inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 88.244):

haaienbek

Och,
kon hij toch
voor eender eens,
deze ganse eeuwigheid,
zijn slepende zelftwijfel
ergens overzees, of
in een nieuw verleden,
als schatkist begraven,
zijn schip laten enteren,
zich laten gijzelen,
exempli gratia,
door een paar
losgeslagen
femboy-piraten.

Elk laveren voorbij,
wind in zijn zeilen
gevangen houden,
inslaggaten dichten,
geboeid dweilen,
vertrouwen op
stevige stevens,
koersen op streken.

Waar het ook over gaat,
moet hij vol in de haaienbek
aankijken en temmen:
een toenemend gebrek aan
stormbestendige stemmen
die het roer vasthouden,
de haattsunami afremmen.

Schrijver: Lorenzo M., 3 februari 2026


Geplaatst in de categorie: individu

2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 19

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: