127 resultaten.
Vol ontzag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
651 Inktzwarte wolken
breken het blauw uit de lucht
De doldrieste wind jaagt
vogels uit hun nazomer vlucht
Schuimkoppende golven beuken de kust
Het ziedende water kent geen moment rust
Boten worden op de kade gesmeten
vernielzuchtig, compleet opengereten
Slagregens slaan de oevers aan gort
Hemelse toorn in volle kracht uitgestort
Daken worden…
Prikkelt mijn zin
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
526 Voorbij de gedachte
Aan de gediggelde toekomst
Spiegelt mijn hoofd
Zich
Aan het verleden
Voorbij de chantage
Van een inktzwart scenario
Verbeidt mijn zijn
Zich
Vergane delen
Voorbij de beleving
Van een gekenschetste glorie
Prikkelt mijn zin
Zich
Naar jouw verlangen
KUNSTGREEP (truc)
Voorbij de kunstgrepen…
De Oude Danser
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
647 ik ken nog lang niet de geheimen
die je voor jezelf
verzwijgt
maar voel ze inktzwart
als een schaduw dreigen
een kracht die alles overstijgt
ze zullen niet verdwijnen
zomaar in het niet
ze blijven aan je kleven
tot je ze werkelijk ziet
en je jezélf kunt vergeven
en dan gaan ze, eerder niet.…
Eindeloos landschap
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
473 Er ligt een eindeloos landschap
tussen jouw verliefde droom
en mijn verloren werkelijkheid
de nacht maakt harde muren
van waarheid die zich draait
in het betoverende fluisteren
van het inktzwarte duister
Geloof niet dat de rivier een moeder is
de golven van de zee zijn geen vader
omdat zeelieden geen heimwee kennen
bergen slijten…
DE GEHANGENEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.691 Waar laatst die steen in het water viel
Daar is de bodem nu donkerzwart
Terwijl er eerst nog iets was te zien
Een kil gevoel trekt door m’n ruggengraat
Een donkere hand omklemt mijn ziel
Het beklemmende gevoel alsof ik dit verdien
De wereld lijkt inktzwart te worden
Verlicht door slechts een enkele kaars
Terwijl een harde wind aan het vlammetje…
De zilvermeeuw
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
729 Al wat nog rest
is een opstaande veer
inktzwart gedoopt,
zijn laatste zucht
telt niet meer.…
Teken je tijdloos, maak je ‘n schonere bladverdeling
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
640 Kuch je als een non over hoe leven begon
ruik je ‘t inktzwarte en wit van eigen tijd.
Fluister jij psalmen uit je palmen als paladijn
spreek je als serafijn met prachtige slotstrofen
over oudere hoven en regent het brood en wijn.…
openlucht museum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 Het water was inktzwart
droeg takken van bomen met zich mee.
Wild en kolkend sloeg het water tegen de dijken.
De storm was niet ver af.
Door het intense zonlicht laag boven de horizon
tekenden zich dreigende figuren af.
De zon scheen met moeite door de wollen wolken.
Het landschap werd daardoor mooier dan ooit.…
Ademnood
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.150 De stad laat ons met rust en we wijzen naar de Zwaan,
ze drijft in een inktzwart meer.
Jij lijkt een schim.
Ik weiger te ontwaken uit een trage betovering.…
Deze bloem mocht geen naam
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
905 II
Het is het gestamel
of het gehamer op goed fatsoen
als Moeder zich geen houding weet
Of het inktzwart in de priemende ogen
van grootmoeders portret
Moeder strekt haar rechterhand
om te aaien wat zij zojuist
met haar linkerhand doodkneep
Het went niet
om aan mijzelf te moeten ontsnappen
En weer die druilerige hemeltranen…
Zondaglied
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
456 de grootste afgod van onze
tijd is voor veel mensen
de mobiele telefoon geworden
door inktzwarte duisternis omgeven
met al wat in ons schreit
door angst en pijn
de ogen steevast op de lijn,
of ons hart dit wilde?…
Het bootje in
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Als jij en ik als grommende motoren
Voor de stampende kiel van ons schip op zee
Tot vlammen, tot inktzwarte as konden mengen
Hoog de leegte de hoge lege wolken in als regen
Voor eeuwig uitgestort als zware as in diepe zee
Volkomen in ons immer mengen samen
Elkaar tot in de lange diepte zakken
Tot armen van de inktvis lengen
Tot zwarte inkt…
Zwartmakers
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.030 IJsbrekend
opent voorzitter Roet met de verklaring
dat iedereen duister verlangend uitkeek
naar deze inktzwarte dag. Een vondst
van autoriteiten, somberaars en toverleken.
Diverse kwasten komen voor de dag, penselen
zingen a capella. Blikken verf doden de tijd
die nodig is om stropdassen, statusdingen
bij uitstek, te borstelen.…
De zee is mijn aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
624 Inktzwarte zonden spoelen weg.
De zee is heilig vuur.
Zij woedt,
verteert,
zegent.
Golven wiegen en stillen nood.
Dwaze wensen verwaait de wind.
Zand en zout verstuiven.
Niets strooit zij blind.
De zee is mijn horizon
Zij kust,
raakt,
bereikt.
In haar sferen veer ik op.
In haar schoot word ik man.…
Ebo niet
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
615 Met dank aan Klukkluk, Ben, Bennie en Nico Noorman voor hun allesbehalve inktzwarte bijdragen aan het witter-dan-wit snelsonnet van vandaag...
________________________________
EBO NIET
Toch vraag ik u in mijn gemoede af
Dat wit is rozegetint hetgeen u ziet
En zwart, dat is toch bruin, geen eboniet?…
Doodverklaard
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
696 Die waarheid zinkt daarmee alsmaar dieper weg naar
de bodem van een inktzwarte vergetelheid.
Een 34-jarige onschuldige wordt opgeofferd voor een
falend rechtssysteem, dat hoe dan ook genoegdoening
eist. Bij voorbaat hangen alle bloemen in de staat
Texas slap en ten dode opgeschreven.…
Mijn leven loopt door
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.381 Te gebruiken in een inktzwarte nacht.
Als ik verder loop door mijn leven.
Zie ik ook de mooie kanten er van.
Ze zullen mij elke dag hoop geven.
Zonder hoop is elke dag verloren.
Daarom loop ik elke dag gewoon door.
Luister naar de geluiden van de natuur.
Daar hoor ik weer een klein vogelkoor.
Ja, mijn leven loopt door elke dag heen.…
Uitgewezen
gedicht
4.4 met 94 stemmen
15.941 inktzwarte hemel, - zo zwart was mijn cel -
vertrokken de vogels, begin van de hel.
------------------------------------------------------------------
Opgedragen aan de jongen die uitgeprocedeerd en bijna klaar met zijn studie, na jarenlang verblijf het land wordt uitgezet.…
Aanstekelijk ~vuur~
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
867 Een grote, volle maan
Aan een inktzwarte hemel
Twinkelende sterren in
Ogen van azuur
Wijd gespreide armen
Die reiken naar de hemel
AD ASTRA* is liefde
Voor lange duur
Het aardse bestaan
Gaat zij verlaten
Oprijzend uit het water
Als Jezuïna; een Christusfiguur
Voor Gallen-Kallela
Fungeert het meisje als gids
Hij nam haar overal met…
Multiple ervaringssyndroom
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
679 Inktzwarte beweegredenen
laverend
tussen de groen grijnzende fundamenten
van zijn ontgrendelde onervaringswereld.
O latente, potente imperator van de innerlanden.
De blik van 'Veel is niet genoeg!'
zocht al veel te lang en veel te fel.
Zijn ogen sijpelden door zijn huid
en het zien werd een gelooid voelen.…
Het is mijn tijd nog niet...
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
704 Met weinig verweer
stap ik de luid borrelende geluiden
van de inktzwarte nacht tegemoet.
Mijn denken in mijn armen meedragend
wetend dat de zinloosheid
van het onwetende, het weten is
en het bestaan gewoon zijn gangetje gaat.…
De wig
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
6.006 Vriendschap duurde vele jaren
Zwijgend overeen kon nooit kapot
Uitwisseling gedachten vergaren
Wederzijdse kennis heimelijk stelen
Vertrouwen nimmer beschamend
Vreugde verdriet samen te delen
Toch daar het vermeende moment
Voor beiden toch nog onverwacht
Sluipend als koorts brengend virus
Overvalt het als een inktzwarte nacht
Om zwijgend…
fantasia pax
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
706 buiten het lunaire zilverlicht
in het inktzwart plafond
gloeien ontelbare inbouwspots.
zo aangelicht sta ik
in vredige ontroering
op de vrouwvorm van dit eiland
met het hoofd in de nek.
hoor maan, hoor: ik huil je toe.…
Vergane vriendschappen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
770 Ze falen als vrienden en broeders
als verwanten en hoeders
wiens bier-bevloeide lippen
klatergouden woorden baren
hun herhaalde eden van trouw
blijken lichtzinnig gezworen
de holle wind verklankt
En ja, ik begrijp hen wel
soms ben ik de woeste zee
en tracht ik te tonen
wat in mijn inktzwarte diepten huist
wat gezonken en gebroken…
Huilen en lachen dicht bijeen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
651 Gewoon jij, in het holst van de nacht,
inktzwart, doodstil
en een immense droefheid maakt
dat de tranensluis open gaat.
Jaren van tranen, decennia van verdriet,
nooit geweten dat er een heuse oceaan
huist in je traanbuis.…
Droomwereld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
874 maar ritmisch
Het denkbeeldige
Kleurenpallet
De wereld vervaagt en
Beleeft zijn avonturen
In andere
Dimensies
Mijn fresco zal ieders
Adem ontnemen, trommels
Trommelen onverdroten
Voort
De bergen die ik
Ontwaar vereeuwig ik
Met gedachteloze
Streken
De brandende zon kan
Mij nimmer raken,
Oppermachtig ben
Ik
Ik schaterlach om inktzwarte…
rust in de daadkracht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
664 het ongeboren kalf cynisme
het geschiedde niet uit noodzaak
en ook niet van de weeromstuit
het lag te stuiptrekken om een reden
van bestaan met het mes op de keel
mijn mond spaarde ik uit
aan mijn vijf paar handen
het schaduwspel van het woord
dat zich door de kieren stouwde
vouwde zich om de gedoodverfde ruimte
en baarde daar het inktzwarte…
Zomermens
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
599 Steeds weer overvallen worden door bliksem, regen en de inktzwarte tunnel
Op zoek naar adem, op zoek naar die roze, wolkeloze, zoete lucht.
Ondertussen spartelend als een vis op het droge happend, happend naar een zucht.…
WIMPERLADY
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
735 Een inktzwart wimpersetje doemt kromgelegen tussen mijn
dooreengewerkte, nog vochtige lakens op.
Met mijn duim, doorblader ik alle haartjes alsof het een
flexibel sprookjesboek is.…
hou vol
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
661 als je denkt de donkerste kant
van het leven te hebben gezien
die inktzwart zijn schaduw werpt
op heel jouw hebben en jouw zijn
hou vol
want er komen betere tijden
als vrolijk de muziek speelt
maar je hart niet dansen wil
als je ogen niet meer oplichten
omdat zij slechts onheil zien
hou vol
want iemand zal jouw ogen openen
als…