118 resultaten.
Warm je aan mijn lijf
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.256 Je schreit je wanhoop uit
om vrienden die verdwijnen
om eenzaamheid en God
om schoonheid vol met kerven
verlatenheid en sterven
en bitterheid om 't eigen lot.
Ik weet mijn lief,
de winter is op komst,
de koude grijpt je aan,
maar warm je aan mijn lijf.…
V U I S T R E C H T
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.069 Ellendig al me' leven,
zonder oost
of troost:
van iedereen verlaten
en verraân,
voortaan,
waar wil ik me gaan lopen,
om de liên
te ontvliên,
die, zegezingend, zoeken
mij die hals
onvals
te kerven, die de leugen
hun, te leed,
verweet?…
grote kuis
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
801 aan een zenuw te knagen
ik liep naar het tuinhuis, greep de kettingzaag
druppelde olie over zijn tanden en zwengelde hem aan
doppen op mijn oren dempen het geratel
wijdbeens zet ik me schrap
op mijn hoede voor de terugslag
splinters, snippers, zaagsel
nu ik weer wat bedaar
zie jij wat ik achterliet
een witte vlek op het behang
kerven…
Weerzien
gedicht
2.7 met 26 stemmen
14.856 Hoe de mensen, hoe deze mensen, hoe
een man en een vrouw na jaren elkaar –
hoe na jaren deze mensen elkaar zullen
zien, harnas van vroeger over het sleets
lichaam, hoe in hun botten moeheid
en deceptie jaar na jaar kerven.…
kerf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 het is voldoende,
oppert ook een klerk met kennis van zaken,
zó de trappen af te kunnen dalen,
éénmaal en voet na voet nauwkeurig
dat dalen in je ziel te kunnen kerven,
dat wat volgt daarvan herhaling is
of naar de herinnering een aanloop,
of van je ongeduld de ergernis.…
Kerstwensen voor de Mooiste
netgedicht
2.2 met 985 stemmen
99.668 Ze zullen moeten dansen,
en blij zijn,
en schreeuwen naar de doven
En geladen zullen ze moeten zijn
vol superlatieven
over het effect op mijn ik
als jij nog maar lacht
In goud zou ik ze kerven
of kalligraferen met mijn bloed
gebruik mijn huid dan wel als blad
En dan, met lijnen en krullen,
met heel mijn klein verstand
schrijf ik hoe ik…
Ver van het licht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.351 Ik word gek op deze plek,
Het blijft maar in mijn hoofd rondzwerven,
Het is er gewoon in gaan kerven.
Ik word gek op deze plek,
Waar ga ik heen?…
je bent er niet meer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
634 Wat ben ik zonder jou
niet meer dan een harde kiezel
een oneffenheid zonder kleur
met duizend kerven.
Dit is alles wat overblijft van mijn gezicht
een oogopslag als een handvol gruis
een hoop scherven voel ik mij
zo zonder jou.
Je bent niet meer om mij heen
ongrijpbaar als in een lege wereld
alles is leeg om mij heen.…
Zoekende ziel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Ik houd in de hand
waar mijn zoekende ziel
heden is beland
het kleine codicil
vol kerven van ´t leven
voorzichtig is het streven
nalatig zou zij kruimelen
en in een warrige windvlaag
tollend kunnen tuimelen
zo diep en oneindig traag
verwaait en vervaagt
jouw rauwe rouw de resten
nog kan het niet
het is veel gevraagd
door regen…
gezicht op de haven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
608 de smalle masten kerven in het zwijgend verstand.
een vaste koers is op het schip geplant.
varen, stiller dan ik het kan.…
Schaatser Jan
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.859 Kris - Kras - Kris - Kras -
Op bevroren sloot en plas,
glimt ijs als zwart glas
Kris - Kras - Kris - Kras -
De noorderwind pal tegen
Schaatser Jan kromt de rug
De ijzers kerven korte halen
In stug ritme almaar door
Kris - Kras - Kris - Kras -
Langs dijk of boerderij
Een berijpt paard briest
Dor riet kraakt en knakt
Wie schaatst, ziet…
Barbara bekent haar zonden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
642 Diep kerven de koraalkettingen in mijn
lijfeigenennek. Ik ben niet Cleopatra,
niet de minnares van Caesar. Ben geen salamandermoeras,
spiegel van het onherkenbare niets,
ben geen naakte martelaar zonder oranje ondergoed:
Ik ben slechts in tuniek en sandalen.…
Jouw Zoon de Zwerver...
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
1.696 maar wijsheid in je hart wil ik kerven...
Je zoon hoeft nu niet meer te zwerven...…
Zondeval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.076 De straat verdampt onder een regenboog
Een brute bende jaagt door de krottenwijk
Door ijswind verkruimeld
De toegang tot het marktplein is versperd
Dus kraken ze de kerk
Razend door het middenschip
Met een stormram breken ze het altaar doormidden
Laten een zuil, een kruisgewelf trillen
Kerven in het Lam Gods
Met slijk wordt de dunste verfstreek…
droge voeding, kassa vier
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
844 supermarkt met schel licht
het gaat over de tentakels van de schatkist
de spits van een club uit een vergeten gehucht
de druivenkoningin in de schaduw van de kerktoren
waspoeder, bonen in blik, keukenrollen
op haar tong smelt een klomp van was
zij waadt door het wit van haar zure woede
schijnzwanger van een koortsdroom
ik lees het in de kerven…
Reizen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
730 meubels die mij zacht omhelzen
De regen is thuis gebleven
De zon geeft liefde als honderd egelpelzen
Vechten doe ik nog steeds
Al is het maar voor even
De Jordaan vindt haar weg wel
Net als een naakt leger van Chinezen
Soms denk ik wel eens
Zal de rode zwaan nog sterven
Maar dan kijk ik naar het oosten
En zal mijn naam in elk stuk hout kerven…
communio
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 op een nacht
sluip ik binnen in je kamer
kijk hoe je slaapt
en kus je teder op de lippen
je wordt wakker
de ogen gesperd in verbazing
vooraleer die omslaat in angst
snijdt het vlijmscherpe mes
twee diepe kerven
aan beide kanten van je hals
ik proef
aan de bron
de koperen koppigheid
van je bloed dat gutsend
het witte laken…
Kosmische wind
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
517 Zich het licht in schone korst laat kerven,
van hand tot hand door de ruimte te zwerven
in een verwachtingloos niets wat achterblijft en
afstand heeft genomen van werelds blaam
verkiest ieder kwartier een andere ethische baan
en leeft voort in het speeksel der planeten
zonder te bederven, wacht een onomkeerbaar lot
gewone stervelingen, om in…
ik draag geen zichtbaar schild
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
710 linkerkant van het raam
de boom, al lijkt hij gespijkerd in zwarte aarde
keert weer om de rest van zijn verhaal
te vertellen
ik leg het gele stof
in de sneeuw, naast kleine voetstappen
en zes jaarringen
hoor slechts het wiegelied
van de boom die met zijn takken zachtjes
zielen beroert
en terwijl afgesloten vlokken het perron kerven…
De kozak en zijn meisje
poëzie
3.0 met 3 stemmen
892 Schoon ook al de frisse verwen
Op uw bruine wangen sterven,
Wonden U het voorhoofd kerven,
Eeuwig zijt ge mijn!…
scheiden, lijden, 'n toekomst
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
6.657 in zijn hoofd
praatjes voor de vaak in de vlucht vooruit
kan echt niet meer van de weeromstuit
distantie dient te breken spotzucht gedoofd
hij lijdt eenzaam en alleen het meest
onder het lijden dat hij altijd alom vreest
hij mist te zeer vertrouwen in en op zichzelf
om gewoon van anderen te hou’en als vanzelf
hoe talrijk de kartels kerven…
Jouw naam
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
2.948 op letters die zich tergend weken
voor mijn ogen vaag verbleken
vervloeien tot ze zijn verdwenen
verloren dwaal ik nu wat rond
blijf radeloos naar ‘n reden gissen
vind mezelf weer t'rug op ‘t strand
waar ik je naam neerschrijf in ‘t zand
maar golven komen hem rollend wissen
verbeten pak ik een scherp mes
om je naam in ‘n boom te kerven…
Vermorzeld hart
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
722 Ik word uitgelachen door een troep wolven, die
met bloedbesmeurde bekken hun scherpe snijtanden
in mijn bevende hart kerven. Het woest verscheuren.
Ze wanen zichzelf moedige militairen, maar in het
geniep zijn ze de meest laffe misdadigers, die er
bestaan. Hun herenliefde is net zo agressief als
hun vijandsdenkende levensvisie. Abnormaal.…
ABELEN
poëzie
4.4 met 8 stemmen
3.374 Spillen zie 'k, en spanen, dragen;
splenters, uit uw hoofdgewaai;
takken uit uw toppen zagen,
kerven af uw tenen taai!
Elk komt uit en wondt en snijdt u;
raapt en rooft, met volle hand;
nu dat, omme' en verre en wijd, uw
hoge krone ligt in ‘t zand.…
HEB MEELIJEN
poëzie
3.8 met 10 stemmen
4.468 ‘k Zie opgeroeste pikken, moe
van kappen en van kerven,
gehamerd om de essenboom,
de essenboom bederven,
daaraan het hekken vastgehaakt
de bilken sluit, en ‘t vee
belemmert, dat zijn vulte zoekt,
en voedsel, in de wee.…
Requiem voor Thisbé
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
840 Ik dank u voor uw vingertoppen en het beeld
dat zich zo diep in mijn geheugen kerven mocht,
zich als een rozenstruik rond heel mijn wezen vlocht
en mij zelfs nu nog lyrisch voor de ogen speelt.…
SNEYSSENS
poëzie
4.0 met 8 stemmen
3.749 Deze vlucht waar stalen ruiters
In kerven, het is Gent dat vlucht, der Vrijheid laatste hope!
Het zwaait een hand de Gentse Klauwaardsvane,
Het roept een stemme door 't gehuil: 'Wie helpt de goede poorters
Hun vrouwen en hun kinders wederzien?
Gent! Al die meedoen hier! Gent, Gent!…
Sint Barbara en Floris V
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
615 Der keerlen God was Floris V
als graaf
Beschermheer van de telers
van het zaad
St. Barbara, ooit steun en
toeverlaat
De patrones van 't proletariaat
Wie op haar hulp kon rekenen
en raad
Vond medestanders tegen al
het kwaad
Een bonte stoet van outsiders verslaafd
Aan gokken, drank en vrouwen,
veelgeplaagd
Edoch, hoe zonderling…