1331 resultaten.
Gouden ei
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
639 Voor het vrucht kan dragen wordt het vaak
weggehaald; wordt het omgevormd en opnieuw
in- of uitgeschaald; wordt het voorgekookt
naar zachte of harde culinaire normen;
of gespiegeld dan wel opgeklopt naar
nieuwe vormen.
Wordt het een eisprong of zo'n zaak
van de appel en het eitje? Het lijkt
het dilemma van de kip en het ei.…
ouderhuis
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
669 nog eenmaal was ik in het huis terug
het oude huis waarin mijn ouders woonden
waarin zij mij hun binnenwereld toonden
met alles op zijn plaats, zijn eigen lucht
het was het huis waar zij hun vrede vonden
en wilden blijven tot hun laatste zucht
de akkers brachten hen voldoende vrucht
en veel meer bloemen dan zij plukken konden
ik was er kind…
Mobiliteit?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
423 vermoeide sporen toe,
papieren grenzen rotten in
het raamwerk van tevredenheid
in het transparante
venster van overvloed
tastbare stromen worden een taboe
ontneemt de vrijheid
van gedachten en
het recht op mobiliteit
wij als medeplichtigen treft
een schaamte van verwijt,
de grond woelt de pijnaders bloot,
er lekken zure vruchten…
Aldus gezwegen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 Dan een- man, zonder naam,
jong, ongeschikt voor een verhaal,
maar met ogen gericht op luwe lippen
die vrucht en welbewaard zijn.
Die hoop.
Dat beeld,
voor er woorden zijn die invallen,
zeggend: het is heimwee.
Dat bedrukt.…
Wacht niet te lang!
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
438 Uit haar schoot weerklonken
sirenen, gestrand zonder
woorden, stapte ze uit haar
lichaam, gebaarde met de
ogen en haar lippen, vast
besloten, alsof ze mij haar
zegen gaf,- wacht met wegen
niet te lang -, er ligt een
een zoete vrucht te rijpen
met onontdekte pit, die zal
botten, als de blanke toppen
in dat silhouet van het snel…
Waarom vragen naar waarom ?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
702 Als vrucht kon ik drijven.
Denken kon ik niet.
Ik kon niet lopen.
Ik kon niet staan.
Een schoolkind ben ik niet meer,
want ik zit niet meer op school.
De studentenfeitjes die ik wist,
ben ik gelukkig weer vergeten.
Ze hebben me nooit gemaakt,
tot wie ik nu nog altijd ben.
Een jonggebleven dichter?…
Circulair beleven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 En jaar na jaar verschijnt het nieuwe leven
De haften dansen ritmisch in de lucht
Een perenboom gaat van de bloei naar vrucht
De eierschalen hebben het begeven
De wereld slaakt haar eeuwenlange zucht
In schoonheid vindt natuur zijn herbeleven
Door innerlijke drang steeds voortgedreven
Herboren lonkt de prille voorjaarsvlucht
Maar onderhand…
Klei, ribben en bloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 zwerft liever rond
over de wereld, verleidt
's avonds mannen en berooft
gezinnen van hun baby's
zeggen de boze tongen
die iedereen zwartmaken
die niet in hun regels past
Het klopt dat ze in bomen woont
als een slang, ik sprak haar een keer
tenminste, ik denk dat zij het was
die mij prees om mijn verstand
en me wees op de rijpe vruchten…
LAIS CCLXVI
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
544 Trakl, Verklärung
Blauw, violet met purperen vruchten
vouwt de avond zich langzaam de handen
en vogelzang waart weids door de luchten.
Streng de nacht bekruipt de trage wanden
en zon bloedt uit in wazige randen.
De peulen der graven barsten open
in het wit van de maan. Lijken lopen
doodsdronken het dorp uit, de velden in.…
Zonlicht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
652 De vlinderstruik wijst alle kanten
met haar puntige paars,
boven de zwaar
zwierende takken
van appelboom
die met haar vruchten,
sommigen rood al
zonlicht willen als ik.…
Ongeblust vuur
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
446 Eenmaal, slechts één keertje maar,
Wil ‘k proeven van d’verboden vrucht,
Waar anderen veelvuldig van smullen,
Ik al lang, te lang, verstoken bleef.
Nog immer is die wens onvervuld,
Blijf 'k hunkren naar ’k node mis.
Ik wil zo graag weer ’s genieten,
Zelfs als ’t maar voor één keertje is.…
VERGAAN _ BEWAARD
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
386 Deze kloeke daden namen de vlucht
naar Hierboven, verblijven daar tezamen,
geliefd als een rijpe, beschermde vrucht.…
dagvullend programma
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
122 de bezigheid van het voortbewegen
trekt diepe sporen in de bedding
van een volgzame kalender
welke dag wordt het vandaag
hebben alle dagen namen
zodat we weten van hoe en wanneer
wat als alle muren op elkaar lijken
weten we dan nog waar we zijn
zonder te hoeven vragen
om over het tijdstip maar te zwijgen
en alle vruchten die nog nadragen…
bessen als kogels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
7 Vaak is treurig struinen
door verwaarloosbare paden
van vergeten exemplaren
voldoende om de struiken
vol met gedragen vruchten
te hangen
te plaatsen in een traditie
van vogels die veel te veel
vraten
vliegensvlug wegkwamen
als bessen als kogels
schoten
in de verkeerde keelgaten
Toch mag weemoed slijten
langs opgehelderde wegen…
Verzen voor mijn liefste.
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.265 Verboden is de vrucht,
De rijpe vrucht van onze liefde niet,
Rooswangig lokkend tussen loof en lucht.
Waarom, o God, zoo gij ons lijden ziet,
Drijft ons uw wrekende engel op de vlucht?
Rood blinkt het vlammend zwaard dat ons verbant.
Toch had ge uw zegen, niet uw vloek beloofd.…
Gebenedijd zijt gij
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.721 Gebenedijd zijt gij
en boven u geprezen
moet God alleen, moet Hij,
de vrucht uws lichaams, wezen,
o Moeder Maagd,
die Jesus draagt:
de vrucht uws lichaams, wezen.…
Oerklank
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
824 Hoor het gisten van de zwellende vrucht.
Het bloed popelt ook in mijn buik
Maar een geluk vind ik daar waar mijn oor ligt,
geplet tegen een naakte navel.
Jij gloeit van trots.…
Waterval
hartenkreet
4.5 met 22 stemmen
1.243 Daar waar de rivier zijn einde vindt
Dat is het punt waar jij werkelijk begint
Vloeiend ga je over in een vijver
Geschapen als de vrucht van je eigen ijver
Jij, een rustgevend onderdeel van de natuur
In jouw nevel verschijnt een regenboog op 't zonne-uur
Ieder jaargetijde pas jij je aan
Toch blijf jij zo jaar in jaar uit bestaan
Jij bent…
Onbestendigheid
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.193 Zie de hongerige dagen
Aan elkanders vruchten knagen,
Woedend op hun eigen teelt.
Ketens van veranderingen
Slepen 't lot der stervelingen
Door de ruwe levensbaan.
't Is met alles wat wij bouwen,
Waar we op rusten of vertrouwen:
Zo geworden, zo vergaan!
-----------------------------------
uit: Gedichten (1824)…
Oktober draagt in vree
poëzie
3.4 met 10 stemmen
2.836 Oktober draagt in vreê wie sober heeft genoten
de zomer-vruchte', in lusteloze rustigheid.
Maar ik, wiens dagen als een vlucht van vooglen vloden,
steeds onvoldaan, naar u die de een'ge Zomer zijt,
mij heeft de rille Herfst zijn wrangste wijn gegoten....
Zult ge thans keren?...…
Gaan en blijven
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.029 De herder telt heel traag zijn schapen,
de zomer leverde zijn vrucht.
Adeleyd
Uit: Steeds weer exodus, p.41…
De ommekeer
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
903 voorbestemd in begin
Wenen zijn manen door hem gekoesterd
In gedoofd gezelschap bijeen versmolten
Als beminde verlaat met veelvoud omgeven
Wenen zij nabij alom door hem gekoesterd
Vereend ineen gesmoord beklemmend geheel
Machteloos weten zij zich voorbestemd in begin
Laat bazuinen schallen luid en omkerend in toon
Reeds vertrokken nieuwe vruchten…
Dichtersvondeling
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.009 met naakte letters bekleed
zijn ziel te vondeling leggen
waarbij het gesproken woord
hem onbemind doch wel bekend
geen aantrekking op hem uitoefent
vanwege voorbij zodra geschapen
zoekt hij liever de eeuwigheid
waar geen ontkenning mogelijk
hem ooit terug doet keren van
wat zo gul werd neergeschreven
in de miskenning van zijn vrucht…
Het woord aanwezig
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.275 Dat ze wat goed was inmaakten als vruchten,
hun klank van elke pijn genezen zou,
dat ze voor alle dagen : warm en kou
kleuren wilden als het blauw in luchten.
Bij nacht en ontij zou ik schrijven gaan
en als bezeten jullie wensen wezen :
eerste sneeuw en laatste winterlichten.…
dans een nieuw begin
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
773 om kleur en geur
te voelen van de
lente in het land
geef mij de hand
en dans een nieuw
begin van leven
winter is voorbij
en zomerwarmte
hangt op plaatsen
die al veel te lang
zijn stil gebleven
bloesem spruit
de bomen uit
het groen dolt
met de bloemen
zal schaduw in de
warmte gaan benoemen
als rijpe rust die
volle vruchten…
De maat,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
676 Overdadige gedachten
de weg van een te
lang gerijpte vrucht,
ontstaan in de conceptie,
geuit in een impulsieve daad,
in onderhuidse maat gelucht
uit fantasieën van een kind,
ontstaan de bellen die ze blaast,
en bekwaam haar weg in vindt,
wijzigt de kleur niet in ademzucht
kaast de beelden af op dikke huid,
onttovert haar wereld in…
ontmoeting
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
549 De Ontmoeting (1)
Ik was een onrijpe vrucht;
Een groenblad,
Een harde steen waande ik mij,
Een speelse rivier
Tot dat ik op een nacht
jouw gelaat in de droomland zag
De verschijning die enkel een spiegeling was
Het deed mij blozen,
En de bloed in mijn aderen voelde als gloeiend ijzer
Het groene blaadje werd vuurrood
Sindsdien
Streelt…
NOSTALGIE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
640 Te zichtbaar wiegt in musicals de vrucht
Van Idols nu. En jaren Camaretten
Bracht ons een land vol lichtgewichtvedetten.
Hun humor lijkt gesponsord en geplugd.
Geen mens schrijft nog een nieuw Op Hoop van Zegen,
Geknechte Kniertjes kom je nooit meer tegen.
En ééndagsvliegen zijn niet van de lucht.…
De volmaakte zomerdag
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
550 in speelse zomerwinden fluisteren
de bomen elkaar hun geheimen toe
de zon speelt om ons heen
als een dartel kind
vogels pikken rijpe vruchten
uit het kort gesneden gras
de waterlelie opent zich
in volle schoonheid
konijnen nestelen zich
tot aan onze voeten
bloemen bloeien alsmaar
hoger en uitbundiger
later
het maanlicht ligt al…
O Rijn
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.641 Gij hebt gekend Germanen en Romeinen,
Gij had uw deel aan dit vruchtbaar verleden
En deze vruchten mogen nimmer kwijnen.…