1130 resultaten.
Ontwaken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 tot die gelige bol
weer verdwijnt achter d' horizon,
het nachtelijk deken rust creëert,
d'eierschaal zich sluit,
zodat alles weer terugkeert
naar het punt
waar ooit het ontstaan begon...!…
jij blijft
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 waar vogels fluiten
in bomen en struiken
hoor ik in elke toon
jouw passie vlammen
als langs mijn wang
een vlinder fladdert
is dat mij een groet
van mij de allerliefste
waar in berm en tuin
bloemen zacht geuren
zal dat als een boeket
mij jou herinneren doen
elke straal van de zon
is de glimlach van liefde
die als een warme deken…
ode aan de letteren
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
591 cijfer van 6 tot 10
aan onvoldoendes doen we niet
sla een beurt over of ga terug naar de bajes
gooi eens een keer hoge ogen
zing een liedje in Braille dat deze keer
niet aan dovemans oren is gericht
droom je droom in full-colour
omdat de tijd van zwart/wit
nu toch echt wel voorbij is
(of het moet een nachtmerrie zijn)
ontwaak onder een deken…
hervormingsagenda jeugd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
458 perspectieven wegen durft
met gevoel voor urgentie ook
de dans om de hete brij heen
met moedige lef doorbreekt
door keuzes te durven maken
die gewoon durft te erkennen
dat nooit iedereen tevreden is
die het bekende loslaten moet
om het vaster beet te pakken
die zeer goed op de hoogte
geen antwoorden hebben wil
die eerst de uitgaven dekken…
Moeheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
496 van al dat
gedraai en gewoel
ik word soms zo moe
van de anderen
moe van het veranderen
moe van het leren
en het steeds weer proberen
om te leven en te geven
en je eigen falen te beleven
ik word soms zo moe
van het voelen
moe van het goed bedoelen
moe van de flinkheid
en moe van de matheid
die vaak om me heen kruipt
als een deken…
Meeuwen en dolfijnen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
134 van mijn adem
vlammend van de zon
geleid door mijn ene hand
aan het roer, en de andere
aan de lijnen, strak genoeg
en los genoeg, elk moment
opnieuw de wind
precies in het midden
op de sweet spot:
twee harten verbonden
in de hoge golven
in het wilde water
steeds in balans
als twee speelse dolfijnen
En wanneer de meeuwen op het dek…
Het regent zonnestralen
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
66 Over het gras ligt gouden stilte,
een deken van geduld en groen,
waar dauw nog even blijft vertellen
van het donker van daarnet.
De bomen staan als oude wachters,
hun stammen diep in mist gehuld,
maar door de nevel valt het licht
waarmee de wereld wordt gevuld.…
Plan B
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
20 hult zich in schone schijn
doet of haar wipneusje
niet langer bloedt
maar in deze alles
verhullende mist
het vege lijf reddend
als lammen en blinden
slechthorend slechtzienden
die zich nergens aan stoorden
hun eigen onschuld
haast lieten vermoorden
kopen tijd met valse
septiem akkoorden
O mannen van bestevaer Rob,
hens aan dek…
Het straatje
gedicht
3.8 met 18 stemmen
5.589 De weg is smal,
het dek van zand, de gevels zijn gestut,
de panden krot verklaard. Hier wonen
goede mensen, elke stuiver wordt gespaard.…
De grote tuin
gedicht
3.8 met 59 stemmen
23.473 Daar heeft een tante
op een deken gezeten
en bessen gegeten.
Hier was gehoest,
hier gebloed, daar geroest
voor onze aarde
de vrede verklaarde.
Waar vroeger de muren
van steden stonden,
verstomd zijn de monden,
verstomd hun culturen,
worden figuren
van bloemen gevonden.…
Winter
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.112 Ik ben ook bedekt met helder wit
deken van eenheid; niet te weerstaan.…
Tweedehands
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
892 Tweedehands winkels ik ben er vaak
Vergeten spullen voor een grijpstuiver mee te nemen
Oude jasjes keurig op de haak
Afgeschreven zijn de boek en plaat
Letters die vragen om nog één keer
Vanuit een luie stoel te worden bekeken
Rijen liedjes op gekrast vinyl
Waar tikken voelen als een warme deken
Tafels staan op elkaar gestapeld…
Antichrist
poëzie
3.4 met 18 stemmen
4.052 Wanneer de ruige sneeuw de Alpen niet zal dekken,
Wanneer de zomer heet zal ijzelen van kou,
Wanneer de lucht het land zal weigeren de douw,
Wanneer 't gedierte zal de Oceaan uitlekken,
Wanneer de noorder-pool de zeil-steen niet zal trekken,
Wanneer de grijze wolf het schaap zal wezen trouw,
Wanneer de vrouw een man, de man zal zijn een vrouw…
Een nachtzoen
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.882 verschijnt
Als een stilte in de schemer,
Zweef dan met de wolken mee
Waar warmte de zon begroet
In een goudgele beker
Wanneer het gemis niet meer zwijgt
Als rukwinden in een kille regen,
Luister dan naar het kloppen
Van mijn hart en verzilver het beeld
Van mijn glimlach, zo genegen
Voel mijn dromen op je schouder,
Ze beschermen je als een deken…
De verborgen prestatie
gedicht
2.9 met 69 stemmen
46.371 Midden in de piste dekken zij een tafel,
compleet met voorgerechten, wijnkaarten, brandende kaarsen,
voorbijschuivende gezichten en stadsdelen
terwijl olifanten, leeuwen, tovenaars en paarden
achter de coulissen moeten wachten
tot de twee verklede mannen ook deze voorstelling overleven.
----------------------------------------------------…
Wakker worden
poëzie
3.0 met 17 stemmen
3.543 niet slechter
Ook dan thans, en schoolziek heb ik 't hoofd geborgen,
Diep onder 't dek voor 't bange uur verborgen - -
't Is lang geleen: - ik ben mijn eigen rechter!
Wij allen talme' aan de' ochtend van ons leven
En bergen 't schreiend hoofd voor 's levens school: -
Waar is onze angst - waar onze jeugd gebleven?…
Macht van een Droomvrouw
hartenkreet
3.7 met 25 stemmen
3.516 wil je zo graag aanraken
Maar dat laat je niet toe
Je laat me wachten en wachten
Tot ik het uit wanhoop doe
Want ik word zwakker met de tijd
En jij blijft maar komen
Met je benen net iets te wijd
Laat je me de wildste dromen dromen
En word ik wakker, dan ben ik je weer kwijt
Dan hoop ik de volgende nacht
Wanneer ik weer lig onder mijn deken…
Zij kust de kust
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
770 Onder 'n deken van schelpenzand
sliepen de geliefden hand in hand
De wind kuste hun zilte lippen en
beloofde ze alvast stormen die de
kust schonken aan het holle land
De zon zonk in Alex's oesterogen
Maar de zee viste naar Ietje's oren
Zij verleidde Ietje met kabbelend
geknabbel aan haar voeten, alsof
water en wind nooit eerder logen…
SNEEUWDAG
poëzie
3.9 met 9 stemmen
2.318 En al de bomen staan getooid gebogen;
Zo dekken zich Gods englen voor zijn ogen
Onder der vleuglen blank bedonsde huiven:
Een vlekkeloze vlucht gedoken duiven.
Is dit Gods dag? Hoe kunnen mijne blikken
Zijn witte glorie dragen zonder schrikken?
Hoe kan ik, aards en ziek en arm en donker,
Mij wagen tot zijn licht en rijk geflonker?…
Wilde paarden
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.102 de kerstman
en ik een verlaten ontheemde
en zie ik jouw ranke schaduw
in de glinstering van een kerstbal
maar denk dan aan de paarden
liederen die ik nooit zal zingen
vergeet de stormen en waarden
want mijn hart staat op springen
ik droom dat ik je weer zie in de sneeuw
de donkere hengst gaat op zijn rug liggen
rollend op de witte deken…
Liefde van een Afstand
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.277 Je Lach als blikseminslag
je gezicht het zonlicht
je vormen als visuele woorden
je ogen als een pad naar mijn hart
mijn woorden zonder effect
geen woord genoeg impact
de omschrijving
slechts een omlijsting
als een deken
zo warmt de gedachte
aan haar armen
voor haar dit verlangen
oneindig het gevoel
als ik haar in mij oproep
ik…
Niet eerder
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
576 Niet eerder vielen de eerste dagen zo zwaar
in zulke onbeholpen onbesproken liefde
dat denken bijna pijn gaat doen in verlangen
en verlangen het denken lijkt te verblinden
met pure Pakistaanse wellust
in ieder denkend hart een liefdeskogel
over iedere hart denkende man
een deken van bezielde tederheid
zonder herinnering aan de vervolging…
Mildheid?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
551 In de klimmende jaren moet
veel worden losgelaten in de
verwachting dat verlangen en
geluk, zorgeloos en duurzaam
zijn, een zonnig mild klimaat,
een omhelzing als warme deken, de
lauwerkrans voor elke ontdekking
Het voert langs de verzilting van
mentale aanslagen, die naar gelang
de ervaring duurt, vaker de
levenslang onbeantwoorde…
Stilte
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
828 Stilte om me heen
Alleen
Het zou een stilte kunnen zijn
die vredig is
die zacht aanvoelt
die prettig is
een stilte die omarmt als een warme deken
een stilte die troost biedt
een stilte waarin ik oplos
ik, één met de stilte
Maar zo is het niet
Het is een stilte
die me aangaapt
die me neerdrukt
die om mee heen ligt als een muur
een…
Slapend kind
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.137 Het donzen dek is losjes neeergegleden.
De blonde lokken, gouden sluier, vloeien
Om 't zacht gezichtje, dat mijn blik blijft boeien.
't Half open mondje heeft nog pas gebeden.
Slaap, kindje, en droom van vlinders en van rozen,
Van 't wuivend woud, waar blijde vogels kwelen
Of van de pop wier wassen koontjes blozen!…
Alle touwtjes in handen... .
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
733 "Ahoy, alle hens aan dek!"…
Badwater
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
562 Wanneer ik 's avonds in de tobbe lig te weken
diep onder 't schuim, van af mijn tenen tot de kin
gelijk een licht en luchtig uitgespreide deken,
dan krijgt mijn droge leven weer een beetje zin.
Want als ik 's avonds in de badkuip ben gekropen
dan zwerven mijn gedachten op de wilde vaart.…
Flinterdun verweer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
562 de façade belooft heel wat
oppervlakkig gezien lijkt dat
als bescherming nog niet zo gek
maar met kracht heeft het niets te maken
diepe gekwetstheid en bange vragen
hokken samen onder vliesdun dek
en gluren door gleeën in dit laken
of ze zich wellicht toch buiten gaan wagen
toch denken ze er niet aan
in hun te zeer gekrenkte bestaan
zich…
dromen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Ik trek het veilige deken naar me toe.
Zet mijn geheugen op een mooie symfonie,
Ik kan dan ontzettend vlug indutten.
Al is er turbulentie van mijn partner naast mij.
Het lichte gewoel in bed, doet me denken
aan de rups op de kermis.
Net zakjes gevuld met warme lucht.
ik slaak van genoegen een diepe zucht.…
Het eiland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
493 De boort vaart
komt aan
het dek loopt
leeg
er is veel zon
gedempt door
groene bossen
om de kade te
bepalen trekken
meeuwen witte
kringen met hun
scherpe kelen
een malende schroef
tegen de hemel
aan de andere kant
ligt ook zee
met een rand
van schuim die
opschuift
terug kruipt
zonder overleg
rustig de ijle boog
van de stemmen…