Alle inzendingen over staren

1787 resultaten.

Sorteren op:

bestuurlijk bastion

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 564
Boos botsende bestuurlijke blikken flitsen curieus fel over en weer Wild wapenende woorden verjagen de harmonie van weleer Strijdlustige star stramme strategen bestormen klunzig hun schans van besluit Hete hardleerse harten verstoken de bres voorts vol binnenshuis Bescheten bang beroete bestuurders slaan verbleekt hun ruïnedrôme gade…

Je bent de weg naar huis verloren.

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.050
Dan kan ik eeuwig naar een foto staren dan nog krijg ik je niet terug. Was je maar niet dood maar gewoon even weg om later te lachen met mij- maar het is te laat...voorbij. Je bent de weg naar huis verloren - ik mezelf ook.…
Sanne L28 augustus 2011Lees meer >

Toekomst door doop

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 677
En zal nu tijd van sterven komen van lijden en zo veel verlies van troosteloos mijmeren en staren in doelloze gedachten zwijgend stil de toekomst reeds passeren hoop voor komend leven bannen hullen in koude en opstandigheid alleen sombere herinnering aan schone warmte die ijlings ging waarop wij nu niet kunnen teren.…

zoon

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 861
Een jonge vis in de zee der tijd Wordt door zijn moeder voorbereid Kan nog alles aan haar kwijt Een jonge vis, een zee van tijd Zwem maar, visje, ongebonden De angst voor pijn is te doorgronden Niemand zwemt altijd ongeschonden De zee van tijd heelt vele wonden Zijn blik, al wijzer dan zijn jaren, Ik zie hem naar zijn mama staren...…
iede K1 maart 2012Lees meer >

Mijn moeder loopt voorbij*

netgedicht
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.809
Kordaat en rank op de been schrijdt zij in opgewektheid langs me heen en glimlacht met ogen grijs van de staar. Mijn moeder ziet me niet. Passé de tijd om duistere pijnpunten uit te praten, het heden voor het verleden te laten onder het mom van de verdraagzaamheid.…

troebel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 826
ik kijk naar ogen, troebel als mist ze staren me weer aan ik zie jou passeren en ik denk wat doe jij hier toch?…
Ingrid19 september 2012Lees meer >

Van twee een

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 535
als het zo alweer begint met dromen, peinzen staren, moed vergaren, realiteit omarmen, me aan de kleine dingen warmen. uit de droom stappen, aan mijn laars lappen. om van de dag met een lach opnieuw een droom te maken; even mijn ogen aanraken, uitwrijven.…
nadia carolina24 september 2012Lees meer >

In de moskee

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.205
Hij kent: de groene vanen en het plein Waar vreemden naar de goudspiralen staren; De Koraanspreuken boven ’t deurgordijn; De egale zon; der schaduwen slagorden, Die zwart opdoemen, en verwijderd worden; De stilte, de gebedsroep, en de schijn Der maan, die als een man met een lantaren De laatste rondgang doet, en met zijn licht Het donker oproept…

het bosviooltje

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 775
Kijk daar wat lief, een bosviooltje zegt de vrouw tegen haar man Ja prachtig, zegt de man Ik ben niet lief schreeuwt het boze bosviooltje Laat me met rust en staar me niet aan Ik sta hier niet om mooi te zijn Ik sta hier zo maar wat te staan De man wil nog iets zeggen en slaat een arm om zijn vrouw Zwijg en loop door, anders pak ik…

Moedeloosheid

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.780
Als men mij daar heeft heengedragen, En u het zondagklokje wekt, En gij door 't huivrig morgenscheemren, Mistroostig naar het kerkje trekt, Dan zult gij op die deken staren, Zo groen en vochtig uitgebreid : De dood is beter dan het leven, En zacht de slaap der eeuwigheid!…

Oorlog

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 674
De moeder met haar gedode kind in haar handen Het bloed is al opgedroogd De tranen zijn al in de gootstenen gedropen De wonden zijn veranderd in korsten En het verdriet is verdwenen Gretig staar ik naar de TV Naar het bebloede circus dat zich afspeelt in de geluiden om mij heen.…
C.L. Otterman27 februari 2014Lees meer >

Volle maan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 714
Waar ik blijvend naar staar. Turen terwijl wijzers het beeld beheren. Kan ik op eindeloze klanken mediteren. Passievolle melancholie bij volle maan. Waar de dierbare souvenirs voortbestaan.…

de Woensdagmens (V)

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 411
Wie handelt als een mogelijkheid zal naar zijn eigen ogen staren: het leven wordt een boot, vervaardigd om te varen! Zie jezelf en die prachtige ander, vrijmoedig uitvergroot: een kwetsbaar duo dat - o jee - een wrede, onmetelijke zee doorklieft... Goed dat er havens zijn om elkaar de liefde te verklaren.…
K.Bladzij10 september 2014Lees meer >

Onbevangen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
Ergens in de loop der jaren Verloor ik deze brede lach Wat is het eigenlijk gek Vreemd dat ik dat niet zag Met verbazing staar ik naar de foto Ik zoom goed in op mijn gezicht Laat beelden van momenten passeren Tranen vertroebelen mijn zicht Van binnen ben ik nog steeds dat meisje Vrolijk, blij en wild Wat is er dan veranderd Hoe werd…
ICCV29 september 2014Lees meer >

Aapgedachten

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
soortgenoten Staan met schaamte die Op hun wangen groeit Te gluren naar twee Wezens achter tralies, In wie zij zo ontegenzeggelijk Veel van zichzelf herkennen, Waarbij de woordelozen zich Verbijsterd afvragen wat de Apen aan de andere kant Van de tralies in vrijheid doen, Tussen het bekijken van apen Zijn ze onophoudelijk bezig met staren…

Evolutie

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.236
Toen we nog gewoon vissen waren en zweefden door het water of voor ons uit lagen te staren toen dachten we niet aan later als we geen vis meer zouden zijn, maar wezens met twee benen om te vallen, twee wangen om te blozen, twee ogen om te wenen, toen moeten we gelukkig zijn geweest in het water, ons vlug voortbewegen zonder vallen en zachtjes…

Grond gebonden

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 661
zomergast ik volg je al een tijdje terwijl de winterkou zich reeds aankondigt Je kijkt me nog even aan voor je op je reis gaat vol heimwee kijk ik je na tot je uit het zicht verdwijnt Kon ik maar met je mee of anders met de vogels ik zou nu gaan, meteen Maar mijn lichaam is te zwaar houdt mijn geest gebonden mijn geest is veel te star…
geeraardt21 november 2015Lees meer >

Plotseling emotioneel vertrek.

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 926
ik staar vertwijfeld naar de sterrenhemel zie je gedaante als het ware zitten achter het stuur van je auto je betraande gezicht, vertrokken van woede en emoties de harde woorden die onverwacht zijn gevallen dreunen na in mijn hoofd ik weet niet eens meer waarom maar mijn gedachten zijn bij je elke beweging van het voertuig…

Zwager

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 629
Daar staar je dan met mijn schrale troost in de kamer van verwarring maar mijn naam weet je nog die straks weer vergeten is hij maakt plaats voor een stilleven aan de wand waarin jij terug wilt naar de buurt uit jouw jeugd die allang is afgebroken ik verzin een leugen uit bestwil om snel weer weg te gaan naar mijn eigen huis omdat…

opa zaliger

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 718
ik zie je nog zitten altijd op dezelfde plaats het bankje in de tuin een beetje pitten… of naar vogeltjes staren die ravotten tussen takken rustig je pijpje trekkend denkend aan vervlogen jaren de rook steeg op in witte pluimen verdween in wolken maar op een dag stopte het leven en je ziel volgde de weg van witte rook om al je…

Samen

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 819
Bepaalde woorden laten mij gevoelens opnieuw beleven het is als een aanraking mijn huid registreert mijn ogen staren in de ruimte zien de schoonheid van het ochtendgloren mijn adem gaat sneller het zijn momenten in dit leven die vastliggen als foto's op reis jij bent er bij betrokken mijn reisleidster op mijn levenspad geef…

Oom

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 628
Staar heeft zijn blik bepaald. Daar waar zijn oog ging lubberen. Blik, blik, waar ben je nou? Verdwijn je in een wazig beeld omdat de brillen haperen? Spiegel je ogenblikkelijk, erken dat jou wat scheelt: ogen van gepolijst staal die fluwelig terugkijken... Nee, dit spoort en scoort niet meer. Oom moet gauw z'n lenzen strakken.…
K.Bladzij12 september 2017Lees meer >

het strand

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
Ik staar haar na. Ze heeft gelijk, maar wat kan ik anders? Gelukkig tilt een warme golf zout mij op en ik verdwijn weer in de hongerige en donkere buik van deze oceaan.…
ymir6 januari 2018Lees meer >

LANDSCHAP

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.838
Er staat een reiger met mijn blik te staren: Een visser schrijft de lijn der piramiden En knielt voor zoete Boeddha, nu hij inlegt. De Griekse krekel des te luider roept, Nu 't christlijk vesper de avondkerkklok luidt. Eens leg ik af de oogopslag der ziel..…

Haar krullende lach

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
zij waaide wat met blonde haren haar krullende lach kreeg vat op ogen in hun staren zij weet de blik te binden alsof zij bezit wat anderen in hun ziel ook zouden willen vinden in subtiel bewegen heeft zij zon in de rug mee gekregen blikken kaatsen handen die om raken vragen verbonden voelen zij emoties van het samen het lichtere…
wil melker22 januari 2019Lees meer >

in je hoofd varen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
vaar naar Socotra als je snakt naar schaduw en drakenbloed wilt oogsten vergaap je aan reuzen getooid met dichte brede kronen in het drakenbloedbomenbos staar ademloos naar het ontzagwekkende terwijl de klei onder je schoenen kleeft lange puntige bladeren plukken neveldruppels als de oceaanmist over Socotraanse toppen jaagt…
J.Bakx21 februari 2020Lees meer >

Arme dwaas

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 562
Zie hem zitten staren, naar het vogeltje voor zijn raam. Dat zich door zijn vleugeltjes laat dragen, naar alle plaatsen waar het graag heen wil gaan. Hij kent niet het geluk, dat dit vogeltje geniet. Een traan blinkt in zijn ogen, een traan die niemand ziet. Waarom zit hij tussen deze verharde muren, schreeuwend van verdriet?…
Pitsikato15 augustus 2022Lees meer >

Wat vlassig haar

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 456
jij kwam binnen als engeltje van de ooievaar was niets te zien maar je ogen keken en soms liet een schreeuw een lekker bekkie zien geen veren maar wat vlassig haar de kijkers prikten na een lange staar het engelachtig is verdwenen jij wilt alleen jezelf zijn liefst een stukje beter dan anderen uit de rij onderscheid…
wil melker7 februari 2023Lees meer >

Middag in maart

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
het landschap bij de grijze tuin bomen aarzelen of knoppen komen bollen schieten uit de grond er zijn kleine momenten die aan de lente doen denken maar dan is er weer de vaatwas de dweil die door de keuken moet een vloer die zal gaan glanzen er zijn wat geluiden gekomen van wandelende vreemdelingen die door het raam naar binnen staren…
mobar1 maart 2023Lees meer >