2486 resultaten.
Schone schijn
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
512 info vist
uit de tent gelokt met
nog een grote schep erop
pareer jij gebakken lucht
dat enkel onbenulligheden zucht
een slagveld voor even
maar alles is te overzien
schone schijn lijkt op de vlucht
wij gaan verder met ons leven…
Schijn van verering
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
599 geklapt
voor het goud dat
hen jaren lang verblindde
voor het ultieme
moment dat zij even
de beste mochten zijn
zich konden verheffen
boven anderen die faalden
het ook dit keer niet haalden
zij hebben een stuk
van hun leven gegeven voor
de schittering van eremetaal
spraken in wedijver
dezelfde taal van inspanning
voor een schijn…
schijn van geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
360 wandelend in gedachten
of was het misschien
in gedachten wandelend
wat het ook zijn mocht
vandaag lijkt zo gewoon
een dag zoals normaal
in de schaduw van de zon
op zijn vertrouwde plek
speurt de reiger kikkers
voor het ontbijt of diner
als op weg naar ergens
de mensen hem passeren
in het glinsterende licht
van het water in de sloot…
Schone schijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
629 Schone schijn
Het is heerlijk
om begeerlijk te zijn
het is begeerlijk
om heerlijk te zijn
het is vooral eerlijk
om eerlijk te zijn…
Schone schijn
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
408 Haar ‘honderdduizend huizen’ maakt ons boos,
de woningzoekers dachten dat ze boften,
maar Mona deed slechts luchtkasteelbeloften,
ik vraag me af: ‘Kan zoiets straffeloos?’
Beloven en niet leveren? Oké,
maar dan gekoppeld aan ‘no cure, no pay’.…
Schijn bedriegt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
342 Je wordt niet gek geboren
Veeleer enkel gek gewiegd..…
Een lied van schijn en wezen
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
466 En ach, is zij, gekooide liefde,
wat dat ook wezen moge,
een lied van schijn en wezen
slechts ten dele aan zichzelve trouw?
Blijft vrije liefde daarentegen
voor altijd voor die ander
om elkaar in good and bed
te minnen?
Leeft vrijgevochten liefde tijdloos zonder zondevirus?…
SCHIJN EN AANPLANT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
193 Een jonge vinger met bedaagde smaak
zweeft vol ingetoomde drift over Drachten,
daalt tenslotte, blijft lange tijd wachten
in Van Haersmapark, broedt rustig op zijn taak.
Diens top draait rond, aarzelt wat _ en wijst raak:
"Van die rode beuk mag ik wat verwachten;
vele bomen verliezen hun krachten,
moeten wijken voor zonnestraalvermaak."…
Ondoofbaar schijn
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
10 Maar diep in de spelonken waar de heimwee vroeger sliep,
is iets veranderd door de gloed van het korte samenzijn:
het duister dat zo lang vergeefs om elke glimlach riep,
draagt nu een stille vonk — een klein, ondoofbaar schijn.…
Weer "oh dat weer"
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
566 Zalige winterzon,
die alsmaar schijnen kon,
witte wolkjes van mijn adem,
hier en daar
nog iets te zien van sneeuw,
te weinig maar;
zalige winterzon schijn volop,
zodat mensen lachen,
het liefst volop!…
genoeg
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
736 glanzende ogen
vertellen
brandende verhalen
vurig
verlangen
laat je stralen
schijn
jouw licht
in je leven
mijn lief, schijn
leef, geniet
van de wereld
zo kort
zo klein…
Psychologieën II
poëzie
3.0 met 9 stemmen
1.835 Zo dacht ik soms, als ik mijzelf verscheen,
Of ik misschien, nog eer ik 't kon bevroên,
Mijn zijn verward had met een schone schijn; -
Zodat wat schijn was zijn werd en mijn zijn
Mij wel een vreemde schijn moest schijnen, toen
'k Mij in mijn ziel boog en haar zag - alleen.…
Heldere nacht
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.147 In een heldere nacht
Komen de sterren tot leven
Het is een deken van lichtpuntjes
Die samen het lichtspel zijn
In een heldere nacht
Schijnt elke ster weer anders
Iedere ster kent zijn plek om te schijnen
Het lichtspel in een heldere nacht
In een heldere nacht
Kijk ik omhoog en zie dat ene sterretje
Dat sterretje schijnt en glimlacht naar…
De Vier Getijden - III
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.004 Laat kranke schijn nu koortsen in mijn lamp
een decadente gloed,
een rode damp,
waarin mijn lamp te sterven staat
in ´t gulpend eigen bloed.
Kleur tot karmijnen lach
de kelke Uwer mond
en dat een morgen rag
zich om Uw ogen rondt;
´k wil dat Uw ogen zijn
als flonkerend juweel in kolenzwarte schijn.
.....…
O BLIK VOL DOOD EN STERREN
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.332 - God, laat ons waan en schijn
dat we Uwe wezen zijn.…
in de dependance
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
616 ik zie peuters achter tralies
het is slechts de dependance
van kinderopvang 'jong dynamisch'
maar goddank de schijn bedriegt
ook al ogen ze wat bang
hier heeft niemand levenslang…
Groene kerst?
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
2.121 Men kan met schone schijn
voor mij de pret bederven.
Die bomen lijden pijn
en zullen langzaam sterven.
Ze maken, dat ik walg,
door zo het feest te vieren:
alsof ze voor de galg
de hanger eerst versieren.
Ik sta bij stergeflonker
in 't naaldbos vol met pijnen
en laat er in het donker
m'n zaklantaren schijnen.…
Nooit zul je het weten.
hartenkreet
4.3 met 71 stemmen
5.295 Je zult van me blijven horen
Dat alles goed gaat
Ik zal je nooit vertellen
Hoeveel pijn het deed
Toen ik je verliet
Je zult nooit opnieuw horen
Hoeveel ik van je houd
Ik zal niet vertellen
Dat ik wens
Altijd bij je te blijven
Je zult nooit te weten komen
Dat ik jaloers ben
Op ieder om je heen
En dat het elke keer pijn doet
Als je vertelt…
Haiku (kijk)
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
876 kijk, in de wolken
is ze niet, maar wat straalt ze
en schijnt gelukkig…
De wereld
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.607 Een blote schijn, het zintuig ingeprent?
Een indruk van ’t verstand, waarom ’t zich vruchtloos wendt?
Een denkbeeld, dat we ons zelf uit ijdle mening smeden?
Of zijt ge in tegendeel een wezen buiten mij?
Bestaat ge? is dat bestaan geen enkle dromerij?
Of is ’t een wijziging van enig ander wezen?…
Roos
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.841 Rosa, Roos
totaal veloren raak ik
blozend rood
jouw geur plaagt zacht
mijn zinnentuig als
ik beminnend
buig voor al die pracht
rosa, schijn in
zonnetuinen
over grenzen
raak ons blozend aan en
laat jouw geuren uitbazuinen
over onze
liefdeswensen…
NAMEN
poëzie
3.3 met 19 stemmen
6.210 Elk ding krijgt zijn gouden naam
Eens in schoonheids vol verzaam
Als al schone dingen zijn
Zonneklaar en zonder schijn.
Daar vervalt het schone woord
Hem wie reeds de zaak behoort,
Die haar diepst heeft liefgehad
Zonder dat.…
Kuddedichters
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.150 Poëzie is geen voer voor een kaste
Maar een dronk voor de vrije mens -
Tot de kudde die vastte en die braste
Zich ophief in dwingend gedrens
En de slechte poëten kwamen
Van wie zij schijn voor wezen namen.…
Ontpeld
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
747 Dan vallen langzaam
alle dimensies
laag na laag
verdriet gemaskeerd
door nieuwe tranen
ver van de kern
waar het ooit begon
laat het feestmaal
nu maar aanrukken
wij liggen aan
in schone schijn…
Zij haalt haar lapjes uit de kast
gedicht
2.5 met 12 stemmen
8.003 Zij haalt haar lapjes uit de kast, schudt die open, tilt ze tot tegen haar kin.
Het hoofd erboven als een goochelbal, rolt naar links, naar rechts.
Ze ontwaakt
als een kaal blad, lege mal, paspop,
hangt kleren rond haar schouders, begint te leven.
Of zijn het de kleren die gaan ademen? Buiten haar om,
buiten het ijle diep vanbinnen zijn zij…
Show must go on
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
944 Daar gaat de clown
hij stoot z’n hoofd
iedereen moet lachen
daar loopt de clown
hij struikelvalt
men vindt het geweldig
daar ligt de clown
met gebroken hart
het publiek juicht hem toe
maar het duurt lang
hij staat niet meer op
de zaal verstomt tenslotte
niemand biedt hulp
want is het nu echt
of nog steeds show…
Marietta.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
853 Ze zal schijnen in jouw donker.
Ze zal schijnen voor jou,
Marietta.…
Er lijkt
gedicht
3.3 met 110 stemmen
68.828 Er lijkt geen
vuiltje aan
de lucht maar
schijn bedriegt
Een flits in
de leegte
en je weet:
weer een be-
keuring aan
m'n reet!
-------------------------
uit: 'Tussentijds', 2008.…
DE SCHILDER
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.015 De Kunst stelt ons een Schijn te voren,
Hoe 't in het wezen staat beschoren,
Gelijk de grote Schilderij,
Van 't Al der zienelijke dingen,
Die door de wijsheid stand ontvingen,
Vertoont wat in de Oorsprong zij.…
Giraffen
gedicht
2.3 met 41 stemmen
11.318 Onder hun huid van teder craquelé
staan zij hun leden langzaam te bewegen
Zij zeggen niets en houden niets verzwegen
en lopen willig met zichzelve mee.
Zij speuren naar het langgerekte dromen,
dat altijd in hun neusgaten vibreert.
Zij hebben van de mensen niets geleerd
en daarom is het licht in hen volkomen.
Zij leven enkel door het doodstil…