1974 resultaten.
IJle splinters?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
397 van perkament,
een lege windbuil op de rug,
om inzichtelijk in te lijven op
de blindheid op papier, het
is me aangepraat misschien,
blinddoek tot het zoveelste einde,
streven naar de juiste strofen
waarvan ik de inhoud nog niet zie
mij op de private tekst verlaat,
het ene verdicht een ander toe in de
maat- en meetlint van de poëzie…
Water als taal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
589 lippen
van de branding
daar schuimt het spuwsel
van zeegeesten tot
onleesbare ruige verhalen
vloeibare bladzijden
geschreven door de vloed
worden spetterend omgeslagen
gewist door laagtij
het strand verzamelt losse letters
- weeskinderen van zeepaardjes en
zeemeerminnen -
wacht op de vroege jutter
die alle waterklanken
tot poëzie…
Onthaal.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
475 De dichter
spreekt een geheimtaal
in z'n verhaal
huist meer stilzwijgen
Hij treft
muren zonder oren
en bij de doven
geen enkel onthaal
Geen hond
taalt naar zijn poezie
z'n bundels
onverkocht
Geen handen..…
O schone poëzie melodieën uit de ziel geboren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
459 Poëten zijn de nadenkende geslachten
Zij die op beredeneren wachten
Gaan met de tijd verloren voor
De poëzie die nacht en stilte door
Zicht baant de weg door ruimte en
Door grotten: bespot door zotten is de pen
Van hen die uitwellen in zonnegloed
Wat lieft en leeft in 't trots gemoed
Schone en trieste melodieën waar
De zoete geur van…
Poëzieweek
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
616 a-b-c'ers en plebejers
volk van moedertaal en -land
poëzie gaat programmeren
liesje in luiletterland
gaat zij verzen declameren
poetry vocabuleren
kán zij strofen componeren
als een letterdief plagiëren?…
Under a yewtree
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
557 In Painswick heb ik mijn gemis begraven
Nabij een Yewtree op de dodenakker
Het maakte opluchting en vreugde wakker
Een rouwkoetspaard, bevrijd, begon te draven
Toen kreeg het vleugels en verkoos te wonen
-Zijn vlerken werden wolkenwit geverfd -
Waar een trawant zijn inspiratie werft
Om die bezield aan dichters te vertonen
De poëzie in Painswick…
Gerrie Knetemann
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 plots een steek, besef, de Kneet bezwijkt
net als hij met zijn vrienden lekker treint
In één seconde komt alles voorbij:
Parijs, de gele truien, valpartijen,
het wereldkampioenschap, de kasseien,
de stratenmaker was een echte kei
Zijn vindingrijke tong zat altijd los,
hij lulde als een prof en schreef met zijn
‘de dood of gladiolen’ poëzie…
Bont(j)e specht in Mei
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
431 Beste Jan, het moet me van het hart
Dat ik kritiek (Bet Weter's) ondersteun
't Verweer van jou is ditmaal
Naïef als 't rijm van je gedicht
We zijn van jou voorwaar beter gewend
Met hij en zij wou ik geen nadruk leggen op het "wij"-gevoel,
Als wel de overkill van 't ik,
de overdaad die 't ego krijgt
in hedendaagse poëzie.…
Chopin
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
557 Hij speelde zijn spel vol gratie en poëzie
soms leek zijn notenblad op profetie
één van die muzikale fenomenen
die de plek in kunstgeschiedenis innemen
Zijn gelovig hart had de wind mee
vol betovering en melancholiek verlangen
onttrokken aan een demonische zee
door een lichtend veld omvangen
verheven in grootheid roerend in smart…
Muren van Onbegrip
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
757 (Dementie)
Als geboren Welshman
Kwam jij bevoorrecht ter aarde
Zonder zilveren lepel in jouw mond,
maar met muziek in jouw bloed
en poëzie in jouw ziel
Wales, dit land van draken
met Cardiff als capital. Hier
op het Britse continent
Muren van Onbegrip, die
mooie ver-
houdingen hebben ver-
stoord
In Noord-Ierland.…
Ongefilterd
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
204 Poëzie is daarom geen taal.
Het is wat overblijft
wanneer vorm
nog niet durft te kiezen.
Ik ben niet de maker daarvan.
Ik ben alleen
de plek waar het niet anders kan
dan naar buiten komen
in woorden die zichzelf niet verklaren.…
gedichten.nl
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
780 scoren hoog en
schitteren in het virtuele
vlak als een regenboog
in kleurrijk prachtige zinnen
waar geen einde aan lijkt te komen
en waar je zo heerlijk
bij weg kunt dromen
stromen ze iedere dag weer
bij de redactie binnen
dus lieve inzenders
ik heb een wens
houd nooit op met schrijven
gedichten.nl moet altijd blijven
want liefde voor de poëzie…
Blanco Bladen
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.488 en stilstaande dagen
angsten uit dagdromen ontstaan doorlopend
als d-day mannen stromend over stranden kropen
belaagd en open door normen en waarden gesloopte
gesloten ogen bedrogen beklaag opgenomen
in pagina bladen geslopen starende waarheden
verenigde sprekers tegen passanten in de regen
stilzwijgend passerende niet tegensprekende
poëzie…
de leegte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
12 en dan rusten de schouders
op de leegte die in
ruimtelijke zin de sfeer
bepaalde die wij in
elkander versterkten,
met poëzie gezang muziek
en tragikomische taferelen
wij gedrieën die elkander vonden
dirigeerden de wijn zoals het
geschonken werd, we nipten
aan het glas en maakten
van het etiket een ouverture
die het licht van het podium…
geen inspiratie
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
2.891 Echt mooi poëzie is dit niet,
Maar zoals u wellicht ziet,
Is dit een rijmende weerspiegeling.
Van een extreme vlaag verveling.
Ik zal u daarom verder sparen.
En het rijmen even bewaren,
Tot de inspiratie weer komt kijken
En mijn gedichten weer poëtisch lijken…
zorgenkind
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.728 hij schrijft maar wat en noemt het poëzie
het helpt hem om de angsten te verjagen
die dikwijls aan z’n zekerheden knagen
dan hoort hij weer die vreemde melodie
en ziet hij alle levenslust vervagen
het dichten als een milde therapie
een houvast tijdens onbezonnen dagen
die hem behoedt voor wilde rebellie
z’n oude moeder ruimt z’n rommel op…
Claus' zwanenzang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
782 verbitterd keilde de dichter zijn veer
en laatste sonnet in de puilende mand
poëzie bekoorde niet langer het land
verlaten door recensenten van eer
wie durft zich nog wagen aan dicht en spraakleer
aan eerlijke verzen waarin ‘t beeld zich brandt
gekruid met wat humor, subtiel of saillant
in lyrisch extraverte of ingetogen sfeer ?…
De Criticus
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.366 Zijn commentaar direkt en nooit gelogen
geeft hij heel zelden blijk van eerbetoon
hij is nooit aardig dat is heel gewoon
de poëzie heeft hem nog nooit bedrogen.
Toch mist hij iets, het is bijna onwaardig
hij brengt toch leven in de brouwerij;
geen enkel dichter vindt hem echter aardig
verbaasd denkt hij: ik maak toch allen blij?…
ik liever mijn wereld
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
930 mijn wereld in dwalen van gisteren
waar dromen weerkaatsen op grond
waarin tijd veel te snel draait
geschiedenis , ze is niet bij te benen
bekende woorden in stilte hebben mij gevormd
het gedicht dat staat deels geschreven
onbelemmerd schrijf ik voort in de hartslag van tijd
een klein briesje schudt mijn zinnen in haar poëzie…
VOOR EEN PARADIJSVAARDER
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.751 Voor u de zang der sferen en de wijn
die poëzie heet: een geijkte waarde.
Dit is jenever? - Voor mijn part azijn.
----------------------------------
uit: Parlando (1941)…
licht als het licht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.358 een eerste straal
de donkere slaap verdrijvend
laat vogels zingen
maakt de jonge dag
tot poëzie:
zelfs woorden zwaar als lood
zweven naar ‘t hemelblauw
en heel eenvoudig dringt
een bloem door het asfalt
waarop je loopt
- mij tegemoet -
met lichte tred
en waaiend haar
waterblauwe ogenblikken
in ’t paradijs een glimlach lang
begrijpen…
Het gedicht
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
834 ‘n moment
waarin de dichter emotie en sfeer
verwoordt en deelt met soulmates
foto’s tonen wat zijn ogen zagen
z’n gedicht verwoordt bijhorende
dimensie van gedachten en gevoel
dichter zijn we door het dichtvuur
om onze sensaties te verwoorden
als gevoel ‘t verstand overweldigt
dansen woorden op vleugels van
inspiratie tot poëzie…
Nederig
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
621 Wij denken
de waarheid te benaderen,
als die bestaat – om tegen
wil en stank - de poëzie aan te
kunnen raken, gooien zinnen
in de goot, die verder drijven
als baken op een modderschuit.…
TURINGWEDSTRIJD (2)
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
553 studenten werden ingehuurd
Om ‘t eerste kaf te scheiden van het koren
Dat kregen we na afloop pas te horen
Het heeft als zand in boxershorts geschuurd
Wij, rijpe dichters, voelden ons gestuurd
Met kluitjes in het riet door junioren
Nog lang niet droog achter hun ezelsoren
Heeft grut ons werk bepoteld en begluurd
Wat weet een melkmuil nou van poëzie…
De Kern
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
474 kleine scheur
tussen de bladen
van de kelk
die doet verraden
wat een schoonheid
binnen huist
die vol van lust
en verlangens bruist
De kroonbladen
bezield met levenszin
ontspruiten hun schild
van bescherming
en tonen de wereld
in vol ornaat
hun diepste kern
De levensdraad
Die fleur, odeur
Die euforie
Die zuivere schoonheid
Poëzie…
De ridder der droefenis
gedicht
0.6 met 11 stemmen
4.218 .
-------------------------------------
uit: 'Het nut van de poëzie', 2003.…
Vannacht
gedicht
2.3 met 65 stemmen
16.006 Ze ontwaart een golfbeweging: het maanloos eb
en dan de vloedgolf de pen die haar gedachten achterna
hinkt verzinsels die in warrige kluwens over mekaar rollen richting
---------------------------------------------------------
van: Poëzie-leestafel.…
De oorsprong van verdichting
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
579 bezig
met uitvinden hoe een
en ander in elkaar steekt
het gat te dichten valt
jaagt hij haar achterna
krast en tekent hij
spijkert, pint haar vast
schrijft en schrijft zich
wezenloos en blijft
voor eeuwig twijfelaar
terwijl zij almaar
zichzelf blijft
lezen, lezen wie zij is
oervrouw, min, godin
in lichaam en in geest
gedreven poëzie…
impressie van het onzichtbare
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
678 zonder
gezicht
waar wil je dat ik sterf
mij te grijpen leg,
vierhoofdig
in de onmacht
op lippen droog
doorzichtig zoals het water
geweven uit het maanzand
waar overwintering
de buitenstaander doet vluchten
van de ene krater
naar de andere
niemand voelt
wanneer de ochtend woorden slaat
luidop leest in een boek
hoe jij de poëzie…
Muzisch ontmoeten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
718 bloemenhart
de contouren van de blaadjes
in het kleurige schetsje
opgetekend door een mond
belevend een toonzetting
ruisend als vogelvleugels
plooiend, open, dicht
dat wat ik herken
de knipoog naar vriendschap
zo emotievol in het verliezen
breekbaar als een licht op de bleek
hetgeen ikzelf soms ook ben
*
n.a.v. een zondagmiddag vol poëzie…