1341 resultaten.
Vastgeroest?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
572 Gelijk een zwaan, die schuchter de veren
strijkt, zich dompelt in het koele meer om
de lange slaap te vinden in een donzen bed,
gebonden aan het strikte heden, in de
brekende golfslag van de tijd, schuddend aan
mijn levensboom, waarvan de vruchten maar niet
willen vallen, in het stof van opgewaaide verzen is
het moeilijk keren in een…
Dagelijks brood?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
631 In het beloofde land tasten
de eenvoudigen van ziel in het
duister, ze zijn de daklozen
onder de purperen zon en zijn
allang de goddeloze beloften
moe, papieren regels rotten
in het hout, een leger wormen
splijt de houten wereld open,
bedekt het labyrint van de aarde
met hun koele maskers toe.…
En dan krijgen we weersverandering
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
596 Heerlijk is dat zomerweer
dat luieren in de zon
ergens op het pas gemaaide gras
of in een luie stoel op het gazon
je humeur is als de zonneschijn
warm, licht en mild
en naast je staat een koel glas
met drank waar je je niet aan vertilt
langzaam sluiten je ogen tegen het felle licht
ongemerkt lig je aan een palmenstrand
en maakt een schitterend…
VERLICHT DALEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
503 Het verjongde hart der hoogte wentelt neer
over rotsen vol roepende bloemen
en weiden rondom een koel, blinkend meer.
Waar aardse bijen rusteloos zoemen
beleeft uit Hemel geboren taal steeds eer:
men zal haar als vredesdienaar roemen.…
Lente
poëzie
2.6 met 5 stemmen
3.025 Op koele wuiving drijven zoete roken...
De lucht is één wijd ruisen van geluid!...
Dat lijkt een liefelijke toversproke
Van wijdse heerlijkheid, die plots ontspruit
Bij lichter feeë roede... leve' ontloken
Glorieus... nog pas met rouwklokke uitgeluid!…
SCHEMERTAAL
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
453 Zacht paars randt de ijlblauwe avondlucht,
waar al het eerste twinkellichtje draalt,
geeft het bos koele huivering, die verhaalt
van het pas ontwaakte bomengerucht.
Schimmige armen zwaaien met lichte zucht;
verlangen ruist voort, tot het vredig daalt.…
Oversteek
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
996 Het verleden dat me heeft vervormd en gemaakt
Tijd die schijnbaar schurend verstreek
Niet alleen de ziel maar ook de botten gekraakt
Dagen verstrijken en tellen als een week
Het oversteken van dit meer, blijkt slechts een stap over een kreek
Zorgen in koele diepte bekeken en vervolgens bewaakt
Matgeslagen, katatonisch en alsnog geraakt
Bewustwording…
Voordat ik je weer ontmoet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.031 Vergeefs heb ik de maan gevraagd
mij in zijn koele armen te begraven,
ik verdrink me in het eenzaam zijn,
het zaaigoed van de morgen doet
mij bezweet ontwaken, in venijn heb
ik onverkorte droom aan een blinde
maar tevens hoogste bieder verkocht.…
Vastgeroest idioom ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
454 Als een zwaan, die schuchter zijn veren
strijkt en zich dompelt in het koele meer
om de lange slaap te vinden in een donzen
bed, gebonden aan het strikte zekerheden.
In de golfslag van de tijd, schuddend aan mijn
levensboom, waarvan de vruchten niet willen
rijpen.…
euridice
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Haar adem strijkt koel
langsover mijn rug.
Ik proef haar boodschap
in letters van zout
op mijn lippen
en spel het paswoord.
Niet omkijken, denk ik,
anders gaat ze
- voor altijd -.
Ik heb haar zang verstaan
en de put lokt
onweerstaanbaar
als een draaikolk.…
URETERP VALLAAT
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
594 Koele schaduw en versnipperde gloed
liefkozen donkerbruine bakstenen,
schenken strenge ramen spraakzaam gemoed.
Gevels bezingen verlopen venen,
waar noestheid bloeide - bij blije boerendans,
strooien Friese weemoed om zich henen.…
Altijd en overal
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.226 Gij zijt de gloeinde dadenlust
Des Morgens en de koele rust
Bij 's Avonds vredevolle duistren;
'k Weet oovral uw aanwezigheid,
Wààr ook verdoold en te allen tijd
Voel ik uw âem en hoor uw zoete fluistren.
--------------------------------------
uit: Onze Eeuw, jrg. 13 (1913)…
IN DE AVOND
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.173 Des avonds buigt mijn lome mijmring over
Naar haar, mijn lief, en naar haar stil gemoed:
Zo nijgt een boom soms wel zijn bronzen lover
Over het koele water aan zijn voet.
En ik word droef.…
De Prostaat
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
897 P.S.A
Grauw is de neergelaten sluier
Welke gelijk een spinrag verstikkend omhult
Meedogenloos is het doende de geest te vermoorden
Aangegeven in het koele wit met onderbouwde woorden
Vier Jaren van onzekerheid waarin men stilaan hoopt
Overgegeven in blind vertrouwen waartoe men noopt
Dan vanuit krochten van het orgaan wreekt het ongerief…
Afgelopen zomer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
439 Afgelopen zomer
dronk ik sangria met Heather
koel en boordevol vruchten
omdat we een weekje Madrid deden
en we niet alsmaar konden bomen
over de hoe's en waarom's van
onze lievelingsdichters
in het Parque del Retiro
hebben we op een bank de poëzie
van Federico García Lorca
geanalyseerd (ondertussen
bestudeerde ik haar ronde vormen…
Jaargetijden
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
503 Het is de wind
die hier als bruid
van ijzig koel gevoelen
zo de eerste stappen
van de naderende winter luidt
Met mijn jas
wat hoger opgetrokken
kader ik de grenzen
van het eigen rijk
vermogen af
en zie
de stilte
van de schoonheid
het verval
en opkomst van
bestaan
waar ik als kind
al spelend
met volwassenheid
mijn eigen…
Een blinde vlek?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
478 De slagen beukten op de holle
vaten van beloften, die te snel
werden vermorst, om met
de sleutel van de tijd een
opening creëren om verdorst,
je schoot als moederborst te eren,
tevergeefs heb ik de maan om
uitstel gevraagd, hij koos een
plek om mij in zijn koele armen
te begraven, in een laatste snik
verdrink ik in het eenzaam zijn…
Het blauwe Twittervogeltje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 naar kwantiteit gemeten;
vliegt het gevederde stripfiguurtje iedere minuut
wel acht miljoen malen over de hele wereld digitaal
naar haar communicatieve doel; Geeft zij aan de mens
de sociale middelen te communiceren; bestrijdt zij
eenzaamheid, waar deze onder de mensen wordt
gevoeld, door hun tweet dadelijk te verzenden;
al tsjilpend immer koel…
Maanloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
28 niet andersom
vanavond kan ik er niet naar kijken
omdat morgen jouw geboortedag is
die ik voor de zesde keer geen verjaardag meer noem
eigenlijk zou ik al moeten slapen
niet hier zitten en het geluid van de toetsen
horen, en
te voelen, te veel te voelen
mijn hart schrijnt op de bekende manier
laat ik toch maar mijn hoofd neerleggen
op koel…
ademloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 geweld
dat zich vlaggen laat
als vrijheid van mening
korten mijn adem
knutselen ademloos mij
puilend de ogen uit
huiverig siddert
mij sprakeloos de kou
een traan denk ik
heeft geen zuurstof nodig
een bloedend hart ja
of verstikkend leven
een laatste zucht dan
voor eeuwige rust
met blauwe lippen
de blik al oneindig gericht
briest koel…
WOUD-EENZAAMHEID.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
902 Hier, tussen hoge heuv'len ingezonken,
Ligt, eeuwig koel, de donkre waterplas,
Klaar-kaatsend, als het rimp'loos spiegelglas,
De hoogste loov'ren van de zon doorblonken.
Hoe zacht wij naderde', onze stille pas
Had storend in die eenzaamheid geklonken,
De raven vloden op met luid gekras,
Der spechten haam'ren stilde in de oude tronken.…
Omhoog zien naar de zon de waterrozen
poëzie
3.6 met 11 stemmen
872 Naar Brahman's zonlicht bloeien mijn gedachten;
Schem'ringen, koel, van zielegronden brachten
Rust aan mijn smart om wensen, lang gebroken:
Vlaag van herinn'ring woelt uit grauw vergeten
'T verleden op bij flits van plots'ling weten -
'T herrijst, 't herrijst; mijn dode wensen spoken.…
met opener bedekt contact
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
604 maar toch vergeten dat ik leefde
want ieder ging zijn eigen gang
samen maar toch naast elkaar
zo dat ik niemand tegenkwam
weg was ik dichter bij haar
tastend naar je huid
met opener bedekt contact
je mond verzacht mijn handen
en je tong gaat spelend kussen
voelend kiezen tussen houden van
verdwijnen in elkaar
warmend met gevoel die
koele…
De stille zonne daar ik zit
poëzie
4.2 met 4 stemmen
902 mijne woning,
in de oude lijste van een groene en rode veil;
van al de bloemen op mijn mond de milde honing,
en in mijn hart van al de dagen 't vrome heil;
een witte roze aan mijne krage, en voor mijne ogen
de weiden en de Leië in lage zonne-brand;
van mijne vrouwe in mij het zorgend mededogen,
en van mijn zoontje op mijne wang de koele…
Shorttrack
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
590 (voor Suzanne Schulting)
Daar ging je dan, de kop koel en de spieren
optimaal gespannen. Een jonge deerne op het
vlakke ijs. 1000 meter in galop. Niet wetend
waar je zou eindigen. Een snelheidsmonster
met engeltjes op jouw schouders.…
Het pad
gedicht
3.0 met 1 stemmen
4.635 Een helder beekje om bij af te koelen.
Straks komt een uitspanning: 'De Hof van Eden'.
Het pad geurt naar jasmijn en oleander.
Alleen heb ik de goede bril niet op
(deze is rozekleurig voor de fop).
Maar je loopt niet alleen. Er is een ander,
net zo begoocheld en verdwaasd als jij.…
jouw pokerface doorzag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.127 een koele hand
trok schoppenaas
je veerde op maar je
emoties bleef je wel de baas
jouw pokerface doorzag
een veelluik van geluk
die ene kans, dan kon
je leven niet meer stuk
je zag de straten gaan
in full-house was het druk
maar niemand had
nog zoveel azen staan
voor een keer
winnaar in het spel
het leek je wel en stralend
gooide…
Tyrios
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 century fox
Foeterend scheldend
op hoorbare schootafstand
Middleton's kids
in de royal box
Servicekanonskogels
vurende tovenaar
sprintend op dropshots
vlak achter het net
Controversieel magistraal
onberekenbaar
vliegt fulminerend
licht ontvlambaar op
Tirades bij umpire
klaagt er op los
Hield Djoko zijn hoofd
niet koel…
nachtwind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 de koele adem van het heelal
is een spiegel van eeuwigheid,
over de stille punten van
sterren terugkijken.
als een verlaten open zee golft
de nacht een koude rimpel op het dak
de maan speelt een lichte vlek
tegen de zware schoorsteen,
hoge steven in een donkere vloed
van pannen opgeheven.…
MIDDENSTATIE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Druk zoekende ogen en jachtig gevoel
zijn in de spijszaal plots aangenaam koel,
waar de blije drinker ogenschijnlijk fuift.
Bedaagd marmer prijkt zacht glanzend, verspreid,
schouwt door heel het gebouw, knipoogt minzaam
naar winkel en kantoor van de nieuwe tijd.
Samen klinken reizen en toeven vreedzaam.…