Alle inzendingen over rook

1747 resultaten.

Sorteren op:

dwaalgast

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 405
ze overwintert waar de wind haar brengt in de schaduw van helden op een plek waar de stenen willen afdwalen waar oude levens zich roeren onder het ijs ze wacht op het onverwachte ruikt de rook van leesbare woorden grijpt naar drijvende brokstukken de tijd schrijdt voort ze wacht tot haar schaduw twaalf voet lang is ze leest…
J.Bakx29 april 2023Lees meer >

In de glorie van mijn verderf

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 501
Ik hef mijn glas op rook en het spel, mijn verderf is mijn grap en mijn eigen hel. Toch blijf ik dansen, en struikel ik weer, als een hofnar die buigt voor zijn eigen sfeer. En als het doek valt, dan blijft enkel die lach, een echo van leegte... mijn laatste gezag!…
Johny Donovan29 september 2025Lees meer >

kanteling

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 153
vandaag zijn het vooral alle auto’s en kinderen die zich laten horen een enkel vogeltje piept verborgen om de dag alsnog wat waardigs mee te geven onder de rook voor reclamefolders zijn de bladeren gevallen door de droogte en dieren laten zich steeds vaker zien vluchten in blinde paniek de wegen over vroeger zag ik de bloemen zonder…

Doe er wat aan

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.025
Verbieden, verboden, verbod ach ja, verboden te roken waarom dan niet gelijk verboden te eten voor de dikkerdjes onder ons waar ik mezelf onder schaar want las ik niet net bij therapie dat overgewicht hebben zoveel risico’s heeft als ik ze ga benoemen schrikt driekwart van Nederland zich het apezuur en krijgt subiet een hartaanval…

Heimwee

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 749
Ik zie al langzaam wat rook komen, maar die rook komt uit mijn hoofd, Indianen in mijn Grand Canyon, zelfs dat is onderdeel van een kapotgeroest maan- landschap. Ik zie door ogen die niet van mij zijn. Buitenaardse wezens bezitten mij.…

Blijham

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 405
Een flits, een klap rook uit de motor en traag, de koers corrigeren van alles proberen ze dalen, ze vallen omlaag. Noodlanding proberen, hoesten in de rook tasten in het rond bidden tussen hoop en vrees Holy Mary full of grace steeds dichter bij de zee, de grond.…

koffie en herinnering

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 297
De rook vermengt zich nu met de geur van verschaald bier, een nevel van giftig en beladen oordeel. Ze absorbeert de damp van de zwarte koffie. Een stilte dient zich aan — ik gebruik haar voor ik het moment steel.…

Sub Rosa

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 601
maten Haar schaamteloze onder rokke danen Het vrouwmysterie waar ik mij kan wanen Hoe kon zij mij daar ongemoeid mee laten?…

kus me vandaag

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.067
kom laat de wind in je haren spelen verwaai de gedachten de rook en drank de stank van vervelen de zon is net op het licht is nog jong ze schijnt al heel zacht door wat nevels en breekt de gesluierde nacht de dag is voor ons verbinding met morgen een gift van de tijd handenvol uren in gebruik zonder spijt kus me vandaag de honger…

In Libessart

netgedicht
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 6.952
Wij in dit doodstille huis herboren uit landwijn en gedempt lamplicht of uit wat van het houtvuur ooit rook was, wij horen nog alleen elkaar ruisen. Ik in de dood van de drank hoor jou zacht slapen Jij in de dood van een droom hoort mij drinken, het stelt niet veel voor.…

de peuk

netgedicht
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.803
het is de steunpilaar voor hem en haar de gloeidraad van de zenuwen de vlam er in en klaar de rust komt weer en inhaleer en blaas weer uit je ziet het ritme van de opengaande twee de longen die zich vullen en toch is het een vreemd idee te graven aan je eigen graf de peuk, de sigaret blijf er in hemelsnaam vanaf laat je door rook…

rijpend in je warme schoot

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.092
ik zag je gaan je plooide heuvels rond je heupen, het korengeel was rijpend in je warme schoot de oogst was voor mij eeuwigblijvend we lentten samen naar een zomer vol met kleur roken de wilde bloemengeur en groeiden met elkaar tot in het diepe blauw waar bomen reikten we hadden niets om op te lijken het was ontdekken en herkennen…
wil melker26 november 2004Lees meer >

rijpend in je warme schoot

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 766
ik zag je gaan je plooide heuvels rond je heupen, het korengeel was rijpend in je warme schoot de oogst was voor mij eeuwigblijvend we lentten samen naar een zomer vol met kleur roken de wilde bloemengeur en groeiden met elkaar tot in het diepe blauw waar bomen reikten we hadden niets om op te lijken het was ontdekken en herkennen…
wil melker25 november 2004Lees meer >

Het lot

hartenkreet
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.321
Ik had mijn verstand op nul gezet, luisterde naar het ruisen van je rok. Toen ik die ochtend wakker schrok, door jouw weggaan zeer ontzet, was mijn verdriet een ijzeren blok dat mij bijna had geplet. Nu is dat ijzer allang verroest, mijn leven een klein paradijs met kinderen en lieve vrouw.…
Pieter Feller17 december 2004Lees meer >

De geur van verse thee

gedicht
4.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 27.934
De okselgeur beschreven in een vers rook indringend, een polderbos in de herfst, jij aan mijn zijde. Wij spraken over het ritme van de natuur. Onze woorden vielen als de bladeren, pagina naar pagina vol.…
Jan de Bas28 december 2023Lees meer >

leef het leven

hartenkreet
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.394
Het leven is iets moois Elke dag is er weer één Dus sta dan op met een lach Dat je deze dag beleven mag Wees dankbaar met deze dag Leef hem uit al je macht Het leven is al zo kort Dus drink je bier rook je peuk en heb plezier ga feesten ga beesten heb sex in het openbaar neem een lijn neem een pil doe gewoon wat je wil leef die dag…

DE BOERENDOCHTER

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.262
Zie, hoe zij met haar rokken zwaait, De brede handen staan naar grijpen. Reeds voor zij duidelijk gaat rijpen, Weet zij waarom de wereld draait. En daarom is zij zo onhandig Met haar gebaren; en haar woord, Ofschoon haar frisse mond bekoort, Maakt knapen roekeloos losbandig. Maar voor haar blik wordt ieder stil.…

lijf -op de vlucht 369-

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.529
onbeperkt in het heelal rondwaren toch deel van processen en systemen zijn een ervaring die weer uit delen bestaat die door het filter van de reflectie gaat op de grote vlucht door werklijkheid zo teken ik een rond cirkeltje op je voorhoofd een rond cikeltje rond je navel drink ik hete thee in herfststormen blijf het liefst binnen en rook…
rob flipse2 december 2005Lees meer >

Schrijfhut

netgedicht
3.9 met 62 stemmen aantal keer bekeken 1.005
schelpen kunstzinnig gesmolten kaarsen vergeelde oude foto`s hun oorspronkelijke lijstjes overleden oom de vagebond oude groetkaarten sommige bolrond gevallen meigewei gekromde rookstoel potloden stapels kringlooppapier olielamp verlicht schrijfplezier zwarte allesbrander schrijfhut warm beschut uitgeschreven gedichten drijven in de rook…

Extra tijd

netgedicht
3.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.966
kan wel vallen winnend, gelijk of verliezend zijn De tijd tikt, komt erom Niets kan het einde nog uitstellen wat zelfs het licht aan het eind van de tunnel niet kan Men heeft ruimte nodig om afscheid te nemen men kan niet tegen elkaar blijven staan geplakt Er wachten woorden en zinnen de werkelijkheid moet gevat rook…

Ontdooi

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 596
Witte rook ontkringelt de warmte, stijgt recht omhoog. De lichte grauwheid van de lucht bevalt het oog. Is dat het teken? Maan tot kalmte, blijf weg ervan, tot het ijs echt dragen kan. Ontdooi met warme deken.…
Jan21 december 2007Lees meer >

Minachting

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.247
Het gepolitoerde mahonie houten paneel In die deur met zijn duizenden draaien Nu een glans en troosteloos geheel Zou geen zacht zijden rokken meer aaien Gefluisterde geheimen aanhoord Gesloten om weer heimelijk te ontsluiten Begeleidde hij in liefdevolle momenten Glimmend lachend in onschuld naar buiten Moeizaam kreunend dient hij nog…

Aprilnacht

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 519
uitzicht donkerte wanend tussen verlichte huizen en wapperende was vind je het maanlicht een beetje dansend van verlangen en je houdt me vast even samen in die tussenspanning betoog jij dat mijn ledig hart een buurman nodig heeft maar ik slaap niet met die wanen ik koop een ander hart in de stad voor vijftig cent en laat een blauwe rook…
mobar14 april 2009Lees meer >

Droomland

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 555
in de nacht legde zij haar moede hoofd neer op het veren kussen sloot haar ogen begaf zich op het pad van droomland donzig waar zij de mooiste klaprozen zag wiegen in de wind waar de vlinders haar lippen rood kusten met tere vleugelslag warm als een glimlach rook zij de geur van jasmijn slaap zacht fluisterde de wind het water bleef…
windwhisper18 februari 2010Lees meer >

Alleen maar dansen

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 705
In zweterige kroeg, waar rook nog stiekem in rondjes buiten geblazen in kleding trekt, durft de man geen vuur te vragen en danst hij wat verlegen rond de borsten van de dame die het licht naar binnen bracht. Hij wil haar vragen mee te gaan en met hem te vrijen tot de zon gaten in gordijnen prikt. Hij danst wat verlegen.…

Verkillende misverstanden

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 591
De witte duif blijft in het hok zingt een laatste vredeslied verstikt door donkere rook als traag de dag overgaat in donker bevroren nachten Vooralsnog heerst de stilte van de gekwetste ontvanger die in een ijzige winterslaap van met tijd gevulde spanning hoopt op een betere uitleg dan het bijna onvermijdelijke Redeloos vallen ze uiteen…
gerardo13 april 2010Lees meer >

Putten

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 690
De troosteloze aanblik van de oorlog, verstilde schuren in het schemerlicht een levenloze boom tekent zich af als een skelet tegen de bloedrode lucht die lijkt te roken in een hemels schijnsel gekrompen is de hooiberg die schuilgaat in het donker wachtend op de morgen, voor elk geluid beducht in een zucht lijkt Putten uitgestorven…

Staand

gedicht
3.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 14.609
Versteend sta ik op deze aarde met lange rok en omslagdoek die hij strak rond mijn borsten speelde, omdat dat van de wereld moet. Zo ben ik opgevoed. Mijn ogen hebben iris noch pupil. Dus kijk ik maar naar binnen, wil al wat buiten voorvalt binnen horen.…