27289 resultaten.
Wereld
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.185 Nooit een orka gezien in de dorpsvaart,
nooit een zebra in een weiland ontmoet,
geen kokospalm in de boomgaard,
maar wereld was er in overvloed.
Boer Bethlehem had een Duitse herder,
in de stal stond een Belgisch paard.
Het Guinese biggetje zonder staart
woonde op Elba, een steenworp verder,
waar een meisje Engelse ziekte had.
Haar grootmoeder…
Opdracht
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.837 Schrijf je nog wel eens jongen?, vroeg mijn moeder mij.
Je maakte van die mooie verzen vroeger en verhalen.
Ik vraag mij af: in wat voor wereld leven wij.
Moet je nog thee? Ik bedoel: dat banale,
ze schrijven over dingen waar geen woorden
voor zijn. Ze keek omhoog. Begrijp jij hoe
men zich zo kan verlagen, zich zo door de
maalstroom van deze…
over de vrije wil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 de vrije wil van de aarde is het vloeien van water
de vrije wil van het water is het waaien van wier
de vrije wil van het wier is het glijden van vissen
de vrije wil van de vissen is het licht in de lucht
de vrije wil van het licht is de vreugde op aarde…
Een zilt woordje
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
473 ik voel in het zand
weer de warme hand
van een eindeloze zomer
zacht kabbelt zee
licht gekuifd door de wind
een zilt woordje mee
nog scherpt de zon
in donker contrast
het ronden van aarde
maar met het verglijden
van uren lijken schepen
door wolken te sturen
zijn kleuren gevlucht
naar een vervloeiend landschap
van water en lucht…
Uitgedaagd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 nu jij geveld bent
jij grote ouwe reus
lig jij daar
met de knieën in ’t water
jouw kruin rustend
op moeder aarde
die jou o zo lief had
en voedde vanuit de bron
daagde wind je uit
jij waande je een jonge God
en zwierde net zolang
tot de zwaartekracht won…
in ontheemde tijd
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
446 schone eenzaamheid
waterruimte
die het al omvat
grijzende adem
blauw getinte zee
in zilverlamee
vlakke zachte golven
van winden ontdolven
luchtende ruimte
oogstrelende zichter
zoute geur berichten
ploegen watergolven aarde
bewegingen rollend
verglijdt de strijd
in ontheemde tijd
horizonten water voelend
reinigende…
Tot in de teerste kern
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
556 een licht geklater
over zilverglanzend water
weer buigt het riet nederig diep
mussen neuriën voort
hoog aan de zwakke wind
breekt de zon door nevelslierten heen
alles licht op
in verschillende kleuren
tot in de teerste kern
treed het binnenin je hart
verwarmt daardoor al het aardse leven
op gewenste momenten
in het ritme van seizoenen…
Verstilde wereld
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
727 Mijn lange stille laan,
een sneeuwverlichte weg
de bomen, de oud
geworden dromen, het
water, bevroren rimpels
verstillen tijd, ingeblazen
door de wind, nergens
enig geluid, het is een
wondere wereld die me
omsluit, het bonsent
bloed wat door het hart
van de aarde gonst, wat
mij uit de verdoving wekt,
zijn zintuigen gericht,
op een voortschrijdende…
Wind- en tranen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
607 Ze kuste m'n hoofd, wangen en kin
't was de wind, die: de tranen opving.…
Er is meer tussen water en aarde
snelsonnet
4.5 met 2 stemmen
813 Er staat op het Gezicht op Scheveningen
Een zootje ongeregeld bij elkaar
Waar kijken al die mensen nu toch naar?
Een topless vrouw? Een ufo? Heksenkringen?
Of staat bij nog wat poetswerk met de hand
Het hele TROS Muziekfeest op het strand?…
Als de wind niet meer is
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
290 Als de wind niet meer is
zien we het graan
niet meer golven over de akkers
Als de wind niet meer is
voelen we niet meer
de streling van Gods hand.
Als de wind niet meer is
zweeft Gods Geest
dan nog over de aarde?
Als de wind niet meer is...
en Gods Geest is verdwenen.
Kunnen wij dan nog leven
op deze aarde?…
Maagdenvlies
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
756 breek lucht en wolken
achter strand en water
in een overgevoelig
zwijgen
geef wind en regen
een onverbloemde naam
over het lichte veld
van doodse
droefheid
hemel maagden
met weergalmende onschuld
in ongemerkte pijn
van de aarde
sterf aan het eind
van ieder woord
tussen de duinen
van mijn melaatse buik
maar wuif me geen…
Dolgedraaid systeem
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
507 als een orkaan
giert de koude
wind verwoestend
een dolgedraaid
systeem de
teloorgang van een
cultuur dat het
naakte leven van
mensen uitschakelt
ik zag zwanen
afgetekend tegen
de blauwe hemel
in de aardse
woonsteden
opgetild boven
het grauwe water
met warm
kloppend hart
vechtend tegen
dat wrede
ik zal zwijgen
over dit thema…
Roerloos
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.121 Roerloos water klotst tegen de wal,
ik blijf liggen, bang dat ik val ...…
De wind en de liefde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
524 lente vergaren
straks zullen ze die laten ontspruiten
in een zacht groen bladerdek
stevig staan ze daar
sinds jaren
ze vangen wind
ze buigen wel
maar ze barsten niet
ze breken niet
zo ook breekt de vrouw niet
in haar ogen liefde
die ze ontvangt met het zuchten van de wind
ze draagt die op
aan moeder aarde
ze geeft door…
een blad voor de mond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 een luisterend oor vindt
ieder jaar opnieuw hetzelfde pogen te vertellen
oude overgeleverde verhalen vol eeuwigheidswaarde
en ons steeds maar weer dezelfde vraag stellen
waarom wij mensen de huidige weg bewandelen
en haar zo schaamteloos slecht behandelen
ons aller moeder aarde…
Februarivers
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
569 Straks zal er weer een lach uitbreken:
de aarde is ook een aardige mop!…
Verstilde wereld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 Een lange stille laan,
een sneeuw verlichte weg
de bomen, de oud
geworden dromen, het
water, bevroren rimpels
verstillen tijd, ingeblazen
door de wind, nergens
enig geluid, het is een
wondere wereld die me
omsluit, het bruisend
bloed dat het hart van de
aarde omsluit en wat
uit mijn verdoving wekt,
de zintuigen gescherpt op
de…
Wind, water en herinneringen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
562 De wind speelt zacht door m'n haren
en veegt sporen weg hier in 't zand.
Wind, blijf waaien en blijf spelen,
maar laat mij achter, met 'n lach.
Er is iets wat ik zou willen delen:
Zie hier, een wonderschone dag.…
Zij geeft zich over aan water en wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
815 om donkere spinsels te verbergen
bedekken vogels haar hoofd
bloemen doorkruisen benen
bloeien schaamhaar tegemoet
aan haar voeten ruist de zee
en zij geeft zich over
aan water en wind
weerloos
als een kind…
Het aarzelen van liefde
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.976 Over onze liefde,
wind en water:
Heb je het dralen gezien
dat de kust nadert:
zal ik eb zal ik vloed?
en de maan en de stand van de aarde
die bepalen het aangaan het afgaan
het over en weer
Heb je gehoord het dilemma
zal ik, zegt het, moet ik dan altijd
het turkoois dat zweemt naar groen
en aarzelt tussen blauw.…
Verfrissend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
441 rozenvingerigs
aan de dageraad
iets vaags en onbekend
als een sluimerend idee
dat begon te groeien
de zee dempte zijn golven
het was niet nodig
dat ik mijn plannen te water liet
in een oceaan van wachten
de wind zou mijn woorden wel weven…
Meer wil ik niet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
531 Ik wil weer
naar mijn meer
waar de eenden en de kluten
paren
in de stilte-eeuwen
gaan de meeuwen
futen
zwanenscharen
waar de wind
het water klotst
waar het riet
groeit naar verschiet
van kleuren
de wind
het water
en het riet
meer wil ik niet…
Boom te zijn
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.046 in het duizendbomenwoud
heb ik een schors gevonden
de boom was eruit
ik trok haar aan, ben gaan staan
zoals bomen doen
mijn voeten vergroeiden met de aarde
armen vertakten zich, handen werden groen
met gevoel in duizend vingers
proefde ik wind en water
vervuld tot in mijn kruin
schilderde ik schaduwen voor later
op het speelse gras…
Licht in oude dromen
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
556 Wat in tegenstelling tot
heldere beken in boeren
sloten te zien, kroos
verbindt voorbijgaande
oevers, spiegelend om de
aardse adem te beliegen,
stromend met troebel water
mee, waar stilte vleugels
krijgt van witte zwanen
over de ruggen van de wind,
zijn het mensen die betalen
wat bijgeloof verzwijgt, een
vanzelfsprekende maan…
Uit oer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
312 Baken in de branding
breker van de rusteloze
zee, een vruchteloze
volharding, vrouw
uit één stuk, uit oer
gebeeldhouwd vuur
dat de wind beweegt
die het water blaast
naar de aarde
en de gewassen
voedt die ons voeden
oer dat het vuur voedt
het loevende lichtoog
dat soms weerkaatst
en versnipperd, verborgen
en gemist in mist
vol tranen…
[ Koninklijk water ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 Koninklijk water:
een vorst zonder water valt --
uiteen in wat stof.…
Droogte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 daar blijf je gezond
daar verdort niets
blijven kleuren bewaard
blijft alles behouden
wordt alles gespaard
geef de wereld prijs
die hopeloos verdort, verdroogt
al het water uitgeloogd
een harde korst blijft
wacht onder de aarde
in die binnenste ader
op een betere tijd…
Juffershondje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
634 Vandaag komt de wind
uit een verdomd koude hoek,
ik denk dat ik de knop van de verwarming
maar opzoek,
want vandaag zit ik te rillen,
van mijn kleine teen,
tot warempel mijn billen...brrrrrr…
Storm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 De wind speelt een spel
een spel van " wie het wint"
De wind speelt met gevoel
en als je net buiten was:
Weet je wat ik bedoel!
De wind, waait met pure kracht
ik waaide temet om
toch is de wind mijn grote vriend
want weet je wat ie kon?
Mijn muizenissen laten verdwijnen!…