2616 resultaten.
Onder blauw
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
325 Gedachten stijgen op,
Naar ’t licht ver boven mij,
Verspreiden zich in ’t firmament,
Tot een absoluut niets,
Lijken nooit geweest,
Laten zonder één spoor,
Leegte achter.…
tijd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
344 de grijze tijd kent zijn kern
van waarheid
is geen circaplusminusgok
of het kijken van zuiverekoffiedrab
en dan met kretologieverstand
iets mompelen in je baard
de wrede tijd vaart altijd
voor de wind
laat zijn sporen na die
onnavolgbaar zijn
in de tijd ben ik de schaduw
van je hand de schaduw
van je hond de eeuwige schaduw
van mijn…
Spira
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
762 morgen noem ik hem
weer vandaag
hij breekt het gewelf
de glooiende hersenhelft
de wervelende winden
zonder geluid
slakkengang van
sporen zonder oren
zij komt slechts vooruit
door zijn tellende
herhaling der woorden,
absurde trilling
in een glooiende
wenteling naar binnen
het slakkenhuis
vermag slechts
vier windingen…
De niet-flexibele mens
hartenkreet
2.5 met 23 stemmen
2.170 De niet-flexibele mens
beziet de wereld toch wat anders
wel zo ongeveer als wij
maar dan door een andere lens
niet in de kern maar van opzij
Hij denkt zoals de rails van een spoor
die gaan
opdat de trein kan blijven rijden
rustig voort
tot aan het vastgestelde oord
zo leeft hij zijn bestaan
Maar omdat ze toch vaak komen
waar ze moeten…
Een blinde doler?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
422 Hij volgt de sporen van
elke blinde doler die hem op zijn
zoektocht anoniem zijn voorgegaan.…
De nachttrein
netgedicht
1.5 met 17 stemmen
315 Binnenruimte vult zich
met gedragen rust; lichamen wiegen
mee op het trage spoor. Gedachten worden donker
van toon, rekken zich uit in het ritme van een nacht die openvalt.
Halte gloeit op als een
eiland van licht, een korte onderbreking
in het grote donker.…
De lagen van psychose
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
466 Geologe van het innerlijk—
dag en nacht
graaf ik sporen,
doorgrond ik steen,
vind ik kracht
tussen de lagen
van mijn eigen bestaan.…
Aftakking richting paradijs
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.049 schittering
in felle stralen
strepen metaal evenwijdig
richting woestijn
haast
een donkere eenzaamheid
verdwijnt
in schone schijn
recht vooruit
niet afdwalen
linten slingeren stromen
op en door
akkers
oevers
richting spoor
en weer
als onzichtbaar
tranen vleugen grijs
aftakking
richting paradijs…
TV consumptie
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.144 ’t onrustig bloed ontstijgt spelonken
de dag houdt amper zich aan ’t scherm nog vast
in sneeuw behoedt een hand de levenswegen
voor dat er zwarte schaduw dreigt
antennes grijpen naar de golven
de aderen vangen vreemde wereld op
in sporen vormt zich licht tot beeld
dit medium is geworden tot een god.…
Zal met ons samenzijn
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.175 met ons samenzijn
ook je warmte verdwijnen
Zal de kilte van je ogen
de stilte onderlijnen
Zal de mist duister hangen
over de weg die wij reden
Of zal je mond nog lachen
om mij en ons verleden
Zal met ons samenzijn
ook de verbondenheid vervagen
Zal je langzaam vergeten
wat we ooit in elkaars ogen zagen
Tot geen gedachte nog
een spoor…
VERLATEN PERRON
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.025 Haar tranen
zien wij niet
Ze trekt liever
gekke bekken
Stapt op
de trein
Lijkt joviaal
te groeten
Maar in 'r gezicht
met duizend sproeten
Trekt mascara
'n bijna onzichtbaar spoor.…
Jongensliefde in de bioscoop
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
974 Het witte doek deed er niet toe
in een stilte die geruislozer was
dan verzwegen woorden …
hoe de dag ook wandelt in de
zware klei met sporen die sjokkend
de wandelaar laat herkennen zijn
bedoelingen de wolken die ik streel
gelaten verfrist de wind mijn geest
en trotseer de regen met liefdevolle
dagen, de film die is geweest…
Alleen gaan
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
5.770 je klopt
op ieder transformatorhuis
niemand thuis
en maar roepen in riolen
en maar luisteren
naar die andere stemmen op de lijn
het geknipper van die straatlantaarn
zou dát misschien een teken zijn
’s nachts tast je naast je
in het lege bed
voor dag en dauw ontvlucht je het
in de straten trek je sporen van verdriet
ze zien het niet…
Zoete limonade
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.541 Te zoete limonade drinkt ze
terwijl haar ogen
donkerder worden
en ouder
Ze drinkt nog steeds
ranja met een rietje
in het huis
waar het altijd veilig is geweest
Maar het kind in haar verjaagd
De kamers leeg
De geur van het kind verdwenen
De sporen van de kindervoetjes weg
Langzaam komt er weer leven
in de kamers
Maar het is niet veilig…
Breister
gedicht
2.1 met 133 stemmen
25.756 Laden vol warme halzen
breit zij en komt zo mensen
op het spoor die het jaar door
winter trotseren in haar.
Naalden zijn de laatste taal.
Een na een heeft rijm
de levenden het zwijgen opgelegd.
Toch zijn ze er nog allemaal.
Hun alfabet is een perfect geheim,
het wordt omwonden, niet gezegd.
Wie spreekt kan er niet bij.…
onder steen en as
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 was me
was de herinnering van mijn huid
de keuze tot vechten
bracht niets dan vocht en kwaad
de illusie van verbondenheid
de strijd verloren
in alle dwaasheid
was me
was de herinnering van mijn huid
te lang leef jij in mij voort
te lang leef ik in rouw en spijt
laat me ontwaken
tussen de golven van liefde
tussen de sporen van…
- Geluidshinder -
netgedicht
3.9 met 49 stemmen
560 Laat als een warme gids
zijn sporen na,
het aantal klachten
komen uit de complexe feestzalen.…
Vernieling
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
913 Doña Juana
trok een spoor van
vernieling
strijd
bevrediging
door alle levens
op haar pad
zowel dat van haarzelf
als die van derden
dusdoende nam ze proeven
met varianten zonder tal
techniek
geslacht
moraal
en
wat dies
meer zij
vermoeid
viel ze nu terug
op aow en www
want Don Juan
had ze al dood gepest
olé…
Zon, zee en strand
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.270 Als de zon haar kracht
heeft verloren
maar haar gloed nog even
de rimpeling van de zee
zacht streelt en laat gloren
verdwijnt zij langzaam
achter de horizon
golfjes kabbelen
ongestoord
op het strand
zij wissen alle sporen van de dag
uit het zand
alleen het geluid
van de branding ruist zacht
en de avond gaat
over in nacht…
Oude schoenen in de sneeuw
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.079 Het rouwproces voltooide zich in zwijgen
en een onvoltooide brief, vond een weg
in dromen die je niet kon beschrijven
het graf was stil met de bloemen
een kind van jouw liefde zong een lied
zo blij was je in het liefdeshart gekomen
dat je oude schoenen in de sneeuw konden lopen
zonder zelfs het minste spoor van verdriet
in een andere taal…
Lied voor onderweg
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
741 Klaprozen
langs het spoor
de trein rijdt door
het ijzer dendert
bruin grind vermaalt
bielzen, de ijzeren rails en
verre lotsbestemmingen.
Daar zal ik bloeien
tussen zand en corridor.
Klaprozen, laprozen,
rozen, prozen, proza..
roza, roza, bloemen, za, za.
Foto: Jolie Hakkert…
Potassium
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 het zand stuift argeloos
tart bruggen en kastelen
mondhoeken worden korsten
ach, korrels zijn met velen
de vloed heeft sporen gewist
om voetstappen te vervloeken
ik verdwaal in confectietuinen
blijf de wildernis zoeken
het water draagt zich naar zee
mijn schepen verbrand
langs geulen en kreken
een pot met as in de hand…
het spel van de regen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
425 op de wind van duizenden gedachten
draagt mijn raam de druppels van de dag,
ze glijden laag en volgen traag
elkanders sporen
tussen oren zweeft de zon, ze staat
heel hoog, om toch vooral mijn wereld te
bestrijken
aan mijn voeten prijken zacht
de kinderen der zomer: ik ben blij
want ondanks alles heb ik lang
op ze gewacht…
Genieten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Dolend op het spoor
Verborgen achter glas
Zie ik kilometers groen
Voornamelijk Hollands gras
De tijd neemt mij mee op reis
De aankomst is bekend
Vertrekken is niet echt mijn ding
Hoewel ook dat snel went
De mensen in de trein
Zijn rustig en gedwee
Wat is de wereld mooi
In zo'n stilte treincoupé…
Zelfbedrog
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
455 Ik ben bijna zover dat al
dat geschrijf me niets meer
kan schelen, nog even en
ik ben vrij van dat nare
gedoe om sporen na te laten,
terwijl dat nergens op slaat,
want fossielen dekken de lading
niet en aan nieuwe hiërogliefen
hebben wij ook niets.…
Verjaarsgedicht voor Esther
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 Ik weet dat jij een lang
schiereiland bent dat uitgerekt als een fietspad
in de donkere nacht verdwijnt op zoek
naar het eerste ochtendlicht van de dag
de banden maken sporen en een nat geluid
het frame knarst en piept vertrouwd…
Lentebloemen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
440 de sneeuw
smolt zacht
waar jij je
voeten zetten
om de eerste
kleuren op
lentebloemen
te leggen
kleine eilandjes
waar het groen
pril was
opgeschoten
knoppen
door de kou
tussen open
en gesloten
wachtend
op de warme
adem van
je stralende lach
de sporen
lezend die je
al van verre
glinsteren zag…
fijnmazig
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
519 in deze helderheid
moet het nog november worden
het licht zijn snelheid
de ster, de afstand, het stof
het geheugen zijn ruimte
na afloop volgt bestemming en
terugkeer, een trein zijn spoor
in haarvaten, eencellig naijlen
donkere materie
wat grijpbaar lijkt en
niet tastbaar is, noch toepasbaar
waarover een droom gaat
voordat november…
Haiku's: liefde
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
581 Liefde trekt sporen
mijn hart timmert aan de weg
het regent spijkers.…
In snel overbruggen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 het blond
en blauw
ogen vol
verwondering
in een lach
die trouw blijft
aan de
vriendelijkheid
van je gezicht
nog is het
handje zo
gepakt in
het snel over
bruggen
van veel jaren
de echte warme
gaan er niet
zomaar af
we hebben
jouw sporen
door laten
lopen naar
de vloedlijn
en zee met
witte golfjes
je voeten
laten groeten…