Alle inzendingen over glans

1227 resultaten.

Sorteren op:

Liefde

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.408
Vlucht dan dat ene ook, zo grif geboden, Schuchter aanvaard - slinkt dan voorgoed haar glans, als zonk van 't laatste rood de laatste vaan? Moet ook dat éne - eerst in schroom gemeden en toen gedeeld en fluisterend beleden - Met het verwonnen leven ondergaan? Klinkt weer, ontroostbaar diep, verlangens roep?…

gesnoven tot vergetelheid

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 999
een gouden greep van losse vingers steelt de glans van mijn verhaal van spuugzat dwalen zonder doel een zinloos leven in het zicht doodgaan weten als een plicht hunkering naar morgen door de honger van vandaag de tijd passeren met herinnering en dromend door ruïnes struinen van een toekomst in verval het ongeweten ogenblik van liefde…
wil melker13 september 2006Lees meer >

DE VRIENDSCHAP

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.131
Haar glans is prijzenswaard'. Zij spoort het al tot blijdschap aan. Wie kan haar invloed wederstaan? Geen mens. Geen mens. Geen mens. De Vriendschap neemt de harten in: Nooit toont ze een stuurs gelaat. Zij is de Zuster van de Min. Zij schuwt de twist en haat. Ze is altoos vergenoegd van geest.…

Herfstgenot

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 556
Ik geniet de vroege maagdelijk ochtendschijn De frisse ochtenddauw over het vlakke veld De zon rijzend boven verre horizonlijn De glans van de laatste ster die wordt geteld Ik geniet parelende druppels dauw aan twijgen Die schitteren als diamant, smaragd of robijn Geen mens kan ooit een schoner ketting rijgen Van kralen of van edelsteen die…

Dansende Woorden

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 596
De glans van “t leven zou in sleur vervlakken geen zangen zouden nog te horen zijn gesprek eentonig strak en stijf van lijn het hele leven zou verveeld verstrakken.…

Kliniek

poëzie
3.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.092
Vlucht dan dat éne ook, zo grif geboden, Schuchter aanvaard - slinkt dan voorgoed haar glans, als zonk van 't laatste rood de laatste vaan? Moet ook dat éne - eerst in schroom gemeden en toen gedeeld en fluisterend beleden - met het verwonnen leven ondergaan? Klinkt weer, ontroostbaar diep, verlangens-roep?…

Verliefd zijn, elkaar beminnen

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 852
alleen de herfst kan aan haar plukken ook dan houdt zij nog haar gouden glans voor de winter gaan wij ze beschutten die krijgt bij ons geen enkele kans.…

Waar blijft de lentezon?

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
die al wat duister is moet verdrijven toon toch een glimp van uw Gezicht wij willen u in glans zien verschijnen waar blijft Gij o ontluikend leven?…

Doel van de lente

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Langzaam ontspruiten knoppen aan bomen bladeren en bloesems zo beloftevol komen lente tooien in kronen met een roze krans bezems in winterwind vegen lucht tot glans gevuld met zielzuchten volzinnige beloftes waar wolken verklaren in loze geloftes een lied klinkt klatert het klimt hoger dan hoog tot een meeslepend meanderend melodisch betoog…

Zielespinsels

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 673
verruiming blikvelden werden geopend, die ik niet kende dit alles kwam door lang terug te denken kom alsjeblieft mee in mijn handen en gedichten geniet van het zandschilderij het is volmaakt,zo lang ik niet blaas daarna zal het weer helemaal anders zijn niemand kan deze inspiratie stoppen ik had een heel leven nodig om geboren te worden de glans…
Hans Uding2 december 2018Lees meer >

NAAR VOREN ZIEN

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 417
Verlangend voortgaan op het lange pad; aan het eind ervan prijkt een stralenkrans, noodt én vermaant, omringd door milde glans, die soms vervaagt _ tot star, neerslachtig mat.…
Han Messie3 oktober 2021Lees meer >

HEMELVAART

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 476
De Heiland toont zich soms in Hemelse glans aan volgeling of verdoolde zondaar om te duiden op schone, wachtende kans. Al is het leven van de christen zwaar, uit Nieuw Jeruzalem daalt reeds een lichtkrans, waarin woorden ruisen: " 't Komt voor elkaar."…

namiddag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 469
in de namiddag waar gisteren haar glans verniste met het grijs van afschuw verviel mijn zijn in de afgrond waar zwavel en vuur elkander omarmden onwetend van mijn eigen ik bracht de macht van de duivel de uitwasemingen van de hel in het lichaam dat mij dan tóch toebehoorde?…
elze8 december 2022Lees meer >

ken uw volk

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 424
punten stippen de glans hoog op de kin. opbollend wit kraakt helderblauw open in het oog van de waan, de zwellende zin. de hand van de macht maakt overal vuisten. elk torso ziet zich met eendere hakvingers wijzen. een man van de markt braakt geldspraak als water.…

BERGREDE

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 489
kamer van dagelijks leven de vlam danst sierlijk brengt door heel het vertrek zacht maar overal komend licht in nauwe kieren binnen verborgen hoekjes goudgele stralen strelen de woorden vertellend over een eerlijke strijd waarin zachtmoedigheid ruw geweld overwint en iemand bijstaan zonder verdere bedoeling tenslotte daagt sterke glans…
Han Messie26 januari 2025Lees meer >

Aangemeten

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 167
Ze draagt haar zijde als een tweede huid een fluistering nog vóór een woord ontspruit De plooi verbergt wat aarzelend in haar leeft alsof de vorm betekenis vergeeft De snit belooft wat nergens wordt behaald een zekerheid die zwijgend wordt vertaald Want wie zich tooit met glans en met vertoon verwisselt soms het lijken met de persoon Bestaan…

Het Afscheid

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 202
De avond valt, het laatste woord verstomt en in de schemer wenkt een stil begeren Ik zie de dag zijn felle glans verliezen terwijl de nacht met donkere sluiers komt Mijn hand zacht door jouw herinnering wil nog één streling in de tijd bevriezen voordat de uren streng een grens gaan kiezen en de verstilling het gemoed bekommert de nacht…

De onderkant van het raam

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 244
En tussen haar eerste glans, en haar terugkeer, bevindt zich alles wat wij leven noemen peer.…

Breekbaar overeind

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 140
Alle glans verdween. Op de rand van die breuklijn vond ik een nieuwe taal. Niet door te verharden, maar door breekbaar te buigen. Mijn wortels zochten blind hun weg, groeven zich dieper in het harde gesteente, hongerig naar verborgen bronnen. Bladeren van inkt groeiden; Papier dat de wind ving.…

Zomerlicht

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 158
Maar als uw gouden glans van het land vergaat, blijft uw licht mij bij, als in een droom: een gloed die sluimert diep in hart en hand.…
Cor Koene15 augustus 2026Lees meer >

Liedje

poëzie
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.649
Ik hief verlangende blikken omhoog Naar de glans van de zilveren maan. Ik hief het smekende aangezicht Naar de stille rust van het manelicht. O! dat ik de vrede grijpen kon Van die rustig stralende maan. Ik hoorde des avonds de nachtegaal slaan.…

Lange warme haren

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 549
het licht kroop zacht dichterbij met lange warme haren het openbaarde de desolate kou die mij in somberheid gevangen had gehouden in de afgelopen tijd het is begonnen met twijfels aan de echtheid van licht dat opgepimd door anderen veel van zijn glans verloren wist over de warmte die het zou moeten verspreiden en die niemand…
wil melker3 december 2021Lees meer >

Zoals een fijn schommelende balans

poëzie
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.681
Zoals een fijn schommelende balans, Even zich richtend, evenwichtig staat, Als voorzichtig in spiegelende plaat 'T prisma te rusten legt zijn stalen glans - Hij staat, aandachtig.…

mijn lief

hartenkreet
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.026
ik vroeg aan de maan en aan de sterren ik vroeg aan de zonneschijn waarom lieten jullie haar gaan die liefde die opnieuw begon ik vroeg aan de schemer gaven jullie wel glans ik vroeg mijn lief slechts liefde wilde geven je dat gevoel mijn zachte adem streelt je gelaat net als de jaren van daar en toen weg geslopen het stil zijn nog zie…
janpaul13 maart 2003Lees meer >

AAN MATHILDE

poëzie
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.422
Gij zijt de moeder van deez' liederkrans: Gij hebt die met uw zonneblik geschapen In 't zwarte hart; zo 't glanst, 't is door úw glans. Met uwe bloemen krans ik u de slapen, Uw eigen schepping leg ik om uw hoofd; Zo zij uw naam voor eeuwiglijk geloofd! - ----------------------------- uit: Mathilde (1882)…
Jacques Perk11 augustus 2023Lees meer >

Op zee en wolkbank ligt een zelfde tint

poëzie
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.555
Geen horizon, geen streep van schuim, geen wind: Plots'ling lopen er banen, zonder vouw, Vol glans, als op de hals ligt van een pauw, Prachtig-glad lint naast evenwijdig lint. Ik kijk. 'T is alles effen.…

Aan Guido Gezelle

poëzie
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.867
Zwaar peinzend hoofd, met eeuwigheid omtogen, doorgroefd van voren, door de idee geleid, diep over al dat werelds wee gebogen, dat, staag opwellend, in Uw boezem schreit; schoon hoofd, wars van versiering, los van logen,* wijd-stralend brandpunt van al-menselijkheid, waarop, nu 't aardse leven is vervlogen, een glans van eeuwig leven ligt…

Dodewagen

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.351
Stil ritselen neer van bleekvergeelde linden, Te regenzwaar voor wilde werveldans, De laan bevloerend met hun matte glans, De bladren, zacht gedragen door de winden. Slaap, dode, slaap, uw leven is voorbij - Maar rond de rouwkrans fladdert, als in Mei, Een blanke vlinder tussen 't bruin der bloemen.…
Helene Swarth15 augustus 2005Lees meer >

De diepte in

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.318
echt nu wel gehoord ik haal nog een keer diep adem en duik jou dan achterna in die begeerde waterpoort Iedere dag weer hoor ik duizend woorden alleen jouw volgorde is het die mij werkelijk raakt hier onder water zijn wij als geen ander en op een speciale manier welbespraakt Daarboven is alles asgrauw en verliezen mensen hun glans…

Vijver

netgedicht
3.2 met 31 stemmen aantal keer bekeken 2.578
verstrengeld in een zoen Insecten zongen zoemend hun vleugels schreven faam geen taal of teken noemend ontstond er toch een naam Nu wilde ik wat dichter bij het wonderlijk tafereel plots werd het licht veel lichter het geheim viel mij ten deel Alleen nog maar te vangen één straal van ´t scheppend licht toont zichtbaar het verlangen; de glans…