202 resultaten.
maar door zichzelf en door elkaar niet meer
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.129 onstuimig-verre oceaan
rolt vloedig-dikke lagen zand
over een - van God verlaten - strand
om open wonden toe te dekken
alsof zij nooit hebben bestaan
en diep onder de aarde
waar zij hun vleugels zandig nat
door tochten langs het donderpad
naar het domein van helledromen
onmogelijk verzwaarden
waar zinnen niet meer in beheer
bewegingen…
Telkens dooft het pluralisme
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 het kenmerk van een naakt verlangen
dat taalkundig mij verziet in liefde
weliswaar met afgebroken zinnen
plaatst ons samenzijn
tussen houten pilaren
buigzaam zoals de nacht
riekt naar stilstaande uren die
sober doch kwetsbaar de repen
maanlicht versmallen speurt
mijn domein naar eenvoud
een eenvoud zonder sporen
die wijzen naar nieuwigheden…
Diafragma
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
433 haarscherp raak je het beeld,
uitgelicht in ieder tegengesteld
contrast en elk detail wordt geëtst
in de realiteit van de waan
die dichters last verscherpt in
schijn ontspoort over de buitengrens
in de diaspora van zijn domein, waar…
Warmtebron
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
470 Mijn zintuigen beantwoorden de bevestiging
van het gevoel dat ons domein heeft geabsorbeerd
vleugels krijg ik bij het sluiten van mijn ogen
waar de glinstering in jouw ogen even terugkeert.…
Natuurgeweld
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
499 wekenlang zag ik ze bouwen
aan een nest van blad en tak
onder boom en bladerdak
jong geluk zag ik ontvouwen
achter raam sta ik te koken
ziet mijn oog bewegend klein
nattig zwart in haar domein
eierschalen zijn gebroken
maar zie hoe snel natuur ontdekt
een reiger nadert sluipt heel zacht
op lange poten dichterbij
en met zijn hals lang…
In de huid van de dag?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
496 Je bewoont de tekst waarin je
het beschrijft, een bos kan niet
donkerder of lichter zijn, je
stelt je in op dingen die je
met een wisselend diafragma
vast, de scherpte is bepaald
door de essentie van het domein
de waarheidskern wordt troebel
in een populistisch contrast,elk
detail moet kritisch of in tegenwaarde
worden getoetst in…
Bewaker
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
811 Waar toekomst en dromen verstenen
zonder bliksemschicht of regenboog
domein van traan en gesloten oog
overvol van 'zij gingen henen'
Daar leeft slechts het gestage roesten
zakt de steen door het vergane lijf
waakt het opschrift over 't laatst bedrijf
van hen die nog zoveel wilden, zoveel moesten
Maar de dood wil niets, kent geen…
Dit eiland
gedicht
1.8 met 16 stemmen
9.978 Wel kan men daar gaan staan uitkijken
over het eeuwig veranderlijk
zichzelf blijvende water,
ervaren dat tussen benauwenis
en ruimtezucht een afgepaald
maar onbeklemd domein kan liggen:
dit me één dagmars af te ronden
eiland.
-----------------------------------------------
uit: 'Heden voelen mijn voeten zich goed', 2002.…
Tol - ook op Koninginnedag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
807 tijd
deed ze het met Paul van Vliet
Waarbij lui van adel komen
die haar aderen hevig doorstromen
met lusten vol vuur en temperament
ons van de vlakte onbekend
Paul schoot - logisch - tekort in de min
betaalt sindsdien gebukt voor de vorstin
als eeuwig student een zware tol
Hij mocht en mag aan een richtlijn
nog op in het publiek domein…
Toon van de dag
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
573 Je bewoont waarin je het
beschrijft, een bos kan niet
donkerder of lichter zijn, je
stelt je in op dingen, die je
drijven met wisselend diafragma
vast, de scherpte is bepaald
in de essentie van je domein,
de kern verbleekt in een
tegengesteld contrast.…
toen hoorde ik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 het lijkt zo windstil
in het land van litera
de laatste bladen papier
trillen nog lang na
gedreven beschreven
het podium zo leeg
koortsachtig schitterende ogen
verlichten het hart niet meer
de wereld is weer het domein
van kale praatapen
die woorden halen
uit versleten gietvormen
of nieuwe samenstellen die afsterven
voor ze begrepen…
Met licht betaalt.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 Dit hier is lijkt stil, zo
stil als sneeuw kan zijn
van de vlokken van de
appelbloesem in de wind
komt het in een stil domein.
Refrein met de geur op papier,
ongeletterd als de stilte wordt
gedaagd en spreekt, het zwijgt
als het daarom wordt gevraagd.…
De man met de schaar
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.096 In zijn domein bevraagt hij zijn brein,
hier werkt hij de vreemdste registers
naar binnen, de krankzinnigste lijsten.
Langzaam maar zeker stikt het verhaal
in de taal en wat blijft is
een ijzig soort zwijgen.
-----------------------------------
uit: 'Het stilteregister', 2006.…
Consequenties
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
531 Hier leeft een unieke flits
in een domein van soevereiniteit
De consequentie van het levend feit
dat wij aanraakbaar en gevoelig zijn
is: Let op! Respecteer de scheidingslijn
pleeg geen invasie, handel met beleid
De consequentie van het levend feit
van onze geest- en onze levenskracht
is: Let op!…
Inpandig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 dan samen
onder voorbehoud, nergens daglicht
de kamer is met ruimte gevuld
omringd door afstand, inwendig
tot muren, verder dan afgelegen
binnen lijnen, hoeken; bestendig
overal ontbreekt ons praten
dringt luisteren tot stilte door
er is geen brood, geen water
geen dagelijks verzaken
slechts kanteling van fluistertijd
als domein…
Jantje Beton
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
554 Het spel van het kind
Is niet langer meer
Een van jouw domeinen.
Jantje Beton,
Jouw buurt is niet meer
Veilig voor spelende
Kinderen. De stad parkeert
Jouw binnen; buiten zal men
Jouw niet meer herinneren.…
2016 Wens van Jan Krediet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
529 , het Engels
geen tweeslachtigheid
maar eensgezindheid
geen bedreigingen
maar kansen
met de nieuwkomers
de nieuwe Nederlanders
meer matching van
minima met maxima (ook met de Koning(in))
meer micro en macro-kredieten
gewoon meer vertrouwen in bedrijven
en daar mag je prive
elk geloof bij halen
maar niet in het publieke domein…
Een nieuw nirwana
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
511 het licht van een
beangstigende
flakkerende zon
wordt weerkaatst
door de toplaag van
grote woestijnen
die door reusachtige
windsnelheden
losgelaten heeft van
de eigen domeinen
wat niet kon
hechten is verloren
gegaan in de kleine
luwteplekken die
iedere zwaarte zelf
heeft geselecteerd
naast de monumentale
gladheden van de
hemels…
Mystieke bloemen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
426 ziel meebeleven
omdat jij haar nog
niet hebt laten zien
keek terug
in jouw lange
geschiedenis
de lijnen uit je hand
hoe jouw leven
toch verstrikt is
met wat chaos en
zelfs hier en daar
een noodverband
verrassend klinkt
je stem met zachte
warme woorden net
als lieve handen die
ondersteunend scoren
een hartelijk welkom
in de domeinen…
de poes van de buren
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
746 omdat alles onder de hersenpan doet wat moet
ik zou er gek van worden, zo ik dat al niet ben
en tracht de stroom van uitwassende woorden
aan mijn voeten en zeker niet lichtzinnig
te onderwerpen aan mijn dwangmatig streven
alles en ieder te begrijpen, te beheersen
ach was ik maar als de poes van de buren
die met wat water snel mijn domein…
De Steen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
904 aarde,
gedijende bij tijd,
wordt hij geboren door druk,
ondanks dat wrijving hem slijt
Hij is hard als hij valt,
aangetrokken door zwaartekracht
Hard wanneer gegooid of gevangen,
wees op hem bedacht
zijn leven is lang,
en staat schijnbaar stil
Kritiek doet hem niets,
hoewel geen ijzeren wil
Laag bij de gronds,
zijn omtrek als domein…
zaailingen uit onze schoot
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
853 zich eenzaam voelt in het groen
vervluchtigd is het zaad
waaruit ik wortel schoot
de ouderplant is dood
zaailingen uit onze schoot
ontwikkelen hun eigen loot
soms woeker ik
als onkruid tussen rozen
belemmer nooit hun groei
bewonder slechts de
kleuren die ze kozen
kruip verder langs
de borders van het leven
de wilde tuin is mijn domein…
God was een zachte vlinder
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
623 Jij schreef alleen
wat je niet wilde zijn
geen figurant in een droom
of een derderangs dichter
zonder geweten
bergen, rivieren
bruggen van taal
domeinen vol liefde
omgrensden jouw brein
op de heuvel in het bos
bloed stroomde angstig
bloesem bloeide listig
je ademde voorzichtig
in angst en leegte
van wat je niet wilde worden…
- De vermaarde rozentuin -
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
679 schitteren voorbehouden vol betekenis
in het avondlicht der zon
de koele frisse avondlucht, begon
zwijgend als een bries
met wereldallures,
de vele kleine webben van spinnen te tonen
de bijhorende kleine cirkeltjes
een voor een krachtige kunstwerken
interessante gebouwen
genieten officieel van de schoonheid
van het voormalig domein…
Voor de zwijnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
767 aan een bonkige kade
alleen de nachten passeren hier
als dolende regendruppels
ze baren een vage grens
tussen waken en slapen
verwarmd door een zwarte mantel
wentel ik me in het vederlichte
van de eenzaamheid
omheind door een vaag blikveld
kleuren kruipen kort bij
ze schijnen me te wenken
los te willen weken
uit het onzichtbare domein…
Aan de hand van een woord (I)
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
898 Varkens komen voorbij en ja,
je studieresultaten vielen tegen,
maar uitgelaten kijk je rond:
wie doet je wat in dit domein,
hier zal niemand dat willen wegen.
Je denkt aan stroop, aan brij, aan
'hoe zal mijn toekomst gaan',
je smeert je nog eens in,
ineens hoor je het woordje 'kolder'-
en heb je genoeg van die ò-klank.…
Jager & Jager
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
672 En vallend zag hij nog
de heuvels van rondom
hij, de heer en meester
zijn groot domein, werd hem tot net,
waarin hij werd gesloten.
En wachtte liggend op de hond
of hem die jager was,
hij droeg zijn lot en wenkte nog
met laatste kracht van een,
zijn trotse vleugels.…
De schaamte voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 mensen om mij geven
Waardering voor mijn zijn
Niet langer angst en beven
De schoonheid van mijn brein
Is het erg te worden begrepen
Terwijl de uitleg niet bestaat
Geen vertrouwen in iemands strepen
Omdat het nergens op slaat
Er is niemand gevonden die boven mij staat
Want ik houd niemand klein
Iedereen is even belangrijk binnen mijn domein…
Serene Sirene
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
465 Het goud in de hemel verbleekt
de vogels zijn stil om mij heen
in ijle, etherische schemer
houdt een stem mij, gekooide, gevangen
onzichtbaar, maar wezenlijk tastbaar
en sprekend van vurig verlangen
In 't domein van mijn diepste impulsen
daar worden de klanken gesmoord
van woorden, herkenbare echo's
zo vaak meer dan eens al gehoord
maar…
Tranenbiotoop
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
144 Jij, mijn gids door de schaduw—
het grenst aan een wonder dat ik nog hoor
hoe jouw nagelaten licht nog zingt
in het domein waarin je verdween.
De muren van de oude wereld
harden uit, worden weer van steen.
Ik sla de illusies aan diggelen
en adem door de scheuren heen.…