1787 resultaten.
bestuurlijk bastion
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Boos botsende bestuurlijke blikken
flitsen curieus fel over en weer
Wild wapenende woorden
verjagen de harmonie van weleer
Strijdlustige star stramme strategen
bestormen klunzig hun schans van besluit
Hete hardleerse harten
verstoken de bres voorts vol binnenshuis
Bescheten bang beroete bestuurders
slaan verbleekt hun ruïnedrôme gade…
Je bent de weg naar huis verloren.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.050 Dan kan ik eeuwig naar een foto staren
dan nog krijg ik je niet terug.
Was je maar niet dood maar gewoon even weg
om later te lachen met mij-
maar het is te laat...voorbij.
Je bent de weg naar huis verloren
- ik mezelf ook.…
Toekomst door doop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
677 En zal nu tijd van sterven komen
van lijden en zo veel verlies
van troosteloos mijmeren en staren
in doelloze gedachten zwijgend stil
de toekomst reeds passeren
hoop voor komend leven bannen
hullen in koude en opstandigheid
alleen sombere herinnering
aan schone warmte die ijlings ging
waarop wij nu niet kunnen teren.…
zoon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
861 Een jonge vis in de zee der tijd
Wordt door zijn moeder voorbereid
Kan nog alles aan haar kwijt
Een jonge vis, een zee van tijd
Zwem maar, visje, ongebonden
De angst voor pijn is te doorgronden
Niemand zwemt altijd ongeschonden
De zee van tijd heelt vele wonden
Zijn blik, al wijzer dan zijn jaren,
Ik zie hem naar zijn mama staren...…
Zachte dood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
965 Ja, t'is niet zonder wroeging
dat ik naar dit sterfhuis staar.…
Mijn moeder loopt voorbij*
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
4.809 Kordaat en rank op de been
schrijdt zij in opgewektheid langs me heen
en glimlacht met ogen grijs van de staar.
Mijn moeder ziet me niet. Passé de tijd
om duistere pijnpunten uit te praten,
het heden voor het verleden te laten
onder het mom van de verdraagzaamheid.…
troebel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
826 ik kijk naar ogen,
troebel als mist
ze staren me weer aan
ik zie jou passeren
en ik denk
wat doe jij hier toch?…
Van twee een
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 als het zo alweer
begint met
dromen, peinzen
staren,
moed vergaren,
realiteit omarmen,
me aan de kleine dingen
warmen.
uit de droom
stappen,
aan mijn laars lappen.
om van de dag
met een lach
opnieuw een droom te maken;
even mijn ogen aanraken,
uitwrijven.…
In de moskee
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.205 Hij kent: de groene vanen en het plein
Waar vreemden naar de goudspiralen staren;
De Koraanspreuken boven ’t deurgordijn;
De egale zon; der schaduwen slagorden,
Die zwart opdoemen, en verwijderd worden;
De stilte, de gebedsroep, en de schijn
Der maan, die als een man met een lantaren
De laatste rondgang doet, en met zijn licht
Het donker oproept…
het bosviooltje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
775 Kijk daar wat lief, een bosviooltje
zegt de vrouw tegen haar man
Ja prachtig, zegt de man
Ik ben niet lief schreeuwt het boze
bosviooltje
Laat me met rust en staar me niet aan
Ik sta hier niet om mooi te zijn
Ik sta hier zo maar wat te staan
De man wil nog iets zeggen en slaat
een arm om zijn vrouw
Zwijg en loop door, anders pak ik…
Moedeloosheid
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.780 Als men mij daar heeft heengedragen,
En u het zondagklokje wekt,
En gij door 't huivrig morgenscheemren,
Mistroostig naar het kerkje trekt,
Dan zult gij op die deken staren,
Zo groen en vochtig uitgebreid :
De dood is beter dan het leven,
En zacht de slaap der eeuwigheid!…
Oorlog
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
674 De moeder met haar gedode kind in haar handen
Het bloed is al opgedroogd
De tranen zijn al in de gootstenen gedropen
De wonden zijn veranderd in korsten
En het verdriet is verdwenen
Gretig staar ik naar de TV
Naar het bebloede circus dat
zich afspeelt in de geluiden om mij heen.…
Volle maan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
714 Waar ik blijvend naar staar.
Turen terwijl wijzers het beeld beheren.
Kan ik op eindeloze klanken mediteren.
Passievolle melancholie bij volle maan.
Waar de dierbare souvenirs voortbestaan.…
de Woensdagmens (V)
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
411 Wie handelt als een mogelijkheid
zal naar zijn eigen ogen staren:
het leven wordt een boot,
vervaardigd om te varen!
Zie jezelf en die prachtige ander,
vrijmoedig uitvergroot:
een kwetsbaar duo dat - o jee -
een wrede, onmetelijke zee doorklieft...
Goed dat er havens zijn
om elkaar de liefde te verklaren.…
Onbevangen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
535 Ergens in de loop der jaren
Verloor ik deze brede lach
Wat is het eigenlijk gek
Vreemd dat ik dat niet zag
Met verbazing staar ik naar de foto
Ik zoom goed in op mijn gezicht
Laat beelden van momenten passeren
Tranen vertroebelen mijn zicht
Van binnen ben ik nog steeds dat meisje
Vrolijk, blij en wild
Wat is er dan veranderd
Hoe werd…
Aapgedachten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
545 soortgenoten
Staan met schaamte die
Op hun wangen groeit
Te gluren naar twee
Wezens achter tralies,
In wie zij zo ontegenzeggelijk
Veel van zichzelf herkennen,
Waarbij de woordelozen zich
Verbijsterd afvragen wat de
Apen aan de andere kant
Van de tralies in vrijheid doen,
Tussen het bekijken van apen
Zijn ze onophoudelijk bezig met staren…
Evolutie
gedicht
5.0 met 2 stemmen
5.236 Toen we nog gewoon vissen waren
en zweefden door het water
of voor ons uit lagen te staren
toen dachten we niet aan later
als we geen vis meer zouden zijn,
maar wezens met twee benen
om te vallen, twee wangen om te
blozen, twee ogen om te wenen,
toen moeten we gelukkig zijn geweest
in het water, ons vlug voortbewegen
zonder vallen en zachtjes…
Grond gebonden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
661 zomergast
ik volg je al een tijdje
terwijl de winterkou
zich reeds aankondigt
Je kijkt me nog even aan
voor je op je reis gaat
vol heimwee kijk ik je na
tot je uit het zicht verdwijnt
Kon ik maar met je mee
of anders met de vogels
ik zou nu gaan, meteen
Maar mijn lichaam is te zwaar
houdt mijn geest gebonden
mijn geest is veel te star…
Plotseling emotioneel vertrek.
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
926 ik staar vertwijfeld naar
de sterrenhemel
zie je gedaante als het ware zitten
achter het stuur van je auto
je betraande gezicht, vertrokken
van woede en emoties
de harde woorden die onverwacht
zijn gevallen dreunen na
in mijn hoofd
ik weet niet eens meer waarom
maar mijn gedachten zijn bij je
elke beweging van het voertuig…
Zwager
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
629 Daar staar je dan
met mijn schrale troost
in de kamer van verwarring
maar mijn naam weet je nog
die straks weer vergeten is
hij maakt plaats
voor een stilleven aan de wand
waarin jij terug wilt
naar de buurt uit jouw jeugd
die allang is afgebroken
ik verzin een leugen
uit bestwil
om snel weer weg te gaan
naar mijn eigen huis
omdat…
opa zaliger
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
718 ik zie je nog zitten
altijd op dezelfde plaats
het bankje in de tuin
een beetje pitten…
of naar vogeltjes staren
die ravotten tussen takken
rustig je pijpje trekkend
denkend aan vervlogen jaren
de rook steeg op
in witte pluimen
verdween in wolken
maar op een dag
stopte het leven
en je ziel volgde
de weg van witte rook
om al je…
Samen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
819 Bepaalde woorden
laten mij gevoelens
opnieuw beleven
het is als een aanraking
mijn huid registreert
mijn ogen staren in de ruimte
zien de schoonheid
van het ochtendgloren
mijn adem gaat sneller
het zijn momenten in dit leven
die vastliggen als foto's op reis
jij bent er bij betrokken
mijn reisleidster op mijn levenspad
geef…
Oom
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
628 Staar heeft zijn blik bepaald.
Daar waar zijn oog ging lubberen.
Blik, blik, waar ben je nou?
Verdwijn je in een wazig beeld
omdat de brillen haperen?
Spiegel je ogenblikkelijk,
erken dat jou wat scheelt:
ogen van gepolijst staal
die fluwelig terugkijken...
Nee, dit spoort en scoort niet meer.
Oom moet gauw z'n lenzen strakken.…
het strand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
578 Ik staar haar na. Ze heeft gelijk, maar wat kan ik anders?
Gelukkig tilt een warme golf zout mij op en
ik verdwijn weer in de hongerige en donkere buik
van deze oceaan.…
LANDSCHAP
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.838 Er staat een reiger met mijn blik te staren:
Een visser schrijft de lijn der piramiden
En knielt voor zoete Boeddha, nu hij inlegt.
De Griekse krekel des te luider roept,
Nu 't christlijk vesper de avondkerkklok luidt.
Eens leg ik af de oogopslag der ziel..…
Haar krullende lach
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
527 zij waaide wat
met blonde haren
haar krullende lach
kreeg vat op
ogen in hun staren
zij weet de blik
te binden alsof zij
bezit wat anderen
in hun ziel ook
zouden willen vinden
in subtiel bewegen
heeft zij zon in de
rug mee gekregen
blikken kaatsen handen
die om raken vragen
verbonden voelen zij
emoties van het samen
het lichtere…
in je hoofd varen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 vaar naar Socotra
als je snakt naar schaduw
en drakenbloed
wilt oogsten
vergaap je aan reuzen
getooid met dichte
brede kronen in het
drakenbloedbomenbos
staar ademloos naar
het ontzagwekkende
terwijl de klei onder
je schoenen kleeft
lange puntige bladeren
plukken neveldruppels
als de oceaanmist over
Socotraanse toppen jaagt…
Arme dwaas
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
562 Zie hem zitten staren,
naar het vogeltje voor zijn raam.
Dat zich door zijn vleugeltjes laat dragen,
naar alle plaatsen waar het graag heen wil gaan.
Hij kent niet het geluk,
dat dit vogeltje geniet.
Een traan blinkt in zijn ogen,
een traan die niemand ziet.
Waarom zit hij tussen deze verharde muren,
schreeuwend van verdriet?…
Wat vlassig haar
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
456 jij kwam
binnen als
engeltje
van de
ooievaar
was niets
te zien
maar je
ogen keken
en soms
liet een
schreeuw
een lekker
bekkie zien
geen veren
maar wat
vlassig haar
de kijkers
prikten
na een
lange staar
het engelachtig
is verdwenen
jij wilt alleen
jezelf zijn
liefst een
stukje beter dan
anderen uit de rij
onderscheid…
Middag in maart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 het landschap
bij de grijze tuin
bomen aarzelen
of knoppen komen
bollen schieten uit de grond
er zijn kleine momenten
die aan de lente doen denken
maar dan is er weer de vaatwas
de dweil die door de keuken moet
een vloer die zal gaan glanzen
er zijn wat geluiden gekomen
van wandelende vreemdelingen
die door het raam naar binnen staren…