Alle inzendingen over wanhoop

1541 resultaten.

Sorteren op:

Vochtige schaduw

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.431
Regen raakt je trieste gezicht waardoor tranen versmelten schouders zakken langzaam in en passen gaan steeds trager de wanhoop in jouw ogen leest verdriet, pijn en eenzaamheid steeds verder loop jij uit mijn tijd en slentert door de dagen de regensluier verbloemt het silhouet en ik teken je grijs en grauw, al zien mijn ogen alle kleuren…
metha21 november 2004Lees meer >

Russisch/Chinees

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.474
We weten het zo goed Maar zijn het iets verleerd Als zij blabla zegt Denk ik: dat is verkeerd Dan zeg ik: blablabla En doet zij zus en zo Terwijl ik tadada verwacht Roep ik wanhopig: Ho!…
Hookie12 februari 2004Lees meer >

Te vroeg

hartenkreet
2.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.435
In de kou loop je door de straten en smeekt de mensen om wat geld totdat je in je laatste wanhoop maar weer bij het leger aanbelt. Je krijgt daar koffie met een broodje en een warm bed voor de nacht daarna zijn het weer de straten en vooral de kou die op je wacht.…
Moeke24 februari 2005Lees meer >

Verlangen

poëzie
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 4.684
Gebeuren zal dit niet, Zomin als een engel daalt Naar streken waar verdriet Tot wanhoop wrang verschaalt, Niet volgens onze orde: ‘t Geluk wacht zijn eigen tijd Om geboren te worden Binnen de werkelijkheid. Maar ééns, door levensengte Breekt haar rijk open, wijd… Wij werden ingewijd En weten sinds zij ons wenkte: 'Ik kom op tijd.'…

Stiekeme passie..

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.962
Wanhopig gingen we elkaar, steeds meer vertellen.. We raakten verslaafd, aan een luisterend oor.. Dat het soms iets te ver ging, hadden we beiden niet door.. De drang werd steeds groter, om elkaar echt te zien.. Het feit genegeerd, dat het fout was misschien.. De eerste ontmoeting, ging verder dan praten..…

Violatie

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.733
Klein meisje, onbevangen Zo puur en zo sereen Een traan voor wat verdween In andermans verlangen Haar kinderlijke pracht Genomen door de wind Geen vrouw maar ook geen kind Gevangen in de nacht En 's avonds huilt ze zacht Tot haar dromen haar bevrijden Uit haar wanhoop en haar lijden En laten zweven in de pracht Ze wil alleen maar schrijven…

Kazemat

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 665
De bunker staat daar maar midden in het Echo bos daar waar klanken draaiende wind keren en wanhopige kinderstemmen de bosrand verlaten de bunker staat daar maar tussen zo maar een boerderij en een kleine ondiepe sloot waar kroos stapjes lijkt te vangen tussen reeds bloeiende bermen en ontkiemend zacht wuivend riet de bunker staat daar…
metha17 januari 2008Lees meer >

Ik hou zo van je...

hartenkreet
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.325
Met mijn hart in duizend stukjes Mijn tere ziel verscheurd Mijn ogen vol wanhoop en verdriet Waarom is dit toch gebeurd ?…

Wenend landschap

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 818
Mijn hersengolven patronen geweven door het geweten ze dansen als doffe geluiden die breken op eenzame boeien drijvend naar de uitgestrektheid de kust ver achter zich verlaten enkel het wegsterven van vuurtorens nog net in zicht maar onbereikbaar patronen golven in mijn hoofd kom nader tot het baken droog de tranenvloed van wanhoop zet…

Een gruwelijk besef

hartenkreet
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.972
enige twijfel Dat wonder krijg je nog wel Het lot had een ander idee Besloot dat voor jou Hier geen plaats meer was bij mij En nam je op zijn eeuwig lange reis mee Het besef, voor weken al in mijn hoofd Drong niet door tot in mijn ziel Ik kon niet, het niet geloven Dit verhaal van haar aanstaande dood En nu, nu ik het net weet Vult wanhoop…

Troost

netgedicht
4.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.530
Een hopeloze strijd die ik vlug verliezen zal Als ik uitgeput en verdooft in de onbekende diepte val De kleuren verdwijnen langzaam uit de nacht Angst en wanhoop omdat ik al zo lang wacht Stekende pijn die me helemaal verblind De kracht die de ziekte langzaam verslindt. Ik geef me over, laat me Alleen ……

Ik bedoel maar

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.982
De liefde voor de Taal, die ik als mest over haar Uitstrooide, heeft haar nimmer Tot wanhoop gedreven. Toen al werd de kiem gelegd In een gedreven taalgevecht In woorden op het scrabblespel Nu in Gedichten Punt En El. We mogen haar straks roemen Dan mag zij zich Doctoranda In de Nederlandse Letteren Noemen. Ik bedoel maar...…
Areth17 augustus 2008Lees meer >

Barpoes

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 807
als muntstuk over bergen van jouw borsten wulps trillend vlees bewogen om mannelijkheid te behagen naakte ik mezelf bijna bloot gaf ik mij over aan de geilheid die je mij die avond had beloofd voordat je mijn ego had verdoofd met alweer dezelfde flauwe smoes dat je verkeerde in een dronken roes toen je het deed diezelfde nacht met Wanhoop…
mobar9 januari 2010Lees meer >

Tour de La Haye

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 521
het zadel uit en op pedalen staan verstand op nul, de blik op wazig turen de helse kramp, de spieren die verzuren dit was, hoe erg, de Daal en Bergselaan helaas, het kan nog erger zijn dan erg de allerergste vorm van hevig lijden waar gieren om je lichaam willen strijden de flanken van de Lange Vijverberg door wanhoop en vermoeidheid overmand…

dag bureau

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 680
de lades zijn eruit getrokken hun gif spreidt wanhoop rond verborgen nood valse papieren wimpelen vertrouwen weg, zelfs nu; na vijftien zomers en een arm vol dood wanneer vuur de uiteinden likken zou, zou ijs verschijnen uit hun kou, verdwaald door harde leugens eerdaags moet de inhoud sterven in een oude doos maar eerst pak in mijn…
switi lobi28 november 2010Lees meer >

Dominus illuminatio mea

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 878
Een klagende viool In de decembernacht Een stem in de verte bezingt de wanhoop zacht Waar is het licht dat nu zou komen Waar is de hoop die werd verwacht De stilte verstikt De silhouetten van de bomen Er is iets op komst Al weet niemand wat Een onweer, een kracht De tijd is hier Dat ons onheil wacht Dominus illuminatio mea Want het donker…

Zie

netgedicht
1.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.983
lees een boekje over bomen: zie zijn lot in wintertooi, toch zal er weer kleur op komen lentegroen het mooiste mooi lees een boekje over pauwen: zie zijn wanhoop als hij ruit, toch komt er weer zelfvertrouwen straks een verenvolle huid lees een boekje over zeeën: zie zijn onrust bij een storm, toch golft hij straks weer tevreeën na de…

Naamloos massagraf

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 462
stukken bos mee naar beneden de geboortegrond waarop zij ooit zijn gegroeid en de hemel hebben gezien nog pulseerde het granieten hart voordat geweldige modderstromen in een snelle waterafdaling naar beneden denderden daar brak de menselijke bebouwing als fragiele dozen in de chaos van een onvindbaar en naamloos massagraf met wanhoop…

Inkeer

poëzie
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.565
‘k Loop in herinneringen als een wanhopig kind, Dat ziet de oude dingen En de' oude weg niet vindt. Maar hebben zich mijn zinnen In schone schijn verward – Zij zien verbaasd naar binnen In ‘t eigen mensenhart: - En langzaam gaan mijn ogen Naar dieper beeltenis - Ontdekken zij de logen Van wat daarbuiten is?…

Ondergrens

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
Het is onbekend hoever wanhoop kan zinken naar de laagten van de zwaartekracht, voordat verkalkte echo’s onderaards klinken. Een vlucht naar stille bossen lijkt zonneklaar, daar is de massa onder humuslagen bedolven, doch zelfs hier is ongenade niet verhandelbaar.…
Iniduo20 oktober 2012Lees meer >

Verloren

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.263
als je er niet was hartstochtelijk Ik las tussen de regels door als de woorden uit bleven hoopvol Ik zag het niet maar voelde het glazen plafond keihard Ik fluisterde tegen de wind in toen de bladeren vielen ongrijpbaar Ik voelde je warmte en negeerde de aankomende kou zaligmakend Ik vermeed het afscheid door weg te gaan wanhopig…
charlie10 maart 2014Lees meer >

Het Raam

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 694
Verborgen achter blonde haren een longdrinkglas tussen de lippen zat ze roerloos op haar stoel verzonken in stille gedachten naar een onzichtbaar iets te staren de as van haar sigaret te tippen haar ogen zoekend naar gevoel een hulpeloos wanhopig wachten.…
sephus25 april 2014Lees meer >

EN ER VIELEN LELIES

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 567
Zij hebben de kern van ons hart geraakt droegen hun eigen geliefde kleuren waarvan takken traag en uitentreuren op velden verbleven; onaangeraakt ons verbonden onuitwisbaar klaaglied heeft ieder bij de lurven gegrepen wanhopig in maandenlange repen van niet te stollen tranen van verdriet hoe ijzig behouden hooggeplaatste waarin finaal vergane…

Aanklacht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
Ergens op de wereld is een korenakker alleen nog dodenland rijst een aanklacht naar omhoog vanuit een lege hand en ergens huilt een moeder of treurt een jonge vrouw wacht een vader op bericht of hangt een vlag in rouw ergens op de wereld vliegt een jonge zwaluw langzaam naar de dood klapt wanhopig met de vleugels in zijn stervensnood…

Bloedband

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.168
Net als Christus Jezus geef ik mijn leven voor jouw levensheil en inwendig weet ik dat je wanhopig in de knel zat. Ze kunnen je van alles en nog wat wijsmaken, mijn allerliefste dochter, maar de bloedband tussen ons kunnen ze nooit uitwissen. Zelfs niet als ik doodbloed.…

Hoe lang nog?

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 558
de betonnen muren dondert het tikken van de uren voelt alleen zijn meer dan verlaten is er dat murmelen in het niets zoveel voelbaarder dan gisteren koud, kouder jouw huid te lang al onaangeraakt hunkerend naar al was het maar een vluchtige aanraking hier in de verte noem ik je mijn woorden als in pluche dekens getergd door een wanhopig…

wil met jou kastelen bouwen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 718
chaos schept in korte zinnen wartaal uit begrip brengt wanhoop bij mij binnen in een leven zonder grip ik lach maar voel wantrouwen loop maar ben de weg steeds kwijt wil met jou kastelen bouwen maar de lucht krijgt altijd spijt zie me in je ogen breken mijn woorden hard en vol venijn dwing je zo mij te vergeten dat denkt de chaos in mijn…
wil melker15 september 2006Lees meer >

verliezen in roodwit hun bloem

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.011
groen de dodenakkers bloeien verliezen in roodwit hun bloem op de uitgestrekte velden ze glooien in de ochtendzon de naam op marmeren stenen gebeiteld is hun laatste woord niemand weet meer van de moord op deze vaderlandse helden in het fluisteren van de wind hoor ik vaag nog de sirenes angst en pijn zijn niet verdwenen ik voel de wanhoop…

Polonaise

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
ervaren op handen van succes, nu loop ik op wolken van elektrisch licht glitter en bewondering mijn pensioen te vieren in de hemel der feesten ster onder de sterren lachend mooie mensen parels, botultox en gel in halfgrijs haar, onvermoeibaar op de maat van het koper niemand hoeft naar de wc we zweven over de bedden waarin de wanhoop…
Zywa24 maart 2022Lees meer >