1227 resultaten.
Liefde
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.408 Vlucht dan dat ene ook, zo grif geboden,
Schuchter aanvaard - slinkt dan voorgoed haar glans,
als zonk van 't laatste rood de laatste vaan?
Moet ook dat éne - eerst in schroom gemeden
en toen gedeeld en fluisterend beleden -
Met het verwonnen leven ondergaan?
Klinkt weer, ontroostbaar diep, verlangens roep?…
gesnoven tot vergetelheid
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
999 een gouden greep van losse vingers
steelt de glans van mijn verhaal
van spuugzat dwalen zonder doel
een zinloos leven in het zicht
doodgaan weten als een plicht
hunkering naar morgen
door de honger van vandaag
de tijd passeren met herinnering
en dromend door ruïnes struinen
van een toekomst in verval
het ongeweten ogenblik van liefde…
DE VRIENDSCHAP
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.131 Haar glans is prijzenswaard'.
Zij spoort het al tot blijdschap aan.
Wie kan haar invloed wederstaan?
Geen mens. Geen mens. Geen mens.
De Vriendschap neemt de harten in:
Nooit toont ze een stuurs gelaat.
Zij is de Zuster van de Min.
Zij schuwt de twist en haat.
Ze is altoos vergenoegd van geest.…
Herfstgenot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
556 Ik geniet de vroege maagdelijk ochtendschijn
De frisse ochtenddauw over het vlakke veld
De zon rijzend boven verre horizonlijn
De glans van de laatste ster die wordt geteld
Ik geniet parelende druppels dauw aan twijgen
Die schitteren als diamant, smaragd of robijn
Geen mens kan ooit een schoner ketting rijgen
Van kralen of van edelsteen die…
Dansende Woorden
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
596 De glans van “t leven zou in sleur vervlakken
geen zangen zouden nog te horen zijn
gesprek eentonig strak en stijf van lijn
het hele leven zou verveeld verstrakken.…
Kliniek
poëzie
3.2 met 21 stemmen
2.092 Vlucht dan dat éne ook, zo grif geboden,
Schuchter aanvaard - slinkt dan voorgoed haar glans,
als zonk van 't laatste rood de laatste vaan?
Moet ook dat éne - eerst in schroom gemeden
en toen gedeeld en fluisterend beleden -
met het verwonnen leven ondergaan?
Klinkt weer, ontroostbaar diep, verlangens-roep?…
Verliefd zijn, elkaar beminnen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
852 alleen de herfst kan aan haar plukken
ook dan houdt zij nog haar gouden glans
voor de winter gaan wij ze beschutten
die krijgt bij ons geen enkele kans.…
Waar blijft de lentezon?
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
537 die al wat duister is moet verdrijven
toon toch een glimp van uw Gezicht
wij willen u in glans zien verschijnen
waar blijft Gij o ontluikend leven?…
Doel van de lente
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 Langzaam ontspruiten knoppen aan bomen
bladeren en bloesems zo beloftevol komen
lente tooien in kronen met een roze krans
bezems in winterwind vegen lucht tot glans
gevuld met zielzuchten volzinnige beloftes
waar wolken verklaren in loze geloftes
een lied klinkt klatert het klimt hoger dan hoog
tot een meeslepend meanderend melodisch betoog…
Zielespinsels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
673 verruiming
blikvelden werden geopend, die ik niet kende
dit alles kwam door lang terug te denken
kom alsjeblieft mee in mijn handen en gedichten
geniet van het zandschilderij
het is volmaakt,zo lang ik niet blaas
daarna zal het weer helemaal anders zijn
niemand kan deze inspiratie stoppen
ik had een heel leven nodig om geboren te worden
de glans…
NAAR VOREN ZIEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Verlangend voortgaan op het lange pad;
aan het eind ervan prijkt een stralenkrans,
noodt én vermaant, omringd door milde glans,
die soms vervaagt _ tot star, neerslachtig mat.…
HEMELVAART
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 De Heiland toont zich soms in Hemelse glans
aan volgeling of verdoolde zondaar
om te duiden op schone, wachtende kans.
Al is het leven van de christen zwaar,
uit Nieuw Jeruzalem daalt reeds een lichtkrans,
waarin woorden ruisen: " 't Komt voor elkaar."…
namiddag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
469 in de namiddag waar gisteren
haar glans verniste met het grijs
van afschuw verviel mijn zijn
in de afgrond waar zwavel
en vuur elkander omarmden
onwetend van mijn eigen ik
bracht de macht van de duivel
de uitwasemingen van de hel
in het lichaam dat mij dan
tóch toebehoorde?…
ken uw volk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
424 punten stippen de glans hoog op de kin.
opbollend wit kraakt helderblauw open
in het oog van de waan, de zwellende zin.
de hand van de macht maakt overal vuisten.
elk torso ziet zich met eendere hakvingers wijzen.
een man van de markt braakt geldspraak als water.…
BERGREDE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 kamer
van dagelijks leven
de vlam danst sierlijk
brengt door heel het vertrek
zacht maar overal komend licht
in nauwe kieren
binnen verborgen hoekjes
goudgele stralen strelen
de woorden vertellend
over een eerlijke strijd
waarin zachtmoedigheid
ruw geweld overwint
en
iemand bijstaan
zonder verdere bedoeling
tenslotte
daagt sterke glans…
Aangemeten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
167 Ze draagt haar zijde als een tweede huid
een fluistering nog vóór een woord ontspruit
De plooi verbergt wat aarzelend in haar leeft
alsof de vorm betekenis vergeeft
De snit belooft wat nergens wordt behaald
een zekerheid die zwijgend wordt vertaald
Want wie zich tooit met glans en met vertoon
verwisselt soms het lijken met de persoon
Bestaan…
Het Afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
202 De avond valt, het laatste woord verstomt
en in de schemer wenkt een stil begeren
Ik zie de dag zijn felle glans verliezen
terwijl de nacht met donkere sluiers komt
Mijn hand zacht door jouw herinnering
wil nog één streling in de tijd bevriezen
voordat de uren streng een grens gaan kiezen
en de verstilling het gemoed bekommert
de nacht…
De onderkant van het raam
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
244 En tussen haar eerste glans,
en haar terugkeer,
bevindt zich alles
wat wij leven noemen
peer.…
Breekbaar overeind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
140 Alle glans verdween.
Op de rand van die breuklijn vond ik een nieuwe taal.
Niet door te verharden, maar door breekbaar te buigen.
Mijn wortels zochten blind hun weg,
groeven zich dieper in het harde gesteente,
hongerig naar verborgen bronnen.
Bladeren van inkt groeiden;
Papier dat de wind ving.…
Zomerlicht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
158 Maar als uw gouden glans
van het land vergaat,
blijft uw licht mij bij,
als in een droom:
een gloed
die sluimert
diep in hart en hand.…
Liedje
poëzie
3.4 met 19 stemmen
3.649 Ik hief verlangende blikken omhoog
Naar de glans van de zilveren maan.
Ik hief het smekende aangezicht
Naar de stille rust van het manelicht.
O! dat ik de vrede grijpen kon
Van die rustig stralende maan.
Ik hoorde des avonds de nachtegaal slaan.…
Lange warme haren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
549 het licht
kroop zacht
dichterbij met
lange warme haren
het openbaarde
de desolate kou
die mij in somberheid
gevangen had
gehouden in de
afgelopen tijd
het is begonnen
met twijfels aan
de echtheid van
licht dat opgepimd
door anderen veel van
zijn glans verloren wist
over de warmte die
het zou moeten
verspreiden en die
niemand…
Zoals een fijn schommelende balans
poëzie
4.1 met 18 stemmen
2.681 Zoals een fijn schommelende balans,
Even zich richtend, evenwichtig staat,
Als voorzichtig in spiegelende plaat
'T prisma te rusten legt zijn stalen glans -
Hij staat, aandachtig.…
mijn lief
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
2.026 ik vroeg aan de maan en aan de sterren
ik vroeg aan de zonneschijn
waarom lieten jullie haar gaan
die liefde die opnieuw begon
ik vroeg aan de schemer gaven jullie wel glans
ik vroeg mijn lief slechts liefde
wilde geven je dat gevoel
mijn zachte adem streelt je gelaat
net als de jaren van daar en toen
weg geslopen het stil zijn
nog zie…
AAN MATHILDE
poëzie
4.0 met 16 stemmen
3.422 Gij zijt de moeder van deez' liederkrans:
Gij hebt die met uw zonneblik geschapen
In 't zwarte hart; zo 't glanst, 't is door úw glans.
Met uwe bloemen krans ik u de slapen,
Uw eigen schepping leg ik om uw hoofd;
Zo zij uw naam voor eeuwiglijk geloofd! -
-----------------------------
uit: Mathilde (1882)…
Op zee en wolkbank ligt een zelfde tint
poëzie
4.0 met 11 stemmen
1.555 Geen horizon, geen streep van schuim, geen wind:
Plots'ling lopen er banen, zonder vouw,
Vol glans, als op de hals ligt van een pauw,
Prachtig-glad lint naast evenwijdig lint.
Ik kijk. 'T is alles effen.…
Aan Guido Gezelle
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.867 Zwaar peinzend hoofd, met eeuwigheid omtogen,
doorgroefd van voren, door de idee geleid,
diep over al dat werelds wee gebogen,
dat, staag opwellend, in Uw boezem schreit;
schoon hoofd, wars van versiering, los van logen,*
wijd-stralend brandpunt van al-menselijkheid,
waarop, nu 't aardse leven is vervlogen,
een glans van eeuwig leven ligt…
Dodewagen
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.351 Stil ritselen neer van bleekvergeelde linden,
Te regenzwaar voor wilde werveldans,
De laan bevloerend met hun matte glans,
De bladren, zacht gedragen door de winden.
Slaap, dode, slaap, uw leven is voorbij -
Maar rond de rouwkrans fladdert, als in Mei,
Een blanke vlinder tussen 't bruin der bloemen.…
De diepte in
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.318 echt
nu wel gehoord
ik haal nog een keer
diep adem en duik
jou dan achterna in
die begeerde waterpoort
Iedere dag weer
hoor ik duizend woorden
alleen jouw volgorde
is het
die mij werkelijk raakt
hier onder water
zijn wij als geen ander
en op een speciale manier
welbespraakt
Daarboven is alles
asgrauw en verliezen
mensen hun glans…
Vijver
netgedicht
3.2 met 31 stemmen
2.578 verstrengeld in een zoen
Insecten zongen zoemend
hun vleugels schreven faam
geen taal of teken noemend
ontstond er toch een naam
Nu wilde ik wat dichter
bij het wonderlijk tafereel
plots werd het licht veel lichter
het geheim viel mij ten deel
Alleen nog maar te vangen
één straal van ´t scheppend licht
toont zichtbaar het verlangen;
de glans…