164 resultaten.
Het verbreken van onwetendheid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
557 zachte mos lag zowaar ‘t end
Opeens was daar de hemelpoort
De zomerwind had speels aan ze getrokken
En nooit hadden ze vermoed
Dat ze spoedig zouden ontvallen
Om gedragen te worden in de stoet
De lentewind had mooie beloften gebracht
en ’n ruisend gezang over d’oneindigheid
en zij waren de volgroeide lentepracht
die eenieder zo benijd…
Ontwricht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
962 Ontwricht,slechts even van angst bevrijd
benijd hij hoe hij was destijds.
Eigengereid,geheel onverwacht,
betrachtte hij zijn plicht.
Gezwicht en in kwetsbare staat,
ondergaat hij d'trauma"s in zijn wezen.
Verrezen en geopenbaard
staart hij onbewogen.
Ingetogen zoals hij is geweest
onbevreesd maar zonder blaam.…
Een tijdloze beleving?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
459 verwijzing naar vroeger
eeuwen, zo de mythe wil
geloven om in elkaars
armen en gedachten te
verstenen als lot, dat het
geluk niet zal benijden.…
wie ben ik zonder jou?
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
427 Wie kan ons nog meer benijden
om de toekomst die wij ons bereiden?
Welk hart klopt meer van goud
voor diegene van wie je houdt?
Twee tortelduiven samen op stok
fuiven de klok rond zonder amok.
Duivenpraat siert het kostelijk maal.
Wat siert hen beter dan de liefdestaal?…
nog even - zoals ik ben -
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
493 telkens in mijn aftandse nachten
zwerven mijn handen over
haar warme lichaam, ik wil
haar kalmte voelen
op haar naakte huid
haar waarheid is diep
in slaap gezonken, ik
benijd haar - mijn rust is
me eens ontnomen, niet gegund
zelfs niet in mijn allermooiste dromen
hoe langer ik haar betast, hoe meer
mijn adem de weg kwijt raakt, help…
bestijgt de kansel en heiligt je woorden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
743 mensen
las wel hun wensen
lachte een spiegelend wat
hoorde hun stemmen
in een sfeer van vaag kennen
maar de zon nam je mee
jouw hart gaat naar zee
niet naar dat tijdloos gekeuvel
ik duid verder niemand dat euvel
jij bestijgt de kansel
heiligt je woorden, hangt jouw
gedicht aan magische koorden
jij was er in tijd
die ik je benijd…
de moedermaffia
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.097 slechts als donor van het zaad
terwijl de stakker zonder eigenbaat
de vrouw de schone vreugd gunt van het baren
de filantroop, onmisbaar bij het paren
weet na zijn offer al ‘het is te laat’
hem wacht de zondeval in het kwadraat
de zeven plagen, weemoed en de blaren
en na het kranig knippen van de streng
(jawel mevrouw, hij is niet te benijden…
Laaghangende bewolking
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.591 twee
mijn benen zijn plotseling kwijt
en de hond, die was ook mee
vreemde dingen onder die deken
ik zie ze niet maar voel ze wel
hoor het kraken en breken
krijg zomaar een ander onderstel
laat dit onheil snel vervagen
dan ga ik vragen in het rond
misschien vind ik in geen dagen
mijn eigen benen en de hond
nooit zal ik nog koeien benijden…
Als alles eenden is
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.568 Ze peilen alles lichter dan lood
een aard die ik haast benijd.
Het fruiten van brokjes
in het zo smeuïge water
passeert de keel in slokjes
gevolgd door olijk gesnater.
Eenden kwekken er los op los
triomfen vieren ze ongedwee;
ze spatten elkaar met verendos
en hebben de vogelvrijheid mee.…
De taal der Elfen
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
2.828 De taal der Elfen is de taal van de liefde
Een taal die ik spreek noch versta
Het Rijk der dromen en innig verliefden
Ik zoek haar en ik spreek haar na
Maar liefde is meer dan enkele zinnen
Meer dan een stem of een tedere blik
Het laat zich benijden en laat zich beminnen
Misschien is het meer dan alleen jij en ik
Het laat voor zich vechten…
Ingeklemd tussen de gouden maanden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
555 November mist de vruchtbaarheid
waarom oktober wordt benijd.
November is evenmin de maand van
het feestelijk licht.
Dat vooral aan december wordt toegedicht.
Klaarblijkelijk is november wat saai.
En is zijn beeldvorming minder fraai.
Ingeklemd tussen de gouden maanden
houdt hij zich toch jaarlijks staande.…
Ze zitten er warmpjes bij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.445 Benijden wij de autorijders? Neen!
- Of is het in een oven prettig braden?
Die temp'ratuur! Ze weten er geen raad mee.
Waar moeten al die lui zo nodig heen,
al rijdend in een hittegolf of braadslee?…
De laatste psalm
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.889 Die zal de heerlijkheid zingen
En het scheiden, -
Het geluk van de aarde, de mensen en alle dingen,
De dank en het heengaan zonder benijden,
Als van een wereld die schoonst is in haar afscheidslicht.…
Bericht aan de laatkomers
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.967 Wij hebben u benijd: u zult de uitkomst
kennen van het spel dat wij begonnen.
Wij moesten voor de pauze weg: geen mens
speelt ooit een stuk van achteren naar voren.
Stoor u eens niet aan tijd,
en schrijf ons terug. Wij
zouden graag wat van u houden.
-------------------------------
uit: 'Verhoudingen', 1995.…
weekend
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.080 op groene aanslag glijdend
verdwijnt mijn goed humeur
buurman's grint benijdend
bereik ik dan mijn deur
waarmee ik, daar hij klemt,
de strijd dien aan te gaan
en dus redelijk ontstemt,
binnen kom te staan,
alwaar mijn nageslacht,
met warme rode koppen
op mijn komst hebben gewacht
met duizend pinda’s doppen
nog voor dat ik mijn jas ophang…
Regeren is vooruitzien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
827 begeleiden en waar nodig corrigeren
leraren moeten leraren kunnen zijn
van wie kinderen, wat nodig is, kunnen leren
Aan de basis van een verantwoorde ontwikkeling
staat, eenvoudig gezegd, rekenen en taal
natuurlijk, ook sociaal gedrag is belangrijk
maar dat is, in eerste instantie, ouders verhaal
Je zal maar leraar zijn tegenwoordig
ik benijd…
ZOEMEN
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
793 Ik benijd hem.
Ik wil wel met hem mee. Een hommel is toch ook
te zwaar om te vliegen, maar hij kan het, hij kent
een trucje dat ik niet beheers.
Ik computer weer en ik ben, maar wat en wie?
Ik ben actief, een nijvere bij, een element in
talloze verdienmodellen. Bij bijna elke klik hoor ik
geratel.…
Joran
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
613 En dan zegt men: niet schuldig
tot het tegendeel is bewezen,
je haalt weer het nieuws,
want een meisje is zwanger
misschien van jouw kind
en dat kind is niet te benijden,
net zomin
als de ouders van de meisjes die jij
tot levenslang veroordeelde.
Want weer haal je het nieuws, volkomen onterecht!…
Stille ochtendzwanen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
522 dag zo rimpelloos
als het gladde water waar stille zwanen
slapen met hun kop diep in de veren
hun lange nek gebogen zonder stress
Maar deze ochtend voelt reeds zwaar
als een diepe zucht die niet oplucht
doch slechts berust in weer een nieuwe dag
Zo dwaalt hij langs de oever
rondom het kleine meer
kijkend naar de stille zwanen
hen benijdend…
Primula veris.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.042 -
En 'k heb er vaak benijd, wie 't was gegeven
Te sterven in de lente van hun leven.…
De Hond En Zijn Baas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 Waarna het verdriet nuanceert en omslaat in
Wrevel om verloren tijd; de spijt, het leven
Niet te waarderen bij zo'n vriendschap waarom
Een mens doorgaans wordt benijd.…
Aan de hand van een woord (II)
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
527 Waar ik u vooral om benijd
is dat u er zo ècht voor gaat,
zo doelgericht en toegewijd
de dingen rangschikt, voorbereidt,
en niet eerder rust voordat
al uw solide zekerheid
een afgerond A4-tje lijkt...
Het valt bijzonder in u te prijzen
dat u nooit vertrouwen schaadt,
noch brutaal de boer op gaat.…
Ik breng in mijn herinnering - Anne Frank
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
674 Ik breng in mijn herinnering uit dank
de bitterheid die zich nimmer van mij
meester maakte, waarin benijden volgde
op de nijd. Die hoop die uit bewondering
mijn geest bestierde en zich uitsprak
in een beeld zonder woordenklank.
Ik breng in mijn herinnering uit dank
die fotografische naklank van Anne Frank.…
ze leeft ( nog )
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 bespeuren
terwijl ze me vertelt over het boek
van Leven en Sterven, ik ken de passage
waar een dichter de bardo uitlegt als
een vloeiende beweging die nimmer stokt
ik bekijk haar vanuit mijn ooghoek terwijl
we beiden mediteren op haar komende
reis, ze zegt dat er geen dood is, maar
een reis waarin ze keuzes zal moeten
gaan maken, ik benijd…
Rose
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 Zelfs om je doornen word je benijd,
want na kleine ruzies komt het zoete vergeven,
en voel je je bevrijd,
al is het maar voor heel even.
Wat zou men moeten zonder jou in het leven,
je kleuren niet kunnen delen,
je odeur niet in de lucht kan zweven,
je niet kunnen strelen.…
Niet steil
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
944 maar niet op
verwenste haar, en niet alleen in stilte
wat ik maar steeds niet kon bevatten:
dat lijden nodig was om mooi te zijn
en meer nog dat ik dan mijn moeder
daar eeuwig dankbaar voor zou zijn
als puber had ik het al gauw bekeken
de lijdensweg was toen ten eind
kort haar, als bij de andere meiden
hoewel, ik heb de steilen vaak benijd…
foto's lachen onschuld
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
686 ik heb je jeugd gezien
foto’s lachen onschuld
maar uit de achtergrond
lees ik je zorgen in die tijd
ik heb je nooit benijd
we gingen vaak naar zee
het water prikte in je ogen
je rende door de branding
dook met golven mee
uitdrijvend tot hun stranding
zon weerkaatste in je blik
een lichte veeg van schaduw
waar ik verbazing zag
keek…
VRIJ NAAR CATULLUS' 51ste CARMEN.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.147 Een God zou mij 't geluk benijden,
Als ik door uwe blik geboeid,
Mij in uw liefde mocht verblijden,
In geestdrift voor uw schoon ontgloeid.
Met lieflijkheden overtogen,
Hebt gij door uwe zilv'ren lach,
Door 't glinst'ren van uw vlammende ogen
Mijn wil verlamd van dag tot dag.…
Een ezelsbruggetje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
710 Het kofschip, of wanneer te spellen met een
'd' of een 't'; een lange 'ij' van het lijden,
die anders dan het leiden met de korte 'ei' ons
koppig terugvoert over het bruggetje naar het weer
benijden, dat we weer weten door die ezelsoren in
de grijze hersenbrij.…
Dakloze
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
596 ik sterren en maan
Kijk slechts somber naar ’t glimmende wegdek
In zwarte etalages kijk ik slechts mijzelf aan
Verder is er geen mens geen hond die ik ontdek
Zo loop ik hier diep in mijn kraag en weer en wind
Zwelgend in zelfbeklag en zwaar medelijden
Omdat ik in heel de stad nergens warmte vind
En kan alleen maar mensen bij de haard benijden…