966 resultaten.
Logisch?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
602 me in dat gevoel verslik
ontrafeld wordt door ontnuchterende
rede, zijn de angsten van ervaring,
gegrond in afkeer weer te ontleden,
verstomd de reflectie van het spiegelbeeld,
verhult verder niets, maakt dat ik stik,
verstrikt aan lijnen als marionet vermomd,
onderschrijft de noodzaak in het spoor van
oorzaak en gevolg, processen te herkennen…
vriendschap
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.566 Zal het klikken
Zullen we elkaar herkennen
volgens de vele
geschreven zinnen?
We waren allebei vol emoties,
in de twinkelende ogen
was geluk
Het hart warm
De knuffel hartelijk.
We waren als zussen,
niet te evenaren.
Ons geluk was onverzadigbaar.
Onze woorden vloeiden
als water naar de zee.…
Drie verzen voor een dode III
poëzie
3.8 met 8 stemmen
3.061 maar op de rotsen met de zachte wieren
die onweerstaanbaar aan uw haar doen denken
vrees ik u telkenmaal te gaan herkennen
in de gedaante van een vluchtend hert.
maar waartoe kwelt gij mij? gij weet
dat ik nog niet tot sterven ben bereid;
ik kan geen afstand doen, noch van mijzelve
noch van mijn wrevel en opstandigheid.…
Diep geworteld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
803 Ze bekoren mij met weemoedig schitterende
bloesempracht, met geur van herkenning
bij menig vertrouwde, maar lang
niet meer gehoorde
woordklanken.
Niemand
die het ooit ziet of hoort,
niemand die merkt wat het met me doet.
Mag ik dit toestaan aan mijzelf? Ja dat mag.
Sterker nog, er is niets mis mee,
dus het kan!…
VERSLAVING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
902 niets me meer schelen
de jaren gaan door, de tijd staat nooit stil
ik lijd een vreselijk leven zonder wil
mijn lichaam uitgeteerd en talhout mager
mijn denken, lopen, kijken wordt steeds trager
met mijn 28 jaren ben ik oud
ik hijg en kots, voel me benauwd
de dood is niet meer af te wenden
wie zal er voor mij een rouwkaart zenden
herkennen…
Merktekens?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
472 In die matrix speelt de zon met zijn
onbegrense vrijheid, boort gaatjes in de
eindigheid zonder zich voor de herkomst
van de waarheid te verantwoorden,
merktekens van de tijd kleuren holle
spiegels donker waarin we kijken,vertekent
het oordeel van de werkelijkheid, een
monoloog van herkenning en aangeboren spijt.…
Cultureel tapijt ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
526 Taal, geslepen op de kansels van dromen
gekneed op bedden in genot van eenzaam licht,
gebruikt als herkenning van leven en dood,
wapens in strijd tegen toeval, list van het lot.…
Broeder Immanuel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Zijn ogen vangen de mijne
en ik kijk een andere wereld in
Een wereld van nu, toen en later
een wereld van pijn, herkenning en liefde
Ik voel mij opgenomen
in de oneindigheid van een enkel ogenblik
Onze ogen houden elkaar vast
en ik beantwoord ons Zijn
Dan buigt hij zich opnieuw
vol aandacht over zijn werk
Mensen komen en gaan
En van een afstandje…
Komt zomaar langs
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
525 liefde mag ik niet
aanraken, komt zomaar langs
waar de zon een vrij spel speelt
met blije vogels en konijnen
op een uitgestrekt lachend grasveld
mijn grote liefde krijg ik niet
zo ver is het park, dichtbij
hier vandaan
in de lucht
waar muggen zoemen
mijn grote liefde is de blauwe lucht
die boven het grasland hangt
in momenten van herkenning…
leidraad voor de vreemdeling
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
484 langs heitere musik en geordende wetten
die staan stevig op hun poten
natuurlijk is er herkenning, het is het huis van nu
het heden met personages uit verhalen
sluip door de krochten naar de kamer van denkgeluk
kijk uit naar essentie, vertrouwen en hoop
een luchtige vrijplaats, zonder voorwaarden
laat het beklijven, de toegang blijft open…
Sporen in het zand
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.373 De woorden berg ik op in een kleine
dichtersdoos, die sluit ik in mijn hart met
wat zand en zeewierkroos, wat schelpen
en een tand van een overleden haai, een
meeuw die overvliegt, de herkenning,
en ik zwaai.…
Wellicht bracht liefde je al naar deze deur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 Wellicht bracht liefde je ooit al enkel naar die ene deur
naar respect, begrip, het er en herkennen van genegenheid,
ook wij claimen geen wetenschap, wij zijn gewoon mensen.…
Herbeleving
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 na meer dan zeventig jaar
als stadsmens tussen asfalt en beton
zonder enig oog voor het stadse groen
bijna drie jaar geleden weer verhuisd
naar de huidige rustieke woonplaats
hier ontdek ik opnieuw met herkenning
veel van de nog behouden natuur
die mij als jochie jaren was vertrouwd
nu een verademing en balsem voor
mijn latent wat afgestompte…
goedenacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
680 rijk aan gedrevenheid
is de smetteloze
wiens jacht op vunzigheid
vereeuwigd in al zijn zonden
hij dient in den nevel
van de nachtelijke aard van
beslommeringen zich enkel
te bekommeren
om de stille gang door de spelonken
waar vrees en duivel heersen
hij kent geen deemoed in de herkenning
waar speer en drietand zich spijbelend
hebben…
Mijn ware aard?
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
529 een laatste stap tot het onbewuste wezen,
het kunstlicht van zon begeert , als ondeelbaar
avontuur de toebedeelde tijd te vrezen, slechts
een gezicht in de massa te herkennen als individu
op ware aard te worden afgewogen, misschien
multi-bipolair, toch vol mededogen.…
vriendschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
848 Zal het klikken
Zullen we elkaar herkennen
volgens de vele
geschreven zinnen?
We waren allebei vol emoties,
in de twinkelende ogen
was geluk
Het hart warm
De knuffel hartelijk.
We waren als zussen,
niet te evenaren.
Ons geluk was onverzadigbaar.
Onze woorden vloeiden
als water naar de zee.…
omdat het gras ook groeit
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
558 maar de zon vertelt nu dat wat was, nu nodig is,
voor een gerijpte geboorte
ja, ik ben weer even de zwaan die drijft op licht en water,
op herkenning en hoop.
als een regenboog bracht de zware adem mij over de schaduw heen.
ik zie de toekomst duidelijk in de ziel van die ander
en voel de hoop samenkomen met de dag van morgen.…
Het volstaat om lief te hebben
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
365 Toch ligt in die openheid ook het
antwoord, het vermogen om de tederheid
te herkennen. Ik hoef de woelige chaos niet te sussen,
ik hoef niets te sturen of te veranderen aan wat mij zo diep binnenkomt.
Mijn handen leg ik open op mijn
schoot en het zachte in al haar vormen het
woord doen.…
Altijd aanwezig
netgedicht
2.1 met 14 stemmen
356 In mij beweegt een stille
gevoeligheid die elke nuance opvangt -
het verschuiven van licht, de trage puls van de aarde
onder mijn voeten – en ik laat mij leiden door wat zich laat herkennen.…
Wat nog geen woorden heeft
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
267 In de langzame adem van het
landschap, waar elke contour zich pas later
laat herkennen, komt een vermoeden naar boven dat
mij niet loslaat, een fluistering die zich nog niet laat vangen in taal.…
Dank Robert Long...
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.943 Alle cd's had ze van Robert Long
Zijn teksten gaven haar rust
Want als hij zijn liedjes zong
Werd haar pijn daardoor gesust
Ze zong de teksten zachtjes mee
Herkenning in haar moede ogen
Ze genoot van iedere nieuwe cd
En toen ze achteruiging zienderogen
Was steeds zijn muziek bij haar
Brachten zijn teksten nog een lach
Haar vroege dood…
Dief in de nacht
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.161 Diepe indruk maakte zijn gedicht:
HERKENNING
Nu weet ik, wie gij zijt,
de Jongen die ik eenzaam zag te Woudsend en daarna,
nog op dezelfde dag, in een café te Heeg.
Ik hoor mijn Moeders stem,
O Dood, die waarheid zijt: nader tot U.…
Zien is de romantiek van het licht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 De poolster leerde jij mij herkennen.
Eenvoudig, de meest heldere van allemaal.
Waarde, de mooiste van allemaal.
Ik hoop je licht nog lang te mogen zien.
Want alleen dan kan ik de ster voor jouw maan zijn.…
Leven in vogelvlucht
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
1.938 Tederheid, passie, samensmelting
zwangerschap, euforie
geboorte, wonder
met liefde omringd
groei, herkenning
een lieve lach
huilen, kruipen
verkennen
staan, lopen
woordjes
praten, spelen
contact maken,
school, leren, sport
puberteit, opstandig
tegendraads
de andere sekse
verliefd, zoekende
studeren
een carriere
een vrouw een man…
Een nieuw Nederland
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
493 Maar misschien is
Dát wat ons bindt, de angst
en boosheid over dit nieuwe
Nederland, we herkennen
het in ieder geval allemaal.-…
- De dag, hij draagt nevelsluiers -
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
735 ogenblikken,
die nauwelijks verstaanbaar zijn
vooral plaatselijk met veel betekenis
de lange reisdagen in het leven,
dag, omdat niemand hem herkennen mag
Ontwaken in verbijstering
schittert vriendelijk van de gouden
Shwedagon pagode
de hoge statige eeuwenoude stad
heeft mij doorheen leed en tijd geraakt
mystiek en fascinerend,…
legende
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 als ik
dat kan”
in antwoord op haar vragen zwichtte de maan
en kreeg de vrouw haar zin, maar het kind
dat zij zou baren was niet voor de
zigeunerin
het werd een zoon voor de maan
wit was zijn huid en zijn ogen van glas
grijs als de maan, waar geen hoop meer in was
want de man van de vrouw viel in twijfel en rouw
hij zag geen herkenning…
Pinksterretjes
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
868 dat ook mag klinken
we noemen deze pinken
De handen zijn als bladeren
die met elkaar vergaderen
soms wuiven ze als palmen
of zwemmen rond als zalmen
De vingers op het toetsenbord
beoefenen de wandelsport
ze ratelen en huppelen
ze dartelen en druppelen
Ook dansen pinken in de wei
't zijn jonge koeien, vrij en blij
dat kun je goed herkennen…
de geletterde kapel, elders (proza)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
714 ik stuurde ze reeds naar een koning, een hispanist. een Madrileen
wist mij in mijn keuze te vinden, te herkennen en erkennen, dat al wel
nee, ik was niet bij die collectie vrienden en kennissen, allen literair onderlegd die luisterden naar elkaar en zochten naar woorden en indrukken die opstegen in de kleine kapel. ik heb een broedproces gemist.…
al hijgend als een krijger
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 verdwijnen
overstijgen pijnen
in waanzin [door]
II
de hier en hogere
stroboscopisch onderbroken
hormonaal doordesemd
voortdenderende dreun
van vlak gillende groeven
wijd waaiend in de donkere koude
stoffig afgewerkte nacht
leunend in de leemte
meedogenloos
meewarige knallen
als woorden krachtig walsen over onze wilde gebaren
en herkenning…