1080 resultaten.
Waalse kerk, Amsterdam: `Himlisch gut`
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.576 Herman Rouw
Mijn levenspartner
zingt mee en ook solo
zijn stem "himlisch gut"
dacht ik en stond op
Om nog even te betalen
voor hem, het koor en
de enorme gastvrijheid van
de Waalse Kerk Kosteres Nienke:
"Himlisch Gut"…
Elegie
gedicht
3.8 met 4 stemmen
7.298 We ontbloten onze rouw, vergelijken wie de grootste.
Ik zing een treurig lied, een lied dat geen troost biedt,
maar ik ben de meeste woorden vergeten.…
Romantikuss
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
649 Mijn Engeltje, ik ben niets zonder jou, diepe rouw
Pijntjes, verdrietjes blijven binnensmonds, zo trouw.
Laten we de tijd die ons rest nog lekker genieten van elkaar
Eén handschoen, dik gemis ook ijskoude handen koud harteke.
Welke romantikuss
Geeft hier geen gevolg aan?…
Wie zijn wij?
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.072 Wie zijn wij dat we kunnen horen
hoe mensen juichen maar ook soms rouwen
omdat geliefden er niet meer zijn
maar elders leven en bestaan in
onvergankelijk licht en vreugde?…
Bloemkrans
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.010 voor de liefste
Wanneer, ook dán als de andre tekens zwijgen,
De ziel haar zucht in kleuren wedergeeft,
De Min haar blos in 't rozenblad doet stijgen,
De Erinnring in 't vergeet-mij-nietje beeft;
Als Hope fladdert in de groene twijgen,
De Rouw in 't lover der cypresse zweeft;
Als Jaloezij de gele tulp doet hijgen,
De Glorie in de frissen…
Zomerweelde
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
825 Voorbij is weer de lentetover
zilver siert de ochtenddauw
uitgebloeide lenteanemonen
staan al heel lang in rouw.
Diepgroener wordt het lover
roder ’t hart van de ontloken roos
die zich uitgesproken in de zomer
door een vlinder lief gekoosd.…
Voor een onbekende
gedicht
4.3 met 3 stemmen
4.549 Zij die 'k met de uitverkoren namen noem
Stond naast u, toen een doodvermoeide vrouw,
En uit de plooien van haar kleed van rouw
Hing haar hand neer als een verlepte bloem.
Hoe bang, hoe hopeloos is dit gebaar:
Zij vreest zichzelf verlaten en vervloekt.
Maar gij gaat verder, god weet wat ge zoekt.…
Gewichtloos?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
459 Ik ondervind dat de herfstwind
en de tijd mijn keel beslopen
heeft, dat aan het mooiste lied
een rouw rafeltje kleeft, liep vaak
een innerlijke stem voorbij, dan
werd het moeilijk ademhalen voor
berouw wat in de schaduw voortleeft,
wat recht geeft aan volstrekte
zinloosheid en daaruit haar zin
ontleent, zelf de navelstreng
door…
Brusqade
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
682 Een uitgedoofde nacht, geboeid in schaamtevolle kluisters,
waar geen genade daalt, geen zachte waard,
waar hoop tot rouw verzwindt in laatste fluisters
en d'aarde zwijgt, berustend onder 's wachters dreigend zwaard.…
Alpha
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
561 H, met wie ik lang geleden
uitgewisseld en bedisseld,
nu doof,
vandaar dat hij ook vooraan
De film ging over zoon
en vader
over bergen skiën, rivaliteit,
rouw, trouw, eerlijkheid
Hoewel,
de bergen niet in Zwitserland
maar wel gespeeld
Nadien vroeg hij hoe ik het vond
De bergen mooi,
maar beetje ongeloofwaardig zei ik…
Andrew en Elisabeth, een onlosmakelijke band
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
578 Z’n moeder blijft z’n moeder
Ze liepen allemaal weg met hem
Ze sturen hem nu weg, exit
Ze waren veel te veel geworden
Ze de jonge meisjes, de mooie vrouwen en de zeer foute Epstein
Zij en hij rijden paard in Schotland in het zwart gekleed
Zij is Elisabeth en hij haar playboy-party-zoon Andrew
Zij is de Koningin van Great Britain ook na de Brexit…
Een klein beetje hier
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
2.693 Het maakt niet uit hoeveel ik rouw
Terugkomen kom je toch niet
Het maakt niet uit hoeveel ik huilen zou
Ik weet dat ik toch tekortschiet
Zoveel dingen heb ik niet gezegd
Zoveel gevoelens heb ik niet uitgelegd
Ik wilde wel maar zag ons als vanzelfsprekend
Dat je zou verdwijnen had ik niet op gerekend
We zeiden altijd bij elkaar te blijven…
Schilderij van een mij onbekende vrouw
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.647 Met grote zwartgeverfde ogen staart zij
omlaag als in de rouw, hoofd gebogen naar het
aan haar meest gewilde: haar zachte vouw.
Maar met een rank, gebogen been onthoudt zij ons
daarop het zicht en laat ons in het
ongewisse hoe zij daar is: donker, licht?…
AAN DE JONGGEBOREN CLAUS CASIMIR
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.299 Leef maar, kleine prins,
jouw leven geeft vertrouwen
en hoop en troost naast rouwen.
Je oma, ZIJ-DIE-GELUK-BRENGT, bezoekt je regelmatig
leef maar volop, dat is goed.…
Hoe stralend zijn de rozen weer herboren!
poëzie
3.0 met 7 stemmen
2.342 Gij hebt zo vaak gelachen en geduld
Dat ik in uw beminnen ging verloren,
En dieper is mijn liefde dan tevoren,
Want gij zijt dood, en ik ben van rouw vervuld.
Maar dit is troost, wat is geweest,
Kan niet vervluchtigen of sterven.
Hoe ver wij aan elkaar ontzwerven,
Elke afstand overzweeft de geest.…
Zonder jou
hartenkreet
3.3 met 28 stemmen
1.329 zie ik je niet meer
Herinneringen aan jou
doen mijn hart zo’n zeer
Beter blijf je weg
tot ik weer kan eten
Weer lekker kan slapen
Het gemis ben vergeten
Beter blijf je weg
je zit nu nog diep in mij
De tijd zal alles helen
dan pas ben ik vrij
Beter blijf je weg
al hou ik nog van jou
Als je iets om me geeft
Blijf weg… tot na mijn rouw…
Laf en inhumaan
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
910 Daarom rouw ik diep in stilte, want waar mannen
vrouwen zodanig behandelen, kots ik over hun slappe
penissen, ruk ik hun ballen van hun wanstaltige
lijven, snij ik hun gedrochten eraf en werp ik
hun stuwkrachten in de eeuwige verdoemenis.
Lieve Zahra, ze hebben mij met jou opgehangen!…
Hoera, ik ben een vrije vrouw.
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
917 Hoera, ik ben een vrije vrouw
ik weet gerust van wanten,
ik jubel het uit, zit niet in rouw
kijk weer rond tussen nieuwe klanten.…
Zwarte rozen.
poëzie
3.0 met 10 stemmen
2.446 Om 't blank verloorne voelde ik rouwe en klacht
In 't hart der zwarte rozen lang bevrozen.
Vol hovaardije breedden zij hun dracht,
In droeve ontaarding zelf door haar verkozen.
En 'k zag hoe hare donkre stenglen dronken
't Leven van alles waar haar schaduw strekte...…
Nachten III
poëzie
1.4 met 5 stemmen
2.627 Hoop blijft verlokkend ons met liedjes wiegen;
Verdwaasde minnaars, blijven wij haar trouw;
Onze ijdle ziel bindt zich na iedre rouw
Wieken weer aan om 't drogbeeld toe te vliegen.…
Het vuur van de hartstocht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 was mij om het even
Als eerste kwam ik een kleine kerk tegen
het licht van kaarsen kon me bekoren
alleen om de zegen zat ik niet verlegen
en de moed ontbrak, Gods nachtrust te verstoren
Een knus bordeel kalmeerde een andere hartstocht,
die onstilbare zucht naar wulpse vrouwenlijven
maar wat ook deze klucht niet vermocht
was mijn bittere rouw…
MIJN MOEDER
poëzie
4.3 met 3 stemmen
982 Mijn moeder was een heilige vrouw -
o daar ligt blijdschap in die rouw -
mijn moeder was heilig, en rein, en zoet
als de melk van haar borst... O mijn moeder was
goed!
En schoon, schoon oud! Niet één groef in haar
wang,
haar ogen al ziel en haar woorden al zang!…
70
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
576 dag
Vandaag is hun verleden
Tralen rollen over hun wangen
De dood nog immer
In hun geheugen gegrift
Herinnering
Vandaag ben ik niets
Mijn ellende
Valt in het niets
Met die pijn
Door hen ervaren
Ik zeur
Over geestelijke pijn
Over blauw gestoten tenen
Over te vroeg vertrokken zangers
Over kortsluiting in mijn hoofd
Zij rouwen…
Dood met franje
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.174 Siegfried, professor, doctor, ingenieur
net zo dood als Sloofje Sleur
Karel, CEO, overladen met eer
vlamt nog één keer met longen vol teer
De achterblijvers heten geen Kiano
Kenny of Priscilla
Het zijn Diederik, Jan Maarten
en Agatha, ze gaan
hun wegbereiders achterna
Nooit eens, wij gedenken Jan
In het leven timmerman
Of: wij rouwen…
De klokkenluider
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
899 trap in de toren
Hij sloft
Naar boven
Gebogen
Zijn hoofd
Elke dag
bij het vallen van de nacht
is het alsof hij de vlam dooft
Het luiden van de klokken
Een bekend geluid
Vertrouwd
Voor ieders ziel en geest
Luiden
En sluiten af
dat wat er die dag is geweest
Hij trekt aan de touwen
en weet
Er zijn altijd de geborene
En degene die rouwen…
Alles went
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Als we dan toch moeten rouwen,
laat het dan voor alle overleden en geliefde
mensen zijn.
De wet van de grote getallen vlakt alles af.
De curves, de emoties, de tranen.
Alles went,
als het maar lang genoeg aansleept,
zelfs de pest die corona heet.…
eerst een thuis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
419 zaterdagmorgen
muisstil nadert het meisje
stapje voor stapje
op blote teentjes
haar slapende ouders
vandaag is speciaal
met papa naar de stad
voor mama’s jaardag
een kadootje kopen
voor haar allerliefste
over papa buigend
fluistert zij zacht
papa echter slaapt nog
door een falend hart
voor altijd nu
rouwen kan niet
want zonder…
Dood staal
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
375 emoties zien
en tot niks anders in staat zijn
Zij verzwijgt haar dood tenminste
uit redelijkheid
Boven
tastbare waarheidsgronden
als stagnatie en behoud uiteenlopen
kan hij wederom niets
met de afwezigheid
van dat spook der verbeeldingskracht
Laat zijn stilte maar voortduren
geef haar de vrijheid van verlangen
neem zijn onaangepaste rouw…
De dronken denkers
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
587 Daar slaat de rauwe lelijkheid haar klauw,
zij spuugt haar gal op doctrines en wetten;
de dode ernst verandert snel in stille rouw,
geen wijsgeer kan zijn broze logica redden.…
HERSTELDE KRAAMVROUW
poëzie
3.1 met 24 stemmen
3.843 Weer zit de beste vrouw
In mijner kindren midden;
Het danken volgt het bidden,
Het feestkleed kwam voor rouw.
Ach, was er nu een hart,
Waar nooit het vuur van doofde,
Dat in zijn vreugd God loofde,
Zo als ’t hem smeekte in smart!
Help, help mij, dierbre Gâ!
Met mond, en hart, en leven,
Zijn goedheid eer te geven, —
En, Kindren!…