Alle inzendingen over houten

1853 resultaten.

Sorteren op:

TOOG VOL VREDE

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
Op het donkerbruine hout dampen sierlijke kopjes geurige koffie daarachter wachten in kasten flessen drank geduldig op hun beurt te mogen schenken hun geestrijk innerlijk glanst en wenkt verlangend maant de bezoekers vriendelijk tot zelfkennis langzaam genieten met eerbied voor het matige hoe veel pils schuimt opgewekt zingt…
Han Messie6 augustus 2025Lees meer >

F.A.F.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 432
gewoon vooraan begint met een ‘acte de présence’ wat niks anders is dan de dans in eenvoud van enkelvoudig vrij vergeven of je neemt het heel serieus als pretentieus ingesteld persoon met een wil van blinkend goud en stoutmoedig fijne streken hier hoeft geen einde te zijn aan de richtingloze weg en zouteloos geveins als walmend hout…
R.E.N.S.23 augustus 2025Lees meer >

Plaknacht.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 318
En ergens zacht kraakte het hout, alsof het wist van een grens waarvan ik altijd dacht dat zij bestond - maar nu vermist. Mijn hand was niet de hand van gister, mijn adem rook naar verre mist, mijn huid herkende haar eigen naam niet meer. En alles wat ik dacht te weten lag op de vloer: verwrongen, ongewist.…

Alles nat

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4
Maar ook op grijze leien en zinken Daken, zelfs op houten spanen En groen uitgeslagen kopren daken. En niet te vergeten de zwarte Daken van bitumen al dan niet met Grind of betontegels afgedekt. Op rieten daken zie je niks, Die hebben geen goten nodig, En geen isolatie bovendien.…

liefste

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.260
berij je, bevrij je, bevlei je jij vlijt je om me heen verroer me in het ontdaan van je adem, je boeit me stelt vragen aan ons die ik ontdek in jou en mij lente komt, zomer, herfst winter opnieuw ons lijntje in de tijd, aan anderen gaan we voorbij je boekt mij in je houding je staaft me in je slaap in de dromen breekt het dorre hout…

Karaktermoord

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 773
alleen het afslachten evenzeer het maatschappelijk opblazen van Theo van Gogh is moord een onheilspellend fenomeen Theo blijft ook na zijn dood een man van gelazer een razende etterbuil die geen blad voor de mond nam filmde zoals hij wilde in deze post-Pim-periode is iemand blijkbaar pas een Grote Nederlander als hij monddood in een houten…

koekstamp en giggel

netgedicht
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.309
van tribadie ouder dan dijken of delfts blauw oerhollands wat een traditie heet in namibië nedertaliger nog gewoon koekstamp en giggel prachtig mooi evenzogoed toch je denkt koffie postzegel grinnik vrouw vlegel medicijnvrouwe bericht ook uit afrika wij waren heel voorlijk altijd al in spin hij ging en gaat onze bocht in heel gaaf van hout…

Kerst

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.079
’s Middags extra druk op straat versiering en kerstmuziek terwijl het donker en kouder wordt zoekt een dakloze een portiek Eén uur ’s nachts, ’t houten trappenhuis Ik hoor de nachtmisklok heel zacht En mijn moeder van bovenaf gebiedend fluisteren Denk aan de buren, het is nacht!…

De verstekeling

gedicht
3.8 met 60 stemmen aantal keer bekeken 19.917
En maakt zich met het schip vertrouwd, dringt door tot iedre vezel van het hout de romp, de mast, de kabels en de touwen de zeilen hurkend in de reddingsboot. Het zijn de kleine kindren die hem kennen en hem niet vrezen: zij zijn nog pas zo kort geleden uitgevaren uit hun nacht ze moeten aan het daglicht nog zo wennen.…
M. Vasalis17 december 2024Lees meer >

dit is stilte

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.276
moeder, waarom zijn mijn benen zo dik zo rood, de stappen die ik zet of bloedend de borst waartegen ik sliep jij leerde me lopen, de schoenen dragen waardoor de aarde kantelde en vaak bevroor op het hout van mijn lippen waarom zijn mijn armen zo dun zo doorzichtig, de leegte die ik voel door het naakte kind in mijn keel ik heb het zo…

Voorjaar?

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 653
De wind krijgt vat op zichzelf, ik beluister de stammen, ik hoor nieuwe stemmen uit hout gekraak, rijk getooid, gerooid van oude bast op helder licht verlaat in beregend struikgewas schrijdend in zacht gewaad twijgen in bleek contrast schieten straks vuur en vlam met bloesems op hun schoot ander leven klemt zich vast loom hangend aan…
pama26 februari 2008Lees meer >

DE ROOS

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.973
Men waagt zijn bloed niet voor dor hout en lof. IJdel en droef was dit vervoerend blozen, Ons nu ontslapen zorgen nutteloos. En wie dit als zijn levenslust verkoos, Heeft niets dan wonden en verdriet gekozen.…

Maskers en baarden

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 984
het was geen offerblok waar ik voor stond hoorde de gezangen van mannen in een witte pij maar zag mijn hoofd er niet meer bij wel het blinken van de zwaarden zwarte maskers en de baarden op het geschuurde hout het bloed van mij bloot op het schavot wilde graag de guillotine in het vallen van de bijl voelde ik me vrij maar zij hakten…
wil melker28 februari 2007Lees meer >

Glimlachend verdriet

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 868
Ik wandel op het zandpad van marmeren steen naar steen sommige teksten raken gaan écht door merg en been vooral de kindergrafjes met beertjes her en der laten geloof wankelen vertrouwen is dan ver rustig loop ik naar het graf richting het houten kruis vogels vliegen met mij mee naar jouw laatste aardse thuis tussen bloemen en het groen…
metha22 juni 2004Lees meer >

Drakenstekers

netgedicht
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.407
Als een kind reisden we rond langs wilde bossen om te dwalen in de duimelotverhalen die verkleefden aan het hout Waar het stout ons niets kon schelen voor de takken die wij braken en de draken die wij staken met Sint Joris en de schout Nee - nog even zou de zon het zoete smelten ons besparen ook al jokten we de jaren voor ons uit - we…
jan haak19 september 2008Lees meer >

Friesland

hartenkreet
4.3 met 32 stemmen aantal keer bekeken 2.561
Friesland weiden schilderachtige plaatsen boerenerven met klimop begroeid sloten waar kinderen leren schaatsen nestelende zwaluw in honderd jaar oude boerenschuur draagbalken als zichtbaar vakmanschap een houten knuffelmuur de ladder die tot de hooi- zolder reikt de knuffelmuur vervangt leidt tot menig liefdesavontuur…
Roland Hainje14 augustus 2006Lees meer >

Mijn schaduw en ik

netgedicht
4.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 909
Ik slaap niet, ik luister naar mijn schaduw zie hoe bedroefd hij de handen in zijn zakken steekt en af en toe knijpt in de nacht soms bukt hij zich eigenlijk al sinds jaar en dag om een dode vogel onder de houten planken te begraven hij laat de wind met de duisternis praten ontbindt zelfs geen stormen in de ijzige kou hij ademt…

veel te

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 648
hoe vaak in dit zo grillig leven liep ik mezelf voorbij of naast mijn schoenen werd keihard in het gat gesmakt van mijn onwijze wens te snel in bloei getrokken waren soms mijn dromen te zoet de geur van hemelsblauw de regendruppels snel verdampt voor 't groeiend hout te laat te gast geweest ik haalde mijzelf in op mijn verzonnen feest…
annabel12 oktober 2009Lees meer >

Ter verdediging

netgedicht
4.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 638
Een houten vloer draagt de echo’s van wat ik heb geschreven; het laatste geloof en een paar druppels van verwerping, een overbodig bericht naar mezelf. Het weggaan gebeurt voortdurend, ook wanneer ik rustiger ben.…

Ridders van de vuren tafel

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.017
wij wanen ons ridders van de vuren tafel grieven en wormstekeligheid griffen wij in hout doorzichtig blad valt van de mond wanneer we drinken van de wijn die brandt en de glazen heffen alsof de steen die op de lever ligt de zwaarte niet weegt van bliksemsnelle scheuten en zijdelingse blikken gevuld met gistende woorden naast het…
Hanny15 juni 2010Lees meer >

Theo Sonnemans : boomkunstenaar (slot serie Paradijsvogels)

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 614
een boom de boom boetseren met gevoel is scheppen door zijn hand of soms teder de bast kussen het is kunstig wat ik bedoel door bezieling overmand daar zijn aard innig met de natuur is verbonden wordt hij telkens door liefde voor rijzige stammen naar wat hout gezonden aan de man van de zon wordt alsmaar gevraagd het…

op mijn weg

netgedicht
3.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 723
er hing een merkwaardig vuil licht over het verveloze kruis alsof het ingegroeid was, vastgebonden zonder inscriptie ieder dag liep ik er langs raakte het verweerde hout net niet aan doodsbang om met de doden tikkertje te moeten spelen vandaag, jaren later zag ik het kruis weer het viel uit het dunne schrift waarin ik een memoriam…

Telkens dooft het pluralisme

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
het kenmerk van een naakt verlangen dat taalkundig mij verziet in liefde weliswaar met afgebroken zinnen plaatst ons samenzijn tussen houten pilaren buigzaam zoals de nacht riekt naar stilstaande uren die sober doch kwetsbaar de repen maanlicht versmallen speurt mijn domein naar eenvoud een eenvoud zonder sporen die wijzen naar nieuwigheden…
elze20 juni 2011Lees meer >

Steentijd

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
lucht en schaduw aan ieder die dat wenste nu vond men hem te lastig te veel zonlicht wegnemen altijd maar bladeren vegen een bron van vogelpoep echt te veel in de weg staan zijn stam en takken verdwenen als voer voor een gulzige open haard in de kale tegeltuin staan nu op zijn plek twee plastic conifeertjes in een namaak houten…

Zemen maar!

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 951
Daar aan de overkant wordt vanavond gesproken over, de reinheid van de ramen, de schoonheid van het hout, de netheid van de voordeur, tot de volgende regenbui, daar aan de overkant!…
An Terlouw8 augustus 2012Lees meer >

Trein van ogenblikken

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 675
Ik zag een zwerver leunend op zijn houten kruk. Hij zei tegen me, je moet niet zoveel dragen. Eén voor één vallen mijn bladeren, één voor één zijn mijn verhalen geteld. En ik reis in de trein van ogenblikken beschilderd met een hemels blauw. En overal waarheen ik kijk vind ik geen enkel einde. alleen een nieuw begin…

Alles stond er nog

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 879
In liefdevolle herinnering aan Willem Frederik van der Giessen (1923-2003) Keukentrap beladen Met spijkers en schroeven In soorten en maten, Tekening achtergelaten Op een kistje van hout - Tot op de millimeter Nauwkeurig je nieuwe plafond In de sponningen gedouwd - Je had het afgekregen, je Laatste klus, en alles Stond er…

Ze is zo groot

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 8.439
Ze haalt haar wijsheid uit een land waar vuilnisbakken zijn beverfd met bloemen; 's zomers zeilt zij op haar houten ledikant. Haar lach vliegt zeer omslachtig als een fazant bijvoorbeeld door het lokaal, zo kleurig ook; zij houdt van allemaal en niemand is alleen gelaten. Ze kan niet haten.…
Ed Leeflang25 september 2023Lees meer >

maandagen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 819
als hij niet uitkijkt dan, heeft hij een bizar gekapte kapster aan zijn houten been. en staat hij de rest van zijn leven haarkrullen samen te vegen.…

Morgen als geen andere

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
Voor Rina Jongen piepen in hun hok Gemaakt van hout en liefde, Ouders vliegen zich suf Tussen nest en buiten - En ik geniet van de lome Schaduwen op het pas gemaaide gras In lauwe ochtendzon, geur van wilde kruiden En het allerliefste fluitenkruid, Lammeren die veilig drinken bij hun moeder Die dromerig van het ochtendleven geniet…