12862 resultaten.
Zijn jas
gedicht
3.7 met 3 stemmen
12.687 Mijn vader J was nog maar net
gestorven toen mijn moeder A
zijn nieuwe regenjas voorzichtig
van de kapstok nam. Pas eens,
zei ze, hij was er zo trots op.
Daar stond ik dan en voelde
aan de mouwen en bij het sluiten
van de knopen hoe dood hij was
en hoe ver weg mijn jeugd.…
Nooit gezien
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
566 Een vriend van mij
Is gestorven
Opgebaard
En geborgen
Het is wel vreemd
We hebben elkaar
Niet echt gekend
Het is wel vreemd
Want hij heeft me
Nooit echt gezien
Ik wist het nog niet
Tot zonet
In de krant terloops
Werd opgemerkt
Ik hoorde hem vaak
Ik hoorde hem graag
De lach de traan
Goedhartig spontaan
Ik zal hem nog…
Het Lied der Dwaze Meiden
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
2.777 Maar zij zijn niet gestorven
of rouwvol teruggekomen
nee, zij zijn niet gestorven
maar slechts voorgoed bedorven.
(vrij naar Nijhoff, 'Het lied der dwaze bijen')…
Met pek of veren?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
394 In de nacht blikt het
gestorven licht terug
op wat hem de dag
ervoor is verweten, hij
ontvangt postuum een
karig loon naar werken,
het zicht gericht naar
onverrichte taken in
schuldvragen die ons
raken, het begrip van
recht zou echt zijn als
er geen onrecht zou
bestaan, onlosmakelijk
met elkaar verbonden
wie het onverhoopte…
Mortis imago (een beeld van de dood)
poëzie
3.5 met 16 stemmen
4.024 zij: als gevolg daarvan gestorven
zijt: wees
daar steune ik op: op die woorden steun ik
af en aan : beurtelings
blinken: schitteren…
gezind als een kind
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
324 De vrede hier:
ten dele,
de vriendschap:
onvolmaakt,
in kunst,
in kracht,
in wijsheid:
de roos
wordt niet geraakt
De liefde hier:
ten dele,
de vreugde:
zo voorbij.
het zware,
donkere,
dode,
het breekt
aan jou en mij
Ten dele
ons geloven
en dubbel
smart de pijn.
O God,
straks licht en levend,
GEHEEL
bij U te zijn!…
Onderwijsnummer
snelsonnet
3.0 met 10 stemmen
1.407 Dat kinderen een nummer zullen worden
Is een gevaar dat hen op school bedreigt
Als ieder daar z'n eigen nummer krijgt,
Maar wel is het een zegen voor de orde:
Wanneer een leerling weigert op te letten
Kan een docent hem op z'n nummer zetten.…
Tijdsgeest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.514 Boom in groen, rood en goud,
rond haardvuur kinderen luisterend
naar verhalen van weleer
van koningen vergezeld van een ster,
op weg naar een wereldreddend kind,
geboren in een stal, bij engelengezang
Oude legendes maken plaats,
voor oude man met baard en slee
met rendieren, elfen, sneeuw en ijs
en pakjes in gekleurd papier,
gebonden…
Vrije vaderlander
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 Wat is werkelijk de vrijheid in ons land
zijn het de talrijke hoofd en binnenwegen
een oprechte mond in zachtere fluisterstand,
waarmee wij ons in onze voertuigen begeven.
Zijn wij tevreden met ieder uur
genieten we van vogels die zich vrij bewegen
of klagen we dagelijks tegen mening muur,
over de diversiteit zonder verzet er tegen.
Diversiteit…
Hé Noor,
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
498 Tamar schrijft een droombrief aan Noor
hé Noor ik droomde dat jij mij
een kaart stuurde en me vroeg
wanneer ik bij je spelen kwam
en dat we dan deden alsof
de oorlog niet bestond
we zouden kapotte huizen
met kralen versieren en uit
klei toverden we een vogel
die ons dragen zou
en dat we bloemen zouden
schilderen voor de aller…
Metamorfose
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
357 Langzaam ontwaak je
Als een kind dat de wereld nog ontdekken mag
doorbreek je stille stilte in het hier en nu
Onbevangen, met diep verlangen sta je op
spreek je uit
Kijk je, zoals je niet eerder zag
Luister je, zoals je niet eerder hoorde
Vogels zingen
Melodieus, mysterieus een levenslied, liefdeslied
Je neuriet, als niemand je ziet…
Wirûs wàtàn dûrs
snelsonnet
3.6 met 8 stemmen
809 De choei ûmòggûrnsz einnief àndûlûgt
Dàn ksij ûtmôje wir indez ûm ánt
Kòn tàktû lechûdoe nwûv òrtánstánt
Obàfs tàndfànel kárût îszûnklûgt
Fànàgt, tisrá áràr bijtsámim mubèth:
Ònstòntfàz elf di tgèk kû snèls ònèth…
Ontgoocheld
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
1.889 De draad al tijden kwijt
Enkel druk ik twijfels uit
Gevoelens overrompeld door spijt
Nooit voelde ik me zo uitgebuit
De ooit zo dikke draad
Is langzaam afgebrand
Ooit in onoverwinnelijke staat
Niets leek er aan de hand
Gevoelens zo gestorven
Over en uit met onze smart
De draad lijkt nu echt bedorven
Ooit de draad naar jouw hart…
Groen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
942 Zijn ogen dof van eenzaamheid
volgden een vallend eikenblad
dat neerstreek op z’n wandelpad
waar het zich vlijde in ’t tapijt
van al gestorven loofgenoten
die hem -in eeuwigheid gesust -
voorgingen in de diepste rust
met ’n cocon van dood omsloten
de oude man sprak toen bedeesd:
dat ik dit nu nog moet ervaren
nooit eerder ben ik in mijn…
overvol
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
3.302 smeulende peuken
zijn getuigen van
gestorven woorden
bengelend tussen
stiltes en komma’s
zinnen zijn wit
verhullen het zwijgen
de asbak gevuld
aan de rand van het blad
voorzichtig blaas jij
geopende woorden
nieuwe gedachten
zo dicht bij mij
rook kringelt
in onzekere wolkjes
vertaalt vertrouwen in
nieuwe verzen voor jou…
t.a.v. H.D.K.
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
2.434 wel eens als wereldverbeteraar geroemd
pleegde bacchanalen
in woorden geschriften verhalen
maar
iedereen die een joint prefereerde
werd door zijn woord
in de vunzige Vlaamse kerkers
geslagen gefolterd zelfs vermoord
zijn hersenen
drijvend in alcohol
dreven hem steeds verder
tot ter dood
als de beroemde zatlap is hij gestorven…
Het venijn van de herfst
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
565 Gelezen woorden bestrijken
mijn hart zoals een herfstblad
zich nestelt in een voeg van een
gestorven leven, de vrijheid
was het cement dat zich kon
buigen naar ieder moment
moe is het hart, het lijkt alsof
er geen dromen meer zijn
terwijl het zicht naar buiten
het leven leert om te houden
van de stilte
die tijdloos de herfst
voorbij…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
596 we hebben elkaar ontmoet
aan de buitenkant
je bracht de zee
en tussen gesprekken door
het blazen van de boten
omdat er op dat moment
geen woorden waren
of te groot of te klein
we draaiden naar de duinen
het pad dat, ook in schaduw,
oud had kunnen worden
was ik, of jij al gestorven
bleven we staan
in alles wat er te weinig was…
Herfstblues
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
544 Herfstdraden dragen druppels
tussen zon
en schemerluchten
ademen voetstappen
op het zachte pad
bedekt met kleurrijk sterfte
zij draagt het leven op
aan de geboorte
van een nieuwe tijd
fluisterend stil komt de natuur
tot een grijze rust
stil maar wereld
er ligt hoop
in elk gestorven blad
dat heimelijk de aarde kust…
Het dierenparlement
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
667 De dieren op hun stoeltjes zaten
geanimeerd en druk te praten
voornaam in’t dierenparlement
De koppelijke stemming leidde
tot wat de meerderheid verblijdde
die kakelde ronduit content
Want als er schaapjes zijn gestorven
kan nu hun vacht mits onbedorven
aan wolfjes worden toegekend
En straks gaat vast een wet bepalen
hoe zij hun levenseinde…
WILLEM
gedicht
4.1 met 95 stemmen
40.772 Hij was aan ’t einde zo ontzettend licht
nadat zijn bij elkaar gerookte kanker
hem uitgedund had, elke week wat slanker.
Maar zwaarte meet men niet aan het gewicht.
Dat meet men aan de indruk die beklijft,
de grote les: het weten dat men schrijft
om daarmee wat we voelen te verklanken.…
Terminaal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.208 als de ziekte je treft
frontaal en onverbiddelijk
en het lichaam de strijd verliest
word je gevierendeeld
je wil nog wat
je wil nog veel
maar de onmacht
heerst, lamlendig
alles wordt haaks,
gespleten tussen willen
en niet kunnen
elke hoop is slechts illusie
ballast
je koestert
bergen tederheid en liefde
die je aan de straatstenen…
Rudy, mijn tranen zijn op......
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Op 13-1-2016, om 11:00 uur verdween jij uit mijn leven,
na 37 jaar lief en leed met elkaar te hebben gedeeld.
37 jaar elkaar liefde gegeven,
na zoveel jaar, ik heb me niet verveeld.
Samen lachen, maar ook samen huilen, het kan niet meer.
Nu ben je uit mijn leven weg,
wat doet dat ontzettend zeer.
Jouw leven lang, je had altijd pech,
jouw lichaam…
Hoge toon
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
1.096 Lopend in uitgewiste sporen
neemt de natuur mij in zich op
ik ben waar niemand mij kan horen
een krijsende papieren prop
rollend langs rulle waterkanten
laat ik alle woorden drijven
van de gestorven bloedverwanten
die mij hartenkreten schrijven
op hoge toon snijd ik hun fluitjes
uit dode stengels van het riet
door deze zingende geluidjes…
dementie 2, alleen
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
732 Ze wilde gillen en huilen,
van frustratie en verdriet
Haar man was gestorven,
maar dood was ie niet
Hij was er gewoon
stilletjes vandoor gegaan
en zonder dat ze alleen was
was ze alleen komen te staan
Ze wilde gillen en huilen,
van frustratie en verdriet
Ze had niet eens gedag kunnen zeggen
toen hij haar verliet
Ze mistte zijn armen…
Per radio
gedicht
2.0 met 29 stemmen
11.653 En denk eran, hier bij ons
is onze haan ook gestorven
door een teveel aan kippen.
Ik moet nu sluiten.
Wij moeten buiten van de regisseur,
hij staat al bij de deur.
------------------------------
Uit: ' ik schrijf je neer', 2002.…
Pijn daalt neer
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
916 Zichtbaar wordt
de pijn van
mijn hart
in het vallend
donker en
het vale licht
achterblijvend
na de gestorven
dag
die louter
pijn was
voor de mens
die zocht
die zoekt
en zoeken zal
naar wie
hij zijn kan
Opgedragen aan mijn vrienden, de bezoekers van dak- en thuislozen opvang De Open Hof aan de Spilsluizen in Groningen…
In stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
643 In stilte hebben
We je gekregen
Waar wij je
Met zoveel vrolijkheid
Verwachtten -
Voor je geboren werd
Was je al in stilte
Gestorven,
Zijn we onverwachts
Bevallen van de dood
In liefde opgedragen aan onze zoontjes
Rikkie * 29-09-1989 + 29-09-1989
Rik * 25-07-1990 + 25-07-1990
Van papa en mama…
HET LIED DER DWAZE BIJEN
gedicht
4.2 met 17 stemmen
10.536 .-
Het sneeuwt, wij zijn gestorven,
huiswaarts omlaag gedwereld,
het sneeuwt, wij zijn gestorven,
het sneeuwt tussen de korven.…
kinderen van de wind
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
677 Het kind van de noorderwind
met zijn felblauwe ogen
is altijd goedgezind
vertelt ons wat we wel en niet mogen
Het kind van de oostenwind
met zijn blonde krullen
dat altijd afmaakt waar het aan begint
vertelt ons wat we later doen zullen
Het kind van de zuidenwind
met haar snelle benen
dat van alles wel iets vindt
vertelt ons wat we…