848 resultaten.
Randstadkind
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
576 alle soorten
‘daar komt die kaas vandaan’
Een man in Oudewater wijst ons de weg
om langs de mooie kant van
de Lange Linschoten te rijden
langs het huis te Linschoten
en dan naar Woerden om er te slapen
In Waarder zet een fietsenmaakster
onze sturen recht, ‘dat kost niks’, zegt ze
de smalle weg naar Driebruggen komt er een bus
wij wijken…
Binnen-in
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
264 De winter doet de vogels wijken — maar vanbinnen
blijft ergens altijd open lucht,
en wie te diep in eigen muren is gaan wonen
vindt daar het nest van zijn vlucht.…
OP DE DOORLUCHTIGE ZEGE VAN GRONINGEN
poëzie
4.1 met 15 stemmen
6.057 Uw bouwheer Grunus moet u tot zijn wijk verkiezen,
Zo vroeg vóór Christus’ komste, en bouwde hier zijn bof;
Of liever, zo men zegt, de broer van ’t hoofd der Franken
Ontworp u, arm en slecht.…
Eilandavontuur
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
1.791 We gaan het avontuur aan
En lopen op gevoel
De andere kant van het eiland
Is voor vandaag het doel
We hebben wel een kaart gekocht
Maar kijken er niet op
Lopen onze neus achterna
Avonturiers in de dop
We wijken van de harde paden
Kijken onze ogen uit
Groene bossen, weidse duinen
De mooiste dingen kosten geen duit
Dan lopen we vast,…
Hymne aan de stilte
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.319 III
De lach der lippen zal vergaan
Verdoven eens der ogen gloed;
En hoe zou 't woord van trouw bestaan
Tenzij-dan dat het Ú gemoet
O Stilte, die in Leed en Strijd
Uit 't aardse onze harten wijdt
En voert ons zwijgend naar het land
Waar 't onverganklijke het wijken bant.…
Waarom, daarom met ik zo begaan met de Amsterdamse Jordaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 opvallende historische te lezen geveltegeltjes
van de bewoners, de senioren en de yuppen
de vele honden, het meest van die lieve puppen
veelal is het rustig en aangenaam op iedere plek
maar soms moet ik schrikken van een grote bek:
“zeg hou je stil anders ‘met het hart op de tong’
zet ik de hele Jordaan tegen je op ‘vuil rotjong’”
het is de wijk…
de Zeijerwiek*
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
874 verleden
Door in stand houden wordt beleden
En rustig stroomt het roestig water
Over de keien en Drentse flinten
Bij het gesloten eind van de Zeijerwiek
En houdt zijn plant en diertjes kwiek
Het lager gelegen mooie Drentse ven
Sluimert achter de wallen van de wiek
Beschermd tegen noordoostenwind
Een ven zoals men hier vele vindt
* Een wijk…
De wagen
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.533 Tot de overweg gekomen
wijken en verdwijnen zij,
en de verte ligt voor dromen
open, en voor liefde vrij.
Kom, de kameren gaan open
van de wachtende natuur:
alles staat van licht bedropen
in dit zondoorzonken uur,
en de paden zijn doorslopen
overal van trillend vuur.
Langzaam, van de voet gestegen,
windt de wagen zich omhoog.…
Woordmagiër
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
887 Ik wil doorgronden dood en leven
niet dadenloos maar staren in ’t verschiet
en vonken zonder dat een sterveling het ziet,
maar raken aan de grenzen van het niet,
waar geest en stof op woorden samenkomen
en paren in het baren van de tijd,
waar lucht en vuur het ongevormde binnenstromen
en, omgevormd, weer wijken in oneindigheid.…
De dag van vandaag...
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
598 Uur tot uur
De Farao moet wijken in
Een land zonder vrijheid bestuurd
Vanaf de citadel, fascinerend
Uitzicht op minaretten, koepels
Van deze metropool
In een land waarvan de Farao ziet
Een strak geregisseerde
Omwenteling.…
LIED DER IERSE LANDVERHUIZERS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.164 Groen Erin, eens zo rijk, zo groot,
Heeft voor zijn kindren thans geen brood;
Zij wijken over zee,
En werpen nog een blik naar 't strand,
Bij 't scheiden van hun Vaderland _
Hun lied klinkt van de ree.…
LIED.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.951 Goede nacht en wijk nog niet!
't Liefdelied
is zo ras niet leeggelopen!
Hoor, met nieuwe wonne spuit
zijn geluid,
als met gouden klanken, open.
Ei, reeds komt de dageraad!
Liefste, laat
zachtjes-aan, in 't lichte dagen,
't hoofdje zinken naast mijn hoofd.
Ach, geloof:
groter weelde zal nog dagen!…
aan alle Nederlanders schrijft Mark Rutte in een open brief
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
797 in de duurste wijken van Den Haag bestaat nog steeds geen betaald parkeren
nee, Mark Rutte,
leef je leven
wees wie je bent
maar wanneer je eindelijk weer ons land herkent
word dan Geen Europese, maar weer een Nederlandse vent…
Wanneer wanneer wanneer wanneer wanneer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
504 Wanneer
houd ik eens op met mezelf te vergelijken
ga ik anders naar de mensen kijken
stop ik met ergens op te lijken
ben ik mezelf en laat dat blijken
hoeven de armen niet meer voor de rijken te wijken
is er geen voorbeeld meer om me aan te ijken
ziet iets eruit zoals het doet, het hoeft niet eens te lijken
is alles zoals het is, en valt er…
DE ZELFMOORDENAAR
poëzie
4.2 met 96 stemmen
20.025 En de winter vlood heen,
Want de lente verscheen,
Om opnieuw voor de zomer te wijken.
Toen dan zwierf — 't was erg warm -
Er een paar arm in arm
Door het woud. Maar wat stond dát te kijken!…
Onbegrepen oorlog...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
727 Alleen maar door het lezen van een tekst duizenden jaren geleden geschreven…
Zonder enig bezit moeten ze vluchten, geen tijd om terug te kijken…
Ver moeten ze lopen en veel ontzien, terwijl de grond door oorlogsgeweld begint te beven…
Zal alles gebeuren om een bepaalde reden, geen tijd om te denken, de mensen moeten wijken.…
Wat verdriet van derden met mij kan doen!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
495 voelt het dat ik in mijn
harnas van afwijkingen, tekortkomingen, mislukkingen, zal sterven
En alhoewel woorden, ook deze, weinig tot niet de gevoelslading
dekt vervult deze hartenkreet, deze pijnlijke maagkreet de opmaat
tot mogelijk maximaal herstel omdat uiteindelijk ik zal willen
blijven leren steeds alles te doen, te laten, te laten wijken…
Ik ben in staking; organisatie/bijdragen-staking: STAKEN, STAKEN, STAKEN!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 zonnebril
Ook een stop voor ouderen thuis of verzorgingshuis in de buurt
mijn innovatieve, inventieve cultuurbijdrage voor de Jordaan leg ik stil
Ik ben een verbinder, netwerker, maar verbindt voorlopig niet meer
geen groenverzorging meer in de buurt behalve onze binnentuin
Mijn bewonersklankbordbijdrage inzake welzijn/vaart voor
de wijk-gemeentepolitiek…
Vaarwel
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.490 Sommige puppy's waren verlegen of juist brutaal
maar jij bleef voorzichtig eerst even kijken
en kwam langzaam aan steeds dichterbij
en wilde toen niet meer van ons wijken.
Toen was de band gelegd en voelden we
dat we voor elkaar hadden gekozen.
Maar eigenlijk mocht je nog niet weg, maar
door de grote afstand zaten we op rozen.…
Aarde, over-oude
poëzie
4.0 met 14 stemmen
2.439 Van u gelijk de zee van u gescheiden,
ben 'k ebbe-en-vloed die door uw adem streeft,
maar 'k weet hoe 't geurend glanzen der getijden
over 't gelaat van tij, van wijke leeft.…
Dichter bij Driek
snelsonnet
4.4 met 20 stemmen
1.331 De man aan wie ik ieder vers kon ijken
Moest veel te vroeg van deze aarde wijken
Wordt in mijn rij van helden bijgezet
Op maandag dacht ik: “Het is weer niet goed”
Op zaterdag las ik dan hoe het moet
Het is al weer een hele tijd geleden dat ik probeerde om Driek persoonlijk te ontmoeten.…
Wij zoeken 't ver
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.193 "
Wij zoeken 't ver:-
Wij zoeken een gedroomd gelaat
In 't driftig leven te bereiken -
't Geluk, dat immer vóór ons gaat
En immer verder schijnt te wijken,
En tussen stage vrees en hoop
Gaat onze rusteloze loop;
Wij zoeken en vergaren 't goud,
Dat we immer de' andren dag zien blinken,
Om eindlijk, afgeteld en oud,
Op…
Drinklied in een kring van jongelingen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.505 De vaad'ren - de helden
Op Nieuwpoortse velden,
Op Chattamse ree -
Wie nu hun gelijken
En vallend niet wijken,
Wij drinken ze mee!
Rust hun asse! Roem hun namen!
Eer en tranen op hun graf!
En wie Hollands val beramen,
Antwoord - als hun moed ze gaf!
Immer woonden bij onze ouden
Orde, vrijheid, volksgeluk.…
Al die willen te kapen varen
poëzie
3.4 met 16 stemmen
2.667 Moeten we wijken en zinkend bezwijken,
Niemand van ons die ooit siddert of ijst…
Recht is het ook dat met kaperse lijken,
‘t Golvengewriemel zich gulzigjes spijst.
Gromt dan de zeestorm verbolgen ons uitvaart.
God is zo goed en hij haalt onze ziel…
Ja, wijl de duivel verdoemd op de buit staart
Plonst in de hel met de ontredderde kiel.…
DE REGEL
poëzie
2.0 met 2 stemmen
1.124 namen
Eén wordt in ons wetend zinnen,
En niet de enen en niet de andren
Maar de stroom van hun verening
Maar de storm van hun verandren
Wiekt als lachen, waait als wening
Door de woorden die wij uiten,
Die elkaar hun wissling spieglen,
Die zich tot een keten sluiten,
Hun schakeringen doen wieglen
Tot ze ongrijpbaar gelijk water
Wijken…
De Smarten der Liefde (drieluik)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
618 toen we zij aan zij
Op het gras lagen, wolken te lezen
Toen had de wilde paardenbloem zijn zaad nog verstoven,
Het nieuwe leven brengend naar elders
Vandaag denk ik nog wel eens aan die tijd
Hoe jij dansend de horizon tegemoet zou gaan,
Met je volle boezem in het licht, en stiekem zou ik kijken,
Niet wetende dat jij ooit van mijn zijde zou wijken…
Oranjeboom...Heineken
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.159 Oranjeboom
als ik aan Oranjeboom denk
denk ik niet aan bier, denk ik aan die straat
de Oranjeboomstraat op Rotterdam-Zuid in de wijk Feijenoord
een hele lange, lange straat, waar ik af en toe al ’n snoepje pakte, pikte
uit het snoepzakje voor die dag, waarvan ik er 30 had mogen samenstellen
bij Jamin op de Rosestraat samen met mijn vader en…
Jeu de boules met JPA
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
945 )
*
Bij "AVONDNIEUWS"
van Alex Huppelrat
Er is, ik geef het toe,
uit Wijk aan Zee
Uit Oude noch uit Nieuwe Pekela
Veel nieuws te melden over Ben van Sta
Men heeft meer op met Ieteke
van Lee
De bijenkoningin van Alkemade
Kreeg van het vlindervolk het heen en weer
En raakte overspannen als
een veer
Ging bij een honingratenman…
Onder de avondzon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
432 In wijken waar wantrouwen
als onkruid langs de stoep groeit,
ging zij zitten.
Eerst keken ze de overheid aan,
toen haar.
Na tien minuten
was er alleen nog mensentaal:
lachen, klagen,
een verhaal dat eindelijk landen mocht.
Ze was soms onvoorspelbaar,
nooit onverschillig.…
EEN DODE.
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.831 'k Heb u, even maar, verlaten
om nog te kopen wat petrool,
zodat van 't bleek gelaat en
handen
zou wijken sombre schemer dool
voor het vertroostend stille branden
van dit getemperd lampenlicht,
dat om uw dode aangezicht
ging leggen glanzen aureool.…