1000 resultaten.
Winterdag
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.231 De lucht is blauw , de vloed is ijs,
't Blinkt al in de avondzonneschijn,
En langs de takken, bruin en grijs,
Hangt de ijzel, als een blank gordijn ;
Daar vliegt, met korte vleugelslag,
Een kraaienzwerm door 't pijnboomhout...
't Is toch een heerlijk ding in 't woud,
Zo'n winterdag, zo'n winterdag!…
Ik bind u binnen 't woord
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.265 Ik bind u binnen 't Woord, o Jaar, gelijk de boom
u binnen 't harsig barsten bindt der harde schorse;
gelijk, alnaar 't getij ze geeslen zal of schorsen,
u van zijn vloeden spoele' of keetnen komt de stroom;
gelijk de wind u vat in 't wervlen van zijn norse
geweld, of in de duw van 's zomers lauw geloom;
gelijk de zon, die, wáar…
Teerbemind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Ik voel eb en vloed
als op het toneel en glimlach bij de moves, schater zacht om
de groove en zeg onder de staand ovatie: ik jubel om onze weelde.…
Sjofar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
735 kwistig nering drijvend
Heeft zich door hun toedoen blijvend
Tot welvarendheid verrijkt
Maar de tijd verstrijkt
De tijd verstrijkt
En kwam er eens een Stukakaravaan
Een Teutoonse bommentoon aanslaan
Loeiden de bazuinen van Jericho in de hoogte
Herwaarts brengend Jozef's droogte
Tuschinski werd in bloed omgedoopt
Verzengde in de vloed…
schepen die op de Elbe varen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
487 schijnbaar van het doel
ontslagen op de wijde baan
het murmelend spoor dat
luisterend aan boord meeloopt
van het begin gebogen maar aan
het eind weer gesloten
boten schuiven langs gestrekte oevers
in een brede bocht half verzwolgen
door schitterend licht
ze dromen aan opgedrongen steden voorbij
dorpen liggen verborgen aan wal
de hoge vloed…
Aan New-York (2)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
845 Uw schoonste vloed draagt Hudsons naam,
Hij schakelt honderd bergen zaam,
Hij ruist door duizenden valleien:
Welluidendste trompet der faam,
Zoetvloeiend zangrigste aller reien!…
Gedachten van een kwal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 Ik moet zo zachtjes aan gevoed
Potdorie nog, waar blijft de vloed
Wanhopig ben ik tot en met
Ik vrees, dat ik het niet meer red
Gegroet mijn ziltig paradijs
Nabij het einde van mijn reis
Daar heb je Kille Kobus al
Da's net als ik een vreemd geval
Hij zwaait zijn zeis wild in het rond
Zijn doodshoofd bijna op de grond
Hij raapt me op…
De schepen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.047 Maar soms, al ben ik bitter en gehard
Door 't leven, overstroomt een niet te stuiten
Vloed van verlangens mijn onwillig hart
Als in de nacht de verre schepen fluiten.…
Alsemgeest
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
467 Voorlopig geen politiek
den haag vandaag,
dat geeft almaar stress
op het zomerreces
of brandneteluitslag
bij vloed onbehagen.…
Tussen Weser en Zwin
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 Tussen weser en het zwin
De eems de dollard
En de ee van dokkum
En de lauwerszee
Lag ongelooflijk
Lang gelee
Bij eb een massa
Vissersgoud
Garnalen
In de waddenzee
Bij hoge vloed
En storm op zee
Werd grasland nat
En minder zoet
Dan vluchtten friezen
Zwaan kleef aan
Door pompeblêd
Eerst naar de wielen
Terp noch ward
Viel meer…
Altijd aanwezig
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
784 Dus keer ik mij om, met de dag in mijn rug en haar naam in mijn hart,
de pijn verzacht niet, maar draagt zich anders, zoals eb na vloed.
En ooit, wanneer de laatste sluiers vallen, stap ik in haar armen,
waar verlies ophoudt te bestaan en tijd zijn macht verliest.…
Is liefde dan een machteloos erbarmen?
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
229 Ik zoek haar hand, die kleine, warme haven,
voordat de golven overstag gaan in de vloed,
maar zij keert weer, met vreemde glans omhangen,
met geuren van een oord dat mij verraad vermoedt.
Is liefde dan een machteloos erbarmen?
Een kort beven van de wimpers in de nacht?…
Echo in leeg huis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
186 Ik zoek naar de tranen, naar een breekpunt, een vloed,
naar de zachtheid van huilen dat soms zo goed doet.
Maar de bron in mij is opgedroogd, de pijn zit te diep,
in mijn hart waar jij ooit zo vredig rond liep.…
De weegschaal van Lessius
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
160 ‘D’overdaat is een schadelijk ding,’ schreef hij,
toen letters nog traag vloeiden,
een waarschuwing tegen de gulzige vloed
die de stille, klare bronnen blust.
Ik ken de wetten van een zuiver lijf.
Soberheid is de grond, het trage ademen,
de as waarop een broos gezond zijn draait;
de maat die rust brengt in de overvolle geest.…
Kaars van vrede
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.121 Met alleen het geluid van eb en van vloed,
zoekt hij zijn weg, zijn weg door het leven.
Hij knielt, schrijft een gedicht in het zand,
over de vrede waarin hij niet heeft geloofd.
Hij weet niet waar hij die vrede zoeken moet,
maar weet wel dat hij liefde heeft te geven.…
LIED VOOR MEZELF
poëzie
3.6 met 9 stemmen
4.683 Mijn schip zal niet liggen blijven aan de ree,
te luisteren naar het spelemeien van der tijen eb en vloed,
niet onder morose regenzege, noch onder zonnevree,
mijn schip moet in de storm mee op zee.
Ik heb betrouwen in mijn boot, doch de baren slaan zo hoog,
reeds over de voorsteven, reeds over de achtersteven.…
Wie schrijft, schrijv' in de geest van deze zee
poëzie
4.9 met 9 stemmen
4.729 LI
'Wie schrijft, schrijv' in de geest van deze zee
of schrijve niet; hier ligt het maansteenrif
dat stand houdt als de vloed ons overvalt
en de cultuur gelijk Atlantis zinkt;
hier alleen scheert de wiekslag van het licht
de kim van het drievoudig continent
dat aan ons lied de blanke weerschijn schenkt
van zacht ivoor en koolzwart…
Vaarwel Mädchen
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
1.616 moeilijk te verhappen ook deze
Vaarwel klein bergriviertje
mooie natuur, ongeëvenaard groen
Herinneringen te meer
aan arm in arm wandelingen toen
Vaarwel Oostenrijkse Alpen
waar wij samen picknickten
Herinneringen te meer
aan gevoelens die verliefd prikten
Vaarwel Zeeuwse strand
twee persoons strandlaken
Herinneringen te meer
die een vloed…
'k Ben als een land
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.688 Mijn ziel beweegt in ademing en vloeden,
En groeit in 't mensdom, dat toch niets vermoeden
Zal van mijn ziel, onwankelbaar als de aard,
En breder dan zijn lijden en verblijden.…
Ik weet, ik word naar ’s afgronds rand
poëzie
2.7 met 15 stemmen
2.875 En toch, weerhoud de vloed om weer
En telkens weer naar ’t strand te keren –
Ik kan niet mijn gedachten weren
Steeds af te dalen naar ’t Weleer.
En zo ook dát me in ’t eind verzwond,
Wat had mij ’t leven nog voor waarde?
‘k Boog lijdensmoede ’t hoofd ter aarde
En stierf in die onzal’ge stond.…
Lichtengel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
492 Immers, duisternis lag op de vloed,
onze zielen waren in nood en God
zocht ons in die eenzame nachten.
Nog steeds gaat het ons niet goed,
wij ontvluchten de waarheid van ons lot
en het nu kan maar ten dele verzachten
wat onze oorsprong zo duidelijk begreep.…
Oneindigheid
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
510 Reizen als de zee
golven slaan hun bruisend lied
eeuwig eb en vloed
Op welke wijze golven rollen in de zee
waar ze ook breken op de rotsen en dansen op het
warme zand tegelijk gaan ze op en neer met onweerstaanbare
krachten waarbij hun bulderende stem nog even blijft nazinderen in mijn hart.…
De trouwste vriend.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.101 Men spreekt van u zo dikwijls goed,
Omdat gij uit de diepe vloed
- Vóór ze in de stroom verzinken -
De kindren pakt met sterke tand,
Voorzichtig voorttrekt naar de kant,
En redt, wie haast verdrinken.…
Ezel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
604 Een teken aan de wand
Maakte mij voorzichtig
Een dikke huid
In stiltes
Omdat ik zweeg
Allergisch
Voor schone schijn
En zoete woorden
Geen teleurstelling
Die mij
Eronder kreeg
Het hoofd geboden
Aan zoveel onheil
In mijn oren geknoopt
En veel geleerd
Een muur gebouwd
In vele lagen
Het tij
Van schrale eb
Ten gunste
Van mij
In vloed…
Cirkels van de stad
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
559 de dag is aangeroerd
boven de huizen drijven
natte ijzeren wolken
op straat gaan auto’s aan
een onzichtbaar snoer gedreven
niet spreken het is al benoemd
het gaan regelmatig overslaan
van een spatie stilte en dan de
vloed van grommend geroes
donkere ramen weerspiegelen
het verloop alleen gestoord door
studenten in een rondvaartboot…
Soms
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
543 door wie word ik echt gekend
wie is voor mij
in een andere schaduw weggerend
en ik aan het "zijn" mijn vragen verschaf
de antwoorden liggen vaak
in de tijd verborgen
het is ondoenlijk haar te versnellen
intussen is het eigen besef wel gegroeid
gelijk aan ondergrondse wortels
die je niet ziet maar mij toch iets
over eigen eb en vloed…
Mode.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.131 Een fee, die opwelt uit de vloed
Van wulpse zotternijen;
Een dwinglandes, die aan haar voet
De wereld neer doet vlijen.
Een zonderling vernuftig dier,
Dat nooit zich zelve rust geeft,
Vorstin en tevens kamenier,
Die in caprices lust heeft.…
Landelijke liefde II
poëzie
2.3 met 6 stemmen
993 Op de golven vindt de zon verstrooiing,
Langs basaltblokken en sloepen voor
Anker trekt de vloed een vage voor,
Zacht schuim spoelt tegen de stenen glooiing.
Achter moerbeiboomen ligt haar huis,
Een hardstenen, hoogbegroeide hoeve.
Door de moestuin naar de lage oever
Daalt een pad van blinkend schelpengruis.…
Eiland
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
1.899 in het zand geschreven
Mooie woorden die vergingen, door de golven weggedreven
Opgenomen in de tijd, verdronken in een zeemanslied
Hier besta je om wat is geweest, met wat de zee je liet
Zoveel schepen laat jij zingen weer, op golven die bestaan
Waar het licht van mij jouw zee verlicht, zo zal jij blijven gaan
Hier besta je tussen eb en vloed…
Dansen we de tango?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
401 geluid van verzuring zwelt aan
en ebt weer weg met de taal als
zwaarte korst en leeft verder om
los te laten voor het lichtste vers
dat we gezongen hebben uit volle
borst, die stem draagt altijd verder dan
een kruispunt of grens, ik luister naar
jouw levenslied, ik vind in iedere schelp
een Odyssee, water wist mijn sporen uit,
de vloed…