942 resultaten.
Vaak vrij horizontaal
gedicht
2.8 met 18 stemmen
10.365 Waarom
als je zoveel van wat je ziet vergeet, de dingen
zo gauw, je krijgt me niet, uit je loslaten
dat je je afvraagt of je wel bestaat komt juist
het lichtste steeds voorbij, wacht tot de kust vrij is,
roept je met snavels vol eten.
--------------------------
uit: Tirade, nr. 347.…
Nederige herfst,
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.085 Machteloos kijk ik neer,
op ooit mijn glorietijd,
thans vol zorgen en zwaar,
loslaten, een hele strijd.
Nog voedend in mijn gedachten,
vanonder de dikke humus wond,
schieten fraaie beelden,
als paddestoelen uit de grond.…
Van de angst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
627 nooit de dokter zelf
Beschermheer achter zich gelaten
Op zoek naar jouw verarming
In de Metropool voor verbittering
Of dat toch probeert wat er ook gebeurt
In elkaar en brengen, waar hij geen perspectief heeft
Het wordt een oorlog, nu voor de hand
De strakke hand, hij, de enige baas
Dan wordt daar niemand beter van
Zwakke plekken, niet loslaten…
afgewezen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
898 ze wist zich al afgewezen voor ze eraan begon
toch liet ze zich door niemand weerhouden
haar vreugde was dan ook van korte duur
gevoelens van haat overspoelden haar
ze kon ( wilde ) niet loslaten….ze hield vast
en haatgevoelens zijn sterke emoties
bovendien projecteerde ze deze gevoelens
op de verkeerde
zoals meestal gebeurt
afgewezen…
In de diepte van de herfst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
49 Een blad blijft nog even hangen
aan mijn jas, niet als betekenis maar als kort
oponthoud van de wereld, en in die kleine aarzeling wordt
loslaten iets zachts, alsof ik lichter word zonder te verdwijnen in wat mij raakt.…
Wij laten je los
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 Hoe intens kun je als mens van iemand houden
Moeten loslaten waar het grote mysterie op ze wacht
Ik had zelden zoveel tranen als de afgelopen nacht.…
Vogelvlucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
552 En wanneer ze verdwijnen
in het verre licht, blijft er een onzichtbaar
trillend spoor achter in mijn denken, een herinnering dat elke
reis begint met loslaten, en dat thuiskomen soms betekent: niet meer vasthouden.…
Herfstkleuren
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
279 Tinten van rood, van loslaten
en verlangen, herinneren mij aan de kringloop
van gevoel, aan hoe elk einde een begin in zich draagt, en hoe
ik, in dit voortdurende veranderen, mijzelf herken in elke vallende bladschaduw.…
MOEDERS
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
187 Loslaten...hoe doe je dat?
In ons hart houden we ze stevig vast.
Soms een beetje bang.
Want moeder blijf je levenslang.
Amanzimtoti…
In de diepte van de herfst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
11 Een blad blijft nog even hangen
aan mijn jas, niet als betekenis maar als kort
oponthoud van de wereld, en in die kleine aarzeling wordt
loslaten iets zachts, alsof ik lichter word zonder te verdwijnen in wat mij raakt.…
Wanneer de berm verstilt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
392 Het is de rust die spreekt,
nog voor ik haar zie: een trilling in stengels,
het ijle ruisen van grassen die elkaar loslaten. Een late
vlinder zweeft nog even voorbij, een laatste teken van wat hier leeft.…
Herfststilte
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
777 Laat me alleen, alleen met al mijn verdriet
de herfst spreekt nu alle talen van de koude
eerst bevriezing, dan het loslaten in stille eenzaamheid.…
Stilte na jullie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
191 De Stilte Na Jullie
Hier zit ik alleen in het huis,
waar mijn kinderen zijn geboren,
waar ze zijn grootgebracht.
Elke hoek, elke tegel fluistert jullie naam.
Maar ik weet, binnenkort zal het afscheid waaien,
waar naartoe—dat blijft de grote vraag.
Toch is het een illusie,
te denken met gesloten ogen
dat jullie hier nog zijn.
Alles is…
De herfst grijpt me
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
549 de herfst grijpt me, begrijpt me
kleurt me. verkleurt me
voorzichtig blader ik tussen de bladeren
zij die gevallen zijn, hun laatste dans
hebben aangegrepen om moeders hand
eindelijk los te durven laten, loslaten,
de veilige hand die haar van jongs af aan
vasthield, weer of geen weer, de vele keren dat zij
samen dansten, en sjansten met al…
Zonder enige voorwaarde?
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
481 weefsel slechts is
een handvol zwervende gedachten
waarin we ons verbeurt verklaren,
trots in eigen belang in elk beklag,
onder de grondbeginselen te schuilen
waarin ik die met jou in overeenstemming
ruilen mag, in het verwaaide denken dat we
er morgen misschien niet meer zijn, trekt
een vaag gevoel van pijn in de ziel van het
loslaten…
Moeizaam op zoek........
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
743 in mijn eigen geest
misschien wel op zoek naar mijn kinderlijke ziel
een zee vol herinneringen en vele frustraties
hobbelige duistere wegen,oneindige velden
grimmige gezichten en wazige gestalten kruisen mijn pad
geen horizon te bespeuren, geen sprankeltje hoop
die mijn hart opnieuw zou verblijden en mijn zielenpijn sussen kan
wil even loslaten…
Niets meer
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
638 expliciets
Geluk en liefde zijn volmaakt
Als de innerlijk verliefde is geraakt
Niets meer dan de kracht van een ademstoot
Is de macht om te zijn zonder ademsnood
Door diep besef van de aandacht voor schoonheid
Schiep zich de overdracht aan gewoonheid
Het heelal breekt los en is geaard
Als de chaos total loss is verklaard
Niets meer dan loslaten…
als een moeder gaat
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
791 als een moeder gaat
maar niet echt wil
omdat zij een zorg achterlaat
is het moeilijk dat een geest
over de laatste grens heengaat
deze ziel zo bewust van liefde en trouw
is daar mee bekend, verliest zich teneinde raad
in de weg die men moet gaan, doorheen aardse rouw,
ook al lijkt het verscheiden op verraad
immers loslaten hoort bij een moeder…
Zinnen
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
81 Ik draag die kleine stukjes leven met me mee,
als herinneringen die mijn hart nooit helemaal loslaat.…
troostvolle herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
738 Het bos is stil
alsof ze zeggen wil
laat me maar even
laat me even in mijn afscheid
van fris groen en beknopte
nieuwigheid
Ze kleurt ervan
ja weet je
ook ik moet loslaten
gevoed en groot gebracht
De wind laat haar zacht
troostvol wiegen
We verwonderen ons
om haar kracht
in stilzwijgend vallend blad
Het bos heeft geen strak…
Wanneer de hemel ademt
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
404 Alles stroomt en staat tegelijk
stil, en ik leer dat loslaten geen leegte is, maar een uitnodiging om te zijn.
Vogels trekken hun banen over
de horizon, hoog en laag, in cirkels die een
vloeiend ritme vormen. In hun vlucht herken ik de vrijheid
van mijn aandacht, een ruimte die zich opent, zelfs als alles rondom verandert.…
Een persoonlijk pad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
374 En zo begint het pad
van verkennen, ontvangen, loslaten,
een dans van lichaam en ziel,
van aanraking en stilte,
een intiem gesprek
dat begint bij mij.…
Viburnum in lentebloei
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
453 En als de avond haar koele
mantel over de tuin legt, blijven de trossen open,
wachtend op een bries die de dag uitademt en de eerste sterren
loslaat. Viburnum bewaart haar stille gloed, zelfs wanneer de nacht haar omarmt.…
Zomer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
778 Maar toch;
hier en daar is er een vrucht die, gebukt onder zijn eigen gewicht, loslaat.
Is er een graspriet die, verschroeid door de hitte, neerbuigt.
Bezwijkt een boom onder de last van zichzelf.…
Mijn engel, laat me los
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
2.414 Jij bent mijn engel
Jij bent een gift uit de hemel
Jij bent een engel,
Met mooie, grote, witte vleugels
Waar ik me onder verschuilen kan
Jij bent mijn engel
voor in de eeuwigheid
Maar als je zoveel van me houdt
zal je me moeten loslaten
Dan krijg ik ook witte vleugels
Laat me gaan voor even
Laat me vliegen, zoals
ik nog nooit heb gedaan…
Jij bent mijn grootste verlies
hartenkreet
3.8 met 32 stemmen
2.576 Alles was bespreekbaar
Geen taboes hadden we elkaar beloofd
Zo intens heb ik van je gehouden
Je hebt het ook zo erg verdiend
Als ik moest huilen van binnen
Zag jij het meteen, je was alziend
Je hebt ooit gezegd
Respect verdien je door te geven
Maar het respect wat jij hebt verdiend
Kan ik je niet in één enkel leven geven
Elkaar loslaten…
Het licht bijeen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
10 Kijk hoe het licht
de nevel binnenvalt,
hoe ieder blad nog even gloeit
voordat het loslaat.
Niets hoeft hier vastgehouden
om van waarde te zijn.
Was er nu iemand naast je,
dan schoof je wat opzij.
Je zou niet vragen hoe het ging,
niet meteen.
Eerst samen kijken
naar die zon tussen de bomen.…
Tussen toen en nu
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
2.057 Woorden onze woorden
Gedragen door de zee
Vervlogen langs baaien
Samen uren slenteren
Voeten vol met blaren
Maar het deert niet
Je schouder geeft troost
Veilig in jouw warmte
De golven die deinen
In het ritme van rust
We voelen ons goed
Samen met de stilte
Je bent lief en oprecht
En wijst me de weg
Ogen spreken wijsheid
Jij helpt me loslaten…
Lieve liefste
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.505 We kunnen nog zo lang genieten
We liggen in elkaars armen,
hevig zoenen, we gaan in elkaar op
Ik hou ervan hoe je het tempo aangeeft
hoe ik mij, aan jou, kan loslaten
Zonder te spreken,
weten wat jij wilt
Ik hou van jou,
mijn lieve liefste…
Arcanum XIII De Dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
688 knekeldans
de zeis hakt knopen door
en maait het rijp gewas
tabula rasa voor een nieuw begin
ik vrees hem niet
hij brengt verlossing en een nieuwe kans
het begin bijt het einde in de staart
en ook de dood is niet het einde
maar een nieuw begin
de feniks zal verrijzen
uit de as
bevrijd van de ballast
van het verleden
sterven is loslaten…