Alle inzendingen over reflectie

332 resultaten.

Sorteren op:

Niet meer

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.531
En weer die kille duisternis Zwaar drukkend op mijn ziel Nog even en dan Knalt hij in duizend stukken uit elkaar In elk stukje een reflectie Van verloren dromen Gemiste kansen Of simpelweg verdriet Dit was mijn laatste keer Geen liefde meer voor mij Nu heb ik Genoeg verloren…
MVE2 maart 2008Lees meer >

Bijna akkoord

snelsonnet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 643
Groot feest, het voelt als pyrrusoverwinning Nu tijd voor wat reflectie en bezinning? Of gaat het straks weer om geloof en macht De vrucht verraadt de boom...dus niet vergeten Met terroristen is ´t kwaad kersen eten…

de ware Christus

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 269
Christusbeeld achter glas verborgen in een donkere nis povere reflectie van hetgeen Hij waarlijk was er zingt een ijle jongensstem tijdens de ochtendmis oh mijn God, laat deze stem mij voeren naar hetgeen de ware Christus is. Monique Bense…
Monique Bense9 september 2025Lees meer >

De seizoenen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 673
Lente, zo teer het seizoen van vernieuwing en groei Zomer, zo frivool geeft uitbundigheid vrolijkheid en bloei Herfst, zo onstuimig met verandering en afscheid Winter, zo sereen waarin bezinning en gewaarwording heerst Zo gaan de seizoenen rond In de reflectie van de tijd…

zoals het leven

hartenkreet
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.643
het leven zoals dat was begonnen nam geen keer maar rondde dan kwam het punt voorbij het leidende motief, dat was niet jij dat waren ook niet wij maar dat waarvoor wij stonden als punt een kans een leergang door de tijd, het levenslied, de offerdans , een loutering, winst èn verlies , een nieuwe ronde…

Schone schijn

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.279
Eerlijk zijn over jezelf maakt je meestal kleiner, maar beter dan de schone schijn van groter zijn dan je bent, voelt het om te lijken op wie je echt kunt zijn.…

de dichter in mij

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.072
wat voegt dit nog toe vraag ik me af herhalen doe ik oké, iets anders geformuleerd dan jij dat doet soms aangepast aan de heersende stijl zo die er is of aan mijn stijl zo die naar herkenbaarheid neigt en maar trachten weer te geven wat ik, jij, hij, zij wij dus willen uitdrukken moeten schrijven gedwongen worden dus om ons…

Een oude dag

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 806
zo laat nog in de avond zeker deze dag nadert zijn einde prevelt mijn stem onderwijl het gebed van wat was over vandaag dus haast het oude zijnde ik ben nu en hier in gedachten verzonken doch ook zowaar reeds zwevend op weg naar boven en verguld een balsem van rust stilte rond de ziel al raak ik door de jaren immer…

wonderlijk

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 744
hoe ik vanmorgen wat langer naar een vlijtige huismus keek hippend in het zonlicht rond de kruimels van het tafelkleed hoe ik in dit argeloos moment mezelf als die huismus zag alsof er niemand te kijken stond naar dit zo alledaags tafereel…

Leunen op steunen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 704
je ziet mij wel denken alsof ik aan iets aandacht wil schenken maar zo zit het niet het is een pose om te turen kijken zonder het denken te sturen leg ik het zichtbare in de luren en droom van wat niet is of ooit zal komen is het een gemis, kan ik het kopen of huren daar ben ik niet uit het hoort bij mijn kuren en voel dat het is, zo…

Reflecties

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 434
Hoe de voorbijkomende wolken met hun rustgevend geluid weerspiegelen in het water, stuk voor stuk geven zij prachtige schakeringen van allerlei kleuren terwijl hun vlakken en bewegingen zich laten meestromen met de golven van stilte en expressie. Hoe de schaduwen van bomen glinsteren of de ranke rietstengels gewoon nog overeind staan en mooi…
CB13 oktober 2022Lees meer >

Leegte

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 522
De reflectie die ik zie zegt me dan niets. Als ik dan nog eens in de spiegel kijk zie ik mij. Ik raak mijn gezicht aan en dat doet me dan iets. Alsof ik de leegte kan voelen, de leegte in mij. Een leegte die ik wil vullen ook al heb ik niets. Het doet me verdriet dat ik mijzelf dan zo zie.…
Dèvin Zijl21 oktober 2020Lees meer >

Feminine kiemen

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 554
Amechtig buig ik plechtig voor een eruptio mentis, een slang van brandend lavavuur en asregen van Thira waar Eva's eeuwenoude waarheid in pathos en langs passiewegen van al haar voorgangsters de moed en ontmoedigde volgelingen in klare rode wijn hier ten tonele wordt gevoerd op podia waar militia en ecclesia patriarchalia…
Maxim22 mei 2025Lees meer >

Panacee

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 452
Gelukkig, eindelijk gerechtigheid Het had toch echt niet langer moeten duren gespannen blikken tussen glazen muren Goddank bestaat er nog gerechtigdheid Is dit de oplossing voor het ov? Wie weet maak ik die panacee nog mee…
Maxim1 juni 2025Lees meer >

levensbeeld

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.015
in de spiegel van het leven vind je scherven geluk barsten vol tranen stukjes verdriet een weerspiegeling van wensen de reflectie van jouw ziel elk stukje verloren breekt zachte dromen en de helderheid verdwijnt jouw toekomst vervaagt barsten overheersen dit levensbeeld…

overleving?

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 809
Zijn de rede en reflectie middelen tot overleven? Nemen zij ons bij de hand? Is afstomping soms een zegen? Voor ons strijdende geweten we kunnen er soms niet meer tegen we vallen van ons evenwicht…

Dagdeel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
In weerwil van wat hoog verheven wacht reflectie stil ontdaan in matte glans slechts rimpelend door schaduwen omgord geroerd door onzichtbare hand. Slechts traag bewegend omgeven door aarde duister schimmen van onzekerheid gehuld in vage nevel genageld op één plek.…

En je vloog......

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
Gisteren was je vleugellam bewegingloos en zwaar moe gestreden blik naar beneden tot je eigen reflectie je de adem benam je keek jezelf recht in de ogen en sprak tegen jezelf waarom niet weg gevlogen? zoek de beweging die vleugels zijn er om te zweven zoek de ruimte en ga leven en je vloog.....…

Een rots

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
Een rots ziet zichzelf gespiegeld in het water zolang dat maar kabbelt en de zon in de goede hoek van de helblauwe lucht staat. En eventueel een enkel wolkje of een eenzaam blaadje drijft over, doorsnijdt de golfjes, rimpels in de spiegelstaat van het fossiele gelaat. Maar het mooiste beeld blijft, als alles stil stilstaat en…

ook ik mag hopen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 405
misschien is dit niet de plek nooit het juiste moment om tegen alle verhoudingen in de grote bek die op en neer door deze en gene verweten en dikwijls gebezigd wordt uit of in naam en/of namen van de hogere waarden dan die van de andere of anderen waarmee de strofen gekruist de verzen te gebald worden over woorden van meer of minder reikende…
Stoker16 december 2025Lees meer >

OPNIEUW

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 369
Dagen knijpen stilaan toe. Zo was en is het van nature. Donker duwt verspreid bijeen. Waar nog weinig kan, rijpt rust. Licht betekent zichtbaar, komt van bronnen, klein, groot, van schemering tot zonneschijn en vormen van aangestoken zijn. Grote bron van licht, ruimte, altoos present in het heelal, nadert dra zijn verste verte, zal keren…

Au temps perdu

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 465
Waar het ik verzonk in kroosomrande spiegelgrond hervond het ongekende nog niet volgroeide kind zijn onbekende ouder ik in zijn geschriften terug nog niet verzonken tot op de bodem van wat nog niet gezien was nog niet aan de vlakte trad er was geen vonk voor nodig geen licht dat klaarder scheen dan anders, maar zijn eigen bron sprak…

‘in de schatkamer van vrede en stilte’

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 337
Zijn geest mag dan geslepen zijn, hij blijft een rauwe diamant; zijn kern die tot citadel verworden was, gescherpt in historische stormen, brandt al naar gelang het voorgaande, zo zondig dwalend door lege valleien, de verlaten bossen, al loslatend, trots overblijvend, levend met het stille monster van deze tijd. En laat hem.…
Lorenzo M.24 februari 2026Lees meer >

het onbedoelde zelfportret

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 401
“je eigen ogen staren je al weken aan van het onbedoelde zelfportret egostrelende verzetjes doen daar niets aan af noch jouw knikkenbollen boven mij” zo zei de onbedorven vijver verder vrij van oordelen voordat alle zonnebaadganzen doorgakten tot zonsondergang “maar jij” de aangestaarde schoof de verdenking van externaliseren per…
R.E.N.S.22 maart 2026Lees meer >

De vergulde eenvoud

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 127
“als men het vergrootglas richt op onnozelheid vindt men vaak een spiegel terug in eigen hand” haar vlammen sloegen over bergkammen waarmee zij lichter zijn ogen ontsloot voor de naaktere waarheid van voorheen zijn dromen stierven onder naaldbomen waarna hij duister haar lichaam genoot door de ontdekte dekens van destijds hun woorden…
Lorenzo M.18 oktober 2026Lees meer >

Opnieuw staart hij

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 230
Opnieuw staart hij in de nacht in zijn tuin als hij niet beter wist zou hij niet zeggen dat zijn gedachten vruchtbaar zijn zelfs vruchtbaarder dan menig bloem die onbestoven vergeeld verwelkt de ruimte inneemt als het ware onkruid zinloos en welig tiert in zijn biodiverse multiversa Maar nu blijft de man de kalme observator…

Kees XXXI; bereid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 159
Zij verjoeg zijn zelfbeeld, zij hieuw zijn pijlers om als attributen voor een nog om te buigen toekomst, -schorpioenenstreken- de opgedrongen avondwandelriten die zijn dromen optuigden of rechtzetten, nadat alles steeds veranderde in dat waar niemand bereid toe zou zijn, wat je nimmer zou moeten slikken, buiten het niks dat daar…

het hoogste ware woord

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 179
Zij laat zich andermaal afleiden door wapperende vaandels door monsterlijke vergezichten en elke zinderende zinsconstructie alsof zij schier tot wanhoop wordt gedreven door overspoelende trouvailles, misleid door dubbelzinnigheden op dat terras wat zich verhult achter een mèr-à-boire Ein Prosit auf das Meer waar ook de schor geschreeuwde…

Stroming van riet

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 137
het dier beweegt langs de rand van het riet het water volgt maar noemt haar richting niet een adem raakt de oppervlakte even aan daar waar beweging lijkt stil te staan onder de huid trekt iets langzaam voort geen spoor van richting geen herinnerd woord het lichaam luistert naar wat niet verschijnt terwijl de stroom zichzelf…
Silann Nara28 augustus 2026Lees meer >