4852 resultaten.
Beeld
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.121 Als ik aan jou denk
passeren er vele beelden
in mijn verbeelding,
langs mijn geest,
langs mijn ziel,
zoals jouw haarval, jouw knielen
jouw buiging, tot mijn levensvreugd,
alles zo liefdevol 't meest.…
Beeld
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
517 Illusies rijker.
Een potlood naast een leeg schrift.
Poëzie leest voor.…
Beeld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 Wij zwieren in de winter langs de grachten
Met op ons hoofd een hele Goudse kaas
En bossen tulpen in een Delftse vaas
Voor melkmeisjes die op ons staan te wachten
En als het stormt dan steken we gelijk
Uit alle macht tien vingers in een dijk.…
beelden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
644 Terwijl zij thee en koffie haalt,
staar ik, achter het glas gezeten,
naar de tuin.
De warme en stille gloed van buiten
overmeestert mij, in trance waan ik
mij nog met haar
in grote zalen, tussen sculpturen van
gips, was en brons, waar Brancusi’s
muze slaapt.
Kunst openbaart, is soms een raadsel,
zoals de vage contouren omwikkeld
met…
Heb ik een beeld
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
515 Ook als alle licht
Uit mijn ogen verdwenen is,
Alleen mijn vingers
Nog kunnen lezen wat
Het leven om me heen
Mij te bieden heeft,
Mijn oren me vertellen
Hoe dik het gordijn is
Dat de wanden van
Deze gang bekleedt,
Heb ik nog een beeld van jou,
Weet ik hoe je naar me kijkt,
Hoor ik de muziek in mijn oren
Die mij vertelt: ik…
Dan is er het beeld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 Als woorden niets meer zeggen,
Louter stuiten op een muur
Van betonnen onbegrip,
Dan is er het beeld
Dat laat zien hoe het was,
Hoe ik het heb beleefd,
Dat opluchting geeft en
Een onbelemmerde ademhaling
Mogelijk maakt,
Zodat ik in mijn beelden,
De trauma's van de wrede tijd
Geleidelijk verwerken kan…
Beeld
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.206 Hardheid glanst
Donkerte verzet zich
Weerschijn roept zwart
op: de maan zoekt
een rivier in de zwemmende
nacht
Het huis is vensterloos
De bewoners leven van
vergrendeling
In de bloemen
zijn de kleuren
vermengd en gesloten
in hun kelken
Ook de lippen
laten slechts vermoeden
wat hen onzegbaar
als gemompel
toe en talig…
Beelden
netgedicht
4.0 met 156 stemmen
470 stenen haar
eigen genen uit
een eerder bestaan
zag landschappen
in het terloopse gaan
onder vluchten
vol kleurrijke luchten
in de warmte van
thuis was er het
ceremonieel groeten
in eindeloos ontmoeten
waarin samen
ervaren waarheen
de stroom van de tijd
ons toen heeft geleid
in tal van talen
verstond babel al
onze verhalen in beelden…
Haar beeld
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
457 ze druppelde
glinsterend
groene voeten
in het koude
ochtend gras
spiraalde
ronde speelse
vormen in
haar gaan
door het nat
licht scheen
alle kleuren
door gebroken
stralen van
de ochtendzon
feeëriek
danste zij
met de frêle
schaduw van
haar beeld
vonkte volmaakte
schoonheid in
het langzaam
doven van haar
ochtendsleep…
beeld u in
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
415 hou de ogen dicht
betreed paden en blader het bos
verzand in duinen
dicht letters toe aan het wit
en stijg boven taal uit…
Naar beeld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
612 De schepping
Een wonder
Of een flop
Het ene dier
Eet het andere op
Planten elke ander
Overgroeien
Om die ander
Uit te roeien
De mensheid
Doodt de minderheid
Zelfs zonder twist
De bedenker hiervan
Is een echte sadist
En hoe naar zijn
Beeld ook is
Wij zijn geschapen
Naar zijn beeltenis…
Niet naar hun beeld
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
332 Moeder mag mij als dochter
blijven zien, maar mijn broer
en mijn man moeten mij willen
kennen zoals ik ben
Ik heb dat nodig
ook al is het niet waar
want mijn vruchteloze streven
houdt me desondanks in leven
Wandelend en schrijvend
in schriften en brieven
uitleg na uitleg wie ik ben
Boek na boek om te weerleggen
en te vervangen wat…
Beelden
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
220 Westbroek park/beelden
‘k Wist niet waarom
‘k er vandaag heen wilde,
moederdag
en alleen.…
Geen beeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
125 Als ik mijn ogen sluit,
Zie ik niets dan 'n duister beeld,
Waar ik voorheen
Steeds jou zag, zo lief, zo schoon.
Maar vannacht in mijn droom,
Kwam jij weer,
Alsof je nooit was weggeweest,
Nog even lief en schoon.
Maar ook als ik nu mijn ogen sluit,
Blijft je beeld verborgen
In het duister, geen glimp van jou,
Hoop zo komt weer gauw.…
Vertrouwen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
741 Jij zal daar staan
met jouw haren in de wind
ik herken je aan jouw gestalte
ik weet dat ik op jou vertrouwen kan
want jij bent de enige
van wie ik weet
dat jij deze rol
voor me innemen zal.…
verweg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 op een middag in een straat
willen uitbarsten in schreeuwen
zo mooi rustzachtig
na kunnen vertellen
(tegen het witte huis
het te zeggen
hoe fotogeniek
(alsof het witte huis er iets mee te maken heeft)
een foto ervan te maken
de foto ontwikkeld zich niet)…
Atelier
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
543 Geduldig wachten
de beelden
zonder handen
zonder hoofd
Zij zien niet wie
hun opvolgers zijn
dat schaduw
van mensen ´
op hen valt
als een zacht
laken
Ze wijzen nergens
meer naar
laten alle richtingen
als mogelijkheid
Spreken zonder mond
maken alles weer
boetseerbaar…
Wij ademen eeuwigheid
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
533 Het verleden heb ik slechts in
fragmenten, vervormd, vertekend
en soms geladen met een grijs
gevoel; wat ooit als verse sneeuw
gevallen is, het blinkt niet meer,
het zingt met valse tonen van
verval, van ontoegankelijkheid.
Het roept nog enkel om berusten.
Wat heb ik wel?…
We ademen eeuwigheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
624 Het verleden heb ik slechts in
fragmenten, vervormd, vertekend
en soms geladen met een grijs
gevoel; wat ooit als verse sneeuw
gevallen is, het blinkt niet meer,
het zingt met valse tonen van
verval, van ontoegankelijkheid.
Het roept nog enkel om berusten.
Wat heb ik wel?…
Samen één
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.933 een eenheid was gevormd
zoals de zee met het strand
en de deur met een dak
zo kon ik bij je schuilen
waar mijn ziel vertekend was
blies je splinters even weg
met jouw ogen van de dag
zonder het licht van de nacht
en door jouw haren te voelen
was mijn kussen sneller droog
zonder het gefluit in de ochtend
en de wind vanuit het westen…
Een grote stap
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
739 het beeld spreekt
geeft inzicht
prest tot overdenken
verder te gaan
een grote stap
niet meer stilstaan
er is immers nog
de open mond, verbazing
ja, de bevlogenheid
naar levensechte dromen
de schoonheid onderweg
symbolen van licht
dat zelfs in donkerte
tot helderheid kan komen…
't lievertje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
564 kalverstraat/hoek spui
zij staat stil, kijkt naar het schikken van bloemen
rustig herfstgevoel kruipt langs bladeren omhoog
plaatst zich tussen zonnebloem, hortensia
als schaduw van een laat zomerse dag
een vent, een zwerver op afstand kijkt
zij kijkt verlegen weg
zijn tekst blijft hangen in het stadsgewoel
aandachtig, charmant, intelligent…
Verloren en vinden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 Een dag zonder iets van jou te horen
voelt als bruin brood eten, zonder enige volkoren,
als een stadje zonder toren,
als een zee, waarin een schip verloren,
als een tandarts zonder boren,
als mist 's morgens zonder ochtendgloren...
en toch, vandaag was ik weer als herboren,
voelde me zelfs uitverkoren,
want mooier nog dan klokkenspel en haar…
Op weg naar eindeloos
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
736 ik verpoos nimmer meer
in een diepe gedachte
dat gaat allengs aan mij voorbij
een vierend touw slingert thans
met eeuwige bewegende beelden
of draagt een haast uitgerekte veer
mij nu doorheen het verleden,
de mij toegevallen wonden en weelde,
doorzakkend naar een verlengde diepte
en traag terug langs gestapelde ramen
van verlangens en tranen…
Kom, bedaar eens
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
681 Op het droogste continent, moet een gemiddeld
gebied
geloof het of niet, het met 166 mm neerslag
per jaar doen
daar op Antarctica
63 jaar volkomen uitgedroogd
overleven; de cyanobacterie
'n micro-organisme hiertoe in staat
Droogste vis is de Afrikaanse longvis
die vier jaar buiten water in leven
kan blijven, slechts gehuld in zijn slijmvlies…
wad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 waar eerder grijze klei gebarsten
door brak water drooggelegd
woont het ritueel van komen en gaan
zijn zijarmen in donkere contouren
dichtgeslibd, teruggetrokken en lijkt
de delta versteend, verstild, verlaten
maar niet de branding die straks
zijn zilte water zonder voorbehoud
over de gebroken aarde laat vloeien.…
Silhouetten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
353 Maar in hedendaags licht
blijkt vorm van silhouetten
vertekend door nevel en tijd.
Waar blijft de tijd
die ons de silhouetten schiep
vormloosheid van de fantasie
werkelijkheid in schemer gehuld
het raadsel van het leven dag na dag.…
Knuffelbeer, knuffelkind
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
861 knuffelbeer,
wil jij over me waken
als de vleierige vlinders
slapen in de rozenhagen
wil jij mij dragen
als de nacht zich schikt
om de zilverberken…
knuffelkind,
mag ik de bloesems ruiken
mijn neus in jouw gezicht
troetelen in het morgenlicht
mag ik dicht bij jou blijven
op een waterval van liefde
de dag in drijven……
Umbra non imago
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
289 Robotica is schrijver dezes vreemd
daar houdt men zich, zoals u toch moet weten
met psycholinguïstiek onledig: meten
van stimulus, respons, reactietijd
Een robot wordt 'analfabeet' geframed
die houdt zich ver van literaire kringen
in casu dichters die met woorden zingen
u weet hoe dit tot misverstanden leidt
Hij ziet alleen zijn schaduw…
ellen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.052 durven weer verliefd zijn
het opnieuw wagen van die sprong
Het is de nieuwsgierigheid naar je kleine kantjes
en het uitkijken naar meer
Het is het dromen bij een glas wijn
het liedje dat ik voor je zong
Het speelse van je kinderen hun handjes
waartegen ik niks heb van verweer
Maar ook de ongerustheid vanbinnen
dat ik dingen weer eens vertekend…