Wie zou?
Wie zou spreken met een zilveren tong,
met woorden scherp als zwaarden
en nooit ontrouw?
Wie zou spreken met zulk een zaligheid,
dat zelfs de donkerste nacht
zou ontvlammen in licht?
Wie zou spreken met een diamanten stem,
die snijdt door het geraas
van leugens?
Wie zou spreken met woorden zo luid,
dat zij de lucht zouden klaren
van smadelijke twijfel?
Inderdaad, wie, vraagt u zich af,
is belast met zo’n zware,
plechtige taak?
Wie zou deze woorden van waarheid uiten,
en stilte opleggen aan hen
die onbeschaafd spreken?
Het zou de vloek van de dichter kunnen zijn,
om leugens bloot te leggen
die tirannen verspreiden.
Om die te verdrijven met getemperde waarheid,
tot elke wond gezalfd is
en pijn verstilt.
Biografie van deze schrijverGeplaatst in de categorie: maatschappij
waarheid 3.0 met 4 stemmen 
97
97
Er zijn 4 reacties op deze inzending:
Dank je wel voor je aandachtige reactie.
Ik zie het niet als de taak van een dichter om antwoorden aan te reiken of een route uit te stippelen. Het gedicht wil geen morele handleiding zijn.
Wat ik probeer te doen, is een deur op een kier zetten, de toegang zichtbaar maken, maar het is aan de lezer om die drempel zelf te overschrijden. De weg daarachter is voor iedereen anders.
Juist door die ruimte open te laten, hoop ik dat het gedicht kan resoneren in plaats van sturen.
Wat er nodig is om deze mentaliteit te bereiken, heb ik bewust niet benoemd. Niet omdat ik het niet weet, maar omdat het geen vast recept is. Het gedicht wil geen handleiding zijn, maar een spiegel.
De weg ernaartoe verschilt per mens; pijn, verlies, inzicht, stilte, moed, ieder draagt zijn eigen toegangssleutel. Door die open te laten, hoop ik ruimte te geven aan herkenning in plaats van uitleg.
Ieder op deze site zou zich aangesproken moeten voelen.
Helaas verzwijg je wat er voor nodig is om deze mentaliteit te bereiken.
En ja, je tip is poëtisch gezien wat zachter en beter.
Tip: ...om die te verdrijven, &c.