1280 resultaten.
Mei boek III [fragment]
poëzie
4.8 met 12 stemmen
3.709 Ik voelde mij zeer droevig, want ik wist
het droevig lot van Mei en in een mist
Zag ik nog de vergeefse lange tocht.
En in de lucht klaagde het om me, ik zocht
Naar hare stem maar hoorde die nog niet.…
Anti-ballade
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.257 Ach, wat een mens zoal vergeefs betracht
Zo heb ik van m'n leven geen ballade
Ooit tot een acceptabel eind gebracht
Sloeg ik zo'n eerste kladballade gade
Viel half de tekst algauw in ongenade
Want wat aan zo'n balladepoging schort
Laat zich voor wie het raamwerk ziet al raden
Daar alles nogal gauw gekunsteld wordt
Het rijmersambacht neem…
Liefdes-klag.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.382 En eensaam herhaal ik deur nagte en da'e
vergeefs nog en eeuwig die swaarste van vra'e,
en voed ik, genietend, die pijn wat ik lij.
Ik mag jou nie lief hê en 'k kan jou nie haat nie,
ik mag jou nie hou en ik kan jou nie laat nie,
O, leer mij die bittere strijd te volstrij!…
Avond mijmering
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
512 Ik verlang naar iets waar ik vergeefs naar zoek,
bij deze welvaartmensen van ver na de oorlog,
verstrikt in het immense web van een digitale spin.
Die communiceren via Skype en Facebook
luisterend naar de elektronisch stem
van hun uit pixels gevormde vriend of vriendin.…
Het AD bericht: 'Amalia (18) oogt nu al koninklijk'
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
574 een zo'n grote Nederlandse krant als het AD
Op Amalia’s 18 jarige geboortedag
Houdt de krant zich vooral bezig
Met het aftreden of de dood van haar vader
Zijne Majesteit Koning Willem Alexander
Want niks Koningin Regentes Maxima
Het wordt gewoon tegen wil en dank
Hare Majesteit Koningin Catharina Amalia de 1ste
Of ze nou wil of niet vergeefs…
Het lopen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 De verlichte ophaalbrug
van Ossenzijl,
ons eind die dag en dan terug
met belbus en jij die zei
hoe goed ‘t ov
we langs eindeloos verlichte bomen,
kassen in Marknesse komen
Ja daar toch vergeefs op bus
een wachten in de kou
En hoe ‘n andere chauffeur ons mee
en ja beaamde de weldaad van
het wandelen
We s avonds laat
en onder warme…
eerlijke uren
gedicht
2.9 met 71 stemmen
16.145 Met mijn opgeruimdste gezichten een dag beginnen:
probeer ik het eens, blijkt hij niet op te lichten. Niks geen
schaarsgbebloemde voorbijgangerslach in mijn raam
of dat kind op haar vuurrode fietsje dat me wolkeloos
zwaaide en zag - eerlijke uren
waren het vandaag. Dodelijke,
onverkwikkelijke, hopeloos
uitgekeken uren.
--------------------…
Vertroostinge aan Gerard Vossius
poëzie
3.9 met 21 stemmen
6.111 Hij schut vergeefs zich zelve moe
wie schutten wil de sterke vliet,
die van de steile rotse schiet
naar hare ruime boezem toe.
Zo draait de wereldkloot; hetzij
de vader 't liefste kind beweent,
of 't kind op vaders lichaam steent:
De dood gaat huis noch deur voorbij.
De dood die spaart noch zoete jeugd,
noch gemelijke ouderdom.…
DIE ZUIPLAP TOCH
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
611 totdat ik zijn kraag vergeefs moest zoeken
Eensklaps zag ik onder zijn jas geen maag
ik kon wel alle duivels uit de hel vloeken
Ik liet Hein voor wat hij was. Yes hij zoop!
ja, hij hees potverdorie vele uren achtereen!…
onderwerpen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
440 (7k volgers)
- van de weg af (147k volgers)
- cartoons (15k volgers)
- witte keukens (45k volgers)
[verbose]
maar nu het aggregaat
van de neigingen(conatus)
de diep in het plasma
van de aansturing geborgen
traan van verlatenheid
zo verlost,
en deze vacuole van
wonderbaarlijke tristesse
(dolor miraculosa) die
vergeefs…
Lief buurmeissie
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
2.099 voelen en zijn
Als ik jou kwam opzoeken wist ik het
Met open armen om ze later stevig te sluiten verdreef je voor even de pijn
Dan was het net als vroeger en zorgde je voor mij
Nu geen boterhammetjes meer maar pasta
De nieuwe gewoonten waren je niet vreemd meer, die hoorden er nu bij
Na jaren samen bleek het tussen jullie niet meer te gaan
Vergeef…
Golgotha
poëzie
3.7 met 25 stemmen
12.088 Maar van Zijn lippen
Ruist 't warm gebed:
‘Vergeef 't hun, Vader!
O! Red hun! Red!...'
De Man der Smarte
Hangt aan het kruis;
Zijn ziele smacht naar
Het Vaderhuis.
Voor het brekend oge
Wordt 't donkre nacht.
Zijn lippen staamlen:
‘Het is volbracht!’.
Het hoofd nu buigend,
Geeft Hij de geest,
De grote Christus!...…
hoe een vader zich gedraagt op de trouwdag van zijn dochter
gedicht
2.3 met 122 stemmen
29.656 sla
glaasje wijn erbij
goed voor de slaap
Zet het schaakbord op tafel
en verlies na jaren
een korte partij
Verjaag de muggen uit haar kamer
Voorkom dat er muggen zijn
En wordt ze vroeg wakker
- je hoort de wc
je hoort hoe ze zachtjes praat
tegen de kat
van haar jeugd -
sta dan op
zet koffie
pers sinaasappels voor haar uit
vergeef…
Lelie Madelief
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
695 "
"O, zij is schoner nog dan een Margriet
En ook Sneeuwwitje haalt het
bij haar niet
Vergeef me buurman, 't kan me niet zo schelen
Ik denk meer aan het wonder
der natuur
't Geheel is immers méér dan Som der Delen!"…
Zij zeggen
poëzie
1.8 met 9 stemmen
3.004 Vergeefs uw lot in hoger hand gegeven!
Geloof hen niet, en blijf uw Vaders kind.
Men predikte u een Heiland, voor uw zonden
Gestorven, en uw Redder door zijn bloed.
Uw schuldig hart heeft troost bij Hem gevonden,
Uw kranke ziel bij Hem haar kracht en moed.
Zij zeggen: IJdle troost voor noodloos vrezen!…
Van sterven
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.125 sluimren onder geurend mos,
van alle leed ontlast, alle aardse zorg ontdoken,
alle aardse kommer los,
en zalig, onbewust zelfs van 't bedrijvig leven
geen klank meer horen, ver of dicht,
van 't eeuwig schaduwfloers, als van een wade, omgeven,
blind voor het aardse schitterlicht,
de lang gewenste rust, de zoete rust erlangen,
waarnaar vergeefs…
Ballade van het schokkende nieuwsbericht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
615 De geruchten zijn naar buiten en ontkennen heeft geen zin
Niets verhindert nog de maalstroom die in korte tijd ontstaat
Het bericht slaat als een bomaanval op Hiroshima in
Waar het management het hoe of wat maar in het midden laat
Wat vergeefs en voor de vorm is, daar ze weten hoe het gaat:
Speculaties, analyses, ja, kopij in overvloed
Want het…
de ijs-oude vergetelheid (L.O.V.E.)
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
412 Het zal wel weer zó moeten:
vergoed ons
met verlaat bloeden,
de late boete voor
de ongegronde zonde,
tijdens de o zovele schrijfronden,
van verwerpelijk (en vergeefs ;-)
verwijderde vrijheid
van creativiteit en vakmansgeest.
Uitgedaagd (door een knuffelfeest?)…
Liedeken (Dick heb ick mijn lief ghebeden)
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.157 Op de Wijs: Laetstmael met also blyden sinnen.
Dick* heb ick mijn Lief ghebeden,
Menighmael om trou ghevraeght,
Maer zij stelt my niet te vreden,
Dus het God moet zijn gheclaeght.
Ick heb haer veel deught* ghedaen,
Maer zy en wilt niet verstaen;
Met haer loop ick achter straten
Singhen, springhen, lacchen, praten;
’s Avonts by die Mane-schijn…
Tegen beter weten in
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
645 Donkere wolken pakken zich samen
boven haar en in haar hoofd
ze wil niet huilen
manmoedig slikt ze de tranen in
maar het mag niet baten
de regen valt in stromen
haar hart huilt mee
dikke waterlanders
over haar wangen
zelfs de wind
fluistert
geen troost
zegt alleen
wees eens eerlijk
had je anders verwacht
ja dat had ze wel
tegen beter…
TANKA VAN AFWACHTEN
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
631 Ik loop door de wei.
Ervan schrijven? Het lukt niet...
Toch zaaien bloemen
in mijn vragende geest
een gedicht _ voor veel later...…
Peinzensmoede
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.509 -
Doch U zoekt niemand
Vergeefs op aard.…
BRUTUS' VISIOEN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.262 Door schrik naar lijf en ziel verlamd, half uit zijn legerstede
gebogen, te vergeefs zocht hij de sprake.
Geheugen- en gedachteloos, stom, huiverend en zwetend,
bleef hij met strakke blik het spook bestaren.
„Wie zijt gij ?” bracht hij eindelijk uit zijn rochelende kele.
En met een schok erkende hij het spook.…
NAJAAR
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.168 Voorbij, vergeefse erinnering —
De nieuwe vorst verzet de wet —
Wij knielen saam in schemering
Diep neder aan zijn lemen bed,
Aanvaardend hoe 't mild licht niet meer
Ons strijdbaar wensen wakker straalt,
Maar voor de huldging van zijn heer
Langs mistentrap ter aarde daalt.…
Hymne aan de stilte
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.319 V
Vergeef mij, zo ik, diep verblind,
Eens Uw eburne schoonheid schond;
Sinds zwierf ik rusteloos gezind
De wereld door, tot ik hervond
Mijzelf in U, aanbad en zei:
O Smetteloze leid Gij mij
En sterk mij, wonend waar ik woon,
Uw knecht, Uw vriend, Uw veelgeliefde zoon!…
De vergeefse proefneming
poëzie
3.1 met 21 stemmen
4.701 Laatst was ik bij mijn Fillis
Zij zat een wijl te peinzen,
maar in het einde vroeg zij:
'Weet gij wat een kusje is?'
Ik zei: "Mijn liefste meisje,
dit is te filosofisch.
Een kusje lat zich voelen,
doch laat zich niet beschrijven.
Misschien dat wij het wezen
als ook de aard der kusjes
door dadelijke proeven
wel min of meer ontdekten…
vergeef en vergeet
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.250 Ik ben verdrietig zoals voorheen.
Want vaders handen deden me bloeden,
moeders gal heeft me weer uitgespuwd.
Dit,
wat u niet wou weten,
zeg ik nu met spijt.
Maar hoe ik ook liefde deel,
het draait altijd op hetzelfde uit.
Mijn excuses voor dit dwaze,
op de hoop dat u mij vergeeft,
vergeet.…
Vocht niet vergeefs
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
662 tranen verdring ik niet meer
als verloren takken prikken
ik laat nu vrijelijk komen
louter mijn geharde aard
verzacht de geblakerde bomen
tot groen herlevende gaarden
waar duister zonder dreigen
vocht en verkoeling brengt
vallende druppels ruisen
blaren en dorre korsten mos
drenken de verdroogde gronden
van mijn lege sprokkelbos
op…
vergeefs de tijd
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
1.615 al tijden niet meer aan jou gedacht
kwam jij onverwachts tot leven
een samenloop van toeval en wat
waar geen verklaring voor was
de pijn kwam in kilo´s tegelijk
zelfs jouw foto hielp niet meer
in het lijstje op het bureau gezet
met jouw parfum bespoten
dit belachelijk ritueel hielp
in zijn onbeduidendheid
je was er nog als flardje mist…
vergeef mij papa
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
680 ik schrok wakker van een indringende deurbel
maakte hoogst geirriteerd open
een scheldkanonnade volgde
wegens mijn verstoorde, te korte nachtrust
daar stond mijn vader
met een mandje versgeplukte appels
woest smeet ik de deur weer dicht
zag hem hinkend het voetpad afstrompelen
nooit zal ik het meer vergeten
het was de laatste keer dat ik…