Alle inzendingen over vuile ruiten

1364 resultaten.

Sorteren op:

BLAUWE PERIODE

netgedicht
4.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 584
---------------------- ------------------------------------ men moet opnieuw en steeds opnieuw zich uitvinden, zich uiteindelijk vinden als op de oude route de wegen lichtelijk vastgelopen zijn dus, vandaag sluit ik mijn blauwe periode af en begin de gele zet het grof vuil aan de straat zeg eindelijk waar het op staat schrijf een brief…

Blauwalg in het paarsblauw Al

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 520
klei gestampt een na de oorlogs wederopbouw kemphaanvrijplaats werd, een gat waar grutto's en de wilde gans, die na de laatste afsluitdijk lang voor de watersnipnoodramp, hun tabernakels opgeslagen hadden ter voorkoming dat de blauwe zwanen van de stad er zouden landen op het dak waar sloten zich steeds vaker vullen met blauwalg vuile…
Xander10 augustus 2025Lees meer >

Vrouw

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 524
Vanmorgen op straat, verborgen onder het vuil ligt een vrouw, geen spoor van gehuil Rode wangen, blonde haren, een sjaal tegen de kou zo zag ze eruit als alledaagse vrouw ‘O, het verscheen in de krant,’ zei pap bij het ontbijt een sappige titel erbij, gekozen door een journalist zonder spijt Uit de straat gegrepen, verdwenen in een steeg…

Schrijvenderwijs

gedicht
1.6 met 351 stemmen aantal keer bekeken 12.619
Toen heb ik ze mee naar boven genomen, de grote ruit van de spiegel besloeg. Ik had voordien nooit geweten hoe men woorden halfslapend naar boven droeg. Maar 's morgens vroeg toen ik ontwaakte waren ze weg en de deur stond los.…

KLANK VAN DIE BYL ( Taal: AFRIKAANS )

gedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 5.315
Ek sien hoe jou oë dwaal, jy, skelm loer, skelm glimlag, in die glans van die ruit. Ek sien hoe ek, nou, jou baas, die byl, die plaas by jou neem, wyl ons liefde maak, op 'n growwe vloer.…

's Avonds laat

gedicht
3.4 met 107 stemmen aantal keer bekeken 42.317
Ik kwam uit bed om negen uur, ik hield het niet meer uit: geroezemoes achter de muur, figuren langs de ruit. Straks komen dieven om de hoek en klimmen door het raam. Naar geld en klokken zijn ze op zoek, ze fluisteren mijn naam. Ze vinden onze klok nog wel: hij tikt vannacht zo bang. Als ik mijn Oma nou eens bel?…

Gek

netgedicht
3.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 4.313
engel als ze valt Ik geloof dat ik je wel geloof In je ogen hopeloos verdwaald Als jij met mij gek wil zijn Samen knettergek wil zijn Dan samen echt te gek te zijn Gewoon jij en mij te zijn We blazen roze bellen En lopen over knalgeel gras We hoeven niets meer te vertellen Over hoe het eerder met ons was We gooien sneeuw door een ruit…
Pims14 oktober 2003Lees meer >

voltreffer

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.380
Het net, hagelwitte ruiten, golven in licht.…
Wimper25 februari 2003Lees meer >

Bijverschijnselen

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.219
Regen sloeg de ruit, kinderen tekenden zonnen. Warmte aan het bed. Slechts één verpleegster, wisselend van verschijning, deed haar lieve werk. Geen twijfel meer. Thuis. Stralende bonte bloemen, een versierde stoel,.…

Vertraagde thuiskomst

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.146
geraakt door vallend stof een kiertje fluwelen avondrood dat teder soms jouw rug nog trof Ik blaas de tijden van het lijfje spreid onkuis jouw helften open hoor je fluist’ren ‘Kom, waar blijf je mijn leesbaarheid raakt nooit verlopen’ Ik zuig de zinnen zacht naar buiten met geur van weemoedig kolengruis in het volle zonlicht door de ruiten…

Zeemans herfstlied

poëzie
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.466
Had ik nu een nederige hoeve En kinderen spelende buiten, Om aan de beregende ruiten Gedachtloos gelukkig te toeven. Na 't zwerven en stuurse staren Over de eeuwige zee, Na 't eindeloos tumult van gevaren: De stilte van een vredige stee.…

Warme ijsbloemen

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.321
haar warmte afstraalt op mijn gedachten, ik lach even richting jij en een klein wolkje neemt mij heel zachtjes mee, naar daar, waar jij misschien ook warme lijnen tekent in de geschiedenis van een lachende toekomst zonder dat er zoute tranen nodig zijn om de brug, die de ene hand met de andere verbindt, te slaan in samen, ik veeg de ruit…
metha22 december 2004Lees meer >

wintersymfonie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 21
zacht hoorbaar is de symfonie van dwarrelende sneeuwvlokken die met hun opera ouverture het publiek achter de warme ruiten lonkt met hun kristallen naaktheid dan sterft de ouverture weg in de pluche en de onthulling van een een nieuwe wereld raakt in een overdonderend proloog waar het auditorium de klanken ademt van een weids en wit requiem…
elze24 oktober 2026Lees meer >

Dag twee

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
De glitterstickers juichen op de ruit en elkeen heeft de tombola gewonnen. Drie flessen wijn, een sjaal, twee Bongobonnen, je schaamt je, maar denkt toch: een leuke buit! Je ruimt – alweer – de keuken op en fluit een kerstlied, nietsvermoedend, onbezonnen.…

Werelds gevoel

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 711
Nu is er slechts de stilte van haar denken dat mij door de ruiten heen ziet gluren weg is plots elke vorm van realiteit dit gevoel, zij, en de wereld, ik wil het niet kwijt.…

Over duizend sporen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 528
drijft grijnst als wind de hoofddoek van een schone verwaait een vredig dorpsdecor waarin tijd de ogen langzaam heeft gesloten voor vernieuwing buiten pas avonds als ouderen de luiken sluiten verheft weerstand zijn stem vloeit drank om onvrede te uiten nog gaan zij zich niet te buiten aan gevaarlijke opstandigheid blijven alle ruiten…
wil melker2 december 2017Lees meer >

Man bites dog

gedicht
3.4 met 35 stemmen aantal keer bekeken 20.486
De sleutels komen met steeds langere tussenpozen - zij zijn opgehouden met praten - de ruit beslaat van de hitte. Ik brand levenstraag tussen kille muren. ----------------------- uit: 'Locus', 1998.…

somebody that I used to know

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 727
Onder hoogspanning (A’foort-Utrecht) Written by: Dead Star De ruit spiegelt van opzij De leegte voor, De leegte achter mij Niets is En Alles is Helder en zwart En een schim eindelijk ontwaard Wij zijn alleen, Maar het is al te laat (Dit is hoe het altijd gaat) Er komt geen einde aan de tunnel Twee werelden zonder verbinding…
Dead star9 februari 2007Lees meer >

Bromvlieg

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.030
Menselijk zou het zijn, ja, wellicht Franciscaans, als ik nu mijn glas zou pakken om je daarin te vangen, geklemd tussen ruit en glas, en je vervolgens los te laten. Ik kan je ook verpletteren, met een roman of krant, jou knisperend vermorzelen tegen raam of wand.…
Tjoke6 maart 2007Lees meer >

zittend naakt

netgedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 825
verzaakt het was ook niet erop of eronder ontkleed liep ik door de stad de ogen omhoog het regende niet, gelukkig, ik werd dan niet nat alhoewel wat zouden de druppels doen hun weg zoekend langs het behaarde zouden ze schitteren als glas mijn huid bekleden maar dan ben ik weer die ik voor de buitenwereld was voor een ruit…

Afscheid van de zomer

netgedicht
2.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.297
Er hangt wat weemoed tussen huizen die er onbezorgd wel staan maar waarin de ruiten iets weerspiegelen van uitvaart en vergankelijkheid.…
Adeleyd26 september 2007Lees meer >

Het gele licht van Jan van Goyen

gedicht
2.2 met 43 stemmen aantal keer bekeken 14.597
Van een ruit spat fel de zon die in de wolken zakt. Een gasvlam bij de Hoogovens slaat over in het dikke hart.…
Pieter Boskma22 november 2018Lees meer >

twee gezichten

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.220
mijn kamer kent twee ramen zover ik nu kan overzien ik kijk thans van voren naar buiten en zie de staart van een gier nog hangend in de lucht een aanvalsplan beramend op het stervend lijf van een te vroege mier gister zag ik door de ruit aan achterkant het uitzicht op schitterende gele narcissen zij hadden al vroeg mijn achtertuin…

As roest niet

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 490
Het roest vertelt het najaar door de ruit, waarmee het seizoen vervelt tot in z'n huid en in transparante blaren, strekt zich duizend vleugels uit, warmt zich bij het open vuur de winterbruid, dit lied telt glazen met z'n toverluit, verdrinkt, om de muze in te luiden, klinkt de vlijt door blinde jaren heen, schrijf in as je naam naast de ware…
pama4 november 2008Lees meer >

Oh Grote Godheid

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.077
Oh Grote Godheid niet om te stoken gij moet zo lopen dwars door de Leidse Hout Sta op en kom dat bed uit voor dat machtige circuit van de Zorg en Zekerheid want al is het nog zo koud en vriest het dat het kraakt met de bloemen op de ruiten Voorzichtig het is glad buiten zorg dat je niet van de weg raakt de auto rijdt meteen voor wacht…

Verlaten straat

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.309
De ruiten blinken, blauw, in 't licht der maan En staren, stil en strak, met glazen blik, De blik van ogen, die geen licht meer zien, De blik van een, die zich heeft blindgeweend. Droef zingt de klok der middeneeuwse kerk, Hoog boven 't stadje, een oude melodie.…

Nooit meer weg.

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.449
Achter de grote ramen, ruiten tot aan de grond - een klein neusje straks tegen het glas gedrukt - met zicht op de tuin, de vijver en de hertshooi heg. Het is veertien jaar geleden, weet je nog schat, dat ik het zei? We gaan hier nooit meer weg!…
Peterdw.26 januari 2010Lees meer >

Het riet wuift

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
bot kluift Ik pluk een “vergeet me niet” Mijn blote tenen in het gras De wolken drijven weg Een boterham in mijn tas Een veertje in de heg De takken wiegen langzaam Een zwaan zwemt zonder bandjes Een oma achter ‘t raam Zij zit daar zonder tandjes In de verte spelen jongens luid Een poes rolt op haar rug Ineens tikt regen tegen de ruit…

Om te huilen die ui

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 600
het zilveruitje zweeft achter de ruit van het ronde glas, hij komt uit de koelkast, uit de winkel, uit de grond.. maar nu dus in deze pot, hij glanst, is bleek, haast doorzichtig, hoe vreselijk zijn lot!…