Alle inzendingen over verdwaald

1055 resultaten.

Sorteren op:

Vanuit de leegte huil ik

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.376
ligt op haar rug en straalt mij glanzend toe het doet me goed het doet me pijn al die jaren zonder haar te zijn ik wil je welkom heten in de ruimte die ons scheidt, waar onze zielen een zijn ik steek een kaars voor je op waarbij de warmte symbool is voor de liefde die ons nog bindt je stem in mij spoedt zich voort als een echo die verdwaald…
Bob Vorama9 januari 2008Lees meer >

Hemelwenen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 794
Plompverlegen in de regen overstromen smalle stegen vloeit het water over stenen op een ritmisch hemelwenen gevallen regen glijdt verlegen door mos en zand, gelijk een zegen naar de delta iets ten westen langs verdwaald grind en snoeiresten diep verborgen in de grond waar verbeelding plots ontstond raakt de modderpoel versteend als de…

Langs de weg

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 906
Hoe kan het dat we niets meer doen aan mensen die zijn verdwaald. Heeft de welvaart dan toch ons gevoel ingehaald?…

de Bergen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 623
De zon schijnt zijn mooiste stralen te willen delen met een prachtige helling van het bergmassief, dat bedekt met alpenroos en een verdwaalde madelief een aanblik biedt om het oog te strelen.…

- Unieke tweelingenziel -

hartenkreet
4.5 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.848
Van alle grote sterrengangen het meest verdwaald, stervende glinsters van een groot en zoekend kind, Mijn tweelingenziel, een innerlijk dat nooit een rustpool vindt speelse en innemende expressie dat zacht weerklinkt.…
Sabrina Bielac18 september 2009Lees meer >

Als kind door een sfinx gebeten

gedicht
2.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 13.881
Ik (is de worm in het wonder) ben de dertiende uit het dozijn; de vroeg al van mammon en pappot weggevluchte, vele malen ten hele verdwaalde Cino zonder luit, zonder duit, Doderik van Duisterhuize, wanderder van het oude lied, kenner van kou, haker naar jou hartenvrouw hartenvrouw. Ik kom van het land toen het land er nog was.…
Frans Kuipers25 augustus 2020Lees meer >

Versmolten lijven

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 594
Dansten en reisden de wereld rond Onze laatste kus Onze eerste keer Onze laatste adem Ons samenzijn Nooit meer Onze lijven versmolten jaren tot één Onze erotiek haast verheven tot kunst Onze laatste kus Onze laatste adem Onze laatste keer Echt' liefde in Een mum Van tijd tot iets dat daarop lijkt verworden Echt' liefde werd verdwaalde…

het klopje aan de deur

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.764
spoortje na op de treden van ‘t portiek op tafel geurt chocomelk een roomboterstaaf warmt het geheel kaarslicht wakkert de sfeer van winters genoegen aan buiten dwarrelen sneeuwvlokken ze vraagt zich af zal Piet het niet koud hebben daar op het dak dan wordt er aan de deur geklopt wie zal dat zijn een vreemde zeker die verdwaald…
windwhisper4 december 2010Lees meer >

Oergrond

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 595
Ik zag je daar staan en was het vergeten aan de rand van de oergrond de ijstijd bracht heuvels van hei daar in het oergeweld geboren vluchtte de horizon in haar schoot de schotsen drongen diep het land binnen sloegen voorgoed een eiland van stilte ver van de bossen waar het verdwaalde een stad zonder geboortegrond lokte de stille aanbidding…

Vorig jaar voorjaar

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 604
Treurig dat deze knoppen hetzelfde lot te wachten staat, denk ik nu, als een gedicht dat zich uit de knop wringt en kleurt en volwast tot in de een na laatste regel waar ergens een parkeerplaats wacht en gemeentewerken ongeduldig met verdwaalde bladeren korte metten en herfst maakt.…

Heelal

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 691
Met veel gemak bedrijft zij liefde niet verkeerd ongegeneerd Kleedt zich naakt, als zij dit wil heeft lak aan regels, dus echt níet voor haar Verdwaald in mooie hoven van haar tepels Voel 'k mij vereerd Haar drang alles te geven dat het ware leven slechts van haar eist de rode draad van donker naar echt pikkenacht Tijding ongepast…

Mijn tweelingziel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 824
Ben verdwaald in mijn dromen Je laat mij je herkennen Ik voelde de samensmelting Onze ogen die spreken Een diep intens gevoel Een halve woord is al genoeg Samen een gevoel mijn spiegelbeeld Je was mijn engel mijn beschermengel Mijn ware de ideale metroman was je stempel De enige die al mijn emoties naar boven haalt Was ik maar…
Nguyen28 februari 2013Lees meer >

Grijs landschap

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.047
En hier en daar scheemren de lage daken, Wier heerlijk rood fel en ondoofbaar praalt, Als kleurge vlekken in het grauw verdwaald. En zacht: het doet een mijmering ontwaken Naar zoelte en jeugdig groen en broze fleur En wuivend gras en tere bloesemgeur.…
Johan Danser15 november 2013Lees meer >

bel haar eens

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
roze bloemen uit jouw tuin wil ze denken bij de steen die zacht als was gekronkeld onder verdwaalde handen zal smelten pas dan zal ze huiswaarts keren of roept het tot haar: huis kom waar ik woon!…

Stoffige handelingen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 860
Ik vond mezelf terug in stoffige handelingen met de halsband van liefde om mijn nek onderging ik psychiatrische behandelingen ik masturbeerde als een verdwaalde gek op school was ik het slachtoffer van pesten ik verweerde mezelf als een eenzame held maar ik werkte me steeds weer in de nesten ik vond geen liefde en ik had geen geld er doemde…

Canadese dichteres

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
Je universitaire opleiding en docentschap hadden niet de kracht om je hier te houden, je wilde wijduit leven, alles was te krap en je verdwaalde in bitter-sombere wouden. Je eenzaamheid verteerde je levenskrachten, je had geen puf meer voor een blij gebaar, je vreesde vooral de poëzieloze nachten, waarin je uiteindelijk bent gegaan.…

Al sussende

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 500
Fluist'rend in talen die ik niet begrijp, in stille verhalen Vermoedend zoek ik mee Samen verdwaald zoeken zij God in de verte. Evenals de mussen zijn de kerken het sussen van een eeuwige drang In het buitenste te vinden wat al die tijd in ons zat. De mens en al wat zij kan zijn: Ons lot…

warm verdriet

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 423
van vele beminde mensen die naar de eeuwigheid verhuisden de koud en kille sluier van het gemis verdunt het zoute verdriet met tranen met de herinneringen aan de belofte dat wij het leven graag vieren moeten om het daarna nooit vergeten te kunnen zodat zij ons in gedachten zullen blijven als langzaam de zon de nevel zegeviert verdwaald…

als woestijnregen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 800
vroeg ik zeldzaam serviel en kuste de zorgen uit je ogen van kostbaar groen opaal, jouw kinderen waren weer eens ziek, je man van mos leek wel verdwaald in werk en matinale dronkenschap.…

laat mij proberen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
laat mij proberen van een voorjaar te schrijven dat langzaam ontwaakt en je wijst mij de kleuren die de ochtend brengt de geuren mengt van herboren tijd laat mij proberen van een zomer te schrijven die ons leidt ver voorbij de bemodderde paden van het gevlei waar verdwaalde nomaden van de nacht verblijven laat mij proberen van een herfst…
Kees Visser17 december 2021Lees meer >

Magnolia blues

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 502
Lege banken stille stoelen golven breken tranen vallen Blinde vissen stille woorden meisjesogen vreemde vogels Dans van regen hoop op beter zon gaat onder verdwaald geluk Zo weinig, zoveel zo slecht verdeeld kracht naar kruis zo ver van huis Bruine suiker witte dood doodse stilte uitgestrooid Inzicht, oud zicht warmte,…
Joepondro27 februari 2022Lees meer >

Het duizend talenhuis

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
wat in het klein begonnen was heeft nu een gigantische impact op alle gangbare maatschappelijke structuren de mens is ontheemd al dan niet gedwongen hij is door tal van gigantische volksverhuizingen losgelaten uit zijn steunende omgeving verdwaald van roots en familie ieder op de zelfgekozen paden op reis naar het wonder van…

SCHILDWACHT

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 677
't Is verdwaalde gedachte bijeen rapen als stilte en verveling hem doen gapen. Wat mag daarbij helpen? Een sprookjesdouw!…

Troubadoursescapade

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 408
Zoet en zottekes klinkt vroeg in de wei de altoos vigerende blaaskakerij het oproer kraait, thans neigt het voorjaar te weeën alterweeïg ligt het zieke najaar doods en verdelgd maar welaan, heugt uw gemoed deins niet voor het ritueel in greppel en sloot kleurde 't water reeds rood thans blinkert een coupe soleil door de gordijnen…

Dapper

netgedicht
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.419
In vreemde bossen groen en schemerig Valt stilte als de zon verdwijnt Het gevecht is nog in volle gang Dan sluit de dag het bosgeluid En grijpt de duisternis haar kans Tot niets meer is of schijnt Dan wordt hij bang Hij is verdwaald en helemaal alleen Ontspringt hij nog de dans?…

De zebra

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.684
Een zebra ging eens naar de stad om het leven te leren kennen Maar het eerste wat hij leerde was voor zijn leven rennen Want hij dacht op een zebrapad even een tukje te doen Maar toen sprong het stoplicht onverwachts op groen Het dier verdwaalde in de straten en wat wilde het geval Hij stond plotseling oog in oog met een junk die hem…

Heimwee (Maastricht)

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.397
kabbelende dalen schilderachtig tot in de barsten van nieuwe kleuren het bestaan dat doorleeft in Bourgondische geuren achter leemte vertelt van niet doorgronde verhalen die door de eeuwen heen dezelfde galmen kregen zelfs karrensporen doorstonden hier de harde tijd verzacht door gesproken woord dat licht verspreidt op adem gekomen verdwaald…

Richting horizon

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 642
maar raken niet ik wil vluchten in verloren klanken Jouw sprankelende stem, ooit zo onbereikbaar opent een nieuwe dag en neemt me mee vanuit een gerafeld verlangen gevangen laat jij mij leven door jouw warme lach Donker is jouw huid, naakt en onbevreesd kijk jij mij mooi, nog steeds kan ik jouw voetsporen niet gaan Als ik mij in verdwaalde…
metha27 mei 2004Lees meer >

Reeds duizendmaal

hartenkreet
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 933
Doorheen de schoonheid van taal en een bedeesde stilte ving ik het antwoord op, doch jouw naam verdwaalde toen onze blikken elkaar geblinddoekt raakten en ik weer wegdook in blozende witte wolkjes Diep in mijn hart en in het midden van mijn hoofd kwam jij met geen ander overeen, gerstenat en waaiende woorden vulden mijn dankbare hart…

Laat maar, ik ga mijn eigen gang

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
ze luistert want het is nu zoveel stiller in Amsterdam en ook Den Haag zwijgt maar troost de regen klettert neer in pijpenstelen er zijn er meer die niet helemaal passen onder hun paraplu de rokers kleumen buiten niemand bekommert zich om mij huilt een heel oude dame een bos rozen en een fruitmand getuigen van “anders” een verdwaalde…
windwhisper5 december 2009Lees meer >