1504 resultaten.
Solipsis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 Leven, ofwel de kunst van het scherp zien
bij tanend licht van een wankele schemer,
wachtend op een verruimde blik misschien.
Wanneer ben ik tot acceptatie bereid?
Als ik hoor, voel, proef, ruik of zie?
Of is er nog een verborgen waarheid,
als echo van een onbekende dimensie?…
PAUL SCARRON
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Mijn protégé bezat een scherpe geest
Ze ijsde van het klooster met zijn nonnen
Zij in habijt, in plaats van in japonnen
Nee, dat zou eeuwig zonde zijn geweest
Ze had geen geld, familie, was verweesd
Ik heb me op een oplossing bezonnen
Ik, kreupele, heb haar voor mij gewonnen
Ik nam haar mee naar elk gegeven feest
Ze heeft Madame de Monteban…
de dood als nerf
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
524 mijn wil, de dood die ik zoek
al staat het gekrast in mijn nagelriem
de gesp, de gesp was te scherp en wellicht
te begaafd om mij te personaliseren
in een besef dat geen geweten kent
terugkomend op de dood, de nacht is geen
huiler maar oogt zeer voldaan nu het blad
in haar nerf het sterven heeft herkend, ik hoor
een galop, de herfst davert…
Kermis in de hel 3
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
550 Straks komt de Engel met 't scherpe mes,
voorzie de deuren van rood schapenbloed,
als scheidslijn tussen kwaad en goed.
Vaarwel wereld, het ga u goed ....…
Sonnet der pluizige pluizen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
486 nog pluist het in het pluizige pluisgras
waar jij met jouw allergische status
vertroetelde met een niezige kus
zonder enige schroom de leidster was
gewas laat veelal scherpe sporen na
als je er overgevoelig voor bent
een warme lentedag die ons verwent
rollend door grasland en de slag daarna
paardenbloemen pollen geen lentefeest
vergalopperen…
De boom die tussenbeide kwam
gedicht
1.0 met 1 stemmen
6.821 Niet de scherpe natuur van de zaag
wierp de man terug uit zijn dromen
maar de huiver van de boom
de in het hoofd van de man was aangeplant.
------------------------------------------
Uit: 'Zo is de zee', 2001.…
Pijn polijsten
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
588 de hoekigheid
verbaast me steeds
het blauwzwarte basalt
scherpe kanten krassen
wonden in mijn hand
ik sjouw dat brok
waardoor mijn leven stokt
steeds met me mee
nooit ben ik vrij
er zit een steen in mij
heb getracht zijn
hoekigheden te verzachten
weerbarstigheid raak ik niet kwijt
de natuur geeft het figuur
tijd zorgt dat de vorm…
En dan nog dit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
465 Zij zijn
zich niet bewust
van geac-
cordeerde
feiten
Media
reppen met
heel veel woorden
over
nieuwsitems
die toch al
enige tijd
in lucht
hangen
Staat de radar
niet scherp genoeg
afgesteld
of leren
zij niet(s)...?…
Voorjaarsgedicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
743 Mijn linkerhand ondersteunt mijn voorhoofd
en beschermt mijn plotseling scherpe blik
tegen de al te felle zon.
Mijn rechterhand krabbelt vlug
dat wat rest uit een kort bevochten nacht.
Merels zingen dat de lente definitief is aangebroken.…
Een formidabel man.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
759 De twinkeling van humor in zijn ogen,
een virtuoos in levenswijze taal,
een scherp verstand gehuld in mededogen,
en steeds opnieuw een grandioos verhaal.
Al is zijn aardse leven nu vervlogen,
dat wat hij liet, dat blijft fenomenaal.…
Poolhaas
gedicht
5.0 met 1 stemmen
1.587 Hij zit, zeer wit, tussen de scherpe stenen
van de eindmorene, zijn oren gespitst
vangen de stilte, het geluidloos zwerven
van de poolvos boven hem op de gletsjer
het zweven van de sneeuwuil in de schemer.
Dit is zijn wereld, hij is tevreden met zijn vacht.
Zijn sterke achterpoten trommelen bij gevaar.…
ik kaal de bomen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
851 ik kaal de bomen
scherp de wind
in bladerloos vertonen
weer oogst ik afval
van een zomer vol met leven
sterf drogend wat er is gegeven
ik jaag met buien langs de kust
de kou van het achterland troost
zich met nachtvorst als men rust
warmte in mijn ene hand
klapt tegen winter aan de
andere kant en geeft gedonder
toch schraal ik…
de wijn was zuurder dan
netgedicht
2.9 met 108 stemmen
20.681 de wijn was
zuurder dan de druiven
oogden in hun glans
de schrale grond
gaf hen geen kans
te zoeten in de zon
koude nachten zetten
zwaar bevochten sappen
niet in suikers om
groene bladeren tierden
weinig zomer, het scherpe
vocht ontwaakte zelfs de dromer
maar in de
nasmaak proefde je
de strijd der elementen
het donkerrood…
op zoek naar onderdak...
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
599 gedichten
kan ik wonen'
schreef J.Slauerhoff ooit al eens tijdens zijn omzwervingen over zee
en ik moet eerlijk zeggen ook ik
vond daar ergens onderdak
in eigen woorden zo vertrouwd
daar ben ik thuis waar ik me veilig voel voor alles dat neigt naar wreedheid
en juist die wreedheid moeten
we te lijf gaan bewerken als een diamant
de scherpe…
wereld in vertwijfeling
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
485 het land in vertwijfeling
rijk aan crisis ook
in opgeven verbonden
onbegrepen complex
die scherp in tegenstelling
mensen zo verdeelt
over heel de wereld
vluchten de mensen
voor oorlog en geweld
zich de weg zoekend
het leven écht
samen te veranderen
in beslissend moment
overvalt hen twijfel
angst en onzekerheid
over te maken keuzen…
De pijn dieper steekt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 nog altijd
brandt van
binnen de
intense strijd
tussen zekerheid
en het dansen
op het scherp
van de sneden
die liefde uiterst
pijnlijk laat splijten
meteen het vers
rode bloed doet
vloeien in plaats
van de gevoelige
warmte van kus
knuffel en je
sterke hand die
voelen als geluk
waar ik oh zo
voorzichtig mee ben
omdat de pijn…
struikgeritsel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
279 ik stop hem in mijn borstzak
terwijl ik naar schaatsen kijk
zijn rondetijden scherp houd
koude handen wantrouw ik
liever de zachte tanden dan
knabbelend over het randje
waar elk verstand voorbij is
dat van mij in het bijzonder
dus ben ik onder de indruk
wonderlijk wat hij aangrijpt
om mij mijzelf te laten zijn
vóór de verglijdende grens…
Tussen taal en tekens
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
658 Wie spreekt over het leven en de dood
moet de taal van liefde spreken
schrijven op het scherp van het potlood
zwijgen met het hart als wiekend teken.
Wie het overkomt: de dood of het leven
moet in het zicht van het licht
naar het pad van de wolken zweven
vuren laten branden als in een heldendicht.…
- Zomerwind -
hartenkreet
4.0 met 37 stemmen
1.167 Ach, waarheen wenk jij mij, jij scherpe zomerwind,
Jij fluistert en suist, heb je mij ooit gekend?
Wind, wind, waarheen draag je mij,
hoe volg ik het beste jouw sporen?
Ach, lieve hete oosterse zomerwind
blaas niet te hard aan mijn hoofd en mijn oren.…
Kleine interventies
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
481 oppakken
die je even kwijt was
in de vluchtigheid
van plezier en lach
de vervlakking van
de hele maatschappij
zelfs het houden
van heeft zijn lat relatie
of kiest voordeur delen
een kleine bloemlezing
uit de groene wei
waarin wij niet meer
bloeien omdat we in
de overvloed van regen
al verdronken zijn
of verbrand omdat
een te scherpe…
Schijnlijk
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.534 Onduidelijk doch
scherp gesneden
kerven de laatste
zinnen vloeiend
langs vochtige
stromen bloedige
werkelijkheid
vertrouwen stil
verbonden met
gisteren tekent
sommige lijnen
met wazig zicht
verblind door
klamme mist
verscholen achter
donkere wimpers
ogen diezelfde
ogen grenzeloos
pijn en verliezen
op een zelfde
moment de lach…
Wat gij niet wilt
netgedicht
5.0 met 293 stemmen
897 jij kon niemand
tegen de haren instrijken
het voelde altijd
als een verrijken van
de persoonlijke kant
waar stekeligheden
opdoken kon jij hun
scherpe kanten benoemen
kregen zij na verloop van
tijd het patina van zoenen
jij maakte geen
onderscheid in mannelijke
en vrouwelijke zijden
door die te benadrukken
raakte je hen beiden…
Mijn alfabet
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
688 Letters lachen in de morgen
zinnen maken een verhaal
woorden, soms té diep verborgen
worden wakker met véél kabaal
Medeklinkers worden misbruikt
klinkers relativeren
smuilend als de ochtend ontluikt
zullen de kansen weer keren
Gesproken en geschreven taal
soms waar, soms overbodig
kunnen klinken als krakend staal
scherp, venijnig, vaak…
Nachtmerrie 'Sonnet'
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.934 te zijn
word ik door diens handelen beroofd
van elk begrip, kan slechts verdoofd
me verschuilen in mijn mistig brein
Zo dacht ik starend in de rollende ogen
van een oude merrie die in`t weideveld
slachtoffer werd van zulk bruut geweld
dat niet past in gangbaar denkvermogen
een zielloze gek, ziek, geobsedeerd
plantte een mes, sneed scherp…
Campagne
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
107 Tussen rottenis en dode blaren
drijvende karkassen en kadavers
gestuntel geen vooruitgang maar stagnatie
gezapigheid gebrek aan concentratie
het roer om na de thee en druk palaver
om in act II versneld zien te geraken
in een metamorfose vol gebaren
de trossen los de mouwen opgestroopt
met bolle zeilen aan de wind gevaren
scherp en…
Jij danst kleuren
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
587 ik leg het mozaïek
van mijn leven
nog steeds onvolledig
veel ballen en
scherpe hoeken soms
vloeien lijnen verdriet
vaak heel euforisch
maar stilte doet
vrolijkheid teniet
in afscheid zit
al het gemis dat
eenzaamheid strikt
jij danst kleuren
ik ga voor symmetrie
in samengaan
jouw visie geeft
weinig groen licht
beperkt in…
-Omdat alles voorbij gaat -
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.026 Tussen de zwarte lijnen en de scherpe pakken
is er soms een ontmoeting, jij bent ergens net als ik
maar de metro raast ritmisch door en
ik ben niets dan storende harmonieuze pretentie
Gebouwen proberen god te raken, in arrogante lelijkheid
zoals de regenboog van staal met aan het einde
China in een loods, Frankrijk en Italië…
EN GARDE
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.050 De tijd is bijna daar, niet bang meer zijn
Je helm weerkaatst de scherpe zonnestralen
Als een heraut vertel je de verhalen
Van heldendaden en familielijn
Dit is niet het moment voor schone schijn
Of om te vluchten in het theatrale
Je maakt jezelf gereed voor de finale
Want middenin de strijd voel je geen pijn
Het slagveld is je werkelijk…
Een groet voor een vriend
netgedicht
4.5 met 47 stemmen
4.387 Zeker, we moeten helder denken,scherp,
maar groter is toch de liefde.
Ik weet het allemaal niet zo goed meer,
maar ik wil je even groeten,
nu het nog kan.…
HERFST
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
954 Te grijze wolken, met hun scherpe, gouden randen,
benemen mij geraffineerd de adem van de zomer,
als dode vlinders vallen bruingele bladeren,
dwarrelend weggeblazen door een stoere noordenwind
Elk jaar opnieuw weet ik dat dit moment komt,
het moment dat de zon zijn kracht verliest,
dat het noordelijk halfrond gaat verkillen en
elke hartstocht…