201 resultaten.
oplage: 150
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
953 een dichter mag niet lachen, niet bekoren
hij zal z’n pen in gal en alsem dopen
dan gaat een bovenwereld voor hem open
daar wordt de warme ziel door hem bevroren
hij waant zich heer in een ivoren toren
ver boven het gepeupel op de grond
hij kijkt met haviksogen in het rond
en smijt met nevelige metaforen
naar hen die hem niet lezen en niet…
Verlaten terrein
gedicht
3.5 met 104 stemmen
27.418 .'
-------------------------------------------
uit: 'Ivoren toren te huur', 1997…
Vrouw
poëzie
3.0 met 15 stemmen
6.274 gedrochtelijk staan wij en massaal geheven
tegen de rottend-paarse hemel van verlangen
hijgende nacht
mijn vale handen tasten even
het slierend kransen van uw blauwe haren,
die, gif en scheemring, vachten hemel waren
over al-ruimte, uw gelaat, ivoor ovaal,
waarin uw ogen, spitse spleten, hangen:
een groen signaal.
--------------------…
Muze van het heimweelied
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
656 De deurbel klinkt indigo
zonder echo, of een verlangen
in het licht van gevoelens
drijven wolken wollig
op klanken van
melodieuze heimwee
kitsch verstaat de schoonheid
van twijfel
die jou is toevertrouwd
en naast elkaar verzameld
in ivoor en porselein
geldt de wet van herhalen
tijdens zielszware voetstappen
op een in inkt verlaten…
Chopin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 Je handen zijn als
twee lenige acrobaten die dansend
langs
de bleek
ivoren toetsen dwalen
Wonderlijk teer, smartzuiver vol
van donkere schaduwen
schoonheid
en geluk
met
verwondering luister
ik naar jouw
vonksproeiende
verhalen
Ik hoor de nachtegalen
de zee
in wilde maat
hoge golven tot diep
in de landen
rouw onder blauw
o mijn…
sloopt heilige huizen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
972 de ivoren toren wankelt
gepeupel slaat zijn slag
verwarring sloopt
brandschattend heilige huizen
de havikscherpe blik
fixeert genadeloos
de wrijving in de orde
talenten voor de bijl
bagger rotzooi waardeloos
zijn ivorentorenhoog cliché
voor alles dat niet past
in arrogante beelden
van het aantal en de macht
angst doet grote bekken…
Rolandlied
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 Was Roland niet die grote kleine broer
Die na ruim dertig jaar (32) de plaat ging poetsen
Op ebonieten en ivoren toetsen,
Maar nooit visite bracht aan Lenny Kuhr?…
hoogmoed voor de val
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.016 trompetgeschal
slepen hun aangeslagen tanden
naar een nakend einde toe
de Alpen rijzen – sneeuwig nog, sereen –
en bergen hun stijgende lijnen in dalen,
weidse valleien; hopen op het ijs en steen
een bevroren vloed van weggeëbde dieptes
blauw als de blakende einder
het gekrompen harnas kraakwit;
daarachter zal hij later
op nog enk'le ivoren…
Uit krochten en spelonken
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
596 streel het vlees
jaag de geest uit
krochten en spelonken
zij is te lang
alleen geweest in zalen
waar de ratio zonder warmte feest
bindt geen emoties meer
maar separeert in de
ivoren torens van weleer
streel het vlees voel
passie komen overheersend
uit de onderdrukte dromen
speel het beest
geniet maar instinctief
van wat de schepping…
Heart of Darkness 1899
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 Luister naar de stem
die het verhaal vertelt
Het verhaal heet
Heart of Darkness
donker hart van Afrika
hallucinerende ritmes
van drums in het oerwoud
en daar dan de zieke blanke
die ongenadig ver heen was gegaan
voor wat macht en ivoor maar hij vond
z'n psychotische onbewuste en de dood
dat vertelde Marlow aan boord van het schip…
De dood van Sneeuwwitje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Haar hals, herinner ik me
was een ronde ivoren toren
niet te kort, niet te lang
Sneeuwwitte huid
Sneeuwwitje haar naam
Wie zou er niet van haar houden!
O, haar schouders, stevig
en zacht haar armen en benen
ronde borsten en heupen
rechte rug, volmaakte schoonheid
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand
van wie droomde heel het land?…
Lichtgeraakt
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
520 Hoe hoog ik ook van de ivoren toren
blaas, in wezen ben ik een pissebed
of een bedrijvig miertje, liefst rood.
Als ik een Limburgse vlaai met van
alles en nog wat zie, zie ik mijzelf.
Je kunt me met gemak opeten zonder dat
ik tegenstribbel. Ik ben zoeter dan zoet
en in de geheime vakjes schuilen hapjes
vol krankzinnige roesmomenten.…
Jouw Muziek
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
3.097 Zachtjes beroer ik je ranke lijf
Van jouw ronde vormen, vol en glad
Schiet mijn extase omhoog en hard
Als ik over je harde lichaam wrijf
Jouw hals en nek als gepolijst ivoor
Een achterwerk om van te dromen
Gewelfde heupen, om van klaar te komen
Een stem, klankultimatum voor het oor
Je raakt mij vol op m’n gevoelige snaar
Zo warm, zo vet en…
Dakterras
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 ik voer eerst de adresgegevens in,
laat mijn route koel berekenen
verheven boven braadworsttuinen
hou ik vervolgens audiëntie in mijn ivoren sponde
draag een stukje tekst voor, dat met wat goede wil
als gedicht in menige boom na-ijlt (ooghoogte!)…
Biljart
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
591 Het leven is als een partij biljart,
na de eerste stoot rolt het ivoor.
Ons levenspad gaat daar van start,
eenieder volgt zijn eigen spoor.
Waar de ballen zijn uitgerold,
de stilte intens wordt,
je geest knikkebolt,
en alles ineenstort,
daar denk je terug aan die eerste stoot,
had die meer effect gehad
ging je nu niet dood.…
olifant
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 zoals mensen paadjes maken
nam ook de olifant de kortste weg
toen wild als varkens hij zag komen
op ivoren jacht een mensentroep
niets ontziend de massa vluchtend
met daarin kostbaar opgebaard
het porselein dat werd gespaard
plette hij de kast tot gruizelement
alsof hij zich excuseren wilde
nog trompetterde hij luid
voor beleefdheid…
ik zei ik zie de roos
gedicht
2.8 met 182 stemmen
45.047 vorkje porde ik van alle kanten
in het gebakje
vat vol ongenoegen dat ik ben
inclusief slenterhart dat al twee dagen
zijn plek niet meer kent
en ik maar denken
ik liet haar gaan maar niet zonder
slag of stoot geen letter hortte uit mijn mond
ik snotterde alleen rook
toen ze zei dag ik hou van je
riep ik heel hard tegen het plastic ivoor…
Algehele afbraak
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
930 Uit de Haagse Ivoren toren
Wordt steeds weer een nieuw plan geboren
Al die ministers met keiharde koppen
Helpen sociaal ons land naar de knoppen
Hoe dapper kletsen VVD,D66 en CDA
Met luider stem het dreunt zelfs na
Maar wij, wij laten ons niet knechten
Wij sociale Nederlanders blijven vechten
Zij zetten heel het stelsel op zijn kop
dat…
geen hoge pet op hebben
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 met poëzie
bouw je geen versterkte burchten,
noch ivoren torens
waarin jij je kan verschuilen
om vanuit de hoogte meewarig neer te kijken
op het gewroet of geknoei van
nietige mieren.
wel zorgt poëzie voor kleine stapstenen
naar anders en beter,
waar minder dan meer wordt
voor de onverzadigbare proevers.…
Mond
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
610 Schittering op torens van wit ivoor
Van waaruit een zingen klinkt
In de diepte een sirene zingt
Zij die bevestigt wat ik graag hoor
Zij verleidt mij met ontelbare woorden
Een kunstenares met de taal
Zowel op papier als verbaal
Als muziek met ongekende akkoorden
Haar lokzang brengt mij in vervoering
Met gevoelens van de eeuwigheid
Waarheen…
DOODSDRIFT
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
662 deed zijn zware arbeid naar behoren
Maar de melancholie wil niet verdwijnen
Hij zoekt soelaas in middelen en wijnen
In liefde, schrijven, reizen en ontsporen
Begeeft zich op glad ijs en raakt bevroren
Start stil de bouw van het zichzelf omheinen
En dodelijk vermoeid en wars van hulp
Bereikt hij dan zijn elpenbenen schulp
Worden wij door ivoor…
Flambouwen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
457 Zeppelins en loden luchtkastelen
olifanten in hun hemelvaart
echo's dreunen zonder te verhelen
de donderslag der blauwe walvisstaart
grommend drommen robben op een eiland
ivoren torens flitsend als flambouwen
fakkels drijven wiggen in hun flanken
een schuilplaats!…
Bloemen in de goot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
253 Niks geen ivoor of paarlen licht,
gewoon de kou die in je botten bijt
terwijl de sterren toekijken
en er geen reet om geven.…
Oneindig zijn de vloeren van de nacht
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
619 Niks geen ivoor of paarlen licht,
gewoon de kou die in je botten bijt
terwijl de sterren toekijken
en er geen reet om geven.…
woorden uit St-Laureis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
803 in de ivoren toren van de nacht
heeft de held uit vroegere tijden
zich een vrouw genomen.
in het niemandsland achter haar ogen
wast hij zich de handen
zodat zijn dromen hem onherroepelijk
ontvallen en verzengen in zijn vleesgeworden
stem.…
In mijn vak of sombere kunst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 In mijn vak of sombere kunst
Beöefend in de stille nacht
Als slechts de maan woedt
En de minnaars neerliggen
Met al hun pijnen in hun armen,
Dan zwoeg ik bij het zingend licht
Niet om te streven of voor brood
Of voor de steun en hang naar de
Bekoring van ivoren podia
Maar voor ’t gewone loon
Van hun geheimste hart.…
Geschoten goudplevier
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
820 weelderige tuinen
vast gestuurd door een onzichtbare hand
Dromerig glijdend door de lage delta
verlaat de vlucht de zware wolken
aangezogen door zee en laaglandflora
komt de plevier de pier bevolken
Het gepolijste glas op een verlaten strand
volgt elke stap en bevriest een pose
dwingt mijn blik naar het eindeloze
de gouden regen is op ivoor…
Te dicht op de huid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
551 Ik had me aan haar spinrokken geprikt
Waardoor ik honderd jaren moest gaan slapen
Een toverstaf bleek een gevaarlijk wapen
Het was bij mijn geboorte voorbeschikt
Toen ik ontwaakte, was ik diep geschokt
De wereld bleek bezaaid te zijn met dorens
En prinsen woonden in ivoren torens
Ik leek wel in een hinderlaag gelokt…
Skeletterie
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
807 en bromde
waar ze bleef al die jaren, de slet
Als ze niet gauw komt gaat hij afnokken
een skelet heeft recht op een verzet
gaat hij met zijn buurvrouw hokken
die haar deur op een kier heeft gezet
Ze rammelen samen prachtige duetten
dromen over botten bleken in maneschijn
hopen dat men geen eega`s zal bijzetten
Bewonderen elkaars ivoren…
Paden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
469 Geen wegen waar mijn voeten gaan
De aarde draagt slechts slijk
Dromend ga ik langs eigen baan
En ergens ligt een grote stad
Ik nader reeds de buitenwijk
Waar geen verkeer zich horen laat
Bereikbaar over ’t smalle pad
De echo geeft haar klanken weer
Tussen satijn en goudbrokaat
Kaats vanuit ivoren poorten neer
Door straten met duizend…