Alle inzendingen over vloed

1000 resultaten.

Sorteren op:

Winterdag

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.231
De lucht is blauw , de vloed is ijs, 't Blinkt al in de avondzonneschijn, En langs de takken, bruin en grijs, Hangt de ijzel, als een blank gordijn ; Daar vliegt, met korte vleugelslag, Een kraaienzwerm door 't pijnboomhout... 't Is toch een heerlijk ding in 't woud, Zo'n winterdag, zo'n winterdag!…
J.P. Heije21 december 2012Lees meer >

Ik bind u binnen 't woord

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.265
Ik bind u binnen 't Woord, o Jaar, gelijk de boom u binnen 't harsig barsten bindt der harde schorse; gelijk, alnaar 't getij ze geeslen zal of schorsen, u van zijn vloeden spoele' of keetnen komt de stroom; gelijk de wind u vat in 't wervlen van zijn norse geweld, of in de duw van 's zomers lauw geloom; gelijk de zon, die, wáar…
P.N. van Eyck24 december 2013Lees meer >

Teerbemind

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 597
Ik voel eb en vloed als op het toneel en glimlach bij de moves, schater zacht om de groove en zeg onder de staand ovatie: ik jubel om onze weelde.…

Sjofar

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 735
kwistig nering drijvend Heeft zich door hun toedoen blijvend Tot welvarendheid verrijkt Maar de tijd verstrijkt De tijd verstrijkt En kwam er eens een Stukakaravaan Een Teutoonse bommentoon aanslaan Loeiden de bazuinen van Jericho in de hoogte Herwaarts brengend Jozef's droogte Tuschinski werd in bloed omgedoopt Verzengde in de vloed…

schepen die op de Elbe varen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
schijnbaar van het doel ontslagen op de wijde baan het murmelend spoor dat luisterend aan boord meeloopt van het begin gebogen maar aan het eind weer gesloten boten schuiven langs gestrekte oevers in een brede bocht half verzwolgen door schitterend licht ze dromen aan opgedrongen steden voorbij dorpen liggen verborgen aan wal de hoge vloed…

Aan New-York (2)

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 845
Uw schoonste vloed draagt Hudsons naam, Hij schakelt honderd bergen zaam, Hij ruist door duizenden valleien: Welluidendste trompet der faam, Zoetvloeiend zangrigste aller reien!…

Gedachten van een kwal

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 524
Ik moet zo zachtjes aan gevoed Potdorie nog, waar blijft de vloed Wanhopig ben ik tot en met Ik vrees, dat ik het niet meer red Gegroet mijn ziltig paradijs Nabij het einde van mijn reis Daar heb je Kille Kobus al Da's net als ik een vreemd geval Hij zwaait zijn zeis wild in het rond Zijn doodshoofd bijna op de grond Hij raapt me op…
Hans uil28 augustus 2016Lees meer >

De schepen

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.047
Maar soms, al ben ik bitter en gehard Door 't leven, overstroomt een niet te stuiten Vloed van verlangens mijn onwillig hart Als in de nacht de verre schepen fluiten.…

Alsemgeest

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Voorlopig geen politiek den haag vandaag, dat geeft almaar stress op het zomerreces of brandneteluitslag bij vloed onbehagen.…
Nemo7 juli 2019Lees meer >

Tussen Weser en Zwin

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
Tussen weser en het zwin De eems de dollard En de ee van dokkum En de lauwerszee Lag ongelooflijk Lang gelee Bij eb een massa Vissersgoud Garnalen In de waddenzee Bij hoge vloed En storm op zee Werd grasland nat En minder zoet Dan vluchtten friezen Zwaan kleef aan Door pompeblêd Eerst naar de wielen Terp noch ward Viel meer…

Altijd aanwezig

netgedicht
2.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 784
Dus keer ik mij om, met de dag in mijn rug en haar naam in mijn hart, de pijn verzacht niet, maar draagt zich anders, zoals eb na vloed. En ooit, wanneer de laatste sluiers vallen, stap ik in haar armen, waar verlies ophoudt te bestaan en tijd zijn macht verliest.…
CB19 februari 2025Lees meer >

Is liefde dan een machteloos erbarmen?

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 229
Ik zoek haar hand, die kleine, warme haven, voordat de golven overstag gaan in de vloed, maar zij keert weer, met vreemde glans omhangen, met geuren van een oord dat mij verraad vermoedt. Is liefde dan een machteloos erbarmen? Een kort beven van de wimpers in de nacht?…

Echo in leeg huis

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 186
Ik zoek naar de tranen, naar een breekpunt, een vloed, naar de zachtheid van huilen dat soms zo goed doet. Maar de bron in mij is opgedroogd, de pijn zit te diep, in mijn hart waar jij ooit zo vredig rond liep.…

De weegschaal van Lessius

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 160
‘D’overdaat is een schadelijk ding,’ schreef hij, toen letters nog traag vloeiden, een waarschuwing tegen de gulzige vloed die de stille, klare bronnen blust. Ik ken de wetten van een zuiver lijf. Soberheid is de grond, het trage ademen, de as waarop een broos gezond zijn draait; de maat die rust brengt in de overvolle geest.…

Kaars van vrede

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.121
Met alleen het geluid van eb en van vloed, zoekt hij zijn weg, zijn weg door het leven. Hij knielt, schrijft een gedicht in het zand, over de vrede waarin hij niet heeft geloofd. Hij weet niet waar hij die vrede zoeken moet, maar weet wel dat hij liefde heeft te geven.…

LIED VOOR MEZELF

poëzie
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.683
Mijn schip zal niet liggen blijven aan de ree, te luisteren naar het spelemeien van der tijen eb en vloed, niet onder morose regenzege, noch onder zonnevree, mijn schip moet in de storm mee op zee. Ik heb betrouwen in mijn boot, doch de baren slaan zo hoog, reeds over de voorsteven, reeds over de achtersteven.…

Wie schrijft, schrijv' in de geest van deze zee

poëzie
4.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.729
LI 'Wie schrijft, schrijv' in de geest van deze zee of schrijve niet; hier ligt het maansteenrif dat stand houdt als de vloed ons overvalt en de cultuur gelijk Atlantis zinkt; hier alleen scheert de wiekslag van het licht de kim van het drievoudig continent dat aan ons lied de blanke weerschijn schenkt van zacht ivoor en koolzwart…

Vaarwel Mädchen

hartenkreet
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.616
moeilijk te verhappen ook deze Vaarwel klein bergriviertje mooie natuur, ongeëvenaard groen Herinneringen te meer aan arm in arm wandelingen toen Vaarwel Oostenrijkse Alpen waar wij samen picknickten Herinneringen te meer aan gevoelens die verliefd prikten Vaarwel Zeeuwse strand twee persoons strandlaken Herinneringen te meer die een vloed…
Namasté24 januari 2007Lees meer >

'k Ben als een land

poëzie
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.688
Mijn ziel beweegt in ademing en vloeden, En groeit in 't mensdom, dat toch niets vermoeden Zal van mijn ziel, onwankelbaar als de aard, En breder dan zijn lijden en verblijden.…

Ik weet, ik word naar ’s afgronds rand

poëzie
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.875
En toch, weerhoud de vloed om weer En telkens weer naar ’t strand te keren – Ik kan niet mijn gedachten weren Steeds af te dalen naar ’t Weleer. En zo ook dát me in ’t eind verzwond, Wat had mij ’t leven nog voor waarde? ‘k Boog lijdensmoede ’t hoofd ter aarde En stierf in die onzal’ge stond.…

Lichtengel

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
Immers, duisternis lag op de vloed, onze zielen waren in nood en God zocht ons in die eenzame nachten. Nog steeds gaat het ons niet goed, wij ontvluchten de waarheid van ons lot en het nu kan maar ten dele verzachten wat onze oorsprong zo duidelijk begreep.…

Oneindigheid

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 510
Reizen als de zee golven slaan hun bruisend lied eeuwig eb en vloed Op welke wijze golven rollen in de zee waar ze ook breken op de rotsen en dansen op het warme zand tegelijk gaan ze op en neer met onweerstaanbare krachten waarbij hun bulderende stem nog even blijft nazinderen in mijn hart.…
CB17 april 2024Lees meer >

De trouwste vriend.

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.101
Men spreekt van u zo dikwijls goed, Omdat gij uit de diepe vloed - Vóór ze in de stroom verzinken - De kindren pakt met sterke tand, Voorzichtig voorttrekt naar de kant, En redt, wie haast verdrinken.…

Ezel

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 604
Een teken aan de wand Maakte mij voorzichtig Een dikke huid In stiltes Omdat ik zweeg Allergisch Voor schone schijn En zoete woorden Geen teleurstelling Die mij Eronder kreeg Het hoofd geboden Aan zoveel onheil In mijn oren geknoopt En veel geleerd Een muur gebouwd In vele lagen Het tij Van schrale eb Ten gunste Van mij In vloed…
Hookie6 oktober 2015Lees meer >

Cirkels van de stad

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
de dag is aangeroerd boven de huizen drijven natte ijzeren wolken op straat gaan auto’s aan een onzichtbaar snoer gedreven niet spreken het is al benoemd het gaan regelmatig overslaan van een spatie stilte en dan de vloed van grommend geroes donkere ramen weerspiegelen het verloop alleen gestoord door studenten in een rondvaartboot…

Soms

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 543
door wie word ik echt gekend wie is voor mij in een andere schaduw weggerend en ik aan het "zijn" mijn vragen verschaf de antwoorden liggen vaak in de tijd verborgen het is ondoenlijk haar te versnellen intussen is het eigen besef wel gegroeid gelijk aan ondergrondse wortels die je niet ziet maar mij toch iets over eigen eb en vloed…

Mode.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.131
Een fee, die opwelt uit de vloed Van wulpse zotternijen; Een dwinglandes, die aan haar voet De wereld neer doet vlijen. Een zonderling vernuftig dier, Dat nooit zich zelve rust geeft, Vorstin en tevens kamenier, Die in caprices lust heeft.…

Landelijke liefde II

poëzie
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 993
Op de golven vindt de zon verstrooiing, Langs basaltblokken en sloepen voor Anker trekt de vloed een vage voor, Zacht schuim spoelt tegen de stenen glooiing. Achter moerbeiboomen ligt haar huis, Een hardstenen, hoogbegroeide hoeve. Door de moestuin naar de lage oever Daalt een pad van blinkend schelpengruis.…

Eiland

netgedicht
4.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.899
in het zand geschreven Mooie woorden die vergingen, door de golven weggedreven Opgenomen in de tijd, verdronken in een zeemanslied Hier besta je om wat is geweest, met wat de zee je liet Zoveel schepen laat jij zingen weer, op golven die bestaan Waar het licht van mij jouw zee verlicht, zo zal jij blijven gaan Hier besta je tussen eb en vloed…

Dansen we de tango?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 401
geluid van verzuring zwelt aan en ebt weer weg met de taal als zwaarte korst en leeft verder om los te laten voor het lichtste vers dat we gezongen hebben uit volle borst, die stem draagt altijd verder dan een kruispunt of grens, ik luister naar jouw levenslied, ik vind in iedere schelp een Odyssee, water wist mijn sporen uit, de vloed…
Pama11 december 2019Lees meer >