Alle inzendingen over draad spinnen alsof

6267 resultaten.

Sorteren op:

Ik wacht bij haar

gedicht
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 9.676
Ik ontzeg mij elke scharnier, ik leg vertraagd mijn wanten af en schik gevallen beelden tot de droogte van haar slaap mij weer in hoeken zet en zij van ver haar lenden draait en schaduw maakt uit draad die gloeit. -------------------------------------------------- uit: '21 dichters voor de 21e eeuw', 2005.…

Leren

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 646
En sleur je alles met je mee aan een zijden draad Groene enkels in de poel van kennis. Koude massa. Ik zal zwemmen kunnen tot ik sterf en verder Achter me het leven Lust, strak gespannen. Het vuur zo behaaglijk gebouwd op blokken heet, zonder grip Ooit opgebrand. Zal ik?…
Heleen14 december 2007Lees meer >

Tijdsholte

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 497
De tijd liep te over, te weinig of geen, de heelte werd een holte, alles stond op of viel uiteen, ik acht mij gewonnen, aan de dag en nacht gesponnen, minacht de middernacht, de draad van eindigheid, in zuiver bloed geronnen, zonder een gemis, zal niets ontstaan, alles heeft een eigen weg te gaan, de macht te wegen zonder gewicht,…
pama10 oktober 2009Lees meer >

65 jaar Westerbork

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 853
Barakken, ramen die bestemd waren voor wezen die met ruimteloze schreden de dag afwachtten, muren van prikkeldraad niet zagen verdwijnen eenzaam als de dood, zelfs de andere kant van het draad was zonder licht ze hebben getracht een eigen kamer in de wereld te zoeken uitzicht op vrijheid , plafond en die binten kregen ze nooit meer uit…

niet tastbaar

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 627
ieder begin gaat naar het einde zeg jij me, kijk maar naar de draad wanneer dan, vraag ik was het voor 't eerst dat wij de wind ontdekten zo hij komt en als hij gaat of anders 't vangen van de zonnestralen wolken op afstand daarna het zingen van de regen al wat ik los zou moeten laten bestaat bij gratie van wat ik nu nog bij me houd…
annabel21 juni 2010Lees meer >

Laat me mijn ziel kleden

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 781
Laat me mijn ziel kleden in schoonheid waar water klotst en onzichtbaar schrijft met draden vanuit een ver verleden. Laat ze mij dragen in fierheid en stilte, bewust van haar verlangen en hunker, drinkend uit een onzichtbare bron. Laat ze mij helder bewaren en richten op hoop voor morgen, op liefde en licht.…
Adeleyd4 augustus 2010Lees meer >

herfstweefsels

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 586
overal verschenen lichte huizen; vol van zon een overvloed aan witte draden spon hun sprookje in de bomen hoe dood toch schoonheid weeft in weergaloze rondingen, doorschoten met die pijn om wat verloren lijkt als dan herfst in volle kleuren prijkt verliest die glans de euforie van immer jong en levend zijn: de evenknie van lente sluimert…
switi lobi4 november 2010Lees meer >

IN STILTE

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
de onrust het verdriet de verwarring is er nog steeds stiekeme tranen wachten op mijn zware hart maar niemand die het zien mag, of horen een brede glimlach lopend over straat altijd alert om niet te vallen de zorgen die mijn zuurstof stelen me doen verstikken ik ben radeloos waar is het begin het einde ben ik zoek de rode draad…

Een treffen

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 712
Ongemerkt wil ik mij op het roestbruine herfstbed naast je schikken om de pijn van het breken de angst bij het vallen met je te delen Je slaapt hier om te sterven een ijle lijn scheidt je van onzichtbaarheid draden van wit zuigen toverachtig het houten hart weg Ik laat je hier stil achter – in de verademing – gun je weer terug te…
Kees Keizer13 januari 2011Lees meer >

Balinese dans

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 576
Vingertjes gracieuzen rond het lijfje groene zijde goudbrokaat van het porseleinen meisje dat trippelend het zicht uit gaat de waaier en het knippen van haar blikken laten briesjes na wil van zoete lippen nippen grond vergaat me waar ik sta als zij tingeltangel dansen gaat lokken ook haar mooie ogen hang ik aan een zwakke draad zij heeft…

de vlieg

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 690
Als een vlieg het leven mint dronken door haar geur verleid Door die charmeur Dat is de tijd wanneer zo’n spin haar kleefnet spant En daarin die vliegen vangt waaruit ze dan het leven zuigt Spartelend aan ’t kleverige draad als lunchpakket bereid raakt menig vlieg zijn hachie kwijt En eindigt als een sappig maal, ‘t einde van dit…
g niemans12 februari 2012Lees meer >

Web

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
Het wonder van webben, wirwar van draden van druppels van werk en van weven in bos op de paden, in de tuin, in je leven, behoedzaam gesponnen de parels gewonnen, in de morgen, een uurtje, onvermoeibaar, de spin en haar rag, zo fijn en zo teer, trilt in de wind wiegt heen en weer, de dag die begint met een lach dank dat dit mag en ‘…

Kleuren die ontdooiden

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 563
een kleine lente ontspon zich in jouw wintercocon zon wikkelde de draden af die schaduw gaven zacht ontwaakten maanden slapen in het eerste licht dat vorm gaf in het strekken van nieuw leven zag je vleugels strak ontplooien kleuren die ontdooiden je koos als regenboog een fladderende vlucht vrij in helder blauwe lucht…

Mooie Ochtend

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
Zachte bries strijkt door haar kapsel masseert golven door zilverglans van zachte zijden draden die deinen als vreugdedans. Als tranen van ontroering hangt dauw in berkenblad, klinkt door eik en beuk in vervoering vogelzang in lof gevat.…

de zwaarte van het licht

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 490
de dood van mijn dochter is een rode draad zijn laffe daad -toen hij haar nam kwam onverwacht; mijn gram voor altijd durend na zoveel dagen nog haar geest in duizend meisjes zien blond en lang geschouderd bovendien verwaait door mijn verlaten zien tot goud ik voel me oud als ik haar jeugd in stilstand weet het glas is koud, maar…
switi lobi30 november 2013Lees meer >

G-d

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 410
Het weefsel, waarin mensen rode draden zijn. De stoffen, die wij wisselen. De talen, die wij allen samen spreken. De goede gedachten, die alle mensen samen delen. Het goede, dat ook kwade mensen doen. Stoffen, talen en goedheid vormen het wonderweefsel dat alle mensen samenbindt.…

De dijk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 567
Om met een hoofdletter te beginnen Ben ik iets te klein Deze legendarische band Ze stoppen en dat doet pijn Als een rode draad In gekleurde klanken Door het leven Laten we ze bedanken In een schouwburg genezen Van een krankzinnige tijd Het is voorbij Het kent geen spijt Elke dag valt iets te vieren In het klein en in het groot Geschiedenis…

Zwarte rozen in de lentezon

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.183
De dagen hangen aan een dunne draad bijen zoemen in een honingraat een kat droogt zijn vacht bij de haard en het alfabet is van de kaart De regen valt maar hindert mij niet ik heb genoeg aan mijn verdriet met al die nattigheid langs mijn wangen is er niemand die mijn tranen ziet De klok slaat als een hamer in de tiktak hollende tijd er…
joepondro15 december 2025Lees meer >

Groene muren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 216
De wereld bleef ademen alsof niets was gebeurd. En in de lobby, tussen groene bladeren die geen water nodig lijken te hebben, zit een moeder stil, alsof ze door wil groeien in het licht dat niet van hier is.…

Niewe richting der blijheid

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 295
De stoel stond op maar bleef dit keer staan alsof vertrekken zijn richting verloor de theepot kookte zacht twee kopjes zonder vraag de damp bleef hangen alsof iemand al wist dat er gedeeld zou worden een muur leunde terug en gaf ruimte niet leeg maar wachtend mijn schoenen vergaten de deur ze draaiden zich om alsof blijven…

Hou toch op!

gedicht
2.9 met 33 stemmen aantal keer bekeken 11.499
Alsof, als ze daarop ingingen, het beste in hen waar we al zo lang op zaten te wachten vanzelf naar boven kwam dan. En alsof, was dat al het geval, dat voor iemand anders dan voor henzelf ook maar van het minste belang zou kunnen zijn. ----------------------------- uit: 'Al fluitend!', 2001.…

het meisje met de zwavelstokjes

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
soms verlang ik naar meer gebruik ik je woorden zoet de nooit geziene kleuren in mijn hart hun warme gloed voor mij geen toekomst hier ik zal er nooit bij horen en kan slechts af en toe zalig verlangen bekoren alsof ik het niet wist alsof ik niet méér wou je liet me de hemel zien laat je me nu sterven van kou?…
marlène28 december 2008Lees meer >

Rondom mij

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 460
alles ademde rust uit rondom mij op die bewuste dag de zon die vurig bezig was in een stille waterpartij ‘k zat onder het dichte groen met het zonlicht op het bladerdak alsof mijn schaduw voor mij sprak het is hier goed van doen het werd zo stil, zo stil waar mijn ziel zich roerde langs een vredig oord mij voerde alsof het was om hemelswil…

Geloven

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 510
het is net, zegt ze, alsof de lucht begint te trillen op de momenten dat alleen ik naar de takken kijk het gebladerte dat loslaat en valt alsof mijn blik het aanwakkert een soort sterfte teweegbrengt wil je, vraagt ze, morgen samen met mij naar de bomen kijken?…

Schrikkelleven

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 494
Alsof leeftijd niet bestaat, alsof we eeuwig leven morgen.…

Ego

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
Het mag vaak zijn alsof ik dat ben, alsof ik dat heb gedaan, alsof ik praat, ik zit, ik ren, alsof ikzelf het heb verstaan. Die mij is als een schaduw aan mijn zij, maar is de zon pal boven op, dan ben ik even zonder, dan is zij even opgelost en is er alleen nog maar het wonder!…

Ego

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
Het mag vaak zijn alsof ik dat ben, alsof ik dat heb gedaan, alsof ik praat, ik zit, ik ren, alsof ikzelf het heb verstaan. Die mij is als een schaduw aan mijn zij, maar is de zon pal boven op, dan ben ik even zonder, dan is zij even opgelost en is er alleen nog maar het wonder!…

Bezige bij

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 140
Tussen bloemen vol stille overvloed volgt ze een spoor dat niemand ziet, alsof haar vleugels luisteren naar de aarde en nemen wat in zachtheid wordt gegeven. Onder de warmte van een zomerse dag vindt haar vlucht een eigen ritme, alsof het ruisen van gras en wind samenkomen in een taal die alleen het leven kent.…
CB20 juli 2026Lees meer >

zij

hartenkreet
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.688
mysterieus in al haar vormen en creaties onbereikbaar en toch dichtbij alsof ik haar aan kan raken met mijn vingertoppen zacht....…
angelique17 januari 2003Lees meer >

Zwart wit

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 896
Een ekster huppelde in het gras alsof voor hem zwart wit niet enkel outfit maar ook glamour was…
delius7 oktober 2008Lees meer >