290 resultaten.
Het Schotse Hoogland
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
105 Vanaf mijn sluimering
tussen leven en nergens
hapert de dag
Alsmaar middag
Opwinding
die aan mij voorbijgaat
Hoog zit ik stil
op mijn paard
De ochtend begint
onherbergzaam
Er rollen wolken aan
Vruchtbaarheid
over woest en ledig
De beek zingt
en de horizon stijgt
met het volle gewicht
van de aarde, schaduw
verdonkeremaant mij…
Beginsels.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.849 Maar dat vuur is uit een vonkje tot zo fel een brand ontgloeid:
Maar die stroom uit kleine druppen tot die zeekolk saamgevloeid:
Maar dat ondier is geboren uit het stof der ledigheid:
En dat onkruid, van één zaadje over d' akker uitgebreid.
Sterfling!…
Als in den beginne.
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
6.842 alles was verschoven
Net als in den beginne,
toen alles woest en ledig was.
men nog moest verzinnen
welk woord bij welke dingen past.…
Juffrouw met collectebus
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
815 Ik woon hier nu al 20 jaar
maar vanochtend
zag ik er een
rondjes draaien
heel hoog in de blauwe lucht
een mooie grote ooievaar
Het was een prachtgezicht
en ik zocht snel getuigen
en toen ik haar gevonden had
lag heel mijn plan in duigen
was de lucht ledig
en de vogel al gevlogen
momenten om te delen
maar klaarblijkelijk…
"Daar was laatst een meisje loos"
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
665 Zonder gevoel vat het licht warm noch koel
een eenzaamheid die verdriet in zich draagt,
met vrijheid schermt in beweging zonder doel
omdat er niets om tijd en aandacht vraagt,
een wezen zich vanwege niets beklaagt;
een ledig zijn dat tegelijkertijd
de krachten spaart en splijt in zinloosheid
omdat niets moet of meeneemt in een stroom,
niets…
LAIS CCXXX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 Dat het hier was, is, en zich leven laat
voor wat het voelt, dat zij het hiertoe bracht,
dat het druipt waar zij ledig lacht en praat,
dat zij humaan werd en dus vol van haat.
Het laat zichzelf als niets verdwijnen en
ontbindt de zang tot aardig lied voor hen.
Het wordt wat lucht, of water waar zij zwemt.…
luchtgitaarakkoorden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
545 ik plaats de woorden hier en daar
maar waar ik ze ook zet
het blijven woorden naast elkaar
niveau niet je- van- het
gammel als een oude fiets
een sonnet met lekke banden
luchtig ledig helemaal niets
poëzie met losse handen
buiten zinnen ben ik zelden
in de regel helemaal niet
ik schrijf niet om te vergelden
geen exploitatie van verdriet…
gestolen moment
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
496 Ledige ogen blikken naar binnen,
treffen zichzelf
en komen tot zinnen.
Doof het licht, doof het heden,
wat nu was
is alweer in tijd vergleden…
Van mens tot plaagdier
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
650 De aarde woest en bijna ledig.
Een kleine groep is doorgegaan.
Mensen leven in angst en beven.
Giga giganteum is nu de baas.
Homo wordt gefokt in oude stallen.
Als plaagdier kan hij overleven.
Ooit was hij dominant. Echt?
Dat was 5000 jaar geleden.
Nu door Giga wreed geknecht.…
NOCTURNE
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
985 had haar nachthemd zorgvuldig
om mijn kussen gevouwen
m'n hoofd vol warrige gedachten
in haar geur gelegd en het hielp
ik was niet langer eenzaam
de leemte van de nacht werd gevuld
met de herinnering aan het samenzijn
toen ik vanmorgen wakker werd
met het zout van m'n tranen
nog in de bedding van mijn wangen
wist ik die koude ledigheid…
Dovemansoren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
440 Een hart, verlaten tot op het gebeente,
ledig door bezworen lot,
verzwaard door bevroren hoop.
Een stem, ondoordringbaar als gesteente,
fluisterend in onhoorbare woorden.
Gesloten gezicht, tot schim geworden,
in volle maan geweken
naar de hemel van een zonloos noorden.…
Onmacht, de ware macht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
641 nacht braakt water
uit diepe wonden, geen
delicatesse of een sierlijk teken
maar een tastbaar iets dat alle
leven omlijnt door slechts te zijn
zoals het is geschapen
vluchtige verschijningen, het speeksel
van een kus, niets meer dan onmacht
is de latente houding die de foetus aanneemt
telkens wanneer het buikgevoel wordt
geraakt door de ledigheid…
Roerloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 naarstig opzoek
naar iets
dat niet te vinden lijkt
koortsachtig schuifelend
ondanks benen van lood
gaan handen op de
tast naar een punt
van herkenning
in een ijl stukje licht
is het silouet van
net zichtbaar
de weg erheen
oogt onmogelijk
als door klimop
omsingeld baan
je je een weg
om te kunnen
ontsnappen
aan die
immense ledigheid…
Dag lieve geschilderde dag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
458 Mijn nu ledige hoofd overziet de beelden,
uit oude omgevallen bomen de nieuwe loten
deze gebeeldhouwde boomachtige struiken
onder het witlila-hemelsblauwe op deze dag.…
Niemandsland
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
452 Heb vandaag de
Halve wereld rond
Getrokken en ben
Nog geen mens
Tegengekomen - nergens
Een grens te bekennen
Stad of dorp bestaat
Niet meer - alleen
Bergen nog en oceanen
Onderscheid ik, en verder
Helemaal geen leven
Meer - zelfs de vogels
Die mij tot zover
Vergezelden zie ik
Niet meer - aarde
Die weer woest en
Ledig…
Zomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 Met nieuwtjes die de krant normaal niet halen;
‘Alcohol juist goed bij leverkwalen’
‘De wandelende tak steeds vaker kwijt’
Je las in zalig lome ledigheid;
‘Training voor faalangstige garnalen’
‘Timmermans zwijgt plots in alle talen’
‘Verbod op gillen voor de keukenmeid’
Nu dagelijks een nieuwe slachtpartij
Was deze droeve zomer maar voorbij…
Chopin.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
535 Volstrekt ledig agenda bestaat nooit
En ieder geeft ontzettend veel om me, helaas
Vurigste tango des werelds gemist...
Spijtig.…
R.I.P.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
319 De dode ruste in vrede
zeggen we, de rust
van een droomloze slaap
in het hiernamaals
van het voorgeborchte
tijdens het saaie wachten
op het daarnamaals
van de hemel
Misschien is dat het
vagevuur: ledigheid
tot in eeuwigheid, amen
De dode ruste in vrede
zeggen we, de onrust
van onze nagedachtenis
die weet dat het te laat is
om gedane…
Herinneringsdag
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.536 Nu staat mijn tuin gerijpt,
De vrucht hangt vol en vredig;
Moe keer 'k naar 't huis der rust-
Ach wat al plaatsen ledig!
En huivrend zit ik neer
Terwijl mij de ogen branden...
Doch zorgzaam opgewacht,
Stil grijp ik trouwe handen.
Met onweerhouden traan
Stil zegen 'k hen die bleven;
En alles, alles keert
Wat wegviel uit mijn leven.…
Postbus 51
gedicht
3.3 met 18 stemmen
5.861 Als toppunt van het burgermansfatsoen
volg ik de Postbus 51 lessen,
creëer met harde hand bij lege flessen
apartheid tussen bruin en wit en groen
Ook vul ik met een achteloos gemak
de chemobox met lege batterijen
en ledig ik na afloop van het vrijen
condooms in de daarvoor bestemde bak
Maar wie, o wie zal na mijn overlijden
de ziel van…
-een schrijnend zeer-
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
753 ( voor de speelman van de taal )
in de schemerzone van mijn
geheugen als in een vacuüm
van ledigheid gevangen
kwam ik toch nog wat oud-
Hollandse woorden tegen
al bijna vergeten woorden
die destijds de taal verrijkte
met een lyriek die zijn weerga
niet kende en als een soort
frivool schuinschrift zijn stempel
wist te drukken op de…
lotusbloem
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
878 ik schreeuw het uit
ben verkrampt
kijk slechts in
mijn achterruit
tot ledigheid
voor niets gekampt
laat mij worden
die ik ben
laat mij, laat mij zijn
een kostbare lotusbloem
in mijn eigen ven…
drievoudig
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
628 besteedde haar dagen
aan het dekken van de tafel waarna
ze zich zorgvuldig veegde
we werden allemaal
van hout en telden het aantal
voorwerpen
waarvan we het woord
wisten, zelfs met één oog
dichtgeknepen
wat hij niet deed
na het stukje per stukje breken
van nagels
en ellebogen, die tot aan onze
buiken kreunden omdat wij, ledige…
mega retorisch
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
925 orakelde ze nog na
Het zwarte gat in haar schedel
was zich aan het vullen
in een snedige ledigheid
'Hmm, ze heeft nog veel te leren!'
althans, dat dacht ik toch…
Hiernamaals
poëzie
3.0 met 11 stemmen
3.449 Zal ik in een ledig staren
Angstig dat ik mij vergis?
Zal ik dom'len of ontwaken?
Zal ik weten waar ik ben?
Zal ik bange zuchten slaken
twijflend wie ik straks herken? —
Zal ik voelen hitte en koude?
Zal ik horen? zal ik zien?
Ach, mij arme! ach mij oude
Wat zal er met mij geschien?
Aanstonds valt het zwarte kleed
Arme zondaar!…
Vangen !
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.159 Ik vang de druppels
met mijn handen
laat ze los in
ledige lucht
wil de woorden
toch behouden
tijdens deze
nachtelijke vlucht
veeg de rimpels
langs het kussen
laat de sombere
lijnen met rust
vang de lach weer
in mijn ogen
wanneer de zon
mij wakker kust
ook al zullen
dagen duister,
lang en misschien
eenzaam…
A RECHERCHE...
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
682 herinnering aan verloren tijd
de smaak van weleer die je terug vindt
in de geur van het verse brood
dat de vrouw van de warme bakker
stevig tussen haar borsten geklemd houdt
'melancholie is het vullen van ledigheid'
of het zoeken naar een medicijn
voor naderende pijn
zoals het kneden van deeg
met blote handen een proces
is voorafgaand…
impasse
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
745 meer dan ooit schrijf ik woorden zonder inhoud
dicht ik mijzelf gedachten toe die niet de mijne zijn
en zwijg ik om het hardst over ledigheid die woekert
betrapt op eenzaamheid volgt vrees mij op de voet
wanneer ik weer huiswaarts reis...…
Heden en Toekomst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
692 Zo dwaal ik rond en denk mijn gedachten ledig,
Morgen, nieuw en immer vredig,
Laat maar ontstaan wat onontkoombaar is.…
Poëtica
gedicht
3.9 met 7 stemmen
4.672 Er is geen poëzie in een te helder leven,
in zuivere spiegels is geen gat
waardoor men in de afgrond stapt
en in het woord valt, woest en ledig.
-------------------------------------
uit: 'In inkt gewassen' (2006)…