Alle inzendingen over klokken

1707 resultaten.

Sorteren op:

Oorlog- en vrede

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 669
Terwijl elders wordt gevochten, op leven en dood is hier de klok verzet, lopen we met dikke ogen terwijl op ‘t water wordt gezocht naar vermisten slaat men elders agenten Total-loss Terwijl de temperatuur hier ‘s zomers te noemen is vierde men elders Halloween om het met de dood te bekopen terwijl Poetin zijn eigen veldslag houdt met nog meer…
An Terlouw30 oktober 2022Lees meer >

Icoon van onze tijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 390
We spreken steeds meer beeld- taal met digitale iconen van Thuis Hart (in de kleur van het moment) Envelop, Klok, Pijl en Prullenbak maar iconen van verf en bloed reizen in hun wereld van bladgoud met ons mee als portretten van het leven dat we graag willen leiden bedachtzaam en paraat als een rondborstige vogel die zijn veren laat zien…
Zywa5 januari 2023Lees meer >

BRONZEN MEMO

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 527
Onhoorbaar haast de roep van klokken In stadsdeel, kern en buitenwijk Die van Schiedam zijn onverschrokken Zij hebben een enorm bereik Ik stop mijn vingers in mijn oren 't Is zaterdag rond etenstijd Dit beieren kan niet bekoren Terwijl het ergens ook verblijdt Waarschuwend dreunen en vibreren We zijn op ons paasbest gekleed Om het theater…

Flashback

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 560
Een wondere wereld een speeltuin in nevel klokken luiden in zomerse stilte eurekamomenten bloeiden gisteren nog in een snelsonnet met als titel een bloemenhaiku in ultieme onzichtbaarheid een feeëriek schouwspel van zuid naar noord in het schemeren op reis naar het droomrijk als de ochtend gloort doch heb mededogen met…
Maxim4 augustus 2024Lees meer >

Varen boven zee

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 254
Ballonnen varen boven zee en in gedachten vaar ik mee de wereld in, vaar ik over wapperende was Onze schaduwen glijden door de poort der winden adem van de zon en de maan het fluisteren van geheimen Onze schaduwen drijven over de sfinx zodat haar blinde ogen even naar ons lijken te knipperen Ook de wijzers van de klokken…
Zywa25 juli 2025Lees meer >

Loslaten

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 721
Dat gebaar-dat loslaten- was de eerste beweging naar vrijheid die ik nooit begrepen had totdat ik hier stond in mijn ruimte met 14.19 op de klok. Heel zacht bijna niet hoorbaar kwam het besef alsof muren zelf spraken Ik mocht neerleggen wat nooit van mij was. Met dit besef vielen alle kamers even stil.…
Silann Nara23 januari 2026Lees meer >

buiten alle perken

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 182
dit is niet volledig er is geen beter of minder groter en hoger, om te voldoen aan verwachting niemand hoeft op tijd te komen omdat klokken zijn uitgezet overal is plaats omdat in voldoende leegte is voorzien deze muur heeft geen overzijde het begin geen achterkant lees dit als definitie, als plaatsbepaling, of als gebroken spiegeling…
Iniduo25 juni 2026Lees meer >

Frankrijk aangekaart

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 811
op de ronde tafel meelijwekkend en ook uitdagend onder gefronste oude mannenblikken breekt de stilte in duizend stukken onder het gevloek van een verliezer of drie, ellende loont soms wel op klein scherm in een hoek hoog boven een vuile toog bespuwt Frankrijk haar premier met studentikoos protest en losgeslagen vakbondsacties de oude klok…

Oneindige Diepte

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 503
komen en gaan, Dagen komen en vergaan, Ver vandaan hier zweeft de aaseter in de paarse lucht, Voltrekt en rekt de tijd, Tot het lichaam zich vervormt tot karkas, Dat wouden doet vervagen tot woestijn, De man ondermijnt het gezag, En lag, Verlangend naar water op de grond in de scherpe zon, Die snijdt door de lucht, Kilometers weg van de klok…

Rode petunia's voor de ramen

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 685
tot ze in de eenzaamheid van bange en laatste uren al stilletjes alleen op weg was naar het huis van God jaren later sta ik nu weer in diezelfde warme kamer zit op haar hoge stoel, kijk op de stil gevallen klok en net als toen bloeien rode petunia's voor de ramen en na die lange afwezigheid wordt op de deur geklopt...…
Greta Casier10 september 2017Lees meer >

Rode petunia 's voor de ramen

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 852
En ik dacht dat dit alles nog jaren zou blijven duren zag niet hoe snel de wijzers gingen op haar grote klok tot ze in de eenzaamheid van bange en laatste uren stilletjes alleen op weg was naar het huis van God… Jaren later sta ik weer in diezelfde warme kamer zit op diezelfde stoel, kijk op diezelfde grote klok en net als toen bloeien rode…

De tijd die vliegt

netgedicht
2.5 met 22 stemmen aantal keer bekeken 533
Klok tikt door in een tempo dat je haast niet kunt volgen, een constante stroom van taken, die je van je pad doet afdwalen terwijl de seconden zich aaneensluiten in een ritme van eisen, dwingend, haastig, zonder de tijd te geven om stil te staan of te ademen.…
CB23 januari 2025Lees meer >

SOLIPSISME

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 746
maar toen de klok mij wekte met een tik waren de wijzers zonder mededogen ik had mezelf alleen wat voorgelogen…

Big Bang

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.070
Voor er puin door het ruim dreef Voor de klok ons verder joeg Was er een knal uit het nulpunt Een natuurwet propt de stof samen In een kruitvat, een zuigend gat Die sterren, nevels, stelsels slikt Versnellend in de verte dijt het uit Met een golflengte voorsprong Als een naald die in het rood schuift Toen nam god het over Hij legt…

Schreden des tijds

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 862
Schreden uit het grijs verleden Komen indringend op mij terug De gezichten die opdoemen heden Ontwijk ik doel bewust op de vlucht Erkenning dat doet mij aarzelen Het eigen zijn met hen van weleer Wilde mijn levensweg met hen delen Hun wegen stopten kwamen nimmer weer En nu mijn klok begint af te tikken Komen zij ongevraagd mijn resttijd…

Die nare dag

netgedicht
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.999
De seizoenen baren sferen Terwijl klokken tijden keren Bleek waarheid slechts een waanidee En brak de liefde van lieverlee Was het soms de sleur die sloopte Houden van waar ik op hoopte Of sloeg de leugen mij toen lam Die nare dag dat jij afscheid nam Ik herwaak uit jouw hypnose Jouw pracht was daar slechts een pose Maar koud werd mijn…
Paul Tesser12 december 2002Lees meer >

ERATO'S TALENT

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.978
Onderdaan was hij Levend voorbeeld van hoe het anders kan Na zijn nachtdienst liepen wij Op onze tenen en mochten we hem wekken Zo rond de klok van vier, geurde de kamer Naar fabriek Ik, beminnelijke muze van het minnedicht, Gedeukte vrucht van een bizarre stamboom, Draag last en lust van de lier Hij sloot als eerste man mij buiten…

Het lot

hartenkreet
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.321
Ik lag terneergeslagen op mijn bed, hoorde het tikken van de klok. Ik had mijn verstand op nul gezet, luisterde naar het ruisen van je rok. Toen ik die ochtend wakker schrok, door jouw weggaan zeer ontzet, was mijn verdriet een ijzeren blok dat mij bijna had geplet.…
Pieter Feller17 december 2004Lees meer >

zwijgen

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.140
afgeschermd door fluweelzwarte nacht waar randen zwaar in horizon vallen hermetisch samenzweerderig het zwijgen muisstil de uren van een zomernacht luid tikkend in het niets aan de andere kant wordt snel door eerste tastende straal van de zon de klok geslagen zó dat de hemel dreunt taal als glanzende lichtcascade woordschuimend zich op…

Geen zin

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.357
Aangekomen op een punt dat vooruitkijken niet kan En omkijken naar evenmin Daarbij komt nog het gevoel Het heeft geen zin Verweren heeft geen zin Ik sta weer eens stil en heb de tijd te verduren Ik tel seconden en de klok schraapt de uren bijelkaar Ik slaap te veel en doe te weinig En in alles schuilt gevaar Gelukkig staan er mensen voor…
Jeroen Zwaal21 september 2005Lees meer >

Zijn tanden spraken

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 961
Zijn tanden spraken delen van een boek de goedzak etaleerde woord voor woord in stijf geperste lippen als een doek zijn zure zinnen bleven ongehoord Geen reden om te huilen, zonneschijn genoeg, hij zag zijn zelf gemaakte wrok de valse hoop verborg zich in een klein gebleven hoek en tikte met de klok Hij houdt zich groot, met wijsheid en…

Storm over San Enrique

netgedicht
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 967
In de toren zwiepen klokken eenzaam huilt de westenwind, hagel slacht de oleander op de plaza jankt een hond. Voor een maagd uit glas in lood knielt de zwarte pater, kust verschrikt zijn rozenkrans en prevelt een gebed.…

DE MAGERE MINNAAR

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 572
Hij wist dat er een ander was Het lukte niet om hem te duiden Wie kon voor hem de klokken luiden Over dat blijkbaar groenere gras Zij was zo stil en teruggetrokken Ditmaal in plaats van uitgelaten Euforisch en in alle staten Omtrent dit zoveelste verlokken Volkomen anders dan voorheen Door wie liet zij zich nú verleiden Wie was het die…

Weg

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.267
uitgesproken woorden Geen geluid bereikt mijn oren Wanhopig oog en diepe zucht Stilte scheurt door helse hoofden Zeg het, zeg het, verdomme dan Samen wetend dat het niet kan van ons valt niets meer te geloven Er is niets uit te leggen of uit te spreken Maar over, uit, de liefde klaar Ik hoor de deur terwijl ik naar de muren staar De klok…

Het helder licht

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 845
Het helder licht, de vrieskou op de ramen, de bomen nu herleid tot enkel silhouet en 't daagse werk waarvoor de klok werd stilgezet, de oude wensen die tot leven kwamen. Dit alles wordt bewust in 't late uur van deze middag zonder grote drukte waar nergens wind nog aan de bomen rukte en enkel nog vanbinnen brandt een vuur.…
Adeleyd19 december 2007Lees meer >

Zes meisjes rond de tafel

netgedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.193
Het spiegelt wanneer de klok op zeven slaat terug naar docenten en het toen gunstig lot, uitbundig op het schoolbord. Niemand is veranderd. Alles is veranderd in het midden van de tafel. Ik luister, witte wijn helpt de stemmen omhoog schakelt oude liedjes aan nieuwe.…

A happy childhood

gedicht
1.9 met 27 stemmen aantal keer bekeken 10.763
Vergeet je wel eens je vaders klok op te winden? Ja, ik vergeet wel eens mijn vaders tijd te vergeten draag je wel eens een strohoed een ooglap een vadermoorder? nee, ik draag een gedicht op, een zomer van bladgoud schrijf je wel eens de laatste lippen om te verwoorden?…

Herfst

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 865
Opeens is daar het licht waarin het gras veel minder grijs… een late zwaluw zoekt het zuiden schapen steken uit hun wol een koster staat zijn klok te luiden ergens stierf een mens maakte veel dagen vol besloot het leven in de schittering van water maar in de haast heeft niemand tijd voor ’t licht noch voor ’t geluid noch voor dit schitterend…

de vader

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.220
ze is nu twaalf, ik zie mijn dochter groeien en met haar groeit mijn angst voor eenzaamheid nog even en ik ben die dame kwijt soms kun je wijzers van de klok verfoeien ze wil nog wel eens met haar vader stoeien maar dat is weldra ook verleden tijd het pad heb ik met liefde geplaveid ik mag mij met haar stappen niet bemoeien zo onvermijdbaar…

riemde al je leest

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 742
de dominee sprak dungelipt over het beest dat Satan heet maar het puntje van zijn tong glinsterde zon wanneer hij jou aankeek hij wuifde toen jij weer de kerk verliet de naden van je kousen zaten nog rechter in de leer dan de meningen van alle pausen zij wezen weer genadeloos naar het door hem vervloekt gebied de klokken…