Alle inzendingen over schemeren

1518 resultaten.

Sorteren op:

licht sonnet

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 603
Licht sonnet Overdag zo kil en totaal verstild De poot strak als een stramme hond Een hoed van linnen op zijn kop Gebonden om zijn schedel rond In schemering ontspringt het verlangen Een zachte glans te doen verschijnen De atmosfeer zucht naar de koestering Het duisterlied te ondermijnen Ontstoken als een vlammend zwaard Goudglanzend…

Vallende duisternis

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 572
Hoog op de top van het duin ontwaart men een prachtige zonsondergang een vuurbal weerkaatst boven het golvende water de schemering valt en de maan werpt zijn lange stralen over de zee die zich koestert in de vallende duisternis lijkt het bij vloed of het een meer is de zee kabbelt voortdurend op het roze met zilveren zand het zilte nat…

Het huis gaf niemand thuis

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 639
van god en alleman verlaten stond het huis weer in zichzelf te praten zij was vroegtijdig oud verzakt en buitenissig de tuin verwilderd grauw naast de schuur een rariteitenkabinet van wat bij afval was gezet een vage schim achter een vuil gordijn kon wel een bewoner zijn het janken van de hond dat bij schemering luguber klonk weerhield…
wil melker29 augustus 2010Lees meer >

Jij bent zo jij

netgedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.683
zoals een vogel die onbegrensd vrijmoedigheid wenst op vedervleugelslagen dromen mee kan dragen een lichtschelp eindeloos stralende zelfs als in de schemering de aarde lijdzaam wacht op een donkere nacht jij bent zo jij de waterdruppel die achterblijft liefdefleuren wrijft op schaduwblaadjes van een dorre bloem het dansende…

Rond Oktober

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
Gekneveld stuifzand wringt de jongste vloed uit het zwierige duin stormachtige buien knijpen traag het oude, zwakke licht uit de dagen de eeuwige branding verslindt gulzig vermaalt smeulende zomersporen tot schuim een eindeloze en gapende leegte vult de uit schemer opgetrokken herfstdagen alles wat stranden steeds stempelt sterft gestadig…
Kees Keizer19 oktober 2011Lees meer >

Een nacht in Parijs, 1995

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
( Een herinnering ) De stilte hangt in de Dood van kalende takken De vogels zingen zo frivool niet meer Ik mis de smaak van een nieuwe lente en wist niet of je nog komen zou Je foto’s zijn verkleurd in de schemer der herinnering De kamer is verlaten, het bed ligt er onberoerd Ik veeg mijn tranen van een versteende vloer…

de aderlating van verlangen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
vandaag mijmert de lente over liefde gestage woorden verpakt in een sober collectief, het is de late schemer die zich uitstrekt alsof het ontwaken een herrijzenis is geraapte stenen doen geen kwaad de mantel kraagt aan de warmte van het lichaam het gebiedt het leven de tijd te herzien en de illusie om dromen waar te nemen is het bont van…
elze9 april 2013Lees meer >

stad bij avond

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 743
Stad bij avond en voor de schemering de dag verdringt wat late zon over straten en pleinen alsof het licht slechts mondjesmaat wil wijken... totdat alles nog maar zo 'even' is. Stad bij avond moet nog wennen aan gemis van shoppers, studenten en toeristen. Alleen nog het gedreun van treinen en het geraas over Ring en Boulevards.…
mia bemong17 januari 2014Lees meer >

Horizon

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
Alleen jij erkent mijn licht in schemering of met flits. Alleen jij ziet mijn portret in een fotolijst of silhouet. In de natuur of een galerie details in macro-objectief. Zie jouw plek in mijn hart als kunst metaforisch art. Alleen jij erkent mijn licht na het vallen van de nacht.…

oude stad

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 446
de oude gevels hebben het licht gereefd een dag geleefd terug van de uitreis zijn zware zeilen gestreken neergelaten aan een verlaten rede een smalle gracht meert donker af schemer schommelt op de kade het spiegelbeeld van een boot wordt gedragen over de romp rimpelt water hier wordt niet meer gewoond of verhuisd uit nissen…

Ode aan de Leegte II - Kosmos

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 653
De zon begeleidt en dirigeert planeten en myriade manen ten dronken dans in cirkelbanen het multiversum musiceert In mechanische melancholie baadt de ster die verder kwijnt haar helderheid - tot ze verdwijnt vervalt in vale apathie De celestiale schemering een schaduw sluiert Edens Hof de grote Godendeemstering herleidt 't heelal tot…

Overspannen.

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.051
Het is schemerig stil en koud op de heide waar een eenzame berk buigt in de straffe noordenwind bladeren dalen neer op de grond richt mijn hoofd op en zie in de verte een vrouw lopen met een kind flitsen voor mijn ogen licht en donker spookt weer in mijn hoofd dat nu wat zwaar weegt gedachten slierten en vreemde beelden…
Leonardo30 september 2015Lees meer >

Is 't nog ver?

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 557
we wandelden door het bos ik, aan de hand van mijn vader tot de schemer van bomen schimmen maakte dan lijken alle paden op elkaar staat de auto bij elk dwaallicht 'een stukje rechtdoor en dan links, nog even, we zijn er zo' de dood van blinde wegen ging geduldig aan ons voorbij de zondag is al lang in een zachte doek gewikkeld…
Iniduo13 oktober 2015Lees meer >

Galgeven

gedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.834
Eikenheuvels tussen grove den waar je als kind de nachtegaal kwam horen bevend in verboden schemering hoewel ook jongens aardig konden fluiten nog schrijven talingen en eenden op het water lagen aa’s en ee’s onrust onder de oksels een hals vol richting ook wij bewegen uren stap na stap het ritme van miljoenen mensenjaren winter ademt…
Silva Ley1 november 2015Lees meer >

Verloren liefdes

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
En zelfs, in de luwte van de schemer, hun gloed gevangen, waar het laatste restje, nu nog, in het flonker van mijn nacht verschiet. Ik heb van ze, gehouden, alle liefdes, alles wat ons ooit, verliet. Nooit zal ik, hun pracht vergeten, en kan, alleen maar hopen, vergeet mijn naam, ook niet.. -…
John Kroos17 januari 2016Lees meer >

Zomerlandschap

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 499
de hemel is blauw en wijd van een stil gelijk het gras buigt met de wind en ruiselt liefderijk gering onder een boom bewegen schaduwvlekken om van verloren aandacht de steelse grond de lucht is op glas geschilderd blauw vee blijft de aarde trouw het graast traag en onverdeeld door de late schemer waaiert ver uit in een voldane…

Mijn carrousel

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
Jouw zucht laat mijn zintuigen ontwaken in de schemering van wegtrekkende mist dat je mij opgewekt toont in ons schouwspel met bewegingen als een theatraal illusionist.…

kalveren

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 464
Die avond ruim voor het schemeren toen de kalveren ons schuifelend naderden... Je gedachtenpauzes waren nooit veilig te lang, te grillig en aandoenlijk fragiel.. Te vroeg voor alcohol, dat kon zelfs dat hippe baardje niet loochenen Je relaas was schimmig en vertrouwd als de geur van jonge runderen.…

Ik hoor de nacht die nader-zijgt

poëzie
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 937
Uw aangezicht is vreemdlijk stil in ’t schemer-leven... Ik zie het laatste dag-geril in de avond-dreven. – Is dit een einde of een begin?... Uw handen glanzen; uw blik is als violen in verslenste kransen... – – Ach, is ons lijf voor ééuwig moe, en onze zinnen?... Míj faalt de kracht, te zeggen hoe ’k u durf beminnen.…

Uranus

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 666
ritselen tot een tapijt zagen elke toekomst liggen in de verte, zeldzaam zichtbaar bij helder weer er waren zinnen die we nooit eerder lazen, woorden die werelden schreven ijs werd gas en daarna warmte waarbij afstand smolt tot naderbij ons tijdstip was aan de hemel, we waren aanwezig als een blauwe planeet de avond werd een vallende schemer…
Iniduo19 oktober 2017Lees meer >

tenslotte

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 433
waar we heen zouden gaan waren we bij aankomst al vergeten op de plek waarvan we dachten al eens eerder te zijn geweest meenden we ons te herinneren afscheid te moeten nemen van ons lichaam dat hier ooit sliep de ademtocht die hier stilviel in theewater op een vooravond of bij schemer in een bruin bierflesje bij sommige dingen stonden…
Iniduo13 maart 2018Lees meer >

Vooraf en naderbij

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
Nog voor de deur zich opent lig jij met je neus in de boter nog voor de regen valt heb jij je paraplu opgestoken Nog voor de poppen dansen zie jij de bui al hangen nog voor de wind jou omwaait sta ik klaar om jou op te vangen Nog voor de schemer valt knip jij het licht aan nog voor de nacht daalt herinner jij je de volgende dag Nog…

Herfstdeuren

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 426
herfstdeuren in haar dromerig verlangen tussen haar slanke vingers glippen er dagen langs herinneringen die ze ooit had aan vlinderverlangen groeien wilgen houdbare dromen verder tijdens nachten door duister smachten tussen talloze lippen bewoon ik haar zielenlijf zoals zij dat van mij achter deuren van vergetelheid hoor de schemer…
mobar9 oktober 2019Lees meer >

De sfeer van weleer

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 666
zij zomerde met wilde bloemen in een paradijselijke wei waar vrijheid kleur en vormen bloeiden werd ieder hemels blij ook zij wist van de volle oogsten de rijkdom zo dichtbij later nog het land met kale stronken als verlate herfstpartij in helder schemeren deden vorst en gladheid al even van zich spreken het…
wil melker5 november 2019Lees meer >

Doodlopend spoor

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 442
Het was vroeg en bladstil in het schemerende bos, ik was er alleen en volgde het spoor. Het sneeuwde licht, niets dan witte zachtheid om mij heen. De bevroren aarde protesteerde krakend, leek, overal waar ik liep om antwoord te vragen, maar de in nevel gehulde bomen zwegen en zuchtten diep.…

Thuis zonder ziel

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 543
zich dit weekend een dakloze zwerver Ziel zonder huis onder zijn arm redeloos radeloos twenty four seven Kan een bohemien zijn hart verlichten beter, dan schuilen in zijn gedichten  Ziel zonder soulmate lichaam en geest waren te lang van haar weg geweest Is hij een schim een donkre nomade een duistere schaduw in de schemering…
Maxim28 januari 2024Lees meer >

Kopland.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 831
De schemer die ons soms verrast, de merel, zijn lied en jij, voordat je weer verdwijnt.…

Silhouetten

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 353
Waar blijft de tijd die ons de silhouetten schiep vormloosheid van de fantasie werkelijkheid in schemer gehuld het raadsel van het leven dag na dag.…

haar naam was Térèse

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 764
ik graaf ik graaf met overtuiging ik graaf om iets te vinden van die twee kinderen misschien wel gravend ergens in Europa twee blonde koppies een meisje een jochie tot ik beland in een schemerige caravan staand neem ik aan aan het hoofd van de uitklaptafel een radio klinkt door wat gelige contouren mensen praten tegen mij aan…
R.E.N.S.21 december 2025Lees meer >

de vrouw, het raam en de weegschaal

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 375
als het licht van de dag zich geleidelijk aan begint over te geven aan het donker van de nacht zet zij zich in haar stoel bij het grote raam om te kijken om zich over te geven om te ondergaan halverwege de schemering staat de gulden weegschaal de wrede hardheid van de dag en de wereld is nu volledig in evenwicht met de zoete…