Alle inzendingen over grauwe kiekendief vr

1276 resultaten.

Sorteren op:

SPIEGEL VAN MIJN BEELD

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 626
Als de zon schijnt al het grauw verdwijnt van het bruin op mijn kruin word ik groen ontwaak en verlos mij van de mist en de dauw de nevel en de kou ontdoe ik mij voor jou van de nacht toon je mijn pracht onder het vuur van mijn kracht de opgespaarde goed bewaarde energie die haal ik met mijn wortels uit het diep van mijn vergeeld…

De Schone Herfst

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.224
Naar deze herfst had ik ontroerd gewacht Als naar een nacht van zwoel-doorgeurde dromen: Naar 't koele licht en naar de gouden bomen In grauwe nevel langs de smalle gracht.…
Johan Danser9 september 2015Lees meer >

De stilte en de dood

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 679
Met diep zwarte ogen zag zij mij aan die stilte van die grauwe herfstnacht Geen ster scheen in de hemel te staan ik huilde zacht, daar ik aan jou dacht In ijzige stilte woekerde een woord; die toezegging jou nooit te vergeten Ik riep je, en wachtte op je antwoord jij die altijd in mijn hart had gezeten Met roestige woorden wees je mij af…
Ton Rijkers29 oktober 2015Lees meer >

Grauwheid van het bestaan.

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 954
ik zag 't vandaag opnieuw de grauwe onzekerheid van 't bestaan omlijst door storm en regen door oorlogen van huis verdreven in een tentenkamp gepropt waar uitzicht op een nieuwe toekomst aanwezigen wat hoop doet geven hopelijk is 't verblijf hier voor hen maar voor een korte tijd al lijkt hun eigen tijdsbegrip door de oorlogsellende…
Leonardo21 december 2015Lees meer >

Verdwalend in Gods huis

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 757
afgegleden als je buigt of barst bot de koppen op de dikke nek met starheid ingebed stijf staand van gebeden vingers friemelen aan het kruis meiden dromen schurkend duivels ongerechtigheden graag verdwalend in Gods huis handen graaien zacht en wit beesten smakken mond en lippen in een donker lusten hijgend rusten tegen schemerstond grauw…
wil melker18 december 2006Lees meer >

van de wolf en het lam

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 584
In grauw beslapen lakens lig ik mijmerend te wachten op de merel die z'n ochtendlied zal brengen, hoe lieflijk toch, dat haperen in hetzelfde refrein zo ken ik zijn routine, de klacht, de vrome pijn. Het ochtendzwerk breekt open nu de vroege bus zich suizend door de malse voorjaarsregen trekt.…

Winterdroom

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 578
zon zich niet laat zien Zie ik in gedachten weer de gele rozen Zie ik struiken bloeien die ik heb gekozen En wacht tot ik alles eens terug zal zien Dan komen weer de vlinders en de bijen Bevolken vissen en kikkers weer de sloot Dan is het veld niet meer uitgestorven en dood En zullen wij onder open hemel vrijen Ik vergeet de donkere grauwe…

Een wijze spreuk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 715
De dag is weer geopend als een boek, eerste pagina bedrukt met wolkenveld en mensen duiken somber en gekweld ergens warm in droog beschutte hoek luid mopperend op wind en regenvlaag dieren blijven schuil in hun warme nest de horizon blijft grauw van oost tot west of zon vandaag komt is nog maar de vraag.…

Noodkreet van de oceanen

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.479
De zeven zeeën vol van wonder vervullen de aarde en al wat leeft, kleuren blauw in zwarte leegte, nog even en zij kleuren grauw. Nog even en woedende golven razen over de verhitte aarde, vervagen grenzen en de mens, de mens een vraag.…

Grijze Luchten

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 387
heb de hemel schoongeveegd het grijze dat zo grauwe verwijderd en heb dat heldere open blauwe dat zoveel positiefs geeft gevraagd schenk ons weer hoop en vertrouwen dat blauwe met zo af en toe van die dromerige witte schapenwolkjes met de in hun buik verborgen wollige dromen ook al is het maar heel even toch weten ze hele jonge en oude…
catrinus28 november 2021Lees meer >

XYZ Aerosolen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 594
sprinkhanenplagen van bijbelse proporties, met als enige uitweg uit die ramp: in tefalverpakking gehulde stadsbewoners, zich onherkenbaar incognito voortbewegend in een grauwe sciencefictionfilm....…
Max12 januari 2022Lees meer >

Fluistert je naam.

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
Mijn hart kent geen lente of zomer meer, maar alleen een bittere kou, mijn dagen zijn grijs en grauw zonder enige sfeer, het is winter, zonder jou. Mijn bestemming is, dat ik je zal blijven zoeken, de muziek van deze melodie zal mij dragen, naar het hoge noorden van de wereld en alle uithoeken, want ik weet, dat mijn reis zal slagen.…
J van Dijck28 februari 2022Lees meer >

De seizoenen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 441
De gracht is groen vandaag grauw in de avondschemering de voorkleur van de winter Draaiende motoren, winterjassen en warmtelampen, kleine rode vlekken op de huid van de stad We willen blijven bruisen niet bij de voorraden rusten We halen licht en groen in huis in de binnenkanten van ons bestaan een gretig gevoel geen verveling, geen…
Zywa14 januari 2023Lees meer >

VAN LEVEN NAAR DE DOOD

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 671
Eindeloos grauw zwarte dagen, in een onmetelijk leed zwevend Kan ik geen enkel mens vragen houd ik de hoop op liefs levend In de stilte van 't stil verlangen dwaal ik in 't duister van de tijd Hoef ik geen pijn nog te vangen daar ik wandel in de eeuwigheid Hoor ik nu opeens zacht praten door het leven, zover achter mij Maar de tijd vertoont…
Ton Rijkers26 augustus 2023Lees meer >

VAN LEVEN NAAR DE DOOD

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 746
Eindeloos grauw zwarte dagen, in een onmetelijk leed zwevend Kan ik geen enkel mens vragen houd ik de hoop op liefs levend In de stilte van 't stil verlangen dwaal ik in 't duister van de tijd Hoef ik geen pijn nog te vangen daar ik wandel in de eeuwigheid Hoor ik nu opeens zacht praten door het leven, zover achter mij Maar de tijd…
Ton Rijkers28 augustus 2023Lees meer >

WANDA CATSMAN

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
De sterke, steeds jeugdig blijvende vrouw wandelt vol lust en blijde gedachten, stapt flink voort, geniet soms van stil wachten, onder de hemel, zwaar grauw of helder blauw.…
Han Messie21 oktober 2024Lees meer >

VUUR EN GRUIS

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.008
In Den Haag wordt de schappelijke buurt Mariahoeve wreed geraakt door plotselinge brand in een woongebouw onder zwaar gedonder storten muren in elkaar tussen grauwe steenbrokken laaien vlammen werend verbergen hun slachtoffers vallen rokend ineen puinhoppen gloeien halsstarrig dagen elke hulp uit onmenselijk zware arbeid en moed die…
Han Messie15 december 2024Lees meer >

Zomer in het asfaltwoud

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 269
in de argeloze achterbuurt van een gehavende havenstad leven zij somber tussen het beton en grijze stenen zoekt groen een broos bestaan de zwoele wind proeft zilt en zwaar oude muren slaan een warme nevel neer wortels klauwen in diepe grond breken door de asfaltlaag heen de haven slaapt, een fabriek staat stil het groen zal de grauwe…

Oot- en deemoed

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 36
Hoe vaart gij sinte yulia elime godelinde thans  door deze grauwe najaarsochtend  op de rand van het ravijn van 'wederom is het november' in de vroege somberherfst  waar in het tranendal des doods van westoever en gazastrook in oot- en deemoed nota bene op de zielendag des heren de makken uit de schapenloods in drang gekooid van…
Mignon1 november 2026Lees meer >

Doornig van wrok staat somber, dor en grauw

poëzie
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.789
Doornig van wrok staat somber, dor en grauw De distel van mijn ziel, stug-hard als hout, En in mijm'rende zelfmarteling houdt Hij vast de verre herinn'ring, wreed en trouw, Hoe eens zijn jeugd herhaalde 't hemelblauw En 't zeeverschiet, van 't hoge duin geschouwd; En nu, verschroeid en stukgestormd en oud, Kronkelt zijn wanhoop in stek…

En als de storm 't zwiepende weefgetouw

poëzie
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.437
En als de storm 't zwiepende weefgetouw Vastmokert op nachtlijke vastelanden, En wereldzeeën blauw en goud doet branden Onder zijn spoel, een streep van goud en blauw, En dan voor de ingang van cyklopenbouw, Een berg elk rotsblok met duiz'lende wanden, Tot groet aan morgenzon met trotse handen Zijn regenboog zich omsjerpt, hel op grauw -…

Herfststorm

netgedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 849
Het is merkbaar herfstig En windkracht 12 komt aangestoven Om de bijna kale bomen Van hun laatste bladeren te beroven Zwiepende takken Gaan wild door het lint Hun woest slaande bewegingen Als een ode aan de wind Dwarrelende bladeren moeten wijken Zwevend in hun vlucht Als snelle hoogvliegers Bestrijken zij de grauwe dichte lucht Geen…

Vriendinnen

hartenkreet
4.3 met 53 stemmen aantal keer bekeken 11.515
Jij liet voor mij de zon weer schijnen op al mijn grauwe dagen. Jij gaf me troost en zelfvertrouwen zonder iets terug te vragen Nooit zal ik dit kunnen vergeten door jou kreeg mijn leven weer zin. Bedankt voor alles wat jij voor me deed jij bent een echte hartsvriendin.…
Nelco9 juli 2003Lees meer >

Hemeltranen

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.437
De zon die nam mijn schaduw mee tot achter donkere wolken waar uitgeblonken sterren treuren over vaal verbleekte kleuren van een gestorven regenboog Waar de maan probeert haar schone schijn nog vol te houden en hoog verheven blauw plaats maakt voor diepgrijzend grauw dat zich droef vol tranen zoog Waar wolken zich verweven tot dichte deken…
sacrajewa1 oktober 2003Lees meer >

Wilgendood

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 880
Treurwilg die dor je bladeren laat hangen in een gure najaarsstorm de regen kletst je op de wangen zo grauw gerimpeld ouderdom speelt je nu parten doet je wankelen op je stam die stukgereten steunt van binnen op je wortels, maar je kan die woeste windvlaag niet verdragen die je gierend in de haren vliegt en niet meer lost, je snakt naar…
Deho29 juli 2003Lees meer >

Agressie ...

hartenkreet
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.540
Een strak en grauw gezicht kijkt mij somber aan wanneer ik in de spiegel kijk geen gezicht dus, maar 'n gelaat Mijn lijf, één totale bonk agressie woorden worden niet meer gezegd maar hees en hortend uitgestoten met veel gedonder en geraas Concentratie is totaal weg vertwijfeling slaat toe de wil om hard te gillen is nooit zo heftig…
metha8 oktober 2003Lees meer >

DE GROTSTROOM

poëzie
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.872
Het breed gewelf, door rosse gloed beschenen Is ruig van stugge pegels, grauw en goor, Die wenen, wenen, duizend eeuwen door En tot het eind van duizend eeuwen wenen. En 't kromt zich over warrelrotsen henen Waar elke traan, die viel, een traan verkoor Om tot albast te worden en te schoor Aan nieuwe smart, die kegels wordt en stenen.…

WROK

poëzie
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 5.111
En over 't land bewoog - één samenvloeiing Van wrokkende gestalten, maatloos sloven Van talloze eeuwen op hun nek geschoven - Een grauwe schare in ordloze vermoeiing.…

Eenzaam

poëzie
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 4.733
De sombre pijnen ruisten, kreunend bogen Hun donkre kronen neder naar de korst Der aarde, de winden sloege' aan mijn borst Hun grauwe vleugels, de struiken hadde' ogen. Ik vluchtte de verlaten hei, - de vorst Der eenzaamheid, de vale raaf, gevlogen Op mijn schouders, zat over mij gebogen, Dat ik de bange lucht nauw aadmen dorst.…

Het blauwe uur

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.771
Het had een beetje van ontstaan, beroofd van dat grauwe uur tot uur, een ietsje blauw had het, onecht. Een lijntje meisje, vrouw of wat, een brugje naar de overkant.…
Oliver4 februari 2003Lees meer >