1707 resultaten.
De laatste twaalf slagen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
902 reeds slaat de klok
haar eerste slag
zij sluit de dag
de laatste van het jaar
de tweede slag
herinnert aan wat was
en aan de vele vragen
waarop de tijd haar antwoord gaf
dan volgen al die slagen
die ons doen denken
aan de vragen
die niet beantwoord zijn
en aan de vele dingen
en gedachten
die al zo lang
op daden liggen wachten…
Pont
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.860 Vandaag was weer zo'n dag
Een hele mooie dag
Het ontkennen van de regen
en de warmte zonder zon
zeggen dat ik weer bij je mag
Gister was weer zo'n nacht
Benauwde, stille nacht
Het steeds maar tikken van de klok
en de leegte in mijn bed
zeggen dat ik weer op je wacht
In mijn armen valt jouw lach
Nu deze avond zingt
Niets meer hoeft…
vers
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
882 roept de torenvalk
grijze muizen vale ratten reppen
zich de draaitrap af
de klok slaat
een vleermuis naar mijn ketel
ik roer en roer tot
het schuimt spat en spettert
er zweeft een rode bus
door mijn behang met
een kwaakchauffeur
de piepconducteur knipt
het kaartje van glimworm fleur
ik stap maar eens op
in weinig woorden
drama…
elf mei meisje
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
627 nog even te mogen springen
in het veld, aan moeders hand
weten hoe gewenst je bent
en kleine bloemen in je haar
naar waar de wind komt zoeken
om dan de man te ontmoeten
die je leven komt te stelen
je jonge hart doet verstommen
tot een gebarsten klok zonder klepel
niet zeker meer van de toekomst
je wordt herinnerd en herdacht
te jong om…
Leeftijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
918 De jaren tellen: een zomer in
Een tuin, eendjes in het park,
Hondjes om mee te spelen;
Hij is weer thuis geweest, heeft
De wijzers van de klok gespeld,
Vluchtig woorden gekust.
De vrijheid; om terug te zwaaien,
Het korenveld te zien bloeien,
Het water zien stromen, als een
Beek, als een beek.…
HEER YESHUA, IK WIL U BIDDEN!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.003 Kijken wij op de klok van Israël!
Dan is dee'z aarde reeds een hel!
Til ons Vader daar toch uit!
Roep ons tot U met Groot Geluid!
Opdat wij altijd bij U mogen leven!
In Blijheid en Verlossing zonder nog te beven
Jiooda.…
een witte lach als vergezicht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
591 de ochtend huivert
fluistert dauw
herfst trekt draden
in het vroege licht
ze knispert met
bevroren vingers
in een witte lach
als vergezicht
klokken luiden
hun weemoedig tonen
gedachten dromen
in seizoenennostalgie
de wind is bezig
luchten op te schonen
bomen kleuren
in hun bladmagie
ik groet de zomer
in zijn vruchten
het rijpe…
Je ogen dromen feest
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
869 vannacht
weer heel intiem geweest
ik heb ze rood gekust
toen lachen ze ontblootten
blikken stemden glanzend in
fluweelzacht hebben we genoten
in flarden muziek
zong liefde haar lied
en fluisterde passie
de wereld bestond even niet
alleen je handen op mijn huid
in een zacht intens bewegen
het feestgedruis ging langzaam uit
de klok…
Kleuren in hun bladmagie
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
555 de ochtend fluistert
dauwend herfst
trekt draden
in het vroege licht
ze knispert met
bevroren vingers
een witte lach
als vergezicht
klokken luiden
weemoedig tonen
gedachten dromen
in nostalgie
de wind is bezig
luchten op te schonen
bomen kleuren
in hun bladmagie
ik zie de zomer
in zijn vruchten
het rijpe rood
de kleur van…
Treden des tijd
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
535 Mijn klok is tijdloos
Evenals mijn resterende tijd
Omkijkend in het gepassioneerde verleden
Ontwaar ik een neergaande trap met kleurrijke treden
En wanneer ik hem voorzichtig afdaal
Tree voor tree welke ik weifelend bega
Probeer ik het rood angstig te vermijden
Dat dwingt mij dat ik vele treden oversla
Toch weet ik het is zinloos…
reizing van mijn droom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
860 Klokken tikken op het ritme
van het kloppend hart, want het
paradijs heeft geen verloren tijd
als het hart al is veroverd.
Dromen schijnen als de fluwelen maan
die mij zachtjes stilt met deze nacht
tot ik weer ben verwezen naar het leven
van de verlangde nieuwe reis.…
Tijdregistratie
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
771 Weet dat leven werken is;
altijd wordt er wel ergens aan gewerkt:
werken zul je
tot het einde der tijden
totdat de klok zegt:
stop
en het effect van je leven is verwerkt.…
Anoniem
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
597 ik heb baat bij jouw schaduwwoorden
die vlinderen anoniem om me heen
als wegwijzers van aard
tijdens de nacht
(laat mijn waterogen gaan,
op zintuigen van daar naar hier,
van ’t ogenblik)
tiktak, luchtig gevulde uren getuigen
door de nacht van adem
in mijn oren kleppert de klok
een slapeloze muze
mijn diepte gaat ver
jouw schaduw verzacht…
Seizoen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
793 Als de dagen weer gaan lengen,
de wolken minder tranen plengen,
als de klok weer wordt verzet,
dan staan de schaatsen weer in ’t vet.
Mensen wees dan op je hoede;
moeder krijgt de schoonmaakwoede,
zeult dagenlang met emmers sop -
‘Spic and Span’ knapt alles op.…
Met een dodelijke vaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 geen blad bewoog
de lucht was loom
en zwaar beladen als
in een hoofdpijndroom
voelbaar hing de
stilte om ons heen
in een klamme greep
van niet verroeren
de klok tikte
steeds luider
de seconden af als bij
het wachten aan een graf
een flits verscheurde
het donkere gifgroen
de donder knalde raak
onze actie kwam te laat
in brekend…
Wekkers
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.187 In 't onbekende Zuiën,
Waar men onder andere van klokken en pendules niet weet, mitsgaders van 't beieren, kleppen en luien,
Weten de horologiemakers natuurlijk met hun lege tijd geen raad,
En nemen daarom dienst als wekkers ten nutte van de Staat:
En als je dan 's morgens eens heel vroeg klaar wilt zijn, gewassen en geschoren,
Dan wekken ze…
avec le temps 2
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
561 laatste rustplaats van Albert Camus
ik had de eer aan zijn graf te staan
zijn sobere steen te betasten
de sfeer te ademen van het vergaan
in het zuiden van Frankrijk
mag de tijd misschien trager lijken
doch vluchtigheid is ook hier van alle dag
wij wanen ons onaantastbaar en klampen
vast aan het leven en kijken bewust niet
naar de klok…
Dat je hemel droomt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
478 dat je hemel droomt
aan gene zijde
zonder het aardse lijden
vaak onverwacht
weer bij ons bent
met woord of beeld
in samen weten
de vingerwijzing
met een lach
in wederzijds herkennen
geeft ons jouw kracht
gisteren mocht ik weer
de witte vlinder koesteren
na maandenlang afwezig zijn
was het ineens haar tijd
jij tikte aan de klok…
open wond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
485 wie nog droomt in avontuur
wollen zoetigheden en het
zekerheidssyndroom ontwaakt
met stille wensen en vluchtige
kijkers gaan van klok naar deur
voorspoed in het lied raakt het
lijden het schalmt de wereld rond
het nestelt zich in duurzaamheid
maar vergeet de gulle lach
de kapstok volgehangen met
beelden van krijsende oorden haakt
het…
Verzoening?
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
543 De kleur bepaalt de sluier
van het vergezicht,
omhelzing van puur
paniek, los van berouw
en spijt hebben zich op
het kussen van verlossing
neergevlijd,
de klok de nieuwe slag aanvaardt
en zich met de tijd verzoenen laat .…
De volgers
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
633 ik heb de schrijvers en hun schrijfsels
allang naast mij neergelegd
ze raken mij niet meer
ik ben er aan gewend
het zijn de schaduwen op straat
rond mijn bestaan
zij volgen al jaren mijn passen
de straten weten hun afdrukken
het papier kent hun gezichten
de winkels weten van hun komen
alle klokken staan gelijk
en mijn jas verbergt de…
Mijn wens voor 2018
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
592 nu de laatste uren
wegtikken op de klok
gaan mijn gedachten uit
naar hen, die ons ontvallen zijn
en zo gemist worden
luiden wij straks een nieuw jaar in
een nog ongeschreven jaar
waarin wijsheid, eerlijkheid
en vrede de boventoon
mogen voeren
een jaar vol lieve mensen
die het beste met je voor hebben
je make-up corrigeren indien nodig…
De drempel
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
491 zachtjes is
alles uitgegaan
ook het licht
keek op de
klok waar hij stil
was blijven staan
stilte voelde
angstaanjagend
in donker zwart
zou ik de eerst
ontwakende zijn met
eenzaamheid pijn
op geheugen en
tast ben ik naar
buiten gegaan
zelfs de wind had
in vlagen stapjes
terug gedaan
zonder beweging
of ander teken van…
Woestenij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
662 robijnrode avond
ondergaande zon
werpt bloedgloed
op de zandvlakte
droog stof waait op
dwarrelt doelloos
over dorre bloemen
leven lijkt verdampt
dit doodse landschap
is niet veel meer dan
een roodbruine schets
op vergeeld papier
ogen turen in de verte
de weg naar nergens
eindigt in die vage lijn
trillend aan de einder
een klok…
Samenval
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 Het uur heeft geslagen
Meteen vergeten we de tijd
en wensen we elkaar alle goeds
en verveling toe
dat zalige alles kunnen
bij het rustgevende tikken
van oma's klok zonder de wijzers
van een agenda die Actie!…
Licht, lucht, zachte vacht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
671 Staande klok
staat al vierenhalf jaar
stil op half vijf.
De nacht is zo zacht
als de vacht van een eekhoorn
die zijn droom penseelt.…
landschappelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
383 duimdikke dijken
onbespreekbare bloemen
de zon en de regenwolken
als die nachten op de dagen
van het donkerste naar licht
door muren van bordkarton
met verse verf aan kwasten
verre sterren als verbeelding
van de ordening van ruimte
het gebied boven de verte
als het verleden als heden
dan dus ook de toekomst
in die ene kerker van tijd
de klokken…
Velum
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
248 Handen
vastgeroest
in vertraagde tijd,
alsof pezen draden
werden van stof en
krijt
vingers vol stilte
vol sleutels zonder
slot
in de polsen
hing een klok
achterstevoren
waar seconden als
vonken door het
zwijgen verloren
en ergens
een stoel van
waterlicht-
waar een jas van
rook langzaam
openligt
de handen bewogen
niet…
Eerste keer
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
153 Onder de blauwe hemel
waden een jongen en een meisje
hand in hand door het korenveld
Verstrengeld dalen ze neer
tussen de rijpe halmen
Eerst elkaar aftastend
dan hongerig naar huid
Later luiden de klokken van de kerk
als ze zwijgend over de dijk
naar haar huis terugfietsen
Een laatste glimlach op de stoep
voordat zij de voordeur sluit…
De laatste waan
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
30 Nu de avondschemer nadert
en de klok de jaren telt,
is het breekbare restant
met berusting zacht omkneld.
Gun hem nu de milde rust,
breek zijn broze dromen niet.
Laat hem los en laat hem varen
in de waan die hem verliet.…