125 resultaten.
Zo is de muze
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
553 stem is die van duizend snaren
Bewogen in een zachte wind
Die vrolijk speelt met haar gouden haren
Haar gezicht onschuldig als van een kind
Haar taille slank als berkenbomen
Haar handen blank en glad als elpenbeen
Ogen om steeds van te dromen
Om haar bekoring kan niemand heen
Geen mens zal haar ooit kunnen behouden
Al is ze ook niemand ontrouw…
drenkplaats
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
609 stilte
het is er
in een kamer zonder ogen
ontrouw door de tijd vooraf
alsof ik zeeziek word
in een beker met water gevuld;
een waarheid waaraan leeuwen likken
en daar beginnen te vechten
gekooid met witte, wilde manen
die soms samen vallen in één enkele nacht
stilte
en het meest nabije
als een zachte beweging
van een wimper in jouw…
Ogen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
529 Iedere dag een nieuw Dillema
om jouw ontrouw te maskeren
het uitzicht fraai
zie hoe het genieten is
landschapswaarden, lijvige heuvels
ruige rivieren, bibberende beken
bomen die langs lanen staren
bladeren melodieën
logboeken vol groen
en in het bij je zijn klinkt
een lied van hetzelfde gezicht
ogen die naar een verte staren
is…
Enfant de Boheme
gedicht
3.9 met 25 stemmen
14.382 een allang niet meer verwachte gast
stralend en majesteitelijk, sierlijk
als een oosterse danser, de zon
lachend in het strijdperk trad
sindsdien beijver ik mij onophoudelijk
bossen rozen te kopen en te kussen
en langzaam rood wordend
de zon het hof te maken
en als de wind de komende herfst
mij aanklaagt en de regen mij huilerig
van ontrouw…
al was het maar eenmalig
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
779 ik ween
om het onbereikbare
zoals vogels in herfst,
gevleugeld, de steekwonden
in schaduw van eenzaamheid
ik zie
een schaal van volle manen
hoe ze de tijd verzwijgen
het zachte kussen, de ontrouw
wit of zwart, dat door de nacht
liefde weegt, de schepping
overeind houdt
en waar het bloed vloeit,
keert en draait in donkere
stromen…
Het huis ‘Herinneringen’
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
875 Het huis ‘Herinneringen’
Dit is het huis ‘Herinneringen’
waar de muren zijn doordrenkt
met geluiden van dravende paarden
door kwellende eenzame nachten
dit is het huis van geestelijke kwellingen
van ontrouw en verraad maar ook daad
krachtig het besluit om boter van het hoofd
te halen en het briefje te versnipperen
doch eveneens…
van draken mannen en eieren
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
2.778 wellicht heeft uw vrouw
kinderen gebaard
waarbij u dacht
nooit gepaard
nooit verwacht
toch gekregen
wat een zegen
bij al haar ontrouw
hou u vast het kan zonder kezen
mogelijk was het parthenogenese
dat kan nu zonder buitenaards ingrijpen
ook zonder wuft gedans naar uwe pijpen
ziet Flora vrouw van de komodovaraan
- op Flores als draak…
Noorderzon
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
537 Ik wil niet lijden
aan een droom, die
de geest verwart,
verbijt mijn pijn,
ik schenk je in een
dubbelleven een
ander hart, dat jouw
realisme tart, om je
ontrouw te vermijden.…
Vreemdganger
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
603 dat ben ik
even vergeten
Een briljant stel
waren we niet
strijd en twijfel
vlochten ons samen
dreven ons uiteen
Zoveel later
trok je de deur
laf achter je dicht
soms laat je je even zien
als in een schimmenspel
ik voel me verlaten
kan het zere missen niet aan
jouw straffeloze ontrouw
beroofde me van mezelf
van wie ik was…
Ariadne, de draden van de nacht
gedicht
3.7 met 6 stemmen
3.599 Ze spinnen de dunne draad die dichters
en ontrouwe minnaars horen in hun slaap,
een ijl gefluit dat door de bomen gaat.
De vrouwen staan tastend in het donker op,
struikelen over sokken, stinkende asbakken
en hurken aan de rand van hun droom.…
Kom niet onder hoge bomen....
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.275 Kom niet onder hoge bomen,
die klein zijt en niet groeien kunt,
wie alleen een haastig dromen
een ontrouw denken is gegund.
Zo wie loopt op losse voeten
heeft lichte last van hart en hoofd.
Taaigewrongen wortlen moeten
hem binden die in kracht gelooft.
Zie, de bomen ruisen, leven,
slaan streng hun zware schoonheid uit.…
Een warm nest
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.792 hij geeft haar pluimen
hoopt opnieuw op zweven,
van oost en west
weer samen - richting zuid,
belooft te ruien,
schoont zijn serenades
en overvleugelt
zijn eigen stemgeluid,
legt donzen kussen
vleiend aan haar lippen,
geen veertje laat zij:
voor vallen kijkt ze uit
voorbije blindheid
opende haar ogen,
de…
de gebarsten kruik
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
900 was puntgaaf en stevig
straalde kracht uit en geluk
de ander lekte de helft per dag
deed trouwe dienst maar was wel stuk
de vrouw schepte steeds de kruiken vol
en bracht ze stroomopwaarts naar haar hut
op een dag had de gebarsten kruik
een gesprek met de waterdrager-vrouw
hij zei: aan mij heb je te weinig
ik ben als kruik jou steeds ontrouw…
Het ware Kerstverhaal
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.600 het was in de tijd van barre winters
dat Jozef de ezel van stal haalde
en zijn geliefde Maria vroeg
de geest te vergeten van wie zij
kuis een kindje droeg
Jozef had het niet begrepen
en dacht aan het zevende gebod
was zij hem ontrouw geweest
geslapen met de pottenbakker
dan had hij een oogje toegeknepen
maar een rendez-vous met een geest…
Kom niet onder hoge bomen...
poëzie
4.0 met 1 stemmen
971 Kom niet onder hoge bomen,
die klein zijt en niet groeien kunt,
wie alleen een haastig dromen
een ontrouw denken is gegund.
Zo wie loopt op losse voeten
heeft lichte last van hart en hoofd.
Taaigewrongen wortlen moeten
hem binden die in kracht gelooft.
Zie, de bomen ruisen, leven,
slaan streng hun zware schoonheid uit.…
Gezinsfoto
hartenkreet
3.0 met 16 stemmen
4.911 ons gezin
Voor de fotograaf met een stralende lach
In vrede naast elkaar staan zonder beklag
Herinneringen vervaagden tot grote onzin
Leven in de valse schaduw van goed gedrag
Moe ben ik om steeds te blijven ontkennen
Uit angst voor de waarheid weg te rennen
Iedere keer voor de schone schijn overstag
Schrille kreten van wanhoop na elke ontrouw…
Wie zou?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
336 Wie zou spreken met een zilveren tong,
met woorden scherp als zwaarden
en nooit ontrouw?
Wie zou spreken met zulk een zaligheid,
dat zelfs de donkerste nacht
zou ontvlammen in licht?
Wie zou spreken met een diamanten stem,
die snijdt door het geraas
van leugens?…
je rinkelde in glas
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
980 je rinkelde in glas
gaf aan waar je toen was
de scherven heb ik opgeraapt
lichtznnig om te breken in
liefde die nu haat gaat kweken
je spiegelde
een kleine vrouw
die ontrouw niet kon velen
jij, die recht door zee
het hart brak van zovelen
ik zag je langs de lijnen
met licht op onbetreden
paden schijnen
ontmoette jou in lente
met…
E-mail-V
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.099 Langer noem ik emotionele ontrouw
en daar hou ik niet van, alhoewel...,
ik keer terug met beide voeten op de grond;
't was mooi, maar onwaar.
Misschien helaas,
Misschien..., jaah, voor herhaling vatbaar!…
Leven met mijzelf
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.344 lucht gegeven
heb jij even
de draagwijdte gevoeld
de ovenhitte gekoeld
de huid flink ingewreven
heb jij even
de vastberadenheid geproefd
de apathie afgetroefd
je hoofd bewuster geheven
heb jij even
de vertestemmen gehoord
gaten in de Muur geboord
pijn in een hoek gedreven
gezocht en gevonden
kater in Londen
nieten in Glasgow
ontrouw…
Dialoog: Heer Julius en Vrouwe Triestiana
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.051 Heer Julius:
gij zijt mij ontrouwe
edele Triestania, mijne vrouwe
Vrouwe Triestiana:
och neen, Julius, mijn stoere knaap
mijn hartstocht duurt voort in mijne slaap
Heer Julius:
gij kreunt in uwe slaap steeds voort:
oh, Gijsbrecht, neem mij ongestoord
Vrouwe Triestiana:
ach mijn Julius, wees niet bevreesd
ik ben niet verder dan…
Verzin een list
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
771 Ik wil niet lijden
aan dromen, die de
gaven van de geest
verwart, verbijt de
pijn, ik schenk je een
dubbelleven in een
ander hart, dat jouw
realisme tart, om een
ontrouw te vermijden.…
schuilen.....
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
895 Mag ik dan even huilen en bij je zijn
om te schuilen, ik ben nu zó kwetsbaar,
zó klein geworden door jouw
leugens, je ontrouw je fantasie én
mijn dromen, dat we ooit samen zouden komen en
blijven ,één hart in twee lijven.…
De ganzen roepen me
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
603 knevelt hij de stad
maalt zijn engelen klein
hangt het vocht aan het plafond
en druppels vallen
in lege handen van een volle maan
tastend
vind ik je hand
ontspannen in je eigen zijn
en
sloot mijn adem in mij
tot een luisterende stem
we keken elkaar waarachtig aan en
je doodde de zon in mijn ogen
er niemand is die ik ontrouw…
Geen liefde is de eerste min gelijk.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.125 Geen liefde is de eerste min gelijk,
Geen dieper hartenwond,
Dan als, ná 't eerste liefdeblijk,
Men ontrouw ondervond. -
Al toon ik soms een blij gezicht,
En opgeruimde zin,
In 't binnenst van mijn boezem ligt
Altijd nog de eerste min.…
Kind der aarde
poëzie
2.7 met 894 stemmen
125.978 Hoe vindt de schaamte mijner ogen, Moeder, u onveranderd schoon;
Hoe bleef gij trouw en goed, Moeder, voor de ontrouwe zoon!…
vakantie is voor thuisblijvers
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.810 eindeloze rijen desolaat verder gaan
zuchtend zieken schelden bidden ze om koele regen
aangekomen storten ze ter aarde staan ze in de zee
zwemmen kan niet vervuild water drukte muggen prikken
ze slapen hangend kijken bij de buren terwijl ze likken
stomme slome pikken hangen slap van hitte heimwee
oksels rieken drie weken zwijgend ogen altijd ontrouw…
Zonder jou
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.125 Ik weet dat 'k je jouw ontrouw
haast honderd keer vergaf,
toch is er één ding dat ik wou:
jou dicht bij mij - niet zo veraf
en ook de as van jouw sigaret,
evenals dat vieze glas,
op het kastje naast ons bed.
Oh! Als dat toch het heden was...…
De echo van de lach
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Geen plaats ter wereld
ontrouw aan zijn gezag. Een clown,
een marionet in een wereld van
geweld. een mens in de massa die
het ons anders verteld. Zijn acteren,
zijn jongleren op het koord van
de lach. Zijn stemmen van vrolijk
stemmen wandelen van dag tot dag.
De echo van de lach schalt over
de wereld.…
Ik deserteer
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
3.875 zitten op m’n gat
Ik mijd vanaf nu het samen klappen
en het scanderen van de leuzen
Doe méér dan niet langer contribueren,
zet vanaf nu mijn eigen stappen
Maak zoveel liever een eigen keuze
dan me bij jullie te excuseren
Dus: zonder jullie, soortgenoten,
zonder je steun, maar ook zonder plicht
Zonder het bij jullie horen
De jas van de ontrouwe…