207 resultaten.
wiedeweer
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.544 tikt mijn wereld wakker
na het zaaien zal ik maaien
wat ik heb geoogst
tere bloemen snijd ik dierbaar
droog ze leg ze naast mijn bed
maar van wat ik ook geplant had
is een kostbaar deel geplet
ruk de wortel van het onkruid
niet in wilde woede weg
nagels breken tranen wreken
delf en delg de oorsprong uit
treur vandaag nog in dit slijk…
Nachten vol tranen.
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.430 Mengsel van slijk en machteloosheid.
Lichamen geketend door zonden.
Nu in de diepe nachten en het zijn er zoveel in de gevangenis.
Huilen deze gevangen mannen en schreeuwen ze van de pijn in een potdichte cel zonder vaas met bloemen.
Alleen op blote voeten in een hok en achteer tralies.
Dag en nacht.Ze verlangen naar moeder.…
Sluitstuk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 het licht
geteld
We zijn
-met onze ogen-
door het boek
dat jaar heet
gesneld
Weer
was er strijd
zonder enig held
werden kinderen
heimelijk geboren
Weer
bliezen politici
van hun hoogste toren
werden er meningen gegeven
oordelen geveld
Weer
werd er door
jonge meiden
op plein en plek
geginnegapt
Weer
blijkt geld
het slijk…
Hitte aan de vaart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
548 Hij dook net uit het slijk
En turend in zijn boze oog las ik ..
Ik ben de koning van het zomerrijk.…
Onschendbaar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
937 Een beursbaron die de handen wringt
Het sloffend vee veracht
Hij laat de woekerwinst berekenen
van een nog niet aangeboorde bron
terwijl het zalig slijk zich ophoopt,
een stroom van nullen en strepen
naar de ongerepte tuinen.
Klerken zijn er een bedreigde soort.
Maar in het wetboek staat het zwart op wit:
Het vermoeden van onschuld.…
opnieuw beginnen
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.445 de letters branden
aan rokende regels
knetteren de woorden
in een zwervend font
ik verpulver de papaver
paverpa de ververpul
de vingers aan de rol
rullen geurige tabak
monden slokken warm
het slijk der aarde
longen zuchten ontspannen
dwars op geduchte werken
ik verzilver de katapult
tapultka de ververzil
elastiek stil de spil
sprong…
Waar blijft de conducteur?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
600 Dus reizen zij volvet verder
laait naijver in ijdel bloed
happen muilen in het slijk
hongerig van steedse nood.
Ellende brandt de kaken
harten splijten restjes liefde.
Treinen vol bestemmingen
sporen zich eindeloos dood.
Geen tel is zonder wanhoop
geen dag nog de moeite waard.…
Naakt vertrek ik
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
565 ben de sporen kwijt
verdwaald in de woestijn van zonde
waar zand als waarheid
langs je vingers glijdt
hebzucht van de wind
blaast slijk der aarde droog
in verduisteren van licht
de oase van rechtschapenheid zit dicht
alsof de duivel er mee speelt
in helse spiegeling van lucht
wordt het lieve lijf gelaafd terwijl
de ziel voor eeuwig…
Den Grooten Oorlog (1914-1918)
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
669 Gedoog de schrijnende klaagzang
van slijk, geronnen bloed,
over de hel van oorlogsgeweld
en waar geen mensenleven telt.
Diepe smeekbeden
uit versmolten harten
maken wapens nutteloos
en het enige rood in Vlaamse velden
zal van klaprozen zijn.…
De Hoge en Verhevene
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
510 De goddelozen vergelijkt hij met modder en slijk,
opgeworpen door een woelige zee,
zij die weigeren Hem op het hart te leggen,
de Verhevene draait hier niet in mee !
Hij is niet met hen die zich vergrepen aan de kinderen,
hitsig en zonder schroom hen doodden,
in donkere holen JA…”ONDER ALLEN GROENEN BOOM “!…
het draaiorgel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
690 de nasleep:
het slijk der aarde
komt ter sprake
geen geld meer
in het laatje.
te doen:
de staatskas heeft zo'n honger
komaan mensen... terug aan 't werk
want de economie moet draaien
en draaien en draaien
en altijd maar blijven... draaien!…
Geboortegrond
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
898 Het roodpannen dak onder de eik
glimt nog immer in het late lentelicht
de klinkerstraat heeft zich verdicht
tot stil asfalt zonder een spoortje slijk
Naar de dodenakker trekt nog altijd
een trieste stoet. Geen statig blok van
ratelende mannenhakken.…
defloratie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
559 Zijn pracht hangt
Over zijn bladen heen,
Zijn zweet: de dauw
Geilt op de nacht
En blad na blad
Valt sensueel
En ritsel ritsel
Vlijtig neer
De aarde schokt
In zijn genot
Zo spettert spastisch
Slijk elastisch
En door’t splijten van de aardkost
Hier Schaamteloos en gutsend neer
ZO OOK
Het naakte tafereel
Van de bruingezonde notelaar…
Water
gedicht
2.3 met 109 stemmen
20.627 Wij lagen in het slijk,
Twee padden sleepten zich nog parend, weg,
buiten bereik van het koudvuur in onze handen.
Wij zochten elkaars halsslagader, maar onze beet
was bot. De nacht komt nader.
-----------------------------
uit: 'Taalmachine', 44.…
Vertwijfeld
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
497 Wil wiegen toch de moegestreden mens
Zijn ziel ontvangen in Uw Raadselrijk
Wil die ontdoen van alle slik en slijk
Dat is van ieder hier de grootste wens
Draag hem terwijl hij slaapt voorbij de grens
Geef daarmee van uw Licht en Liefde blijk
Wil wiegen toch de moegestreden mens
Zijn ziel ontvangen in Uw Raadselrijk
De hunker is onhoudbaar en…
Lancelot
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.959 Viel hij met zijn edel gelaat in het slijk?
Ligt hij nu weerloos op zijn rug
Spartelend als een kever?
Heeft hij de veldslag verloren?
Het lijkt erop.…
Missen uit Roubaix
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.636 Zijn tuniek is besmeurd
met slijk en sponsornamen
en de galmende menigte,
als een hek om een kooi,
beklopt hem als één man
Naast de man doemen ZIJ nu
als vanuit het gelakte hout
van de wielerbaan opgerezen
op.
De coureur als Bernadette van Lourdes,
geflankeerd door twee heilige maagden
van Credit Lyonnais.…
Natuurgeweld
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
741 Vroeg op de dijk en het water nog hoog
Breekt de grijze lucht boven de kwelder
Geduld nog, dan vallen de platen droog
De zon lichtstippelt, het wordt snel helder
Gaatjes van vogels in natte plekken
Schapewolken boven en op de dijk
De ganzen strekken hun slanke nekken
Gras en water, aarde, basalt en slijk
Verder en verder strekt het land zich…
Confusius
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
672 Ach, waarom is geen mens gelijk
en vallen in lagere klasse de klappen
haalt men de arbeid door het slijk
zal men goed voor kwaad vertrappen.
Vroeg reeds die oude filosoof en criticus
zijn naam, wereld bekend, was Confucius.…
paars licht in zwavel
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
648 geen woord vergeten in het slijk
geen zon verstaan in de tijd
geen woord nog rijp
anders is gewoon steen
de waarheid is veen
waar rook nog niet stijgt is
niemand ooit geweest
wie leest is eenzaam
nooit helemaal alleen in de kamer
een kruis is geen uitslapen
meer
dat meer daar
rustig en kalm
alleen staat de maan aan de hemel
nummer…
wat heb ik misdaan
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.723 Mijn hart is breekbaar
Het werd beklad
Bespot en door het slijk gehaald.
Heb ik dat verdiend?…
Paden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
469 Geen wegen waar mijn voeten gaan
De aarde draagt slechts slijk
Dromend ga ik langs eigen baan
En ergens ligt een grote stad
Ik nader reeds de buitenwijk
Waar geen verkeer zich horen laat
Bereikbaar over ’t smalle pad
De echo geeft haar klanken weer
Tussen satijn en goudbrokaat
Kaats vanuit ivoren poorten neer
Door straten met duizend…
verkwanseld aan koning dollar
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.070 waar was ik toen de dollar mij de macht ontnam
en slinks en sluw tot koning werd gekroond
waar was ik toen emotie werd gehoond
materie in de plaats van mededogen kwam
waar was ik toen - een mensbeeld zo verschraald
in naam des konings dood en verderf ging zaaien
moraal hoog in het vaandel ging verdraaien
en liefde grondig door het slijk gehaald…
Don Q
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.361 nu maken hem dol
Spinsels nestelen zich in een verweerde kop
De ontspoorde droom
Het kolkend sop dat ophitst
Want de kosmos bruist door bloed
De maat is lang niet vol
En dan nog meer speeksel verspillen
Aan dure beloftes en hol geratel
Hij steunt op een staf en grijnst naar de verte
In een groene pluizige mantel
Een slobberbroek met slijk…
Groen is nog het gras
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
932 De bladeren liggen daar, verschrompeld door de
wind die hen plots opjaagt en weer hoog ten hemel
heft, al vallen ze heel kort daarna in het slijk.
Moet ik dan treuren om vergankelijkheid, om alles
wat nu in deze herfst doet denken aan de dood?…
En de hemel was ongeschonden
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
825 De lente
berstte uit
en overal brak de grasmat open en
spuugde madeliefjes en krokusjes
verliefde paartjes
kropen uit het slijk
en nestelden zich
onder de bomen
buggy's en parasols
plooiden zich stralend
uit het groen
kleedjes in alle soorten en maten
vouwden zich uit de aarde
blote babybeentjes
ontweken het kriebelig gras
kevertjes…
Gecastreerde utopieën
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.161 De balans wankelt
als het gedachtegoed
verder reikt dan de kim
en gecastreerde utopieën
vloeibaar de wegen bevuilen
waar het leven tot uiting komt
*
Gekend als een waarheid
zijn de emoties zalig makend
en is het vertoeven erin zo zacht
als het vaginale vlees
De lippen strak en gebalsemd
met slijk is het ongenaakbare
in de stem de troef…
Op weg naar vrede
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.020 Oneerlijk is het aardse slijk verdeeld.
Het mensdom is wellicht een scheppingsfout.
Toch komt de tijd, dat alles prachtig bloeit.
Op aarde zijn de wonden dan geheeld:
de mensheid heeft zichzelve uitgeroeid.…
Gelijk een hond
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.350 - Waarom uw avondlijke vreê bevuild
met slijk van derf verleden, o Geheugen?
Gelijk de vogel die zijn woonst beslecht
met peerlen bloeds, door de eigen pluim te plukken...
- Waarom, waarom uw beeltenis gerecht
uit leem van leed, vereeuwigend Verrukken?…
Transfiguratie 2.0
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 duistere monsters in de nacht
ze schreeuwen en gillen
keihard krijsen in m'n kop
en bij het harde koude daglicht
ook, het houdt niet op
waanzin en dood is overal
de stank van verrotting
kranke zinnen, en verval
laat me slapen, laat me toch slapen
voor altijd weg, dwalend
door de diepe zwarte krochten
van mijn oude ziel
naakt in het slijk…