Alle inzendingen over vergaan

1421 resultaten.

Sorteren op:

Vriendschap

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.869
Het is niet meer zoals het vroeger was: de woorden zijn gevangen in het denken, verschuilen zich als achter donker glas en weten niet hoe jij daar staat te wenken, te wachten op een teken van verstaan, van troost of tederheid, nabijheid, vrede, de vraag hoe ’t jou in ’t duister is vergaan of hoe je je in vreugde weer wil kleden.…
Adeleyd7 september 2010Lees meer >

- De Strijd van Kracht als Vrede -

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 782
het zwaard van zeezout, vluchtelingen van ongekende vrede dat zijn vele doden rouwend telt De vervallen stenen huizen lijken torens, de witte zand onder je voeten is vergaan, jij voelt het gisteren van de morgen.. Yerushalayim..…
Sabrina Bielac10 september 2010Lees meer >

Casablanca

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.545
De klanken uit Parijs vergeten en de wijn tot as en stof vergaan. De liefde vliegt express naar Nederland; Ruim baan.…

In een distillaat van liefde

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 629
intiem in ogen die gedachten aaneen rijgen tot de winter als ouderdom wijsheid verworvenheid ons deel is geworden en gebreken de vruchten zijn van de boom der kennis hul me dan in je dekens van mededogen in een bed van rode klaver zodat ons geluk mag zegevieren zelfs als we allang zijn vergeten ja, zelfs als we allang zijn vergaan…

naschok

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
verrast overvallen schokkend die eeuwigheid misschien evensnel vergeten als gekomen als zalmen terugkeren naar hun plaats van ontstaan vele overleven niet toen ze tegen de stroom ingingen daar, waar de wereld was vergaan dit zal een naschok blijven steeds zwakker en zwakker tot nauwelijks voelbaar…
Jannes L16 maart 2011Lees meer >

Spookschepen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 583
Spookschepen doemen dreigend op hun lokroep als vergane glorie de touwladders die ze toewerpen als moeilijk te negeren tentakels As van verbrande schepen verstrooid op het water vormt een macaber spoor naar een onbekend zwart gat In het duister klinkt het ruisen van het wilde water Het diepste wezen van de vis is zoeken naar stil…

Hoe te zoenen op straathoeken

gedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 17.434
Het zij een zwijgen van koralen vergaan van dorst in lafenis – van wakend ontslapen bevinding wellicht doe dus vooral de ogen dicht. Men neme niet de tijd die schenkt zich wijd en wijd – in deze zachte voorportalen heerst onafzienbaar innigheid.…

Voor het einde...

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.117
Een fles Chateau Margeaux staat te ademen De afdronk wordt er beter door Twee comfortabele fauteuils naast het vuur Ik getroost mij veel u te behagen Kom, laten wij praten tot het einde Vergane tijden passeren ons Wij weten samen de eindigheid van het jaar Wanneer de nieuwe maan zich wast Breken er andere tijden aan, voor u En ook…
onbezield7 december 2011Lees meer >

Babi Yar

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 834
het ravijn… tot de rand gevuld met bloed tot kadavers vergane lichamen huizen van de ziel, nu verlaten ik ben er geweest mijn verstand verliet mij de lucht bezwaard van leed en pijn betreden deed ik niet uit eerbied honderdduizend mensenzielen vermoord wees stil luister naar de vogels…
enrico14 december 2011Lees meer >

De zucht naar 't schone

poëzie
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.815
Toch blijft uw hart een wilde plek, Waar veel is uit te roeien: Daar laat gij al het goed vergaan, Daar laat gij braam en distels staan, En al de netels groeien!…

Kostenplaatje

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 740
Wij moesten de kosten berekenen, want het is een hoge prijs, wanneer we de Heer willen volgen, tot in het PARADIJS, een feit….. genoemd door Hemzelf - en dat heeft Hij voor niets niet gedaan, want Hij wist écht als geen ander hoe het ons hier zou vergaan - aangetast door de wereld, door de gruwelen om ons heen - en hoe Hij nog aan dat vloek-hout…
Marijke Vos31 augustus 2012Lees meer >

Apogeum

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 417
van moezijn, van opgeklommen jaren Van verwilderd bederf en doorvlochten angsten Blijven lege tafels en stoelen over Die in ultiem samenzijn stof vergaren In de verte van de uithoek, op de grens van het bestaan Langs de randen van zichtbaar licht Opgehelderd als eindelijk begrepen verlangen Blijft herwonnen leven mogelijk dat nooit zal vergaan…

PRINCESSENMUMMIE.

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.412
Dat zwart skelet, van windselen ontdaan, Waaraan het uitgedroogde vlees nog kleeft, Die groezelige hoop, waarvoor men beeft, - Bedenkend het meedogenloos vergaan Van al wat ademt onder 't licht der maan, - Die mummie heeft verlangd, geliefd, geleefd Het volle leven; wat maar 't leven geeft Heeft zij genoten in haar aards bestaan.…

Tuinfantasie - 10e tafereel

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 412
Terwijl een gaai pikt in vergane noten en Hydrometra’s Jezus imiteren, (ze roetsjen over ‘t water op hun poten) zie ik de zwaluwen door ’t luchtruim scheren. De reiger is bij voorbaat al aan ‘t smullen en onderwijl de afstand aan ‘t bepalen van hem tot aan de donzig gele pullen, die weldra door zijn hals zijn maag in dalen.…

Gif

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.719
Een vrouw heeft hier gewoond, haar geest in brand, de geur in gordijnen bewaard. een man alleen, bij leven vergeten, de hond aan zijn voeten tot maden vergaan. Ik schrob de vloer, gooi meubels weg, een menigte staat klaar. Met duizend stormen ze de trap op, als één dringen ze binnen.…

De sleutel van mijn hart

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 858
hoofdsleutel dragen Pas je in ons leven dan kan je na je proeftijd een reservesleutel vragen Als mijn kind het goed vindt mag je die om je nek dragen Mensen komen en gaan in het leven Een reservesleutel kan in het slot afbreken Maar de hoofdsleutel is onverwoestbaar Daarom staat die op mijn kind zijn naam Dat is de enige echte liefde die nooit zal vergaan…

Man van staal

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
uit 't veld geslagen in vuur gesmolten vanaf 't prille begin door niets ontziend leven gewalst & geplet in mallen gegoten in duigen gebogen in plannen gesmeed staalhard geslepen met woorden gevormd & in regels geperst door ouders van goud gevoed met de angsten van lood om oud ijzer dat rusten verroest & schepen vergaan…

Een deken zijn

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 679
Wat zou ik graag een deken zijn maar je vruchten zouden vergaan ze gingen door de druk te gauw stuk als plant had je dan geen bestaan. Jij, brengt me dan heel veel geluk van teken rust maar ook van druk zodat jij altijd in mijn leven zal blijven hopelijk gaat dat gevoel, nooit meer stuk!…

Hoe ze dat steeds weer doet

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 617
De toekomst, die loopt voor mij uit, ik hol erachteraan, maar telkens als ik bij haar kom is zij alweer vergaan. Die toekomst stapt ook naar mij toe, ze wandelt dichterbij, maar van zodra ze mij bereikt is zij helaas voorbij.…

De ballade van het meisje en de schipper

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 527
bezeilt niet altijd wat men heeft bestevend hij werd beroofd en in de boot genomen het was gedaan met mooie toekomstdromen haar spot voor hem was aanstootgevend als ‘t schip deinst legt men t roer verkeerd aan hij gaf haar breezerij zij bleef een scharrelkip dan bond hij haar als boegbeeld voor zijn schip Het lachen zou haar nu wel snel vergaan…

Gemis

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 610
Mijn wensen zwerven en vele uren vergaan het leven voelt als een frêle onrustigheid. Het lijkt of alle wolken steeds anders staan, als week met muren en minuten vol onzekerheid.…

Handlijnkunde

netgedicht
5.0 met 106 stemmen aantal keer bekeken 432
enige uitleg in zachte rimpeling volgen zij huid en gewrichten ronden en kruisen elkaar op tal van manieren het lijkt alsof de schepper de belangrijkste delen van ons gezondheids dossier te kijk heeft gezet waar kleine wetenschappen zich verwant voelen met het menselijk bestaan zo is het de handlijnkunde in de loop der jaren ook vergaan…

als de wind gaat liggen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
een straffe storm of bedreigende waterval ontmoeten we in de schaduw van ons bestaan ze duiden op onze kwetsbaarheid of verval al wat tijdelijk is raakt uit het zicht men hoede zich, derhalve, voor het vergaan van wat achter een verscholen diepte ligt het is de tijd, die dwingt tot inzicht ja zeker, ze is zo rekbaar als elastiek dagen dragen…

de eenvoud in onze jeugd

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
ik droeg een kledingstuk waarvan de naam is vergaan het was de borstrok, ook voor mannen, een gebreid onderhemd om de kou te weerstaan soms hangen er een paar in een museum immers ons opgewarmde weer heeft ze verbannen…

Mona Lisa

netgedicht
4.6 met 29 stemmen aantal keer bekeken 473
ze verraadt niet, hoe ze het eigenlijk vindt om in de belangstelling te moeten staan misschien verafschuwt ze wel deze baan het blijft de vraag, wat ons eigenlijk bindt toch is ze mooi, ik hou van haar zachte huid die geen verval toont, van de vergane tijd al kan ik wel een beetje licht op haar kwijt voordat ik het landschap achter haar sluit…

gewogen en geteld

netgedicht
2.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 502
Verloren woorden in vergane armen niet verscheurd tussen vorm en vers noch zwervend tussen het wit en het zwart van papieren nachten zijn naam die geen verder verdraagt. Een woordvogel met oude veren nam toevlucht tot de lege lucht reikend naar verdwenen goden de proef op de som duurt een leven zijn poëzie gewogen en geteld.…
J.Bakx28 oktober 2025Lees meer >

Mist in mijn gevoel

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.444
Het begrijpen heb ik opgegeven Dat is toch zinloos Dromen over toekomst Zijn vergaan in de mist Je grote ogen zeggen Dat is nog niet beslist Kon ik nu maar zeggen Ik zie de zon in mijn gevoel De weg is weer gevonden We hebben weer een doel!…
Arbro24 juli 2005Lees meer >

Hellada

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.433
Handje vol steen, vervallen tot puin, waar Goden huisden, democratie heerste, Archimedes, Aristoteles, Plato, Socrates, wetenschap en natuur, vergeten en vergaan, puzzelstukjes land, zee rondom, keienstrand verhit, verzengende zon, vergeten lauwerkrans, eeuwige roem, olympische spelen, gewoon Griekenland. -------------------…
Ditheke26 augustus 2004Lees meer >

stof

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 809
voor Reëlle Communicatie iedere materie vertelt zijn verhaal kleur, structuur spreken een eigen taal lees eruit hoe ik ben ontstaan hoe het mij als brein is vergaan grondstof die pure klei was inspiratie in eigentijdse jas creaties door mijn brein gezonden in de natuurlijke vorm verbonden klei, glas, kleur, papier tentoongesteld, waarom…

tijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.124
omgeven door gouden zonlicht paarsviolette heuvels geheven door mistige velden vogels in formatie als miniaturen tegen het blauw boven een stille diepte wegwijzers naar de kosmos naar onze oorsprong sterrennevels lichtjaren ver de wereld waarop jij en ik zijn is onvindbaar deze plek waar we liefhebben sterven en tot stof vergaan…