen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 donderslag
bij heldere hemel
benam jij mij de zomer
door onverwachts opeens
van mij weg te gaan
terwijl ik geven wil
wat en wie ik ben
is het nooit genoeg
of zal het kunnen zijn
om met mij te blijven
pijpenstelen nu
nat van verdriet
regenen mijn ogen
het kussen en de lakens
die wij niet meer delen
eindeloos donker
voelt de leegte
bitter…
Voor een onbekende
gedicht
4.3 met 3 stemmen
4.549 Dit was het bitter einde van een waan.
Ik heb u nooit gezien, ik ken u niet;
En toch voor u dit vaagbedroefde lied
Nu gij alléén uw weg moet gaan.…
Is alles wel liefde?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
503 Nog worden we niet vatbaar resistent
voor een gemeenschappelijke ziekte,
toch zet ik de hoop van besmetting als
wapen in, in het verlangen alles op het
spel te zetten op de huid van je gezicht
door elk sproetje in een roos om te zetten
voordat ik vroeg of laat de ogen sluit
een bijdrage aan de jaren vriendschap
in de bittere zinnen…
Webhof
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
423 Ik weet hoe regen smaakt
en bitter kruid in mijn tong
snijdt – alles wat eetbaar is
geproefd en vernietigend verwerkt
tot een hof van herinneringen
met paden liefde naar perken
vriendschap en bedden ondeugd
staken boosheid, vijvers verdriet
en een stinkende composthoop
van mislukkingen en verlepte idealen
het klinkt ordelijker dan de doolhof…
Loodzwaar juk.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
879 Op wollige zweverige donzen wolkjes lopen
Zwevend dromerig kinderlijk naar de helle sterren turen
En mooie lieve kleine schaapjes daar erg hoog ontwaren
Gelijk 't gelaat ontsierd door bloedende vlijmscherpe tranen
Bittere bikkelharde tandjes kervend in toch mooi hart.…
Herfststilte
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
607 De dood speelt geen theater met de stilte
zeg maar niets meer is nu bittere ernst
en alles wat er toe deed is fout gegaan
alsof heimwee speelt met het vergeten
liedjes veranderen door een aai van de wind
de herfst heeft nu zijn eigen heilzame stilte
je slaapt niet, je bent niet herrezen
je zweeft ergens rustig en sereen
in de gedachten van…
Verontrustende machteloosheid
netgedicht
4.6 met 47 stemmen
1.743 Ik weerspiegel bittere armoede
van het alleen zijn in eenzaamheid
door jouw vloedgolf van woorden
zonder de argeloze mensen
die zich in lege menigte
vriendelijke vrienden noemen.
Ik verjong niet door
jouw zeurende beekjes
in mijn oude aderen
stromen woorden zwak
in brakke zinnen
door het duinlandschap
dat mijn nacht nadert.…
Je nam wat geen naam had
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
323 Je adem bitter —
ik kende het woord ‘fout’,
maar niet de weg naar buiten.
Je lippen raakten me —
en iets in mij gaf geluidloos toe.
Niet luid,
maar definitief.
En toch…
ik verdween niet helemaal.
Iets bleef,
diep onder het zwijgen,
onzichtbaar,
maar niet weg.
Ik herinner.
Ik adem.
Ik ben.…
Achter het gheduld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
169 enckel de natuere
krijght mij op de knieën
met een bitteren dronck
ende een sueren lach…
Verloren liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
100 Het is niet de breuk die het zwaarst op me weegt,
niet het bittere einde dat de stilte nu krijgt.
Het is het besef van wat gisteren andermaal telde:
de tederheid die nu langzaam vervliegt.…
Zwarte nacht
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
766 Deze nacht verdonkert en kleurt mijn gevoel
als gedachten vertranen in nachtelijk dauw
en staar wezenloos, verlamt voor me uit
bevangen door sterke innerlijke kou
Een eenzame traan zoekt langzaam haar weg
schurend door een ijzig landschap van bitter verdriet
Mijn gelaat verkrampt, gehard als kristal
en toont versleten trekken die niemand…
Nog één Keer...
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.082 Bittere tranen
rollen over mijn gezicht
Omdat ik wil vervullen
mijn vaderlijke plicht
Open je hart
nog ene keer voor mij
Ik zal de hemel danken
als je ja zegt tegen mij...…
De zoeker
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
894 En ik denk gelijk terug aan al die jaren,
aan die onmetelijke tijd, de bittere kou.
Ik was eenzaam, ik zocht naar woorden,
die de stilte om me heen breken zou.
Waarheen zal ik gaan van hier,
ik trek mijn sporen in het zand.
Jij zet de deur weer op een kier,
als je uitreikt naar mijn hand.…
Legende
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
912 In mijn wieg oefende ik in de start
“De halve winst” zeiden de volkse monden,
lippen die de waarheid binnen de lijnen dwong
Vader schreef de regels voor de zege
las ze voor op de toon van een bitter sprookje
Alhoewel ik zelden kon wat het beloofde.
Ik voorspelde mijn gal en val. Geprevel.…
Abortus
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
3.891 als een hondje gedwee
Bittere tranen heb ik geweend
en John niet minder
Ik kreeg mijn kindren nooit terug
als ik dit zou verhinderen
Maar dit kindje kreeg geen kans
het was weerloos, teer en klein
leeggezogen uit mijn buik
en't deed zo lang nog pijn…