986 resultaten.
"...sorry..."
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
2.199 voelt hij haar koude hand
Die voorzichtig zijn wang raakt
De hand steekt hem in brand
Met gebogen hoofd blijft hij staan
Met trillende stem spreekt ze zijn naam uit
En hij kijkt haar onwillig aan
Ze herhaalt haar vraag zonder woorden
Dat hoeft ook niet
Hij leest het in haar gekwelde ogen
Eén moment lang is het stil
…het water…de meeuwen…
Doofstom
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.546 snuiven en slikken
tasten naar onze hals met wanten aan
gezicht verborgen in sjaal en capuchon
Thuis zijn wij hier, halen diep adem
conserveren wrakhout gedachten in zout
Je pakt me vast als ik struikel
de linkerhand om mijn rechterpols
hijst mij omhoog van het koude zand
ik zie bezorgdheid in je meerminnen ogen
wijs losjes boven ons op de meeuwen…
dichten doet ze, dichter bij zee
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.075 des morgens toch ook de witte raaf
ze leest ook geen boeken van den ander die
zijn toch van den ander en die is weer van
zichzelf zodat ook een kwiek soldatenlied haar
niet bereikt haar paleis is van ongebroken ijs
haar woede en verdriet begeer ze niet ze komen
wel naar buiten liefst met noorderzon
aan de lange einder van de zee waar meeuwen…
Bericht van het eiland Chaos
gedicht
3.6 met 22 stemmen
15.081 Wij zien hoe de Hagia Katastrophi
daar voor anker ligt, langzaam
helemaal wordt bescheten door de meeuwen,
ligt te wachten op passagiers.
Hoe lang al, onze geschiedenis wordt
hoe langer hoe vreemder.…
voorzichtig vrijen
netgedicht
4.5 met 25 stemmen
2.413 liefde op een middellijn
van amper maar een meter
innig en woest verkennen
knorren grommen pijn
met wilde hartstochten
alsof varkens vochten
met refrein fortissimo
al knorrend ging dat zo
op achtergrond gekrijs
van meeuwen op het ven
voor de verliefden was het prijs
maar wel een beetje eng
stekeltjes prikken vol venijn
nee nee mijn…
Afscheid
netgedicht
4.5 met 36 stemmen
2.238 bikinilijn
De zwoele zee trekt voor mij
Golfjes in het dampend zand
Een strakke lijn door bruinwit branden
Een wuivende hand tekent de zon
Een glimlach met parelwitte tanden
De spanning die ik nog net verdragen kon
De zee neemt zand en vuil van mens en dier
En jaagt gewassen zand hoog op de stranden
Zeepieren en garnalen gepikt door meeuwen…
Aardrijkskunde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
979 van Eems tot Zwin
en dat kan
als ik vleugels huur
en mij verhef
In het noorden
stuiten de Hoogovens
mijn blik
en de rook van hun pijniging
stijgt op in alle eeuwigheid
Op de vlakte
in het zuiden aan de Maas
één hoge schoorsteen –
Schwarze Milch der Frühe
drijft mij in gedachten
In het westen
slierten boven de golven
gretige meeuwen…
ENKHUIZEN
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
880 Voor de muziektent
aan de Paktuinen 1950
De kleine haven ligt vergeten
in't onklaar worden van de dag
door aan de einder aangemeten
zwart wolkendek als rouwbeklag
de zwermen meeuwen krijsen dronken
hun cirkels tot een vlucht aaneen
en muzikantentrommels bonken
hun ritme uit de stad hierheen
veel mensen zijn te hoop gelopen
't gehoor…
Als je het maar weet
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
3.572 oceaan
de Apollo 12 landde op de maan
de tonijn hoort tot de familie van de makrelen
in Griekenland ontstonden de Olympische Spelen
Boedapest ligt aan de Donau
en ik, ik hou van jou
onze hersenen bestaan voor 80% uit water
een mannetjes kat is een kater
in 1945 viel de eerste atoombom
bananen zijn wel degelijk krom
de Friezen noemen een meeuw…
Ook waanzinnige dichters worden ouder (een Odyssee)
netgedicht
4.7 met 34 stemmen
959 Aarzelend volg ik de meeuwen,
daal de marmeren trappen af
en luister zwijgend naar de stemmen
van mijn innerlijk beraad.
Roerloos wachten hier de schepen
aan de rand van zekerheid,
Stom en Doof zijn mijn bemanning
Duisternis heerst in mijn hoofd.…
Mag ik uw woorden lenen?
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.888 De zieke man sprak met rappe tong
over zijn land dat hij verliet,
het lage winterlicht, meeuwen en luchten,
een besneeuwde dijk, de open zee,
snelle grijze wolken, hoge ganzenvluchten,
zompen en zand, duinen en dorpen
en de blonde wind over het verre wad,
eb en vloed in hun eeuwige getijdenspel.…
Terug van weggeweest
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
501 Ze zijn niet alleen en worden vergezeld
door onder meer ekster en meeuw die nabije omgeving
met al haar verandering en veranderlijkheid ook willen aanschouwen
Zo zie je maar weer dat ik me blijf verwonderen om de natuur en wereld om me heen.…
Puur geluk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 Geel bruin
koren wuift
blaast de wind
stuifmeel stuift
zee in verte
duin en dal
weidelanden
koe met stal
bloemen bomen
vogel meeuw
tijd staat stil
voor jaar en eeuw
boeren-huisje
akker ploeg
kindje speelt
plaats genoeg
ouwe ezel
hinnik lacht
vrolijk rustig
dag en nacht
boer boerin
beide buiten
lapjeskat
vogels fluiten
blauw…
Zomers landschap
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
574 de zomerdag
weer vol vrijheid
en ga ik opgelucht
de horizon tegemoet
landschap komt kleurig tot leven
rivieren stromen langs groene oevers
zwaluwen vertellen van zomer
foerageren in de blauwe lucht
maar het zomers landschap
blijft een schilderij
in toevalligheid van tijd
vol zomerse kleuren
met melkwitte koeien
en zeegrijze meeuwen…
Luisterschaduw
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
641 noemt mij
in de taal van bloemen
bloeiwijzer
naar het eerste begin
in de gedachten
van een ander
maar ik verander niet
ik neem geen ruimte
uit jouw denkwereld
ik ben als een schilderij
verfstreken die met stilte dwepen
jij vergeet de handgeschreven brieven
in een land, niet ver van hier
verwissel jij de postzegels
met de meeuwen…
Geploegd land
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
516 Neergestreken meeuwen op een veld gegroefde aarde,
springende stippen van lijn naar lijn,
als muzieknoten die afhankelijk van een notenbalk zijn
en het azuren hemelblauw als klankbord aanvaarden.…
De crematie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
536 Ergens zweeft een meeuw opvallend raar
wat heeft haar vandaag meegevoerd,
kan zij ons met bepaalde angsten troost geven
het mooie en mindermooie nu verweven.
Ik ruik nog even aan de violen in de bak,
denk bij mijzelf hoe vind ik dat ze ruiken,
ondanks de schoonheid van deze zomerdag
zo omringd door die fleurige berkenstruiken.…
Nevel al aan de gevel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
463 Meeuwen soppen, meerkoeten deinen mee
op ook deze aanzwellende februari zee.
Wordt deze strijd weer de onze.
Vouwen we straks overdag lakens
over samengevouwen handen uit,
bedekken wij menige te jonge spruit.
Wordt deze strijd opnieuw de onze.…
Noordzee in januari
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
365 De wind snijdt scherp en koud door leeg en grauw strandzand,
meeuwen zweven stil als eenzame zielen in grauwe lucht gevangen,
golven rollen traag en zwaar, een dof, vermoeid gezang van rouw,
schuim spreidt broos en wit, vervliegt als laatste hoop van het niets.…
Herfstzangers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Nachtrust voorbij, eksters en meeuwen
verlaten en brengen vliegtijden door in een opklarende
hemel zowaar een tussenlanding maken op een bladloze tak om de
omliggende wereld te verkennen of lopen voorzichtig en vrijmoedig over de straat.…
Sardinië
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 zandsteenbandage
Bronzen mensen door tijd in hun drukte vertraagd
Alom zang’rige taal die de eilandwind draagt
Blinkende branding als een lang snoer van kralen
Tussen messcherpe rotsen en Helios stralen
Eucalyptus, olijven, vallend licht waaiend zout
Waaiers van puin tussen stug kreupelhout
Hoog boven het land doorschreeuwen meeuwen…
Verlangens versus tevredenheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
420 Terwijl ‘k met ogen dicht
een plan bedenk:
me lopen zie in ‘t zachte zand,
me vluchten zie in wolkenluchten
mijn oren branding, meeuwen horen
En dan met ogen open
kijk op ‘t hoog vergeelde gras
waarachter heg groene coniferen
erboven ‘t lichte groen van wilgekruin
dat vredig wuift
Op de familie app foto's
uit Italy, Jura, Texel,…
Dorst
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
914 Het noordzeestrand ligt gerimpeld en kaal
Tussen de tippelende meeuwen dans jij
vrieskou tussen onze kleren.
Uren zijn onze bondgenoot.
En toch druipt het beton in mijn voeten
Voorbarig daver ik voor de ramp
die een ander zal treffen.
Luister naar het verzoek van mijn bloed:
Spoel mijn gehemelte met jouw gloed.…
Zomergevoel
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
2.254 vloedlijn
Vaders scheppen vrolijk met hun kinderen mee
Hier en daar hoor je een mobiele telefoon
De reddingsboot vaart weer eens uit
Vliegtuigen met reclame vliegen voorbij
Een moeder vindt opgelucht haar verdwaalde spruit
Mooi weer en allemaal zoeken we de zee en zon
Hutje mutje naast elkaar als mieren op een hoop
Een vlieger zweeft met de meeuwen…
Ik die bij sterren sliep en 't haar der ruimten droeg
poëzie
4.2 met 10 stemmen
5.036 niets rest mij dan mijn val, laat mij te pletter slaan
en kermen als een meeuw tussen het zwarte wier;
die eens als zon in 't zenith heeft gestaan,
zal bijten in het zand als een kreperend dier."…
DE WINTERREUS
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.719 De zwarte raaf vliegt hem vooruit,
Met haar de witte meeuw;
Hij volgt hen traag, en treurt en troont
Er op een berg van sneeuw.
Daar slaapt hij in de grote nacht
En droomt dat hij zich wreekt,
Dat hij de Lente nedervelt
En hare schichten breekt.
--------------------------------
gestopen: gedempt…
meeuwbericht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
962 vloed
werkte heel rustgevend op mijn gemoed
intuïtief luisterde ik naar mijn gevoel
mijn ogen zochten telkens hetzelfde doel
daarginds aan het einde van water en lucht
zag ik donkere strepen van vogels in hun vlucht
mijn gedachten zweefden vanzelf naar de horizon
het leek alsof ik met hen méévliegen kon
laag over de branding scherende meeuwen…
Schelpjes
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
891 Schelpjes fraai geschikt als in een schilderij
kleuren samen even mooi en prachtig
parelmoerwit, lila, zachtgrijs gestreept
in een goudgele achtergrond
Een meeuw stapt parmantig over de kuiltjes in het zand
gele snaveltje recht vooruit, kopje eigenwijs geheven
vleugeltjes keurig glad gestreken op de rug
staartje fier omhoog
Een vriendje…
vrijheid
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
1.158 De meeuwen heersen schreeuwend over dit verlaten strand,
waar kilometers zand worden bedolven door de golven.
Aan ’t einde van de verte vinden zon en zee elkaar
en zorgen voor het allermooiste schouwspel, waar
ik met immens ontzag naar kan verlangen, dag na dag.…
GEVANGENIS AAN ZEE
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.049 En overdag hoor ik de meeuwen schreeuwen -
soms zwiert een vleugel langs de vensterspleet.
Ze klagen in de nacht, en, luistrend, weet
ik: Vogels zwierven hier door alle eeuwen.…