36197 resultaten.
Depressieve dag?!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
499 Het nieuws balkt:
vandaag is de meest depressieve dag
de zon schijnt
Het nieuws roept om:
zwarte dag voor iedereen
de koffie geurt
Het nieuws zegt:let op vandaag
kinderen lachen
Ik wens iedereen een hele fijne dag,
met zon en ook: met een forse lach.…
Fietsen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
707 Ik ben dol op fietsen
als mijn wielen flitsen
en gensters schieten
in de zon
iedereen moet fietsen
naar de zon
en naar de zee
want een fietser
is tevree
ik ben dol op fietsen
vrij van lage listen
en
mijn rotteevee
geen vrouw kan mij nog klissen
want ik wil mijn fiets niet missen
voor een zoen
of voor wat rozengeur
ik ben een…
Veertien jaar geleden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Voor altijd dragen we je
bij je in ons hart, lieve
zoon.
Het blijft een
gedenkwaardige dag die
wij nooit kunnen vergeten.
Rust zacht lieve zoon.
Liefs,
je ouders.…
drie uur duisternis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
560 het purperen kleed
heeft Hij over de zon geworpen
de nacht heeft zwarte ogen
maar ziet niet
Hij draagt een doornenkroon
loopt over een balk
volkomen in balans
Hij sleept de wonden
van de wereld, kijkt niet om
tot ze flinterdun als vuurvlinders
verbranden in de zon
ik zie Hem gaan
Hij draagt een gouden kroon
de Mensenzoon…
DANKBAAR
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
629 Om zeven uur stonden we op,
de zon scheen prachtig aan de blauwe hemel,
dit wordt een mooie dag zeiden we tegen elkaar.
Dus snel naar buiten,
in de tuin was het heerlijk,
het was windstil,
de bladeren aan de bomen bewogen nauwelijks.…
Mijn zoon
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
2.295 Zelfs voor de heetste vuren blijft hij koel
Een zelfverzekerd lachje op z’n smoel
Het pad naar boven kent slechts reuzensprongen
Examenfeesten gaan gepaard met drank
En overdaad kan leiden tot excessen
Cum laude slagen vraagt geen levenslessen
Ik vond hem languit liggend naast de bank
Met trots bezag ik al die lege flessen
Hij is mijn zoon…
zon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
745 toet
mondhoek fris in de wind
wat men liever vergeet
laat maar schoonheid
omdat verliezen schoon verliest
in de aarde en haar stem
in wolken ooit gelooft
behalve alles
ging mijn stem verloren
op een kust vol drap
verjaag de jaren uit dit kind
die schrijft zoals jij mij
ooit bemind heeft
dat is het verleden
met een mond vol
zon…
een geluksmoment
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.120 Ik zit op m'n balkon
met m'n ogen dicht
en geniet van de
stralende zon
op m'n gezicht
Ik luister naar de
vogels die zingen
en de geluiden
van de dag
die mij omringen
Zo kan mijn dag
niet meer stuk
want ik koester
dit kleine moment
van geluk…
wijdverbreid
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
430 ze liggen overal, op straat
de genen van de zon
in bos en park
blauw en licht
vermomd als warmte
dezelfde schaduw
het voorwoord is
van riet en oever
nergens uitstel
gaandeweg
in alle hoofden
naar een gedachte
aan een onbekend thuis
een tijdperk
als bruggenhoofd…
levend als water
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
613 vader ging vaak uit vissen
aan de oever ving hij eenzame
stromen van verre gedachten
van alles van wat diep in hem
verborgen was
nu opent de zoon op zolder
de dichte dozen van zijn vader
hier vindt het kind vroeg of later
het woord dat hem bevrijdt en
levend is als water…
een beetje zon al
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
773 een beetje zon al
die schuchter schijnt op
een vroege merel in vrieslucht
- een gebaar dat niet duurt -
maar terwijl hoge bomen
nog slaapvoeten hebben
dringt het sap naar de stilte
woorden barsten open
van weemoed en verlangen
naar lente.
Uit: Kristallijn, p.19…
Een beetje zon al...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.028 Een beetje zon al
die schuchter schijnt op
een vroege merel in vrieslucht
- een gebaar dat niet duurt -
maar terwijl hoge bomen
nog slaapvoeten hebben
dringt het sap naar de stilte
woorden barsten open
van weemoed en verlangen
naar lente.
Uit: Kristallijn, p.19…
terwijl de zon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 Terwijl de zon
Met gouden vingers
Bij haar opgang
De aarde streelde
En de lucht
Van zwart naar grijs naar blauw
Het gras naar groen
En het water glinster
Kleurde
Dacht de man
Terwijl dit dagelijks wonder
Zich voltrok
'Waar heb ik toch mijn lief verlaten?'…
Mijn laatste zon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 ik schijn
in het verdwijnen
mijn laatste zon
heb nog
een aantal planeten
als zegen weg te geven
een universum
vol onbekend leven in
de theatrale afscheidsregen
heb te veel gereisd
om de man met
de zeis te ontlopen
zag hem in de ruit
hij lachte in verwelkomen
ook mijn dromen logde ik uit…
Nevelzon
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
626 Ik ontken het niet
- de nevel -
probeer er langs
er doorheen te kijken
- naar de zon -
op haar geheime plaats
achter de schaduwen
want als ik haar droom
blijft er een stukje achter
in de werkelijkheid…
kleur bekennen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
787 het was de
eerste zomerdag
toen de zon
zich vergreep
aan de mens...
hem achterliet
in vurig rood
zwaar gestraft
voor al te bloot
soms doet
kleur bekennen
pijn…
Overwerkt
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.065 Hij waart zó veel deuren, dat hij de
limiet overschrijdt,
en geen zon 'm verblijdt:
aan de maanziekte blijkt-ie te lijden.…
Zonneblom
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.512 Hoogopstrevende zonneblom,
Uw sterke stralenschijven
Wendt gij naar de hemel om,
Weet zon en bloem te blijven.
Zonneblom in zonneschijn,
Zal mijn ziel ooit anders zijn?…
Ontwakende kleuren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
487 Vanuit het zwart
kwam donkerblauw
gevolgd door groen
langzaam werden ze lichter
de kleuren die ik zag
door gesloten ogen
bij het openen
scheen de zon…
De schoonheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
417 De schoonheid van de zon
geeft ons op alle vlakken,
vandaag een winterse
aanblik.
Zij straalt over ons land
met hier en daar
een vleugje sneeuw.
Holland op z'n mooist!…
zoals je daar zo ligt
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.886 zoals je daar zo ligt
zo rustig en vredig
ik hoor je ademhaling
dat geeft mij rust
lekker tegen mij aan
ik voel je warmte
jouw lichaam dicht tegen mij aan
een liefde ongekend
is wat ik beleef
jij bent mijn nr. 1
jij bent mijn zoon…
Kind van de zon
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
524 Dat jij een kind van de zon was
de vroege seizoenen van je bestaan
daar hadden gebloeid waar vandaan
jij noodgedwongen moest gaan
met niets in je koffers
daarover wilde je liever niet praten
toch heb je me eens verteld
hoe je op het executieterrein
van de gele soldaten de laatste
minuten van je leven aftelde
maar waarvan je zus je bevrijdde…
Dan vandaag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
400 De zon is opgegaan.
Vandaag de dag is aangebroken.
Ik rek me uit.
Voldaan stel ik vast dat ik leef.
Vandaag kan ik opnieuw gaan doen,
of laten gaan.
Waar ik me nu bevind zal eeuwig duren.
Waar ik nu ben is eindeloos.
Na vandaag zal onze zon,
dat is een onvoldongen feit,
nooit meer ondergaan.…
Luchten
gedicht
3.4 met 31 stemmen
11.618 Kom want ik wil je de zon laten zien
zoals ze hier haar laatste licht laat vallen
tussen de bergen, zoals ze druiven rijp maakt
en nevel uit de nacht perst.…
Prismaat alle kleuren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
648 jij bent mijn zon
prismaat alle kleuren
die we samen delen
je groent en roodt
in pas beginnen daarmee
laat je warme kleuren binnen
blauwt soms kou
en ultraviolet in heftigheid
maar ongezien raak je dat kwijt
infraroodt in passioneel ontmoeten
ja je handen stralen en ik voel
de hitte van je kussen in het groeten
je bent mijn zon…
Verwondering
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
751 Met verwondering kijken we naar de lucht
Wanneer de zon in de morgen opkomt
En heldere wolken zijn samen gedromd
Als de donkere nacht voor de zon is gevlucht.
Met verwondering kijken we naar al wat leeft
Naar de natuur die God ons heeft gegeven
Naar bloemen, planten en het dierenleven
Het is God die deze mooie schepping ons geeft.…
aan één bepaalde kritikaster
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.271 zet jij jezelf
in volle zon
door anderen
doel bewust
de schaduw in te stuwen?
als jij
voor anderen
de zon niet in 't water
kunt laten schijnen,
zit je dan zelf niet
in de hoogste nood?
staat het water
nu echt al tot aan je kin?
kruip uit je kast!
out je, niet langer naamloos,
maar doe dat
met werkelijkheidszin!…
Melancholie
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
813 Slaap wel mijn zoon,
zweef op de wind, de zon voorbij!
Als ik nog droom...
Droom jij dan even mee...
Met mij.…
Ultra Violet
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
558 Het lijkt of van de zon niets valt te vrezen,
haar stralen voelen aan als warm satijn,
toch sluipen ongemerkt gebakken peren
geniepig in je lijf, wat later pijn.
Doch moet en zal de zon je huid toch aaien,
neem dan een voorzorg, pak de parasol,
want anders eist haar schijnsel snel zijn tol
door hier en daar tumoren in te zaaien.…
Een dagje aan zee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
493 Op zijn palet tovert de zon
het zilver van de zee tot goud om.
Windvlagen vegen
de verouderende rimpels
op het eenzame zand uit.
Dan pinguïneer ik
langs pelgrimerende schelpen.
Met engelenvleugeloogjes
de van Japanse makelij zon
zien ondergaan.…