Alle inzendingen over kindertijd

207 resultaten.

Sorteren op:

déjà vu

hartenkreet
4.1 met 32 stemmen aantal keer bekeken 3.929
kwam emoties schieten door me heen als een felle, hete vlam omgeven door haar geur en Mendelssohn’s muziek is het of ik thuiskom na een lange reis ik sluit mijn ogen luister naar de 'wijs’ maar dan stopt Mendelssohn de geur drijft weg het déjà vu heeft me verlaten maar even, slechts heel even maar was mijn oude thuis was mijn kindertijd…
joke schilling30 september 2005Lees meer >

Sinterklaas

netgedicht
2.5 met 205 stemmen aantal keer bekeken 12.034
Op sinterklaasavond toch nog de schoentjes gevuld. Om 's morgens, zoals vroeger, Maarten 14, weliswaar met ironisch overstatement, te horen roepen: "Sinterklaas is geweest!" Even later aan de koffietafel zegt hij ernstig: "'k Wou, ik geloofde nog in hem." Wat wij stil beamen.…

Felix was blank met bruine haren en een zachte g.

gedicht
2.8 met 88 stemmen aantal keer bekeken 28.854
Felix was blank met bruine haren en een zachte g. En: hij was kleurenblind, hij keek met scheef getild gezicht en toegeknepen ogen naar de lucht. Ik deed het heimelijk na. Wat heb ik hem bemind toen ik vijf jaar was. Hij was negen. Er is een bruine foto van ons allen aan de waterkant gezeten in het gras, en daarop houd ik vlak boven zijn hoofd…
M. Vasalis15 februari 2007Lees meer >

[ Het is vaak de jeugd ]

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 401
Het is vaak de jeugd, nou ja, een moeilijke jeugd -- Wie kan er zonder?…
Zywa11 november 2022Lees meer >

schooltijd

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.239
waar een roomse broeder mij ooit leerde schrijven, toen nog met een kroontjespen daar heeft de school al ’n tijdje het veld moeten ruimen, mist het pleintje zijn oude gezicht maar soms hoor ik hier nog de schoolbel luiden, zie mij in een lange rij naar binnen gaan alsof de voorbije beelden er nog altijd schuilen, de school bij…

Sinterklaas (3)

netgedicht
2.8 met 46 stemmen aantal keer bekeken 3.184
De schoen stond klaar, wat hooi, een raap, het briefje met de wensen in pijnlijk schoonschrift, onder de plattebuiskachel. Op de koude zolderkamer met gespitste oren, met kloppend hart, vol spanning liggen luisteren naar elk geluid, elk gerucht. Onder de dekens je schuilhut bouwen, dromen van heerlijke dingen, rillen van angst voor…

Herinnering fluistert

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.090
Mijn oudste en grote broer kwam terug van de oorlog met een barst in het hoofd waaronder hij veel had vergeten toch vond hij de weg naar huis Zijn lief herkende hij niet meer zij snikte, hij groette haar beleefd Hij werd een kind van mijn jeugd van verbazing vervuld over een vlieg kruipend op een hand een spin gevangen in mijn haar…

winterwereld van toen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 578
het is de sneeuw waar ik op wacht, die zachte pracht die als altijd een verlangen in me wakker maakt en weer even raakt aan die wereld van toen, de wereld van mijn kindertijd; vanachter het raam volgden je ogen het jagen van de vlokken, en het naar buiten mogen zo snel het maar ging ondanks de heerlijke sfeer die er binnen al hing door het…
amstreeg7 december 2009Lees meer >

Poepekak

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.378
Ik weet nog dat ik naar het poepekak schooltje ging wat was ik nog maar twee of drie jaar bij nonnen in zwarte jurken in een akelig grauw gebouw zaten we angstig bijeen gepropt in mijn blauwe korte broekje waar ik in piste op dat stoeltje waar het vanaf liep op de splinterige waaiboomhouten vieze vloer het licht kwam…

Drie jaar was ik ongeveer

gedicht
3.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 12.283
Drie jaar was ik ongeveer toen ik op een najaarsavond door het raam stond te kijken met mijn neus voor het eerst boven de vensterbank uit zodat ik toen pas ontdekte dat er een huis werd gebouwd tegenover het onze. Met grote beslistheid verkondigde ik: dat halen ze 's zomers weer weg. Mijn moeder die het ook niet helpen kon moest er om lachen…

Poëzie is kinderspel

gedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 14.429
Over het krakende ei dwaalt een hemelse bode op zoek naar zijn antipode en dat zijt gij mogelijk dat men op zulk een kleine schaal niet denken kan het maakt nijdig of men is verveeld dus veel te veilig dan is men verloren voor de poëzie u rest slechts een troost ligt gij op sterven gij verveelt u dan ook niet en plotseling kan…
Lucebert22 augustus 2021Lees meer >

De bromtol

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 542
kleurt streepjes grijs de holtes zingen in de ingehouden stilte de tol zoemt over zeil wijkt langzaam naar de rand van ’t Perzisch wankelt, rammelt, rolt toont uitgerateld schilderingen in het blauw handjes grijpen het nodigend rood stil kijkt ze, grijs geworden, de uitzingende centrifuge in lezend de mooiste kleuren van haar kindertijd…

Ach waar ik ga

poëzie
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.270
Ach waar ik ga en wat ik leve, En wat ik schrei en wat ik lijd — ik ben datzelfde kind gebleven Van vroeger tijd! Ach ik ken ál diezelfde zonden, Ach ik lijd ál diezelfde smart — Diezelfde 'andre kindren' wonden Mijn kinderhart! Ach 'k kom die tijd niet meer te boven, Hoe ik ook doe en wat ik wens — Ik moet toch altijd weer geloven…

Herfstfilosofie

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 727
Gemaskeerd door dode bladeren en de waterdamp van paddenstoelen draagt de herfstwind een geur van nostalgie met zich mee Een onmiskenbaar zoet aroma met een bittere ondertoon Terwijl krassende raven ritselen door het gebladerte bewandel ik een slingerend pad door mijn ziel Dauwdruppels transformeren spinnenwebben in kastelen van flinterdun…
M. Bos17 oktober 2021Lees meer >

Driehoog

gedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 6.517
Driehoog in de Amsterdamse binnenstad denk ik terug aan de rots van Gibraltar, een flonkerend speldenkussen door de zee omhoog getild naar laag hangende sterren terwijl ik terug dacht aan het plaatje van een bult die opstak uit een blauwe vlakte, dikwijls bekeken door een kind vol vage gedachten aan later dat nu vroeger is. -----------…

Hemels meisje*

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.242
In één vertrek bijeen: de kindertijd weerspiegeld in de ruit, een meid eenzaam op de drempel van de volwassenheid. Verlangend kijkt zij uit het zolderraam zo vol van haar ontluikende schoonheid drie hoog op de Groot-Hertoginnelaan.…

Lindebloesem

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 484
Hoe brengt die lindebloesemgeur ineens weer heel mijn kindertijd naar boven? Ik kan het zelf maar nauwelijks geloven maar 'k voel de tinteling tot in mijn hart. Hoe blij kon ik toen zijn om zonnestralen die door het bladerdak hun weg gevonden hadden en op het warme pad hun tekeningen schreven die ik echt kon lezen?…
Adeleyd11 juni 2014Lees meer >

Herinnering aan vader

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 740
Onder de deur wat licht. Vage, gedempte stemmen bewegen ergens onder mij, onzichtbaar, bevestigend aanwezig. Mijn handen klemmen het laken vast, we zijn niet alleen.…
tel7 november 2015Lees meer >

verlangen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 687
werden later meegenomen aan haar gegeven als dank voor het late buitenspelen nadat het eten met grote snelheid was verorberd nog een boterham voor onderweg was ingepakt nu komen vorm en toon uit andere instrumenten schoonheid wordt voorzichtig afgesneden om tafels te sieren; het zachte groen het crème wit als filigrein van onvergetelijke kindertijd…

Een belvedère op het heelal

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.973
En leegstaand lijkt het huis verbaasd zo zorgeloos nog overeind te staan, als wou geen mens de muren slopen rondom een kindertijd vol spoken. -------------------------- uit: 'Garderobe', 2010.…
Luuk Gruwez23 oktober 2017Lees meer >

Het werd al donker

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
Over te lange wegen zwierf ik door Stappegoor moe en alleen Er was een korter pad naar huis, dat wist ik zeker als verkenner maar twee te grote jongens van de boerderij schopten me terug, stadskind in uniform en dreigden met de hond Het werd al donker niemand zag mij niemand om te helpen Ik was moe en alleen in mijn verdriet…
Zywa16 april 2018Lees meer >

[ Een foto, zes jaar ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 517
Een foto, zes jaar oud begraaf ik in de tuin -- onze geheimen.…
Zywa4 november 2023Lees meer >

In het waaien van de vroege kindertijd

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
weerszij der wereld geplaatst zij klimt naar boven om op de rotsen te gaan staan benee de zee ‘t mulle zand zij bijt met haar voortand een wond in haar lip gure wind strooit zout in de mond schemering donkert de lucht sterren huivren in de wijde rimpelige zee als zij oma hoort roepen in het waaien van de vroege kindertijd…

De zon daalt, wij hebben ons verinnerlijkt in ons bootje

gedicht
2.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 16.051
De zon daalt, wij hebben ons verinnerlijkt in ons bootje en varen zoet vereenzaamd in een landschap waarbij ik roei en jij met elegante handslag het water in het water schept opdat wij zinkende niet zinken in het water waar zo pas zie ik omkijkend land was en ver voor mij op de kant was de kindertijd en wuift nog o god wat hou ik toch van de knieën…

In de vroegte

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 466
Ik ben wakker en jij ligt naast mij vast in diepe slaap, ik streel met mijn vingers in je geopende hand, word gevangen op je navel gelegd, op en neer Mijn hart klopt regelmatig en jij bent hier en zo nabij Neurie ik een haast vergeten lied iets uit de kindertijd, terwijl ik ademhaal?…

De heerlijke rust van het water

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 872
roeibootje met een oude man met gekromde rug aan de riemen rook kringelt uit zijn brandende pijp vermengt zich met de witte nevel tot een denkbaar geurend aroma van tabak, transpiratie en damp zomaar een oud plaatje uit het dagboek van mijn moeder een man in een bootje op het water zo gewoon, zo van vroeger, zo’n gezellig beeld uit mijn kindertijd…
leonardo18 februari 2017Lees meer >

Verdwalen

netgedicht
4.1 met 34 stemmen aantal keer bekeken 863
Verdwalen in herinneringen, dromen, in beelden uit je eigen kindertijd, niet wetend hoe het allemaal kon komen maar ook dat liefde alles ooit bevrijdt.…
Adeleyd16 juni 2007Lees meer >

Winterzon

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 791
De winterzon breekt de kou in kwetsbaarheid en ademt warm een zachte blauwe horizon tot ver in de kindertijd. Vreemd hoe alles wankelt door de seizoenen van de tijd maar er nog nooit een vuur is geweest dat deze warmte heeft gedoofd.…

De geur van lindebloesem

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 658
Straks loop ik nog even terug naar die plek om naar mijn verre kindertijd te emigreren.…
Adeleyd17 juli 2013Lees meer >

Afgedankte tafel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 243
Leegte trekt mij over de stoep langs het huis waar ook mijn ouders niet meer wonen Alles is anders Het hart ontbreekt Het tafelmassief van de ongeschreven regels gepreekt tot gehoorzaamheid - een boek vol in mijn hoofd Ik voel het gewicht ervan verschuiven bij het zien van de kamer, zo vertrouwd de zekerheden weer zwaar en duidelijk…
Zywa15 april 2026Lees meer >