1673 resultaten.
Het zout der aarde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
561 duinen
wat verlaten eieren
van vogels op de vlucht
zand knarste
in losse gedachten die
zich niet lieten ordenen
tot een vriendelijk geheel
alles werd me te veel
maar zee spoelde
de bitterheid weg
door monologen
van talloze golven
kwam ik langzaam tot rust
heb het strand gekust
mijn armen huilend gespreid
voelde me eindelijk bevrijd…
Brand
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
626 wrede vlammen verlichten de nacht
de angst op ons gezicht
is voelbaar, de hitte onwerkelijk
de oude stee kreunt, het vuur grijpt de stal
de dieren bonken tegen de wand
en schreeuwen
plots maakt een schaduw zich los
van ons die verstard zwijgen
en kijken hem na
dan werpen in vlammenstrijd
de staldeuren open, de koeien bevrijd
rennen…
Soms
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
868 Romantische adembenemende momenten
flitsen door mijn nog slaperige brein
geurig als een veld bloemen in de lente
opgekomen na de eerste zonneschijn
Momenten die de tijd even stil doen staan
omgeven door het gevoel intens geluk
pure oprechte liefde onder volle maan
ontspannen en bevrijd van aardse druk
Maar al die illusies, mooie…
SCHERVENVUUR
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.354 Ik laat los en voel mij glijden
door de trechter van mijn oppervlak
ik zal mij door de donkere ring bevrijden
zoals mijn scherf mijn eigen vuur ontstak.…
Adempauze
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 het draven
een ogenblik van bezinning
rustig op dezelfde plek
genieten van alle gaven
die de natuur ons vrijelijk schenkt
onvoorwaardelijk in haar pracht
laat haar je hart betoveren
hoor, het is de stilte die je wenkt
kom tot jezelf, het hollen vermijden
geniet van het moment
een kleine adempauze
de innerlijke stilte, zal onrust bevrijden…
Speelde blond door je haar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 het strand
gleed de zon over zand
wind speelde blond door je haar
ogen wolkten nog donker
langzaam werd de bui geklaard
snel als de golven
kwamen je woorden
in oneindige stromen
ik liet ze komen
als een tsunami
van ijskoude dromen
het luchtte op
samen te praten en niet
op de vlucht voor jouw hel
de zon brak door
in een bevrijdende…
overwonnen hart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 Ja, het leven kan mooi zijn wanneer het je voor
de wind gaat, verschrikkelijk wanneer je wordt
toegetakeld en bevrijdend werken wanneer het
hart, gelucht, opnieuw naar de dingen kan kijken-…
Voedertijd
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
831 De opgezwollen borst
keek bevrijd en vrolijk
om zich heen met een
keihard, lokkende tuit
om mijn eeuwige dorst
even te tarten, want
het gelukkige hummeltje
plakte er snel aan vast
zoals ik zonder glas
mijn biertjes drink.
De moeder knikte naar mij,
had me wel door en ik
keek met mijn droge mond
verlegen opzij.…
Rondeel
gedicht
3.4 met 24 stemmen
15.779 Benijdt men soms de niet-bevrijden
Tot deze afwezigheid van leed?
Toch, korte liefde en langer lijden,
Het wordt een ding dat men vergeet.
's Verleden levens koud en heet
Voelt men zich in de loop der tijden
Vanzelf gelijk het uur ontglijden.
O jeugd, was 't dit waarom men kreet?
Men wordt een ding en men vergeet.…
Stelend hart
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
762 Laat me je hart stelen
Als een lief in de nacht
Die je dromen komt bewonen
En het gestolde goud
Weer wil laten stromen
Laat me je hart stelen
Als een dief in de nacht
Die je van angsten komt bevrijden
En het verstilde zout
Uit je wonden laat drijven
Laat me je hart stelen
Voordat het smelt
En wegvloeit uit knikkende knieën
Die je…
Marcels lach
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
1.612 Jouw lach,
Als perfecte maquillage voor jouw daadwerkelijke zijn
Jouw lach
Als afleiding voor jouw innerlijke pijn
Jouw lach
Waarmee je ons om de tuin dacht te leiden
Jouw lach
Bedoeld om anderen te verblijden
Maar jezelf
Kon je niet bevrijden
Want jouw eigen pijn
Mocht er van jou niet zijn
En toen de dagen nachten bleven
Jouw lach op…
Een najaarsblad
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.163 In roodgoud najaarsweer
Werd zó mijn geest bevrijd
Van een krankzinnigheid:
Ik raapte een donkre steen,
En dacht, ook ik ga heen
En lig zo zwaar en zwart
Der aarde aan 't ijskoud hart.
Toen daalde een purper blad,
Dat Hij beschreven had,
Mij ritslend in de hand
En stak mijn hart in brand.…
Maritieme mijmering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 Maar ik zal altijd blijven,
ik heb de tijd van eindigheid bevrijd.
Alle dromen voeren met mij mee,
onvindbaar,
daarom ben ik de zee.…
Een eigen timbre
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
469 stemming
en emotie die in
een eigen timbre
bewogen en samen
lieftallig oogden
het was een
genot om jou
bezig te ervaren
met je lach
als penseel en
schattende ogen
die de verhoudingen
lieten harmoniëren
bij jou als
stralende godin
pelden de mensen
alles van zich af
zelfs hun diepste
geheimen omdat
loslaten zo heerlijk
bevrijdend…
Bevrijdingsdag
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
497 Wie is bevrijd van wie, want doden vielen
onaangekondigd, zonder doel of wens.
Slechts heilig is de grens voor wie bezit
het hoogste goed is, voor ons, voor mij alleen.
Waar gaat het met de wereld heen, met
al die vluchtelingen, mensen zonder werk
of toekomst, zonder zicht op ooit nog beter.
Wat vieren wij dan echt?…
Vorm als Matrix
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
651 Het universum is verzot op vorm
omdat het zelf de chaos wil bestrijden
door mensen uit de chaos te bevrijden
de dragers van de inherente norm
die eerst op Aarde dienen te bewijzen
dat ze bestand zijn tegen elke storm
die daar historisch woedt; da's een enorm
weerbarstig feit om boven uit te rijzen
als 't pocherig verhaal van de baron…
Gebroken woorden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 Dat eenvoudige inzicht heeft me,
beter laat dan nooit,
van een onnozel waanidee bevrijd.
Alleen bloemen en vrije woorden weten.
Wat bloeien is en wat gedichten worden.…
Habemus Papam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Paus Franciscus, bevrijd uw dienaren!
Niet zij zijn het maar u bent het zelf,
die de misdadigheid kunt stoppen.
Op wiens toestemming wacht U nog?
Op Deus ex Machina of op witte rook?
Op de schepper van ons heelal?
Op toestemming hoeft u niet te wachten want,
de witte rook van uw medemensen heeft u al.…
In prachten en praal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
752 bouwde kastelen
brugde in ophaal voor jou
de diepste slotgrachten
jij kleedde in
prachten en praal verleidde
de koning achter kantelen
ik huurde een ros kwam
met mijn trots en wat zwaard
langs jouw laaiende vuren
zijn rijk kwam ten val
jij torende hoger op slot
ik ladderde vlot in bevrijden
jij bent nu de mijne
gravin van veur…
Eleonora, Minnevorstin
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
474 Uw zoon Richard Leeuwenhart, Albion’s Koning,
in Kruistocht gevangen maar toch weer bevrijd,
hield veel van zijn moeder: uw hart was hem woning.
U leeft, net als hij, immer voort in de tijd.
Partner van Eros, van Venus de hartklop:
vol liefde en hartstocht dus ook heel vaak smart.…
beklemming
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 de wereld daarbuiten vertellen ze
is gevaarlijk giftig en besmettelijk
dus blijf ik veilig binnen schuilen
waar mij de muren zo benauwen
dat iets de angst verleiden moet
voor buiten het onzichtbare boze
dat mij alle dagen verlangen doet
naar het ieder bevrijdend bericht
dat er niet meer doden weer zijn
doch verdere hoop op de genezing
die…
Het zieke meisje
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.380 Waarom was zij niet eerder overwonnen
En van haar liefde en haar smart bevrijd?
- Toen zij haar ogen eind'lijk opende
Waren er stemmen en zij zocht bevreesd
De zachte streling van een teed're hand.
Zij glimlachte, maar sprak niet van het land
Waarin zij diep verloren was geweest,
Want zij bevond zich weder hopende.…
Medeleven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 Laat mij daar zijn waar ik kan helpen
Waar ik verlichting kan brengen van last
Waar ik verdriet en tranen kan stelpen
Bevrijding van lichaam en ziel van ballast.
Ik wil daar zijn waar ik vrede kan brengen
Vreugde en blijdschap en een gulle lach
Ik wil tranen drogen die de mensen plengen
Door verdriet, teleurstelling of tegenslag.…
leven zonder spijt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
687 ik wil je snelontwaken
zomer in je woorden zien
want als de dag begint
dan kus je me misschien
je wintert in je
nachtelijke dromen
kou trekt op in een lente
die nooit is gekomen
je zorg oogstte herfst
maakte vruchten vroeger rijp
maar bent jezelf helaas vergeten
daarvoor kreeg je te weinig tijd
bent eindelijk bevrijd
hebt…
de deur (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 landt een woord zachter
zonder iemands stem
als je alleen maar
met inkt zou spreken
je met slechts dunne
potloodlijnen schetst
wat doet het woord
onder een vernislaag
de worsteling met
het verzwegene
brandt het verleden
onder de glanzende schijn
wil het zich uit je borst
scheuren om zich te
bevrijden van die
blinde kwelling…
Als ik maar weet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 Als ik maar weet, mijn God
Dat U mijn aardse leven leidt
En mij van zonden hebt bevrijd
Dat U begaan bent met mijn lot.
Als ik maar weet, dat ik mijn zorgen
Altijd aan U mag toevertrouwen
En dat die keus mij nooit zal berouwen
Dat U bij mij bent, elke nieuwe morgen.…
heb de lucht gekraakt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
820 donkere strepen
in de avondlucht
ik wil ze breken
samen op de vlucht
de horizon voorbij
dan is er eindelijk
weer ruimte voor jou en mij
samen in een wereld
voor ons beiden
zonder maatschappij
waarvan jij je al
zo lang bevrijdde maar
jouw paradijs bleef leeg
geef lente weer een veeg
ik heb de lucht gekraakt
in zachte warme zinnen…
LAIS CCII
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
426 Bevrijd op tijd van kwijl en nijd je bek.
Zie elk eind als van iets ergers het begin.
Verzaak bezit, jij zit daar zelve in.
Breng warmte daar waar nu een ander rilt.
Geef nooit een ja als jij er niets van wilt.
Breng je lijf niet in verlegenheid.
Spreek uit wat je in angst en vrees verstilt.
Gooi alles weg wat je verstikt met spijt.…
Verboden liefde
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
714 Het gebeurt nu slechts
in de sfeer van stille brieven
dat heuvels beklimmen
en aan lianen hangen
dat woeste drinken
uit de oneindige woordenrivier:
In deze geschreven liefdesaffaire
ben jij de onovertroffen held
de bevrijdende jungle Tarzan
van het benepen land der armoedzaaiers
waar de stilte van de avond
de gedachten eenzaam maakt…
bewogen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
512 toen de bomen zacht bewogen
in de plooien van de tijd
verdween je lichaam onder
zwarte aarde
verborgen voor het ruisen van de dag
toen de wind aria’s zong
met regen en nevel door de heuvels trok
werd het zoveel stiller
je naam bevrijd van zijn letters
vleugels die niet uitslaan
nu de bomen zacht bewegen
voor het huis zonder hart…